tag:blogger.com,1999:blog-49396266620386529532012-01-30T19:53:02.017+01:00Pisanie to nie wszystko. Są dni,w których napisanie PONIEDZIAŁEK wcale się nie liczy. A.A.Milneanabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.comBlogger2221100tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-79702322486902102212010-05-19T14:59:00.010+02:002010-05-19T18:24:59.774+02:00Tak właśnie nazywał się ulubiony pisarz mojego dzieciństwa, Mark Twain.<br />21 kwietnia b.r. minęło sto lat od jego śmierci.<br /><br />Życiorys Twaina był niezwykły. Naukę przerwał w wieku 12 lat i zaczął<br />pracować w różnych zawodach. Czytał wszystko, co mu wpadło w ręce, od<br />Biblii po Szekspira i Woltera. Był niewątpliwie najbardziej oczytanym<br />samoukiem.<br /><br />Pracował między innymi jako zecer,pilot parostatku na rzece, był również<br />poszukiwaczem złota, włóczył się po obozowiskach poszukiwaczy srebra, był<br />bywalcem spelunek na Dzikim Zachodzie i ....burdeli.<br /><br />Wszędzie zbierał doświadczenia, a że był bardzo inteligentny i miał bezbłędną<br />pamięć, w chwili, gdy zajął się dziennikarstwem, a następnie pisarstwem,<br />przekazywał w bardzo atrakcyjny sposób to wszystko co widział, słyszał,<br />przeżył. Był mistrzem języka, jego angielszczyzna znała wszystkie niuanse<br />i idiomy, a wiele cytatów z jego utworów urosło do rangi aforyzmów.<br />Swój pseudonim zyskał w czasie pracy pilota statków na Missisipi.<br />"Mark Twain" w żargonie pilotów oznaczało: "zaznacz dwa" (a rzecz dotyczyła<br />dwóch sążni głębokości).<br /><br />Był również wielce romantycznym człowiekiem - zakochał się niebywale<br />w pannie Olivii Langdon, gdy po raz pierwszy zobaczył jej podobiznę w meda-<br />lionie, który nosił jej brat. Panowie spotkali się na statku, którym Twain<br />płynął do Europy. Miłość tak zapoczątkowana zakończyła się szczęśliwym<br />małżeństwem.<br /><br />Podejrzewam, że bez względu na płeć wszystkim dzieciakom podobały się<br />"Przygody Tomka Sawyera". Pamiętacie tę scenę, gdy Tomek ma za karę<br />malować płot okalający dom?.<br />W miasteczku Hannibal, w stanie Missouri, stoi ten najsłynniejszy płot<br />świata i stanowi ogrodzenie starego, drewnianego domu Clemensów, który<br />stoi kilkaset metrów od Missisipi. Jest też dom, gdzie mieszkała Becky<br />Thatcher, szopa zamieszkiwana przez rodzinę Hucka Finna, cmentarz,<br />na którym Tomek i Huck byli świadkami morderstwa. Można tu również<br />spotkać nastolatka, ubranego w stylu epoki, który w tym roku jest<br />oficjalnym Tomkiem Sawyerem.<br /><br />Mark Twain był jednym z nielicznych autorów docenianym i podziwianym<br />jeszcze za swego życia.<br /><br />O jego książce "Przygody Hucka Finna" Hemingway tak napisał: "To<br />najlepsza książka jaką kiedykolwiek mieliśmy. Przedtem nic nie było, a<br />pózniej nie powstało nic równie dobrego"<br /><br />Mark Twain zmarł w wieku 75 lat. W roku jego narodzin i śmierci była<br />widoczna Kometa Halleya.<br />A teraz kilka cytatów z jego twórczości:<br /><br />"dzięki temu, że ludzie różnią się poglądami, wyścigi konne mają sens"<br /><br />"z poufałości rodzą się: pogarda i...dzieci"<br /><br />"żyjmy tak, żeby po naszej śmierci nawet grabarz płakał".<br /><br />"prawda to najcenniejsza rzecz jaką mamy; oszczędzajmy ją".<br /><br />"łóżko jest najniebezpieczniejszym miejscem na świecie. 80% ludzi<br />w nim umiera"<br /><br />"po co wydawać pieniądze na drzewo genealogiczne? zajmij się polityką,<br />a twoi przeciwnicy zrobią je za ciebie".<br /><br />"wykształcenie jest czymś, co trzeba zdobyć, nie zawracając sobie głowy<br />szkołą".<br /><br /><br />Wiadomości i cytaty Forum nr 20/2010<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-7970232248690210221?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com35tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-85933081522345143712010-05-16T09:00:00.008+02:002010-05-19T18:39:02.308+02:00O turystycznych walorach Grecji nie napiszę, ponieważ jakoś mi się nie<br />do Grecji nie dojechało.<br />Ale Grecja to nie tylko turystyka, biało-błękitne domki, słońce , upał i<br />dobre wino.<br />Ostatnio Grecja jest na ustach wszystkich dziennikarzy, a zamieszki wynika-<br />jące z niezadowolenia jej obywateli możemy obserwować na ekranach<br />naszych telewizorów.<br />Podobno wszystkiemu winna jest -<span style="font-weight: bold;">fakelaki</span>-, czyli korupcja. Obliczono, że<br />przeciętna Grecka rodzina daje rocznie łapówki w wysokości 1600 euro.<br />Bez <span style="font-weight: bold;">fakelaki</span> niczego nie załatwisz szybko w urzędzie a chory będzie niemal<br />w nieskończoność czekał na miejsce w szpitalu. <span style="font-weight: bold;">Fakelaki</span> to żadna nowość,<br />to bardzo dawna tradycja.Na liście 180 państw międzynarodowej organizacji<br />Transparency International, która wylicza kraje od najmniej do najbardziej<br />skorumpowanych, Grecja zajmuje 71 miejsce.<br /><br />Co czwarty pracujący Grek jest zatrudniony w sferze budżetowej. Są to<br />posady bezpieczne, dobrze płatne i pożądane. Podstawą przyjęcia do pracy<br />jest przynależność partyjna. Gdy do władzy dochodzi nowa partia, natychmiast<br />pojawia się szansa na posady dla tysięcy jej działaczy w całym kraju, a tym<br />samym dla ich dzieci, wnuków i krewnych. Ilu dokładnie jest urzędników nie<br />wie nikt. Szacuje się, że już przeszło milion osób. Nikt nie sięga do statystyk-<br />ponieważ nikt nie ma do nich zaufania. Wszak sporządzają je urzędnicy....<br /><br />Praca "na czarno" jest w Grecji bardzo rozpowszechniona i ocenia się, że fiskus<br />z racji niepłaconych podatków traci około 30 mld euro rocznie. Bardzo często<br />są w ten sposób zatrudniani obcokrajowcy.<br />Głośna była sprawa Wasilisa Manginasa, ministra pracy i spraw socjalnych,<br />który nie dość, że wybudował sobie willę na wzgórzu Himettos,w pobliżu Aten,<br />gdzie wszelkie budownictwo jest zakazane , to do jej wybudowania zatrudnił<br />Pakistańczyków, oczywiście "na czarno".<br /><br />Jeorios Andreas Papandreu, obecny premier Grecji ma wciąż nadzieję, że<br />społeczeństwo greckie zmieni swe złe nawyki, wyrzeknie się korupcji, nepo-<br />tyzmu, nielegalnych transakcji, że przyjmie ze zrozumieniem program<br />naprawczy podjęty przez rząd, choć będzie to bardzo bolesny proces.<br /><br />Patrząc na rozgorączkowany tłum Greków protestujących przeciwko wpro-<br />wadzanym reformom, nie podzielam jego nadziei. By wykorzenić coś, co<br />funkcjonuje od bardzo wielu lat, potrzeba dużo czasu, a tego Grecja ma mało.<br /><br />Przepraszam, że tak przy niedzieli piszę o takich ponurych rzeczach, ale to<br />wszystko brzmi nieco swojsko i byłoby dobrze, gdyby Polacy choć trochę<br />przestali myśleć w kategoriach haseł równościowych a uświadomili sobie,<br />że państwo to nie jacyś "oni", ale to my wszyscy i nasze niewłaściwe<br />postępowanie może doprowadzić do tego, co jest w Grecji. Nawet bez euro.<br /><br /><br />wywiad z premierem Grecji<br />w Forum nr9/2010<br /><br /><span style="font-weight: bold;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-8593308152234514371?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-78102354312688591602010-05-12T22:19:00.013+02:002010-05-19T19:20:21.271+02:00Nie będę udawała, że jestem taka mądra, że od razu wiedziałam co to jest<br />Kumbwada. No cóż, chyba się za bardzo nie interesowałam Czarnym Lądem.<br /><br />A jest to najprawdziwsze w świecie królestwo w północnej Nigerii, liczące<br />33 tysiące mieszkańców, żyjących przeważnie z rolnictwa. I pewnie owo<br />królestwo nie budziłoby niczyjej ciekawości, gdyby nie fakt, że rządzić nim<br />może tylko kobieta. Nad monarchią Kumbwada wisi klątwa - na tronie nie<br />może zasiadać mężczyzna. Sytuacja taka trwa już wielu pokoleń. Ilekroć<br />jakiś mężczyzna sięgnie po władzę - w ciągu tygodnia umiera.<br />I dzieje się to wszystko w konserwatywnej, muzułmańskiej, północnej<br />części Nigerii , gdzie kobiet nie dopuszcza się do władzy.<br /><br />Obecnie rządy sprawuje sześćdziesięciopięcioletnia królowa, Hajiya<br />Haidzatu Ahmed.<br />Pałac królowej nie jest okazały, raczej przypomina szopę, a przed pałacem<br />szwendają się kozy i kury. Gdy królowa zabiera głos, wszyscy słuchają jej<br />wypowiedzi z należytą uwagą.<br /><br />Ostatnim mężczyzną, który chciał przełamać tradycje rządów kobiecych,<br />był ojciec obecnej królowej, książę Amadu Kumbwada.<br />58 lat temu wspomniał tylko, że pragnie zostać następcą swej wciąż<br />żyjącej matki i to wystarczyło - w krótkim czasie bardzo ciężko zachorował<br />i szybko został przewieziony do odległego księstwa, gdzie po pewnym czasie<br />odzyskał zdrowie, ale nie powrócił już w rodzinne strony.<br />Matka jego żyła 113 lat, a władzę sprawowała przez 73 lata. Obecna królowa<br />sprawuje władzę już 12 lat.<br /><br />Hajiya jest dobrą królową i uważa, że kobiety rządzą równie dobrze, a nawet<br />lepiej niż mężczyzni.<br />Królowa zajmuje się rozstrzyganiem konfliktów , a w tym sporami o ziemię,<br />sprawami rozwodowymi, zatargami sąsiedzkimi, oskarżeniami o kradzież.<br />Państwowy sąd interweniuje tylko wtedy, gdy królowa nie chce się zająć<br />jakąś sprawą, lub gdy któraś ze stron nie jest zadowolona sposobem rozwią-<br />zania konfliktu.<br />Królowa uważa, że jej słabą stroną jest brak ukończenia zachodnich szkół,<br />ale w czasach, gdy była dzieckiem nikt nie kształcił dziewcząt. Pomimo tego<br />uważa się za bardzo dobrą władczynię, bo ma duże doświadczenie życiowe<br />i rozpatruje wszystkie sprawy mając zawsze na względzie przede wszystkim<br />dobro rodziny i dzieci.<br /><br />Królowa przygotowuje do roli swej następczyni swą dorosłą córkę, Idris. Syn<br />królowej, pełnoletni Danjuma Salibu nie ma nadziei na przejęcie tronu. To<br />dla wszystkich oczywiste- szybko przeniósłby się w zaświaty.<br /><br />Najgorętszym pragnieniem królowej jest by kobieta została prezydentem<br />Nigerii. Uważa, że jej kraj boryka się z problemami, którym mężczyzni nie<br />mogą podołać, więc powinno się dać szansę kobiecie.<br /><br />Bardzo podoba mi się ta klątwa - żadnych "parytetów", podchodów , tylko<br />"wola boska i skrzypce". Musi ktoś przecież zarządzać społecznością, no<br />a skoro mężczyznom to nie służy - musi rządzić kobieta.<br /><br />Okazuje się, że i dziś Czarny Ląd ma mnóstwo tajemnic.<br /><br /><br />Forum,nr19/2010<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-7810235431268859160?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-80602239114402093882010-05-09T08:55:00.016+02:002010-05-19T18:51:10.277+02:00....w sobotę, pierwszego maja rozpoczęła się w Szanghaju EXPO 2010.<br />Swym rozmachem bije na głowę wszystkie dotychczasowe edycje. Dla Chin<br />ma być oznaką potęgi, nowoczesności i dialogu ze światem. A jak będzie -<br />z oceną musimy zaczekać do 31 pazdziernika tego roku.<br /><br />Wystawę zlokalizowano w samym centrum Szanghaju, na obszarze ponad<br />pięciu kilometrów kwadratowych. Oczywiście teren ten nie stał pusty i nie<br />czekał na zagospodarowanie. By pozyskać ten teren pod wystawę wysiedlo-<br />no 60 tysięcy mieszkańców, przeniesiono 272 zakłady przemysłowe, w tym<br />stocznię wraz z 10 tysiącami robotników.<br />Uruchomiono pięć nowych linii metra, sto linii autobusowych, zbudowano dwa<br />terminale lotnicze, powstało 31 dróg szybkiego ruchu, 5 parkingów typu<br />"parkuj i jedz", dziesiątki nowych dróg, tuneli i mostów.<br /><br />Tematem tegorocznego EXPO jest "Lepsze miasto, lepsze życie". Organiza-<br />torzy przewidują, że będzie to wystawa o największej jak dotąd liczbie państw<br />uczstniczących, bo będzie ich aż 200, spodziewają się około setki głów państw,<br />70 do 100 mln turystów, którzy wezmą udział w 20 tysiącach wydarzeń kultu-<br />ralnych.<br /><br />Na sfinansowanie tego przedsięwzięcia przeznaczono największy w historii<br />EXPO budżet - 33 miliardy dolarów, w tym 4 miliardy, które pochłonął<br />sam obszar wystawy. Koszty tego przedsięwzięcia przekroczyły całkowity<br />koszt zorganizowania Igrzysk Olimpijskich w Pekinie, w 2008 roku.<br />Na całym terenie wystawy są zamontowane panele słoneczne o łącznej mocy<br />pięciu tysięcy megawatów, więc EXPO 2010 jest praktycznie największą<br />elektrownią słoneczną w Chinach.<br /><br />Jak wiemy, mamy na świecie kryzys finansowy i wiele państw było gotowych<br />zrezygnować z udziału w EXPO, więc Chiny, chcąc przyciągnąć jak najwięcej<br />gości, wybudowały na swój koszt kilkadziesiąt pawilonów wystawowych i<br />pobierają niewielką opłatę za ich wynajem. Niewiele brakowało, by Stany<br />Zjednoczone Ameryki nie wzięły, z powodu kryzysu, udziału w tegorocznym<br />EXPO. Sytuację uratowali ponoć bogaci Amerykanie chińskiego pochodzenia.<br /><br />Oczywiście EXPO to nie tylko koszty finansowe ale i zapewnienie wszystkim<br />odpowiedniego bezpieczeństwa. Już przed 1 maja milicjanci z psami patrolo-<br />wali dniem i nocą dzielnicę bankową. W metrze sprawdzano bagaże przy<br />pomocy skanerów takich jak na lotniskach. Wśród urzędników pracujących<br />w centrum miasta rozprowadzono specjalny podręcznik objaśniający, jak<br />rozpoznać zamachowca-samobójcę, pas z ładunkami wybuchowymi i jak<br />odróżnić zwykły telefon od zapalnika.<br />Od początku kwietnia sprzedaż noży jest dozwolona tylko w wytypowanych<br />sklepach i spisywane są dane nabywcy z jego dokumentów.<br />O miejsca pracy stworzone na czas działania wystawy moga się ubiegać<br />wyłącznie obywatele, którzy nie są spokrewnieni i nie mają żadnych powią-<br />zań z opozycjonistami politycznymi.<br /><br />Czytam o tej wystawie i pusty śmiech mnie ogarnia - tam bez problemu<br />wysiedlono 60 tysięcy mieszkańców, a u nas nie może powstać obwodnica<br />Warszawy bo w wielu miejscach mieszkańcy nie zgadzają się na inne, pro-<br />ponowane im miejsce zamieszkania, a w jednym z ruchliwych punktów<br />miasta tory tramwajowe i cała ulica omijały łukiem pewien dom całymi<br />latami, tylko dlatego,że jego właścicielowi nie podobały się proponowane<br />przez miasto nowe lokalizacje jego domu.<br /><br />I jeszcze jedno z obserwacji Chin wynika - czasami dzięki "zamordyzmowi"<br />można wiele osiągnąć. Przykładem tego są Chiny i Singapur.<br /><br />Informacja dla tych, którzy się tam wybierają: koszt biletu wstępu na<br />Wystawę to tylko 23,5 dolara , ale nie sądzę by jednego dnia można było<br />dużo zwiedzić.<br /><br />Forum,17/18,2010<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-8060223911440209388?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-65265324680451340532010-05-05T19:57:00.009+02:002010-05-19T19:29:09.420+02:00<span style="font-family:verdana;">We Francji ukazała się książka historyka klimatu, pana<br />Emmanuela Garnier, pt. "Kaprysy pogody.500 lat ciepła i zimna<br />w Europie".<br /><br />W swojej książce naukowiec dowodzi, że rozpatrując zmiany<br />klimatyczne nie należy kierować się tylko ruchem lodowców.<br />Alpejski lodowiec Grand Aletsch,stał się medialnym symbolem<br />ocieplenia klimatu. Wciągu ostatnich 150 lat lodowiec cofnął się<br />o 3,4 km, ale Garnier przypomina,że za czasów Chrystusa był<br />on jeszcze mniejszy.<br /><br />Lata 950 - 1200 były bardzo gorące, a po nich nadeszły małe<br />"epoki lodowcowe, około 1300, 1550 i 1700 roku, które zbiegły<br />się w czasie z mniejszą aktywnością plam na słońcu.<br /><br />Zimy z roku 1608 i 1709 można określić jako lodowe okowy, co<br />w żadnym stopniu nie zapobiegło wręcz tropikalnym temperatu-<br />rom letnim w latach 1665 -1680.<br /><br />W swojej książce Garnier opiera się na świadectwach histo-<br />rycznych, takich jak: pamiętniki, księgi parafialne, w których<br />spisywano modlitwy o zmianę pogody, dokumenty wsi i miast<br />walczących ze skutkami klęsk żywiołowych. Wynika z nich,że<br />każde stulecie miało swoje klimatyczne zawirowania.<br /><br />W okresie lat 1500 - 2009 nad Europą przeszły 22 huragany<br />o sile 10 - 12 stopni w 12 stopniowej skali Beauforta.<br />W latach 60. XVI wieku susza trwała na naszym kontynencie<br />aż 350 dni.<br />Fala powodzi w 1784 roku skończyła się straszną katastrofą.<br />Ocieplenie w IX i X wieku spowodowało stopnienie gór lodowych<br />na morzach północnych,co znacznie ułatwiło wikingom ekspansję.<br />A wybuch indonezyjskiego wulkanu Tambora w dniu 15 kwietnia<br />1815 roku sprawił, że rok pózniej nie było w Europie lata.<br /><br />Pamięć ludzka jest ulotna, nie notujemy na co dzień jaka była<br />danego dnia pogoda, codzienne, następujące szybko po sobie<br />wydarzenia zacierają w naszej pamięci szczegóły pogody.<br /><br />I gdy nad naszymi głowami przez kilka godzin przewala się silna<br />burza, deszcz leje się strugami i studzienki nie są w stanie<br />odbierać tej ilości wody, jesteśmy przekonani,że to z pewnością<br />burza stulecia, jakiej jeszcze nie było.<br /><br />Z punktu widzenia historyka już wszystko było i z pewnością się<br />powtórzy.<br />Ale to nam i tak nie pomoże rozwikłać problemu, gdzie w tym<br />roku będzie latem najładniejsza pogoda.:)))<br /><br />Forum nr.17/18 2010<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-6526532468045134053?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-53147509160551196432010-05-03T12:52:00.009+02:002010-05-19T19:00:33.368+02:00Nie wiem jak u Was, ale u mnie pogoda jakoś nas nie rozpieściła. Wprawdzie<br />jest ciepło, ale ciągle ciągle coś pada, a dziś jest dość silny wiatr.<br />Ale już nadchodzi czas, że każdy weekend można swobodnie przeznaczyć na<br />wycieczki.<br />Przyznam się, że nawet w moim rodzinnym mieście odkryłam miejsce,<br />w którym nigdy nie byłam - to warszawskie Filtry. Gdyby nie upór i determi-<br />nacja najlepszego w dziejach Warszawy prezydenta, p.Sokratesa Starynkie-<br />wicza, filtry długo by nie powstały. Z ciekawostek należy wymienić, że<br />Starynkiewicz był carskim generałem, narzuconym Warszawie siłą. Ale to<br />właśnie Starynkiewicz doprowadził do tego, że warszawskie Filtry powstały<br />wcześniej niż w Petersburgu i uważane były, od samego początku, za cud<br />techniki i architektury. To jemu Warszawa zawdzięczała pierwszą publicz-<br />ną linię tramwaju konnego, sieć telefoniczną, budowę gazowni na Woli,<br />przebicie ulicy Miodowej do Krakowskiego Przedmieścia, otwarcie cmenta-<br />rza na Bródnie.<br />W lipcowe i sierpniowe soboty można z przewodnikiem zwiedzać Filtry.<br />Zapisy na tę wycieczkę pod numerem: 22-6999-77-09, a bliższe informacje<br />są na www.mpwik.com.pl<br />Można również wewnątrz fotografować, więc będą pamiątkowe zdjęcia.<br /><br />Jeżeli dawno nie byliście w pałacu w Wilanowie, to warto znów go odwiedzić.<br />Już od ubiegłego roku trwają tu badania archeologiczne, które są prowadzone<br />na górnym i dolnym tarasie ogrodu barokowego, oraz w części zachodniej. Jest<br />to pewne utrudnienie dla zwiedzających pałac i ogród, ale naukowcy chętnie<br />rozmawiają ze zwiedzającymi na temat znalezisk z XV -XVII wieku, a więc<br />z okresu nim pałac tu powstał.<br />Poza tym przywrócono pałacowi kolorystykę fasad z okresu gdy mieszkał tu<br />Jan III Sobieski i jego następna właścicielka, Elżbieta Sieniawska.<br />Dotychczasowa barwa fasad w kolorze musztardy ze śmietaną została zastą-<br />piona barwami w barokowym stylu. Mnie się podoba, ciekawa jestem jakie<br />na Was zrobi wrażenie.<br />Przypominam, że w niedzielę, w godz.10,30 - 18,30 wstęp do pałacu jest<br />bezpłatny.<br />Więcej informacji na: www.wilanow.palac.art.pl<br /><br />Tym, którzy lubią zwiedzać nietypowe miejsca, polecam Muzeum<br />Gazownictwa, ul.Kasprzaka 25. Do roku 1978 produkowano tu dla Warszawy<br />gaz miejski pozyskiwany z węgla. Gdy zastąpiono go gazem ziemnym<br />gazownia opustoszała, ale w budynkach aparatowni i tłoczni gazu zorgani-<br />zowano Muzeum Gazownictwa. Oprócz zestawu przeróżnej aparatury,<br />której nazwy brzmią nieco kosmicznie ( np. rotacyjna ssawa), powstała<br />wystawa obrazująca wnętrze domu XIX-wiecznego mieszkańca Warszawy,<br />który lubił nowoczesność. Są tu gazowe lampy, piecyki, a nawet lodówka<br />na gaz.<br />Raz w roku w Muzeum Gazownictwa organizowany jest plener fotograficzny.<br />Muzeum jest czynne od poniedziałku do piątku od 9,00 - 14,00 , wstęp<br />jest bezpłatny.<br />Więcej informacji: www.muzeumgazownictwa.com<br /><br />O wycieczkach w ciekawe miejsca w okolicach Warszawy napiszę następnym<br />razem.<br /><br />Ciekawe miejsca do zwiedzenia wyczytacie w<br />Fokus-Ekstra, nr.maj-czerwiec 2010<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-5314750916055119643?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-4962170081845493452010-04-27T11:16:00.007+02:002010-05-19T19:16:27.557+02:00<span style="font-family:verdana;">Za oknem wiatr i deszcz i jakoś mało ciepło. Dość marnie jawi się<br />nadchodząca majówka, bo straszą nas deszczem. Przeglądam<br />"nowinki turystyczne", dotyczące wyposażenia. Prawdę mówiąc<br />to nawet nie wiem, po co to robię, bo jedyny wypad turystyczny,<br />jaki mi grozi to ogródek koło domu. Ale może ktoś z Was będzie<br />tym zainteresowany, więc uprzejmie donoszę:<br /><br />- za oceanem,za skromną sumę 2450 dolarów można nabyć solidny<br />rower turystyczny, Surly Big Dummy Complete. Nie nadaje się co<br />prawda do jazdy po piachu i dużym błocie, ale wytrzymuje<br />180-kilogramowe obciążenie, więc sprawdza się przy wożeniu<br />dzieciaków i ekwipunku wakacyjnego.<br /><br />- za sumę około 1000 złotych, posiadacze rowerów enduro i górali,<br />mogą nabyć urządzenie do zdalnego regulowania wysokości siodełka,<br />bez potrzeby zsiadania z roweru.<br /><br />- australijska firma Pacsafe wyprodukowała specjalną metalową<br />siatkę, chroniącą plecak przed włamaniem. Jej elastyczność i<br />konstrukcja pozwala na dokładne owinięcie nią plecaka, a po<br />ściągnięciu końcówek zamknięcie całości na kłódkę i przypięcie do<br />półki w pociągu lub autobusie. Tani patent to nie jest , model<br />Pacsafe 140 stanowiący osłonę dla 140-litrowego plecaka<br />kosztuje w sieci około 340 złotych.<br /><br />- dla tych, którzy mają sporo gotówki i działkę, a nie mają jeszcze<br />na niej domku, proponuję zakupienie mongolskiej jurty. Jest<br />całkiem spora, ma 90 m kwadratowych powierzchni, jej dach i<br />ściany są wykonane z impregnowanej wełny i jedwabiu. Ma dwa<br />łóżka, umywalkę, piec węglowy. Fajne to, ale bez podatku<br />kosztuje...około 7400 euro.<br /><br />-słowacka firma może wyprodukować na nasze zamówienie kajak<br />Civet Cat z włókna węglowego i aramidowego, z karbonowymi<br />siedziskami i podpórkami pod stopy. Jest lekki i można nim<br />płynąć bardzo szybko.<br /><br />- a tym, którym do życia potrzebna jest duża dawka adrenaliny,<br />proponuję slackling, czyli spacer po taśmie, rozpiętej nad<br />ziemią. Dla początkujących wystarczy emocji, gdy jest rozpięta<br />na wysokości naszych bioder, a dla tych nałogowych i bardzo<br />sprawnych ryzykantów jest odmiana o nazwie high lining. W tej<br />wersji "zabawy" taśma jest rozpięta nad przepaścią.<br />30 stycznia, nasz rodak, Jan Gałek przeszedł tam i z powrotem<br />po taśmie rozpiętej pomiędzy dwiema wysokimi skałami w<br />amerykańskim Joshua Tree National Park. Wyczyn ten przeszedł<br />do historii - Jan Gałek jest drugim na świecie człowiekiem,<br />któremu udało się pobić światowy rekord high liningu.<br /><br />Życzę wszystkim udanej majówki, może jednak nie będzie padać?<br /><br /><br />więcej ciekawostek wyczytacie<br />w Focus nr 5/2010<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-496217008184549345?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com48tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-89039697591678909742010-04-21T22:19:00.008+02:002010-05-19T18:32:38.814+02:00Ostatni występ islandskiego wulkanu przypomniał nam, że Ziemia tylko<br />pozornie jest całkowicie opanowana przez człowieka. Erupcja wulkanu<br />Eyafjoll była wprawdzie nieduża, ale rozprzestrzenienie się obłoku pyłu<br />nad rozległymi obszarami Europy całkiem solidnie skomplikowało nam<br />wszystkim życie.<br /><br />Siłę wybuchu wulkanu naukowcy klasyfikują używając wskaznika eksplo-<br />zywności wulkanicznej (VEI), który przyjmuje wartości od 0 do 8.<br />Wskaznik ten określa się na podstawie ilości materiału wyrzuconego przez<br />wulkan, wysokości na jaką został on wyrzucony oraz czasu trwania erupcji.<br />Skala VEI jest logarytmiczna, podobnie jak skala klasyfikacji trzęsień ziemi.<br />Erupcja ze wskaznikiem" VEI 5" jest dziesięciokrotnie silniejsza niż erupcja<br />ze wskaznikiem "VEI 4."<br />Jaki jest wskaznik VEI dla Eyafjoll, jeszcze dokładnie nie obliczono, ale<br />"roboczo" wulkanolodzy określają go na dwa lub trzy. Podobna była erupcja<br />Etny w roku 2002 i 2003. Są to erupcje, które przynajmniej raz do roku<br />występują na naszej planecie.<br /><br />Ostatnia erupcja o takiej skali miała miejsce w Islandii w 2004 roku, gdy<br />wybuchł wulkan Grimsvotn. Wtedy pyły wulkaniczne "pożeglowały" na<br />północ i nie zagroziły europejskim szlakom lotniczym.<br />Wulkanolodzy nie są w stanie przewidzieć kiedy ustanie obecna erupcja-<br />może to trwać równie dobrze kilka lat jak i zakończyć się w ciągu najbliż-<br />szych kilku dni.<br />Ostatnia erupcja Eyafjoll miała miejsce w 1823 roku i trwała ponad rok, a<br />więc każdy scenariusz jest możliwy.<br /><br />Wulkanolodzy bardzo lubią Islandię. Jest tam aktywnych aż 30 systemów<br />wulkanicznych, więc jest co badać. To bardzo niebezpieczne zajęcie i już<br />zdarzało się, że wulkanolodzy ginęli na posterunku.<br />Islandia leży bezpośrednio nad "plamą gorąca", czyli sięgającą blisko po-<br />wierzchni Ziemi kolumną gorącej, stopionej skały, która wydobywa się<br />z jądra Ziemi. Ta "plama gorąca" znajduje się tuż pod Grzbietem Śród-<br />atlantyckim- jest to pęknięcie w skorupie ziemskiej, przecinające cały<br />Atlantyk , tworzące szczelinę w dnie oceanu, przez którą bez przerwy wy-<br />dostaje się gorąca lawa.<br />W ciągu ostatnich dziesięciu lat wulkanolodzy zarejestrowali nasilenie groz-<br />nych pomruków z głębin co wskazuje na fakt, że Islandia wkracza w okres<br />zwiększonej aktywności wulkanicznej i można się spodziewać naprawdę<br />silnych eksplozji.<br /><br />Ostatnia silna erupcja miała miejsce w Islandii w 1783 roku, podczas wybu-<br />chu wulkanu Laki. Wulkan wyrzucał z siebie fontanny lawy i obłoki pyłu<br />wulkanicznego przez 8 miesięcy. Dwutlenek siarki uśmiercił ponad połowę<br />żywego inwentarza na wyspie, co doprowadziło do śmierci głodowej blisko<br />jedną czwartą mieszkańców Islandii.<br />Gdy obłok pyłu przesunął się na południe, spowodował również wiele szkód<br />w Europie. Dwutlenek siarki i nietypowe warunki pogodowe spowodowały<br />w całej zachodniej Europie bardzo silne zamglenia i śmierć tysięcy ludzi w<br />latach 1783 i 1784. Mgła była tak gęsta, że w całej Europie statki nie wypły-<br />wały z portów. Dalej położone obszary też ucierpiały - w Japonii były kata-<br />strofalnie niskie zbiory ryżu, w Afryce i na subkontynencie indyjskim nastą-<br />piło osłabienie monsunów.<br />Erupcji wulkanu Laki przypisano VEI równy 6. Ale największy wybuch na<br />Islandii, dwu lub nawet trzykrotnie silniejszy od wybuchu Laki, miał miejsce<br />w 1362 roku, podczas erupcji wulkanu Oraefajokull. Był to najsilniejszy<br />wybuch wulkanu w Europie, w ciągu ostatnich 2000 lat.<br /><br />Wulkanolodzy wiedzą ,że raz na sto tysięcy lat dochodzi do prawdziwej kata-<br />strofy, czyli wybuchu superwulkanu. Taki wulkan wyrzuca wtedy tysiąc<br />kilometrów sześciennych wnętrzności Ziemi, a obłoki pyłów i gazów na całe<br />lata przesłaniają niebo. 74 tysiące lat temu wulkan Toba na Sumatrze wypluł<br />ze swego wnętrza magmę o objętości Mount Everestu.<br /><br />Wybuchy superwulkanów wiązały się z okresami masowego wymierania ga-<br />tunków. W okresie permu, 250 mln lat temu, z Ziemi zniknęło ponad 90<br />gatunków żyjących w oceanach.<br />Super wulkany nie zawsze są wyraznie widoczne na powierzchni Ziemi, co<br />utrudnia znacznie naukowcom przewidywanie, kiedy może nastąpić kolej-<br />ny wybuch.<br />Miejsc, w których może nastąpić taki super wybuch jest wytypowanych<br />sporo: wulkan Yellowstone w stanie Wyoming, Phelegrean na zachód<br />od Neapolu, Lake Taupo w Nowej Zelandii, któryś z wulkanów w Indonezji,<br />na Filipinach, w krajach Ameryki Środkowej, w Andach, Japonii, na Kam-<br />czatce i w Europie na wyspach Morza Egejskiego: Kos i Nisyros.<br /><br />W 2005 roku z inicjatywy Geological Society of London powstała grupa<br />robocza, której zadaniem było zbadanie zagrożenia ze strony superwulka-<br />nów. A oto wyniki badań:<br />"Może dojść do poważnych zniszczeń na obszarze o rozmiarach Ameryki<br />Północnej lub Europy, a przez kilka lat po erupcji mogą się utrzymywać<br />silne zaburzenia klimatyczne na całym globie. Takie wydarzenia mogą<br />doprowadzić do ruiny gospodarkę rolną, spowodować znaczne zakłócenia<br />dostaw żywności i plagę głodu. Skutki mogą być na tyle poważne, by<br />zagrozić samym podstawom cywilizacji."<br /><br />No cóż, chyba jednak musimy zmienić opinię, że jesteśmy panami Ziemi.<br />My jesteśmy tu tylko chwilowymi gośćmi i tak też powinniśmy się<br />zachowywać, z pełnym szacunkiem do tego co Ziemia nam oferuje.<br /><br /><br />Forum, 16/2010<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-8903969759167890974?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-65105701075848721952010-04-19T20:43:00.006+02:002010-04-19T22:29:44.922+02:00Czy lubiliście w dzieciństwie słuchać opowieści swych dziadków lub rodziców<br />o ich dzieciństwie? Ja - bardzo, zwłaszcza opowieści babci, która urodziła się<br />i wychowała we Lwowie. Jak dla mnie było to wielce egzotyczne miejsce ,bo<br />w Dowodzie Osobistym babci miejsce urodzenia było: "Lwów, ZSRR".<br />Nie bardzo rozumiałam wtedy, dlaczego ten wpis tak bardzo denerwował <br />babcię. Mnie te opowieści babcine bardzo się podobały, a raz do roku zdarzało<br />się, że jezdziłam z babcią do jej sióstr, na Śląsk. I wtedy zdarzały się chwile,<br />gdy trzy siostry wspominały to samo zdarzenie, ale każda z nich pamiętała je<br />inaczej. Wiekiem były do siebie zbliżone, bo przychodziły na świat co dwa lata.<br />A ja nie mogłam się zorientować, które wspomnienie jest najbardziej auten-<br />tyczne.<br /><br />Nie wiedziałam wówczas, że opowiadając o przeszłości my nie odtwarzamy<br />wcześniej zakodowanej informacji tak jak nagrania filmu czy też muzyki. Nie<br />mamy takiej możliwości, bowiem w pamięci przechowujemy tylko wycinki<br />informacji, z których za każdym razem na nowo odtwarzamy historię. Często<br />do tych fragmentarycznych własnych wspomnień dodajemy coś co tylko<br />słyszeliśmy od osób z nami związanych.<br />Powstaje pytanie dlaczego tak się dzieje? Dlaczego nie odtwarzamy dokładnie<br />tylko zakodowanych informacji?. A może jesteśmy notorycznymi kłamcami?<br />Na te pytania starają się odpowiedzieć liczne rzesze psychologów.<br /><br />Psychologowie podkreślają, że cechą osobistych wspomnień jest wybiórcze<br />wydobywanie z pamięci szczegółów stosownie do tego, co aktualnie jest nam<br />potrzebne, co chcemy osiągnąć. I nie jest to świadoma manipulacja, ale taka<br />interpretacja przeszłości, która będzie zgodna z tym, co czujemy i myślimy,<br />opowiadając o zdarzeniach z przeszłości.<br />Pamięć autobiograficzna jest dla człowieka bardzo ważna - zapamiętujemy<br />informacje na temat samego siebie, by stworzyć spójną tożsamość, by mieć<br />poczucie ciągłości swego istnienia. Dzięki wspomnieniom analizujemy własną<br />drogę życiową oraz możemy zaplanować przyszłość. Dzielenie się wspomnie-<br />niami tworzy więzi między ludzmi, wyzwala empatię , pozwala się zaprezen-<br />tować.<br /><br />Od dawna wiadomo,że ludzie piszący autobiografie często je ubarwiają. Robił<br />to Heinrich Schliemann uciekając się często do kłamstw dotyczących swego<br />dzieciństwa, malarka Tamara Łempicka, która przez całe życie ukrywała<br />prawdę o swym ojcu, który był zamożnym rosyjskim Żydem.<br />Ernest Hemingway, pozując na twardziela ukrywał swą wrażliwość i kom-<br />pleks niższości. Ryszard Kapuściński też budował swój wizerunek reportera<br />macho oraz kreował na nowo postać swego ojca, przez którego czuł się niedo-<br />ceniany.<br /><br />Nie wszystko zapamiętujemy, niektóre przeżycia budzące negatywne uczu-<br />cia wypieramy ze świadomości. Wypieramy równięż często i te pozytywne,<br />jeśli nam przeszkadzają. Odsuwamy też wspomnienia związane z lękiem.<br />Ale w psychologii nic nie jest proste- potrafimy zaanektować cudze wspom-<br />nienia jako własne. Usłyszymy jakąś opowieść rodzinną , która zrobiła na<br />nas wielkie wrażenie i choć nie byliśmy nigdy naocznym świadkiem tego<br />wydarzenia, jesteśmy przekonani, że sami to przeżyliśmy.<br /><br />I nie łudzmy się,że wszystko dobrze pamiętamy. Wcale tak nie jest. Pewien<br />naukowiec zadał grupie uczniów I klasy szkoły średniej trzy dość proste<br />pytania: czy rodzice zachęcali cię do uprawiania sportu? czy religia była<br />dla ciebie pomocna? czy zostałeś kiedyś ukarany cieleśnie?<br />To samo pytanie, zadał tym samym osobom w 34 lata pózniej. Okazało się,<br />że odpowiedzi osób dobiegających obecnie dom pięćdziesiątki znacznie<br />różniły się od ich odpowiedzi z okresu I klasy szkoły średniej.<br />Rodzicielskie zachęty do uprawiania sportu pamiętało tylko 40% ankieto-<br />wanych, wobec 60% zgłaszanych w szkole, tylko 30% pamiętało o karach<br />cielesnych, a w szkole wspominało o tym 90% uczniów, wg 25% religia<br />pomagała im w życiu, ale 34 lata wcześniej uważało tak aż 70% uczniów.<br /><br />Lubię czytać biografie i autobiografie. Niewątpliwie autobiografie są w dużej<br />mierze autokreacją, a nie wyliczeniem suchych faktów z życia autora. Ale<br />jeśli napisane są ciekawie, to nie powinniśmy mieć autorowi za złe drobnych<br />upiększeń.<br /><br /><br />na podst. art. Katarzyny Sroczyńskiej,<br />Focus nr 5/2010<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-6510570107584872195?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-52987289350697392372010-04-15T21:23:00.009+02:002010-05-19T19:22:33.863+02:00.....prawie wszystko, najczęściej to tylko kwestia ceny, tak mówią ludzie<br />doświadczeni.<br />Poprzedni post poświęciłam historii korony polskich królów. Ale wiadomo,<br />sama korona to za mało, należało mieć również zezwolenie na koronację i<br />papieską akceptację. Wiadomo, nic nie ma darmo, za wszystko się płaci, więc<br />i za takie zezwolenia należało zapłacić. Oficjalny cennik nie istniał, jak zwykle<br />w kościele była to kwota "co łaska", byle dużo.<br /><br />W czasach rozbicia dzielnicowego należało przelicytować możliwości finan-<br />sowe rywala, w okresie wyborów elekcyjnych wystarczało przekupić grupę<br />magnatów, hierarchów kościelnych lub określone stronnictwo polityczne.<br />Nie tylko pieniądze się liczyły,ważne były również obietnice konkretnych<br />urzędów na królewskim dworze dla tych, którzy forsowali określonego<br />kandydata.<br /><br />W XIII i XIV wieku polskie delegacje trzykrotnie wyruszały do Rzymu i do<br />Awinionu, ówczesnych siedzib papieskich. Posłowie byli wyposażeni w odpo-<br />wiednie atrybuty, czyli zasoby finansowe na łapówki oraz pisma polecające<br />do ważnych urzędników kurii papieskiej.<br /><br />Niewątpliwie wielkim pechowcem był książę HenrykIV Probus ( Rzetelny).<br />Był człowiekiem świetnie wykształconym, cenionym przez dwory czeskie i<br />niemieckie za świetne gospodarzenie własnym księstwem wrocławskim, a<br />w chwili, gdy uzyskał tron księcia krakowskiego był naprawdę b.poważnym<br />kandydatem do polskiej korony. Cesarz niemiecki nie tylko nie zgłaszał<br />zastrzeżeń , chciał nawet sam go koronować na króla. I wtedy padł pierwszy<br />cios - arcybiskup gnieznieński, Jakub Świnka (nomem omen?) zaprotesto-<br />wał, mówiąc , że nie godzi się przyjmować korony z rąk świeckich, do tego<br />niemieckich. Koronacja wymagała, jego zdaniem, akceptacji papieża.<br />Henryk IV uznał jego racje i wysłał do Rzymu, do papieża Mikołaja IV, swego<br />zaufanego dworzanina, Jana z Goćwina. Przychylność papieża miała zjednać<br />kwota 10 tysięcy grzywien, a w tamtym okresie 1 grzywna miała wartość<br />210 gramów srebra. Dodatkowe tysiące grzywien mieli otrzymać kardynało-<br />wie z otoczenia papieskiego, by decyzja zapadła dość szybko.<br />Jan z Goćwina poczuł niebywały pociąg do zrobienia interesu życia i wymienił<br />1/3 otrzymanych środków na fałszywe monety. Otoczenie papieskie jednak<br />dobrze znało się na rzeczy i Jan, ścigany przez służby papieskie i książęce<br />zbiegł do Wenecji. Chcąc uniknąć kary postanowił zabić Henryka IV. Jego<br />wspólnikiem został rodzony brat, Jakub, któremu złodziej dostarczył wielce<br />skuteczną truciznę.Posmarowany nią nóż do krojenia chleba wyekspediował<br />Henryka IV w zaświaty, 23. czerwca 1290 roku.<br />W licznych kronikach zagranicznych można wyczytać, że nie tylko Jan chciał<br />pozbyć się księcia.Inicjatywę tę przypisują księciu Henrykowi V Brzuchatemu<br />i innym, nie wymienionym znaczącym osobom.<br /><br />Henryk IV Probus w swym testamencie wyznaczył, jako kandydata na króla<br />Polski, władcę Wielkopolski, Przemysła II.<br />Książę wysłał do Rzymu kilkuosobową grupę posłów obficie zaopatrzoną w<br />fundusze. Gdy już byli na miejscu, okazało się, że w tym samym celu prze-<br />bywają posłowie czeskiego króla Wacława II, który również ubiegał się o<br />polską koronę. Sprytni posłowie Przemysła II przekupili konkurencję i<br />poseł Wacława II , w imieniu swego pana (bez jego wiedzy) zrezygnował z<br />polskiej korony, a pieniądze zachował dla siebie. Nie nacieszył się długo<br />nimi, gdyż z polecenia króla czeskiego zamordowano go jeszcze we Włoszech.<br /><br />Przemysł II też nie nacieszył się podstępnie zdobytym tytułem. Był królem<br />Polski niecałe 8 miesięcy. Został zmordowany w Środę Popielcową 8 lutego<br />1296 roku we wsi Sarniki pod Rogoznem. Za zamachem pojawiła się niewy-<br />raznie postać.....Władysława Łokietka, który w niedługim czasie zaczął<br />starania o polską koronę.<br /><br />Ale "przepchnięcie" tego kandydata było niezwykle trudne. Łokietek był<br />obłożony dwukrotnie klątwą kościelną, a poza tym - był lennikiem króla<br />czeskiego. Bez jego zgody nie mógł ubiegać się o żadne zaszczyty, a na<br />dodatek,władca Czech Jan Luksemburski, spadkobierca Wacława II (tego<br />wykiwanego przez Przemysła II), sam miał zamiar ubiegać się o polską<br />koronę. Krzyżacy również protestowali w Rzymie przeciw Łokietkowi, bo wg<br />nich w walkach z Zakonem korzystał z pomocy pogańskich oddziałów<br />litewskich i tatarskich. Za to groziła mu kolejna klątwa.<br />Gorącym i niezwykle skutecznym pomocnikiem Łokietka w staraniach<br />o polską koronę był biskup włocławski, Gerward.<br />Pierwszym jego krokiem było złożenie u papieża petycji wszystkich możnych<br />i hierarchów polskich, która przedstawiała wszystkie nieszczęścia jakie wciąż<br />spotykają naród pozbawiony koronowanego władcy.Zwrócono też uwagę, że<br />wszak regularnie jest płacone świętopietrze. W ślad za petycją uruchomiono<br />odpowiednie środki finansowe, a skąpy dotąd Łokietek sypnął złotem i sre-<br />brem. Papież Jan XXII, za pomocą wielce pokrętnej argumentacji nie miano-<br />wał wprawdzie Łokietka królem Polski, ale nie odmówił mu prawa do ubie-<br />gania się o tytuł króla ...krakowskiego. Jednocześnie jego rywalowi,Janowi<br />Luksemburskiemu przyznał prawo do wielkopolskiego królestwa Przemysła II<br />i Wacława II. Jednocześnie papież podkreślił, że ewentualna koronacja<br />Władysława Łokietka powinna odbywać się tak, by "niczyje prawa nie zostały<br />naruszone". Ten "salomonowy" wyrok w pełni zadowolił Łokietka, który czym<br />prędzej koronował się w Krakowie na króla Polski.<br />Papież nie zaoponował. "Rocznik lubuski" z 1320 roku tak tłumaczył tę<br />sprawę: Jan XXII otrzymał od Władysława Łokietka "czynszowników- od tej<br />pory każdy mieszkaniec królestwa polskiego obowiązany był do płacenia<br />papieżowi 1 denara rocznie. Był to denar Świętego Piotra.<br />Papież milczał, bo dobrze znając Łokietka obawiał się, że ten, w odwecie, może<br />zdradzić kulisy tronowej transakcji.<br /><br /><br />Wiadomości do obu postów czerpałam z dwóch książek Andrzeja Zielińskiego:<br />"Przekleństwo tronu Piastów",<br />"Początki Polski.Zagadki i tajemnice"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-5298728935069739237?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-73645560199718468252010-04-13T19:55:00.013+02:002010-04-14T10:54:34.820+02:00Przyznaję się bez bicia, że lekcje historii w szkole odbierałam jako swoistą<br />torturę - daty, daty i jeszcze raz daty. Mnie naprawdę było wszystko jedno<br />kiedy jaki król wstąpił na tron, bo żadnym z tych królów nic ciekawego nam<br />nie podawano. A mogli nam chociaż opowiedzieć historię korony królów<br />polskich.<br /><br />Istnieje przekonanie,że nad polskimi królami z piastowskiej dynastii ciążyło<br />przekleństwo tronu i korony, które wg. Galla Anonima, zostało rzucone przez<br />brata i następcę św.Wojciecha, Gaudentego. Była to krótka wzmianka a po-<br />szukiwania historyków w polskich i zagranicznych kronikach, nie dały żadnego<br />rezultatu.<br /><br />Walki o tron królewski były prowadzone w sposób bezpardonowy, bez<br />zmrużenia oka pozbywano się konkurentów lub przyszłych pretendentów.<br />I bardzo często, gdy udało się dojść do władzy, brakowało korony, jako takiej.<br /><br />Pierwsza polska korona, przygotowana dla Bolesława Chrobrego, poświęcona<br />przez papieża, została odebrana polskim wysłannikom na Węgrzech i użyta<br />do koronacji Św. Stefana. Na nic były protesty i skargi , trzeba było wykonać<br />druga koronę, co opózniło o rok utworzenie Królestwa Polskiego.<br /><br />Mieszko II skorzystał z korony swego ojca, drugą, skromniejszą wykonano<br />dla jego żony, Rychezy. Gdy władzę w Polsce przejął książę Bezprym, odesłał<br />obie do cesarza KonradaII. Posłańcem została królowa Rycheza. Jej zezwolono<br />na pozostawienie swojej korony, korona Mieszka II pozostała w skarbcu<br />cesarskim i nie znane są jej dalsze losy. Jak wiadomo, w 1032r w Merseburgu<br />Mieszko II zrzekł się oficjalnie korony w zamian za tytuł księcia- seniora i<br />powrót do władzy w Polsce. Wkrótce po powrocie odzyskał wszystkie dzielnice<br />i powrócił do tytułu króla.Kazał wykonać wierną kopię korony Chrobrego,<br />której używał do końca życia. Po jego śmierci, wypędzona przez Bolesława II<br />Rycheza, obrabowała skarbiec królewski uwożąc również koronę.<br />Cesarz Konrad II nadał Rychezie tytuł "królowej niegdyś Polski" i zezwolił, by<br />używała swą koronę ze ślubu z Mieszkiem II. Rycheza została w niej pocho-<br />wana w 1063 roku w kościele Najświętszej Marii Panny w Kolonii.<br />W XVII wieku, podczas przenoszenia prochów Rychezy do katedry kolońskiej<br />korona zaginęła na zawsze.<br /><br />Podczas koronacji Bolesława Śmiałego w 1076 roku użyto nowej korony,<br />różniącej się kształtem i wystrojem od korony Chrobrego. Wiadomo, że koro-<br />nowani nią byli Przemysł II i Wacław II i przez tego ostatniego złożona w<br />skarbcu katedry św. Wita w Pradze. Niestety ona też zaginęła.<br /><br />Władysław Łokietek, szykując się do koronacji w 1320 roku polecił sporządzić<br />trzecią już replikę korony Bolesława Chrobrego. Nie była poświęcona w Rzy-<br />mie, ponieważ koronacja Łokietka nie miała papieskiej akceptacji. Pomimo<br />tego była (z przerwami) wykorzystywana do koronacji przez prawie pięćset<br />lat.<br />Ostatni jej użytkownik, Ludwik Węgierski, zabrał ją ze sobą na Węgry. Król<br />Łokietek do insygniów królewskich włączył też miecz Szczerbiec.<br /><br />Kolejna, nieco uproszczona wersja korony Chrobrego to była grobowa korona<br />Kazimierza Wielkiego, w której król został pochowany na Wawelu.<br /><br />Gdy na tron polski wstępowała Jadwiga, korona królów polskich była na<br />Węgrzech. Matka Jadwigi, Elżbieta Bośniacka odmówiła wydania korony i<br />pozostałych insygniów królewskich. Dla Jadwigi wykonano nowe regalia,<br />w tym i koronę.<br />Nieznane są jej dalsze losy.Istnieje przypuszczenie, że została ona<br />przekazana przez Jadwigę jako dar dla Akademii Krakowskiej, by umożli-<br />wić jej dalszy rozwój i w konsekwencji przetopiona na monety.<br /><br />Konsekwentna Elżbieta Bośniacka odmówiła również wydania insygniów na<br />koronację Władysława Jagiełły. Powstała więc następna korona...której losów<br />też nie znamy. Istnieje jedynie domniemanie, że posłużyła do wykupu<br />"korony Chrobrego", co nastąpiło w 1412 roku, po długich negocjacjach. Ta<br />korona służyła już potem wszystkim Jagiellonom i królom elekcyjnym aż<br />do czasów saskich.<br /><br />Kolejna polska korona to jedna z kopii korony św.Stefana, która trafiła do<br />Polski jako okazjonalny podarunek od Jana Zygmunta Zapolyi i stanowiła<br />własność królewską, przechowywana nie w skarbcu na Wawelu, ale wśród<br />osobistych rzeczy króla Zygmunta Augusta II.<br />Gdy w 1575 koronowano elekta, Stefana Batorego, do koronacji posłużyła<br />właśnie ta korona. Wkrótce po koronacji trafiła do wawelskiego skarbca, a<br />tytuł oficjalnej polskiej korony uzyskała korona Chrobrego.<br /><br />August II Wettyn (zwany Mocnym), przyjeżdżając w 1697 na swą koro-<br />nację do Krakowa, przywiózł własną koronę, wykonaną w Dreznie przez<br />niemieckiego złotnika, Juergena Abelera. Tuż przed koronacją zwolen-<br />nicy elektora saskiego wybili dziurę w skarbcu wawelskim i wykradli<br />polskie regalia wraz z koroną, używając ich potem do koronacji Sasa.<br /><br />Jak pamiętacie, w 1733 roku równolegle na tron polski zostali wybrani:<br />Stanisław Leszczyński syn króla Augusta II, który przyjął potem imię<br />Augusta III.<br />Do koronacji Stanisława Leszczyńskiego i jego żony Katarzyny, użyto<br />koron wykonanych specjalnie dla nich przez szwedzkich złotników.<br />Bezpośrednio po koronacji zostały odesłane do Szwecji i przetopione na<br />monety, którymi król polski opłacał wspierające go wojska szwedzkie.<br />August III przyjechał do Polski z własną koroną wykonaną w Dreznie.<br /><br />Posunięcie było właściwe, bo stronnicy Leszczyńskiego wykradli ze skarbca<br />wawelskiego regalia królów polskich, by ich nie użyto do koronacji kolejnego<br />Sasa. Zostały one ukryte wpierw w kościele św.Krzyża w Warszawie, pózniej<br />na Jasnej Górze w skarbcu klasztoru Paulinów. Na Wawel regalia powróciły<br />jeszcze za Augusta III. W 1794 roku, gdy Kraków zajęły wojska pruskie,<br />zostały przeniesione ze skarbca do specjalnego schowka.Niestety pracownik<br />skarbca, Zubrzycki, zdradził Prusakom jego miejsca i insygnia królewskie<br />zostały wywiezione do Berlina.<br />W 1809 roku, król pruski Fryderyk Wilhelm II rozkazał wydobyć z nich<br />wszystkie drogocenne kamienie i spłacić nimi dług berlińskiego dworu wobec<br />berlińskiej Dyrekcji Handlu Morskiego. A złoty i srebrny złom, o łącznej wadze<br />ponad 11 kg - przetopić na pruskie monety obiegowe.<br /><br />Drezdeńska korona Augusta III po licznych zawirowaniach powróciła<br />do Polski w 1960 r i znów znajduje się na Wawelu.<br /><br />W 2003 roku złotnicy z Nowego Sącza, pod nadzorem miejscowego antykwa-<br />riusza, Adama Orzechowskiego, wykonali trzecią już w historii kopię korony<br />oraz jabłko i berło z czasów koronacji Stanisława Augusta Poniatowskiego.<br />Do wykonania repliki Korony Chrobrego złotnicy nowosądeccy użyli kilku<br />złotych monet pruskich z 1811 roku, kierując się przekonaniem,że znajdujący<br />się w nich kruszec może pochodzić z oryginału.<br /><br />Jak widać, historia oglądana z innej strony może być całkiem ciekawa.<br />Następnym razem napiszę o przekupstwie w walce o tron.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-7364556019971846825?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-84897386578564339492010-04-10T19:51:00.006+02:002010-04-10T20:10:49.899+02:00Człowiek - cudowny stwór, silny, przebojowy, zwycięski i tak kruchy zarazem.<br />Śmierć nie wybiera, jest jej cudownie obojętne kogo spowije swym całunem,<br />tak samo serdecznie przytuli i tych z prawicy i tych z przeciwnej partii, tych<br />co wierzą i tych co nie wierzą. Jest wyjątkowo sprawiedliwa i czeka na każdego<br />z nas z szeroko otwartymi ramionami.<br />Gdy pędzimy zapatrzeni w odległy cel, nie rozglądając się na boki, zwolnijmy<br />na chwilę- memento mori.<br />Zjednoczmy się w bólu z tymi, którzy dziś stracili najbliższych, im jest<br />najciężej, a ciepłym wspomnieniem obdarzmy tych, którzy tak nagle odeszli.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-8489738657856433949?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-49356558130379482172010-04-05T11:42:00.009+02:002010-04-05T20:29:24.016+02:00Pewnie część moich czytaczy pamięta film o takim tytule, z Gretą Garbo<br />w roli głównej. Przyjemnie się ten film oglądało, szkoda tylko, że tak mało<br />miał wspólnego z prawdą historyczną, ale wtedy o tym nie wiedziałam.<br /><br />Była córką króla Szwecji Gustawa Adolfa. Na świat przyszła 8 grudnia 1626<br />roku, a jej arcygłośny płacz i silne owłosienie sprawiło, że króla poinformo-<br />wano, iż urodził mu się syn.<br />Gdy dziewczynka miała sześć lat, król zginął w bitwie i do czasu jej pełnolet-<br />ności władzę sprawowało pięciu regentów. Uznano, że pogrążona w czarnej<br />rozpaczy królowa Maria, nie powinna opiekować się córką i Krystyna<br />wychowywała się głównie pod okiem mężczyzn.<br /><br />W dniu 18 urodzin Krystyna złożyła przysięgę jako...król Szwecji. Przez<br />dziesięć lat kierowała swym państwem energicznie i dobrze. Europa bystro<br />przyglądała się tej niezwykłej dziewczynie, która prowadziła wybitnie<br />dojrzałą, liberalną politykę. Miała niespożyte wręcz siły, wystarczały jej<br />zaledwie 4 godziny snu na dobę. Nosiła po męsku skrojone węgierskie<br />stroje jezdzieckie i....przyznawała się do miłości do kobiety. Obiektem jej<br />uczuć padła jedna z dwórek, Ebba Sparre.<br /><br />Gdy już wszyscy oswoili się z myślą,że jest lesbijką, wzięła sobie na faworyta<br />brata Jakuba de la Gardie, nie ukrywając swych gorących uczuć do niego.<br />Kiedy świat zaakceptował go jako jej kochanka, Krystyna obsypała go<br />zaszczytami i oddaliła.<br /><br />Protestancka Szwecja zaczęła nudzić młodą królową. Podziwiała kulturę<br />francuską i francuski styl życia. Znalazła się pod wpływem czterech<br />zagranicznych "bon viveurs", którzy pomagali wprowadzać na dwór<br />zmiany na francuski styl życia. Życie stało się dzięki nim jednym świę-<br />tem, baletem i maskaradą. Krystyna zaczęła zaniedbywać sprawy<br />państwa, czasami nawet przez miesiąc nie kontaktowała się ze swoimi<br />ministrami.<br /><br />Krystyna zakomunikowała swojej radzie ministrów dwie bulwersujące<br />decyzje. Po pierwsze oznajmiła,że nigdy nie wyjdzie za mąż ponieważ<br />małżeństwo pociągnie za sobą wiele ograniczeń, do których ona nie przy-<br />wykła, a poza tym nie wie, czy kiedykolwiek przezwycięży tę niechęć.<br />Ponadto oznajmiła, że zamierza abdykować, a tron powierzyć swojemu<br />kuzynowi, księciu Karolowi Gustawowi, który zapewni Szwecji sukcesora.<br />Dzień abdykacji przyjęła z olbrzymią ulgą a koronację Karola X przepro-<br />wadzono tego samego dnia.<br /><br />Krystyna założyła męski strój, przyjęła imię księżnej Dohny i wyruszyła<br />w podróż, pozostawiając pałac ogołocony z mebli i dywanów, które wysła-<br />ła do Rzymu.<br />23 grudnia 1654 roku triumfalnie wjechała do Brukseli, gdzie ogłosiła swoje<br />przejście na katolicyzm. W Brukseli bawiła się świetnie, ale jej niekonwen-<br />cjonalne zachowanie wywołało taki rozgłos, że rząd szwedzki zagroził jej<br />zablokowaniem dochodów. Gazety oskarżały Krystynę o wszelkie możliwe<br />seksualne zboczenia i nazywały ją "Królową Sodomy".<br /><br />Tuż przed Bożym Narodzeniem 1655 roku, papież Aleksander VII zawia-<br />domił Krystynę, że udzieli świeżo upieczonej katoliczce sakramentu bierz-<br />mowania. Jeżeli papież spodziewał się, że zyskał wzorową katoliczkę to<br />Krystyna szybko wyprowadziła go z błędu. Pobożność już się jej znudziła,<br />drwiła z relikwii, a podczas mszy prowadziła pogawędki ze swoimi towa-<br />rzyszami. Na wieść o tym papież przesłał jej różaniec wraz z prośbą, by<br />odmawiała go podczas mszy. Bez ogródek odmówiła, twierdząc, że nie<br />zamierza zostać dewotką klepiącą pacierze.<br />Zniecierpliwiony jej ekscesami papież zażyczył sobie, by kłopotliwy gość<br />opuścił Rzym. Krystyna przeniosła się do Francji, gdzie wsławiła się<br />zleceniem zabicia jednego z dwóch usiłujących wkraść się w jej łaski dwo-<br />rzan. Czyn ten spowodował, że we Francji stała się personą non grata.<br />Udała się ponownie do Rzymu, gdzie na życzenie papieża miała trzymać się<br />z dala od Watykanu.<br /><br />Krystyna powoli zaczęła sobie uświadamiać, że właściwie jest bez swego<br />miejsca w świecie. Próbowała zostać królową Neapolu i mieszać się do poli-<br />tyki europejskiej. Starała się nawet zostać królową Polski, ale Polacy wybrali<br />księcia litewskiego.<br /><br />W lutym 1660 roku zginął śmiercią tragiczną król szwedzki Karol X, pozo-<br />stawiając 5 -letniego dziedzica. Krystyna przyjechała do Sztokholmu, gdzie<br />przyjęto ją z należytym szacunkiem, pozwolono jakiś czas pomieszkać w<br />jednej z posiadłości, wreszcie dano do zrozumienia, że czas opuścić Szwecję.<br /><br />Resztę życia spędziła wędrując po świecie. Jej wdzięk znikł pod warstwami<br />tłuszczu, oczy nabrały chłodnego, stalowego spojrzenia, coraz częściej była<br />zaniedbana.<br /><br />Ostatnie lata życia spędziła w Rzymie, i wypełniła je działalnością kultu-<br />ralną. Miała nawet wokół siebie lojalną grupę zwolenników.<br />Zmarła 19 kwietnia 1689 roku, w wyniku komplikacji po zapaleniu płuc.<br /><br />W oparciu o książkę Margaret Nicholas<br />"Poczet Kobiet Nikczemnych"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-4935655813037948217?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-42139528503812220502010-03-31T19:39:00.004+02:002010-03-31T19:54:03.277+02:00Jeśli wszystko dobrze pójdzie, to mój mąż dostanie ze szpitala przepustkę<br />na Święta, a to oznacza, że najwyższy czas wziąć się do roboty.<br />Niniejszym ogłaszam przerwę świąteczną aż do wtorku.<br /><br /><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-weight: bold;">Wszystkim moim czytaczom stałym i okazjonalnym życzę<br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);"> Wesołych Świąt<br />wypoczynku, spokoju, radości, uśmiechu i pogody,<br /></span></span></span></span></span><div style="text-align: center;"><div style="text-align: justify;"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">a na stole samych smacznych i nietuczących dań.</span></span></span></span></span><br /></div><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);"></span></span></span></span></span></div><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);">Miłego, Kochani<br /></span></span></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-4213952850381222050?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-78427289366560232462010-03-30T16:36:00.007+02:002010-03-30T21:42:19.057+02:00Przeczytałam w ostatnim numerze miesięcznika Focus artykuł p. Andrzeja<br />Miszczaka "I ty zostaniesz konfidentem" i włosy mi przepięknie stanęły na<br />głowie. <br /><br />Otóż w Wielkiej Brytanii rusza projekt pod nazwą Internet Eyes.<br />Każdy obywatel Unii Europejskiej może się zarejestrować w portalu i otrzy-<br />mać dostęp do obrazu z kamer znajdujących się w sklepach, urzędach i na<br />ulicach Wielkiej Brytanii, w celu wypatrywania złodziei sklepowych, włamy-<br />waczy lub innych przestępców czy też pijanych kierowców.<br />Po zalogowaniu na monitorze pojawi się obraz z czterech przypadkowo wy-<br />branych kamer. Jeżeli internauta zauważy na którymś z nich coś podejrza-<br />nego, wystarczy, że kliknie w odpowiednią ikonkę, a właściciel obiektu wska-<br />zanego przez Internautę (biorący udział w projekcie) zostanie zaalarmowany<br />sms'em, dodatkowo otrzyma drogą e-mailową obraz z ekranu ukazujący mo-<br />ment popełnienia przestępstwa.<br />Twórcą Internet Eyes jest biznesman Tony Morgan, który ustalił pewne za-<br />sady funkcjonowania tego portalu. Obserwatorzy nie będą znali lokalizacji<br />miejsc, które obserwują. Pierwsze 5 sms'ów w miesiącu ma być darmowych,<br />kolejne będą już płatne. Ma to zapobiec wywoływaniu fałszywych alarmów.<br />Za każde owocne wskazanie przestępstwa dostaniemy do wykorzystania<br />kolejny darmowy sms. Co miesiąc będzie ogłaszany ranking najbardziej ak-<br />tywnych "łapaczy przestępców".Oczywiście publikowane będą tylko ich inter-<br />netowe nicki, a dane personalne ściśle strzeżone.<br />Najlepszy łowca otrzyma nagrodę pieniężną w wysokości tysiąca funtów.<br />Na razie, przez pierwszy miesiąc zainteresowani właściciele sklepów i firm<br />nie będą płacić za usługę.<br /><br />Projekt Internet Eyes ma również pomagać w zapobieganiu przestępstwom<br />w Londynie, w którym jedna kamera przypada na 8 mieszkańców, czyli<br />jest tych kamer około miliona. Niestety brakuje ludzi do monitoringu i wiele<br />przestępstw pozostaje niezauważonych, choć zostały sfilmowane.<br />Projektodawca reklamuje swój pomysł hasłem: "Zarabiaj pieniądze,<br />zwalczaj przestępczość, zostań bohaterem i uratuj komuś życie."<br /><br />Na podobny pomysł wpadły władze stanu Teksas, które na granicy z Meksy-<br />kiem zainstalowały system kamer, nazwany Virtual border. Granica ma<br />około 1900 km długości, więc służbom granicznym z pewnością przydaje<br />się pomoc internautów, wypatrujących na swych monitorach nielegalnych<br />imigrantów, usiłujących sforsować granicę USA. Uruchomiono darmową<br />linię telefoniczną, przy pomocy której zgłasza się każdą próbę przejścia<br />przez granicę.<br /><br />FBI też czerpie korzyści z tego typu inicjatywy.Za pośrednictwem serwisu<br />BanditTracker.com zbierane są informacje od internautów, którzy na tej<br />witrynie mogą zapoznać się nie tylko z listem gończym ale i zapisami<br />z kamer, które utrwaliły przestępstwo.<br /><br />A w Iranie służby bezpieczeństwa irańskiego reżimu udostępniają stronę<br />internetową, na której można rozpoznać twarze uczestników irańskiej<br />opozycji. Wszystkie prawidłowe rozpoznania są wynagradzane.<br /><br />Opisane tu inicjatywy to wykorzystanie metody crowdsourcingu, czyli<br />wykorzystania umiejętności i inteligencji wielu anonimowych użytkowni-<br />ków internetu w szlachetnych, społecznie pożytecznych celach.<br />W ten sposób funkcjonuje Wikipedia, chociaż jest wiele zastrzeżeń do<br />wiarygodności wielu jej haseł.<br /><br />Gdy w 2007 roku, w czasie przelotu na nad pustynią w stanie Nevada zagi-<br />nął podróżnik Steve Fosset, w jego poszukiwanie zaangażowało się tysiące<br />internautów, którym Serwis Amazon udostępnił najnowsze satelitarne<br />obrazy pustyni podzielone na małe fragmenty. Internauci przeglądali je i<br />mieli zaznaczać każdy nietypowo wyglądający fragment pustyni.<br /><br />W czerwcu ub. roku angielski "Guardian" zamieścił na swej stronie inter-<br />netowej skany dokumentów dotyczących wydatków brytyjskich posłów.<br />Akcja sprawdzania dokumentów trwa nadal, 25 tysięcy ochotników przej-<br />rzało już niemal połowę z 500 tysięcy stron dokumentów.Ta akcja obywa-<br />telska trwa równolegle z profesjonalnym audytem i już blisko stu parla-<br />mentarzystów musiało się tłumaczyć z wydatków.<br /><br />Są również projekty crowdsourcingowe wspomagające naukę, między<br />innymi projekt SETI@Home, koordynowany przez Iniversity of California<br />w Berkeley, poszukujący w kosmicznym szumie sygnałów, które mogą<br />pochodzić od obcych cywilizacji.<br /><br />Crowdsourcing jest narzędziem , które może być użyte w różnych celach.<br />Ale dla nikogo nie jest tajemnicą, że z czasem najszlachetniejsze idee mogą<br />zostać wypaczone.<br />Śledzenie złodziei i przestępców i zwalczanie opozycji przy pomocy tych<br />metod bazuje na najniższych ludzkich instynktach, to wykorzystywanie<br />ludzkiej skłonności do podglądania innych, do składania donosów. Jest to<br />również stwarzanie sytuacji do różnych nadużyć.<br />Organizacje pozarządowe wielu państw europejskich protestują przeciw<br />wszechobecnej inwigilacji. Według mnie - słusznie, a co Wy o tym sądzicie?<br /><br />P.S.<br />Strażnikiem Teksasu możesz zostać na stronie:<br />www.blueservo.net<br />Podglądanie londyńskich złodziei:<br />www.interneteyes.co.ouk<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-7842728936656023246?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-85937423654706997682010-03-29T08:33:00.009+02:002010-03-29T10:19:54.123+02:00Jak wiecie, od 4 miesięcy przeżywam koszmar, zwany bliskie spotkania<br />spotkania III stopnia z polską medycyną. Już teraz wiem, co życzyć komuś,<br />kogo bardzo , bardzo nie lubię, lub kto mnie lub mojej rodzinie zrobi krzywdę.<br />Ponieważ wciąż są problemy z leczeniem mego męża, godziny spędzam na<br />wertowaniu czasopism medycznych, szukaniu podobnych przypadków, roz-<br />mowach z lekarzami we własnej rodzinie i zaprzyjaznionymi.<br />Wśród czasopism są i takie, które przedstawiają medycynę przyszłości.<br />I natychmiast mnie przychodzą na myśl przyszłe seriale telewizyjne, typu<br />"Ostry dyżur", "Szpital miejski" czy też "dr.House". Tu muszę rozczarować<br />wszystkie wielbicielki urokliwych lekarzy serialowych, albowiem główne<br />role przypadną....robotom. I to nie takim "człowiekopodobnym" androidom,<br />ale plątaninie przewodów, rurek sztywnych i giętkich, przegubów i licho wie<br />czego jeszcze.<br />Już teraz chirurgia jest coraz częściej uzależniona od narzędzi, które coraz<br />bardziej oddalają lekarza od tkanek pacjenta.<br />Neurochirurgia dotyczy tak małych powierzchni, że lekarze muszą ją podczas<br />zabiegu oglądać przez mikroskop.Chirurdzy naczyniowi używają do zszywania<br />małych tętnic tak cienkich nici, że prawie ich nie widzą.<br />Każdy zabieg chirurgiczny jest obciążeniem dla organizmu pacjenta, więc<br />lekarze starają się je zminimalizować, a pomagają im w tym narzędzia do<br />zabiegów endoskopowych. Pomału kończą się cięcia na kilkanaście centyme-<br />trów, teraz chirurg wykonuje kilka malutkich cięć 1 cm, przez które wpro-<br />wadza zródło światła, kamerę, kolejne narzędzia. Tu małe wyjaśnienie- u nas<br />nawet laparoskopia nie należy do zabiegów codziennych, brak dobrze<br />wyszkolonej kadry i narzędzi.<br />W czasie zabiegu endoskopowego lekarz operuje tkanki, których nie tylko nie<br />dotyka, ale nawet nie widzi ich bezpośrednio, ale powiększone na ekranie<br />monitora. I wierzcie mi, to wcale nie jest łatwo manewrować mikronarzę-<br />dziami, obserwując swe działania na monitorze.<br />I stąd już tylko krok do tego, by ramię człowieka zastąpić ramieniem robota.<br />Robot ma same zalety - jest niesłychanie precyzyjny, nie męczy się, nie zadrży<br />mu dłoń, nie ulega nałogom.<br />Pierwsza generacja robotów da Vinci trafiła do szpitali w 1999 roku.Endosko-<br />powa kamera systemu da Vinci przekazuje trójwymiarowy obraz pola ope-<br />racyjnego, który w razie potrzeby można powiększyć. Sterowanie kamerą<br />przejął z rąk człowieka system Prosurgics FreeHand.<br />Ale nie oszukujmy się, roboty nadal są rzadkością w szpitalach. Koszt samego<br />sprzętu kształtuje się od miliona dolarów wzwyż, do tego dochodzi problem<br />szkolenia personelu. Ten ostatni problem jest już jakby łatwiejszy, bowiem<br />dr.Douglas Murphy z St.Joseph's Hospital w Atlancie zorganizował kursy<br />dla cyberkardiochirurgów przez internet. Cena wynosi 100 tys. dolarów od<br />osoby, ale i tak chętni czekają w kolejce.<br />Na razie na rynku robotów chirurgicznych dominuje jeden producent ,<br />Intuitive Surgical, z całą rodziną systemów o nazwie da Vinci, ale pomału<br />zaczynają wkraczać do akcji i inne firmy, co spowoduje konkurencję i tym<br />samym spadek cen.<br />Prawdopodobnie niedługo cyberoperacje mogą się stać równie oczywiste<br />jak zabiegi laparoskopowe.<br />I już mam przed oczami nowy serial o cyberkardiochirurgach : do pustej<br />sali wjeżdża wózek z uśpionym pacjentem, prowadnice kierują go do stołu<br />operacyjnego. Ramiona specjalnego dzwigu przenoszą go na stół, inny<br />komplet ramion oczyszcza pole operacyjne i okłada chustami. Do stołu<br />podjeżdża smukły, wieloramienny robot i przystępuje do operacji. Trzy<br />małe nacięcia w okolicy serca, w które są wprowadzane cienkie rurki.<br />Na ekranie monitora widać ich drogę we wnętrzu klatki piersiowej. W sali<br />operacyjnej panuje kompletna cisza, żadnych "siostro, kleszczyki" lub<br />"proszę osuszyć". Robot wprowadza do rurek kolejne narzędzia, usuwa<br />zbędne tkanki, wprowadza do środka "elementy naprawcze". Nie ma<br />atmosfery nerwowości, nikt się nie poci od ciepła lamp, chwilami leżący<br />na stole pacjent wydaje się nam "czymś" a nie kimś. Operacja zakończona,<br />pacjent zostaje przełożony na wózek, który pomału wyjeżdża z sali.<br />Na zapleczu sali lekarze gratulują informatykowi świetnie ułożonego pro-<br />gramu, ten skromnie wskazuje na jednego z nich, tłumacząc,że to wspólna<br />zasługa. The End.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-8593742365470699768?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-42902963649775934342010-03-26T20:22:00.005+01:002010-03-26T22:20:13.028+01:00Lekarze też ludzie i mają swoje marzenia. Marzą o lekach dobieranych dla<br />każdego pacjenta indywidualnie, a ponadto eliminujących tylko chore<br />komórki organizmu. Geriatrzy marzą o lekach poprawiających pamięć,<br />wzrok, o lekach skutecznie rozpuszczających cholesterol w naczyniach<br />krwionośnych, pigułkach zwalczających otyłość a pacjenci o całkowicie<br />bezbolesnych zastrzykach.<br /><br />Najprędzej mają szansę trafić na rynek preparaty, które wyeliminują<br />częste kłucie- ukłucie będzie jedno, a lek będzie uwalniany w sposób kon-<br />trolowany przez 1 - 3 miesiące. Firma Q-Chip doskonali technologię dozo-<br />wania leków w terapii raka prostaty, endometriozy, akromegalii i guzów<br />przewodu pokarmowego. Preparaty powinny trafić na rynek już w<br />przyszłym roku.<br /><br />Pełną parą postępują również prace nad całkowitym wyeliminowaniem<br />zastrzyków. Największe szanse ma przezskórny system podawania leków.<br />Zastosowano w nim mikroskopijne igły długości poniżej milimetra, którymi<br />można przetransportować nawet tak duże cząsteczki jak przeciwciała.<br /><br />Badacze z Uniwersity of California pracują nad wymyśleniem substancji<br />zwalczającej skutecznie wiele różnych wirusów jednocześnie. Nazwa kodowa<br />nowego leku to LJ001 . Lek ten rozbija lipidową otoczkę wirusów. Taka tera-<br />pia może stać się przełomem w leczeniu wielu chorób wirusowych - od grypy<br />poprzez AIDS po ebolę.<br /><br />W Arizonie trwają badania leku o nazwie hydroksyfasudil, dotychczas sto-<br />sowanego w terapii udarów mózgu i podawanego w postaci tabletek.<br />Badania laboratoryjne na szczurach wykazały, że lek ten podany w formie<br />zastrzyku poprawiał zwierzątkom laboratoryjnym pamięć i zdolność uczenia<br />się. Prawdopodobnie lek ten korzystnie wpływa na działanie hipokampa,<br />niedużej, ale b. ważnej części naszego mózgu.<br /><br />Jak dobrze wszyscy wiecie krew jest niezwykle cennym lekiem, którego wciąż<br />brakuje. Naukowcom z University of California w Santa Barbara i Michigen<br />State University udało się stworzyć syntetyczne cząstki o właściwościach<br />niezwykle zbliżonych do czerwonych krwinek- są tak samo elastyczne i tak<br />samo jak prawdziwe krwinki mogą skutecznie przez ponad tydzień przenosić<br />tlen, są też bezpiecznymi nośnikami środków kontrastowych w diagnostyce<br />obrazowej oraz nośnikami leków. Stworzono również cząstki odpowiadające<br />"nietypowym" krwinkom, które występują w anemii sierpowatej oraz w<br />dziedzicznej eliptocytozie. Jest to pomyślna wiadomość dla wszystkich, którzy<br />będą wymagali transfuzji krwi. Wynalazek ten powinien zadowolić również<br />świadków Jehowy, którzy z powodów religijnych odmawiają zgody na trans-<br />fuzję ludzkiej krwi.<br /><br />Po tragedii w 1998 roku, gdy zmarł pacjent poddany terapii genowej, na wiele<br />lat zawieszono badania w tym kierunku. Obecnie są wznowione, a uczeni<br />pracują nad zastosowaniem terapii genowej do leczenia nowotworów skóry,<br />głowy i szyi, mukowiscydozy, hemofilii, cukrzycy, choroby Parkinsona oraz<br />niektórych chorób serca.<br /><br />Obecnie wiemy, że o stanie naszego zdrowia decyduje nie tylko genom ale i<br />należące do niego związki chemiczne, regulujące jego aktywność. Noszą one<br />nazwę epigenomu. Epigenom człowieka jest częściowo dziedziczny, ale i<br />zależny od środowiska, w którym przebywamy. Zmiana środowiska poma-<br />ga w skuteczniejszym leczeniu choroby.<br />Epigenetyka już jest wykorzystywana w terapii zespołu mielodysplastycznego.<br />Kolejne terapie, tym razem przeciwnowotworowe, są już w fazie badań.<br /><br />I gdy tak czytam o tych badaniach robi mi się smutno i dręczy mnie pytanie-<br />a co u nas? Z pewnością trwają jakieś badania, może i są jakieś pozytywne<br />wyniki, ale dlaczego tak mało o tym informacji?<br /><br /><br />na podst.miesięcznika Focus, marzec 2010.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-4290296364977593434?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-65017454224952142842010-03-24T14:40:00.009+01:002010-03-24T15:35:31.856+01:00Raz na jakiś czas można spojrzeć na dzisiejsze życie poprzez liczby i mam<br />wrażenie, że podobnie jak ja, też się kilka razy uśmiechniecie lub<br />zdziwicie.<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">108,5</span> tysiąca prezerwatyw zużyli mieszkańcy wioski olimpijskiej podczas<br />tegorocznych igrzysk olimpijskich w Vancouver.<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><br />165 francuskich policjantów<span style="color: rgb(51, 51, 51);"> zajmuje się wyłącznie odstawianiem do granicy<br />nielegalnych imigrantów.<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><br />600 mln euro <span style="color: rgb(51, 51, 51);">wydały w 2009 r. kobiety na całym świecie na implanty piersi.<br />To aż o 15% mniej niż rok wcześniej.<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><br />75%<span style="color: rgb(51, 51, 51);"> powierzchni utraciło Morze Aralskie od 2003 roku.<span style="color: rgb(153, 0, 0);"><br /><br />7 mln ton<span style="color: rgb(51, 51, 51);"> drewna wywozi się co roku z Syberii, z czego <span style="color: rgb(153, 0, 0);">30%<span style="color: rgb(51, 51, 51);"> nielegalnie.<span style="color: rgb(153, 0, 0);"><br /><br />40% <span style="color: rgb(51, 51, 51);">zawodników makuuchi, japońskiej ekstraklasy sumo, stanowią<br />cudzoziemcy.<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><br />6 mln dolarów<span style="color: rgb(51, 51, 51);"> były warte kosztowności skradzione w Paryżu, wraz z torebką,<br />córce mera Kijowa. A podobno na Ukrainie bieda aż piszczy.<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><br />1,09 metra wysokości, 2,2 metra długości, 111 kg wagi<span style="color: rgb(51, 51, 51);"> ma dog Giant George,<br />największy pies świata. Pytanie kto kogo wyprowadza na spacer?<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><br />99 lat <span style="color: rgb(51, 51, 51);">ukończył 2 marca tego roku najstarszy na świecie, wciąż czynny zawo-<br />dowo fryzjer, Anthony Mancinelli z Vails Gate w stanie Nowy Jork.<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><br />1,7 mld dolarów<span style="color: rgb(51, 51, 51);"> dziennie wydają USA na zbrojenia. A co z kryzysem?<span style="color: rgb(153, 0, 0);"><br /><br />168 obywateli Egiptu<span style="color: rgb(51, 51, 51);"> ma na pierwsze imię Haszysz. Ciekawam dlaczego?<span style="color: rgb(153, 0, 0);"><br /><br />Ponad 25% <span style="color: rgb(51, 51, 51);">Brytyjczyków pożycza pieniądze od swoich dzieci.<br /><br />203 tysiące mieszkańców miasta Laredo w Teksasie ma do najbliższej<br />księgarni <span style="color: rgb(153, 0, 0);">240 kilometrów.<span style="color: rgb(51, 51, 51);"> To największe miasto USA , w którym nie można<br />kupić książki.<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">400 tysięcy osób<span style="color: rgb(51, 51, 51);"> w Niemczech zajmuje się zawodowo prostytucją.<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">Co ósmy <span style="color: rgb(51, 51, 51);">mieszkaniec USA jest imigrantem. Jest to najwyższy wskaznik od<br />lat 20. XX wieku.<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">800 obrazów <span style="color: rgb(51, 51, 51);">można obejrzeć w madryckim muzeum Prado. Pozostałe<br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">3500<span style="color: rgb(51, 51, 51);"> jest zamknięte w magazynach muzeum.<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">50 mld dolarów -<span style="color: rgb(51, 51, 51);"> tak szacuje się roczne globalne obroty nielegalnego handlu<br />danymi osobowymi.<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);">100 mln blogów <span style="color: rgb(51, 51, 51);">działa już w internecie. Sporo nas, prawda?<br /><br />Na podst. kilku numerów Forum.<br /></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-6501745422495214284?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-2529504845541064362010-03-22T13:59:00.007+01:002010-03-22T15:42:41.711+01:00Postanowiłam dziś napisać o polskiej nauce w okresie Międzywojnia, bo<br />odnoszę wrażenie, że ten okres w naszych dziejach jest traktowany nieco<br />po macoszemu.<br /><br />W chwili odzyskania niepodległości w 1918 roku w Polsce działały trzy<br />uniwersytety: Jagielloński w Krakowie, im.Jana Kazimierza we Lwowie i<br />reaktywowany jako polska uczelnia w 1917 r. Uniwersytet Warszawski.<br />Wielu wybitnych profesorów przebywało za granicą, większość laboratoriów<br />naukowych była zniszczona, nie istniała właściwie w kraju baza materialna<br />dla nauk technicznych.<br />Sytuacja gospodarcza była bardzo trudna, a trudności pogłębiał fakt ponad<br />stuletniego podziału ziem polskich. By stworzyć podstawy dla normalnego<br />rozwoju oświaty i nauki należało odbudować i unowocześnić przemysł,<br />powiązać gospodarczo ziemie trzech dawnych zaborów, ujednolicić i również<br />tworzyć od nowa - system praw, instytucji i administracji.<br />Do wykonania tych wszystkich zadań należało jak najszybciej wyszkolić kadrę<br />fachowców wszystkich dziedzin, a mogły to zrobić tylko polskie uczelnie.<br />Już w rok po wojnie działał nowy uniwersytet im.Stefana Batorego w Wilnie,<br />w 1918 r. powstał prywatny Katolicki Uniwersytet Lubelski, w Krakowie<br />założono Akademię Górniczą (1919r), w Warszawie - Szkołę Główną Gospo-<br />darstwa Wiejskiego, Wyższą Szkołę Handlową, Szkołę Nauk Politycznych, a<br />jej blizniaczą uczelnię powołano do życia w Wilnie. Powstały też nowe uczelnie<br />specjalistyczne - Wyższa Szkoła Handlu Zagranicznego we Lwowie (1922r) i<br />Państwowy Instytut Dentystyczny w Warszawie. Zaczęto rozbudowywać<br />Politechnikę Warszawską i Politechnikę Lwowską.<br /><br />Dawne Towarzystwo Kursów Naukowych ( d.Uniwersytet Latający) prze-<br />kształcono w Wolną Wszechnicę Polską. Była to prywatna uczelnia akade-<br />micka, skupiająca się na dokształcaniu osób pracujących- dzięki niej wielu<br />nauczycieli i pracowników kultury i gospodarki zdobyło wyższe wykształcenie.<br /><br />Polscy uczeni i działacze oświatowi zakreślili szeroki program rozwoju oświaty<br />i nauki w Polsce. Jednym z jego założeń była koncepcja rozbudowy wyższych<br />uczelni jako placówek dydaktycznych i naukowych zarazem, by nie rozpraszać<br />skromnych środków finansowych. Powstawały również w tym okresie wyspe-<br />cjalizowane placówki badawcze ( w sumie 15), między innymi : Państwowy<br />Zakład Higieny, Państwowy Instytut Geologiczny, Wojskowy Instytut Geogra-<br />ficzny, Państwowy Instytut Farmaceutyczny, Państwowy Instytut Meteoro-<br />logiczny, Główny Urząd Statystyczny i Morskie Laboratorium Rybackie na<br />Helu.<br /><br />Największymi ośrodkami nauki i nauczania (wg liczby studiujących) były :<br />Warszawa -42,3 % ogółu studentów, Lwów - 19%, Kraków- 15,6% oraz<br />Wilno - 7,2%.<br /><br />Poza nowymi uczelniami i instytucjami naukowymi zaczęły powstawać<br />liczne muzea, biblioteki, archiwa. Jeszcze w 1916 r. otwarto w Warszawie<br />Muzeum Narodowe, z którego w 1920r. wyodrębniono Muzeum Wojska.<br />Pełniły funkcje nie tylko głównego muzeum polskiej kultury, prezentowały<br />również kultury obce.<br />Powstało Archiwum Akt Nowych, gromadzące akta od 1918r., Centralne<br />Archiwum Wojskowe a w 1928 otwarto największą książnicę polską-<br />Bibliotekę Narodową w Warszawie.<br /><br />Pomimo niekorzystnego startu uczeni polscy dość szybko znalezli się<br />w czołówce światowej - dotyczyło to matematyki, logiki, filozofii, badań<br />historycznych i archeologicznych, językoznawstwa i antropologii.<br />Pomimo sporego niedoinwestowania w kosztowne wyposażenie placówek<br />naukowych osiągnięto zasadniczy postęp w pewnych działach fizyki, chemii<br />fizycznej i techniki, a wyrazem tego był światowy wówczas poziom konstruk-<br />cji lotniczych, budownictwa mostowego, niektórych technologii chemicznych<br />oraz zastosowań tele- i radiotechniki.<br /><br />Oczywiście zaraz mi zarzucicie, że dostęp do nauki był tylko dla uprzywilejo-<br />wanych. Nie do końca jest to prawda. Istniały instytucje samorządowe<br />przydzielające najzdolniejszym studentom stypendia, wiele stypendiów było<br />fundowanych przez osoby prywatne. Właśnie dzięki takiemu stypendium i<br />pracy w każde wakacje w charakterze prywatnego pielęgniarza, brat mojej<br />babci ukończył Akademię Medyczną. Zgoda, nie było łatwo, ale czy ktoś może<br />nam zagwarantować łatwe życie?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-252950484554106436?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-61477254116387048422010-03-19T08:34:00.003+01:002010-03-19T08:51:34.814+01:00Dla mnie byłeś Arkiem. Trudno pisać, że byłeś, bo to wydaje się niepojęte-<br />chwila, moment i odszedłeś, nie wiadomo dokąd.<br />Podziwiałam Twój humor i ostrość spojrzenia na naszą dziwną rzeczywistość.<br />Podziwiałam Twoje rozległe zainteresowania.<br />Wyjaśniałeś mi zawiłości związane z przeniesieniem starych filmów na CD.<br />Dziękuję Ci za nasze dyskusje na tematy filozoficzne i ...religijne.<br />Trudno pisać mi o Tobie w czasie przeszłym. Mam do Ciebie żal, wielki żal,<br />że nie zadbałeś o swoje zdrowie, że tak je zlekceważyłeś.<br />Nie skasuję linku z Twoim adresem, nie napiszę, że odszedłeś, bo wbrew<br />faktom- dla mnie będziesz.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-6147725411638704842?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-71376605304310744632010-03-15T09:29:00.009+01:002010-03-16T20:27:50.458+01:00Z zainteresowaniem przeczytałam rozmowę red. Andrzeja Krajewskiego z<br />dr. Piotrem Cichorackim o płk. Wacławie Kostku-Biernackim. Przyznam się,<br />że naprawdę nie kojarzyłam jego osoby z wojskiem, raczej z jakąś<br />książką, którą widziałam bardzo dawno w rodzinnej biblioteczce.<br /><br />Wacław Kostek Biernacki był wojewodą poleskim oraz komendantem twier-<br />dzy brzeskiej. Postrzegany był jako okrutny komendant twierdzy i sadys-<br />tyczny nadzorca Miejsca Odosobnienia w Berezie Kartuskiej.<br />W 1914 roku dowodził żandarmerią Piłsudskiego. Jego podwładni nie tylko<br />pilnowali porządku, zajmowali się również wykonywaniem egzekucji na<br />cywilach. O wykonaniu tych egzekucji Biernacki informował dowództwo<br />1.Pułku Legionów w grudniu 1914 roku. Do dziś nie udało się ustalić, z ja-<br />kiego powodu ludzi ci zostali straceni. Podobno był wśród nich jeden rosyjski<br />szpieg.<br />W owym czasie Piłsudski zlecał właśnie Biernackiemu "czarną robotę", bo ten<br />wszystkie polecenia wykonywał bez żadnych zastrzeżeń i miał jeszcze jedną<br />zaletę - brał pełną odpowiedzialność za swoje czyny i nie zrzucał odpowiedzial-<br />ności za nie na swego zwierzchnika.<br /><br />Latem 1930 roku został w Brześciu n. Bugiem dowódcą specjalnego oddziału<br />w wojskowym więzieniu śledczym. Gdy więzienie opuścili pierwsi posłowie<br />opozycji, do opinii publicznej dotarły wiadomości o biciu i maltretowaniu<br />osadzonych. Najbardziej oburzył wszystkich fakt, że do rozprawy z opozycją<br />zostało wykorzystane wojsko, a za wszystko obwiniano Kostka-Biernackiego.<br />Nie wiadomo, czy takie traktowanie więzniów było jego inicjatywą, ale znana<br />jest treść listów Biernackiego do Piłsudskiego. Są to listy z okresu, gdy tylko<br />posłowie zostali aresztowani- opisywał w nich szczegółowo jakie warunki mają<br />więzniowie i jak są traktowani. Wynika z tego, że Marszałek wiedział o wszyst-<br />kim i nawet biografowie przychylni Piłsudskiemu sądzą, że to on ponosił całą<br />odpowiedzialność za traktowanie uwięzionych.<br />Ale w tamtym okresie nikt się nad tym za bardzo nie zastanawiał i gdy w listo-<br />padzie 1930 roku powrócił z Brześcia na poprzednio zajmowane stanowisko<br />dowódcy 38.Pułku Piechoty w Przemyślu, spotkał się z wielką niechęcią oto-<br />czenia i odrzuceniem towarzyskim elit. Po kilku miesiącach Kostek-Biernacki<br />został przeniesiony do pracy w administracji cywilnej.W 1931 został wojewodą<br />nowogródzkim, a po roku poleskim.<br /><br />Biernacki w praktyce nie zarządzał Obozem Odosobnienia w Berezie Kartus-<br />kiej, ale niewątpliwie miał wpływ na to co się w tym obozie, usytuowanym<br />na terenie województwa poleskiego, działo. Miał dość osobliwą wizję obozu -<br />jego zdaniem więzniowie powinni być traktowani b. surowo, a czas pobytu<br />powinien wynosić 6 miesięcy - opuszczający po odbyciu kary więzniowie<br />byliby już tylko "łachmanami moralnymi" co dawałoby szansę, że "odejdą<br />od warcholskiej pracy". <br />Po roku Kostek -Biernacki przestał poświęcać swą uwagę sprawom obozu i<br />skupił się nad administrowaniem województwa.<br />Był bardzo zaangażowany w swoją pracę. Był bardzo wyczulony na biedę<br />poleskiego chłopstwa, nie znosił natomiast ziemiaństwa. Dbał o przestrze-<br />ganie praw miejscowej ludności i pomimo posiadania skromnych środków,<br />dążył do upowszechnienia szkolnictwa, rozbudowy drogowej infrastruktury<br />oraz propagował turystykę w tym regionie. Bardzo często dokonywał ins-<br />pekcji województwa incognito, by sprawdzić jak administracja państwowa<br />traktuje zwykłych obywateli.<br /><br />Przez okres wojny był internowany w Rumunii. Władza ludowa, dla której<br />był wrogiem ludu ( udało mu się niemal całkiem unicestwić ruch komu-<br />niostyczny na Polesiu) przypomniała sobie o nim w 1945 roku i w pazdzier-<br />niku został przywieziony do Polski, osadzony w więzieniu warszawskim i<br />pozostawiony do dyspozycji Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego.<br />Planowano pokazowy proces, głównie za przewinienia w trakcie kierowania<br />więzieniem w Brześciu. Potem , w 1948 r. przygotowywano nowy proces,<br />w którym koncentrowano się głównie na wątku zwalczania ruchu komu-<br />nistycznego i Berezie Kartuskiej. Koncepcje zmieniały się wielokrotnie i<br />dopiero w kwietniu 1953 roku Biernacki znalazł się na ławie oskarżonych.<br />Proces był tajny, na rozprawy oskarżony był przywożony na noszach.<br />Początkowo został skazany na karę śmierci, która została uchylona przez<br />Sąd Najwyższy i zamieniona na 10 lat pozbawienia wolności, z uwagi na<br />zły stan zdrowia skazanego. Ostatecznie opuścił więzienie w listopadzie<br />1955 roku. Zmarł półtora roku pózniej.<br /><br />Kostek-Biernacki nie był nigdy człowiekiem lubianym, miał trudny cha-<br />rakter i ze ślepym posłuszeństwem wykonywał rozkazy Piłsudskiego,<br />przez co był kojarzony z najmniej chwalebnymi epizodami w historii<br />II RP.<br /><br />I wiem już, dlaczego kojarzył mi się z jakąś książką - on rzeczywiście<br />pisał książki, a przed wojną był uważany za dobrego pisarza, przedstawi-<br />ciela realizmu magicznego. Były to powieści przypominające pisarstwo<br />Gabriela Garcii Marqueza. Najbardziej znane jego powieści to "Djabeł<br />zwycięzca" i "Straszny gość". To właśnie pierwszą z tych książek widzia-<br />łam w domu, gdy byłam za młoda by ją czytać, a najbardziej dziwiła mnie<br />pisownia słowa "djabeł" i pewnie stąd tak ją zapamiętałam.<br />Nie wiem co się potem z nią stało.<br /><br />W latach 50. władze polskie zaczęły akcję czyszczenia bibliotek i archiwów<br />z książek tego autora tak konsekwentnie, że do dziś nie ma po nich śladu.<br />Redakcja miesięcznika Focus, w którym opublikowano rozmowę o Kostku-<br />Biernackim zwraca się z prośbą do czytelników, by osoba, która posiada<br />przedwojenne wydanie którejś z książek, skontaktowała się z redakcją.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-7137660530431074463?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-70442971232623207422010-03-13T08:44:00.007+01:002010-03-13T10:36:43.503+01:00Pewnie zdziwi Was ten dzisiejszy post, bo staram się nie pisać o polityce,<br />ekonomii i sprawach społecznych. Ale tak się złożyło , że od trzech<br />miesięcy mam codzienny, uciążliwy kontakt z naszą służbą zdrowia.<br />Obserwuję mniej lub bardziej skuteczne metody działania lekarzy, różne<br />interpretacje tych samych przepisów, rozmawiam z lekarzami, średnim<br />personelem medycznym i z pacjentami. Chwilami mam ochotę kogoś<br />pobić lub wręcz zabić. A najgorsza jest w tym wszystkim moja bezsilność.<br />"Wiszę" godzinami na necie wertując strony WHO, różnych ośrodków<br />medycznych w kraju i poza oraz strony firm farmaceutycznych.<br /><br />Cała Europa, wzdłuż i wszerz, narzeka na działanie służby zdrowia : bo<br />na "darmowe" zabiegi medyczne czeka się miesiącami, w kolejce na<br />planowy zabieg chirurgiczny czeka się latami, przed gabinetami formują<br />się stale kolejki zdenerwowanych pacjentów, coraz więcej leków jest od-<br />płatnych, lekarze coraz mniej uwagi poświęcają pacjentom.<br />W moim odczuciu nie narzekają tylko pacjenci szamanów i innych tego typu<br />lekarzy, pomimo że za ich usługi też muszą płacić, przynosząc im jakiś dar.<br />Polski system opieki zdrowotnej jest bardzo dziwny - mnie kojarzy się z<br />pacjentem będącym w stanie przedzawałowym, który co jakiś czas ma<br />podawane środki doraznie wspomagające, ale żadne leczenie nie zostało<br />wdrożone.<br /><br />Kolejne ekipy rządowe starają się jakoś ten chory system uzdrowić, ale ich<br />działania przypominają podstawianie wiader, gdy woda leje się do środka<br />przez dziurawy dach. Przy tym wszystkim ekipy rządzące oraz pacjenci,<br />nie chcą lub nie mogą zrozumieć, że medycyna poszła "do przodu", a nowe<br />urządzenia diagnostyczne są bardzo drogie. Wymagają one przeszkolonego<br />personelu, specjalnego serwisowania, oryginalnych części zamiennych - a<br />to wszystko niesie za sobą duże koszty.<br /><br />Żaden system opieki zdrowotnej, nawet ten najwyżej dotowany nie jest<br />w stanie zapewnić wszystkim swym obywatelom pełnej, bezpłatnej opieki<br />medycznej. I tak się jakoś składa, że w tym momencie wszyscy zapomina-<br />ją, że służbę zdrowia finansuje budżet, a pieniądze budżetu to przecież<br />nasze podatki, a nie dar z Nieba spadający niczym złota manna.<br /><br />W Polsce już jakiś czas temu został opracowany Racjonalny System Opieki<br />Zdrowotnej (RSOZ), z którym można się zapoznać na stronie:<br />www.ozzl.org.pl/index.php?Itemid=70 .W 2008 roku nieśmiałą próbę<br />reformy polskiej służby zdrowia podjęła PO chcąc przeforsować pakiet<br />ustaw choć częściowo reformujących ten resort, ale veto pana prezydenta<br />L.Kaczyńskiego spowodowało, że wszystko wróciło do status quo.<br /><br />Projekt RSOZ zakłada, że współpłacenie za usługi medyczne powinno być<br />powszechne. Tym sposobem do systemu opieki zdrowotnej będą wpły-<br />wały dodatkowe pieniądze oraz będzie to czynnik dyscyplinujący pacjentów.<br />Skończy się może tym samym plaga rezerwowanych a potem nieodwoła-<br />nych wizyt oraz przychodzenie do lekarza w celach "towarzyskich" .<br />W nowym systemie idzie również o jakość usług medycznych, która w<br />placówkach publicznych nie podlega obecnie żadnej kontroli.<br /><br />Niewątpliwie pierwszym krokiem reformy powinno być ustalenie ,które<br />świadczenia medyczne będą finansowane przez NFZ, a za które będziemy<br />musieli płacić sami. Owo płacenie nie oznacza "żywej" gotówki, to raczej<br />wykupienie prywatnego ubezpieczenia medycznego, skalkulowanego indy-<br />widualnie, uwzględniającego stan zdrowia i wiek pacjenta. W razie naszej<br />choroby ubezpieczyciel zapłaci za nasze leczenie.<br />Ustalenie takiego "koszyka gwarantowanych świadczeń" pociągnie za sobą<br />ustalenie procedur medycznych, które są najskuteczniejsze i najbardziej<br />opłacalne w leczeniu danego schorzenia.<br />Czy zdajecie sobie sprawę, że dziś, nawet najgorsza placówka medyczna<br />może bez problemu dostać kontrakt od NFZ? Podpisać kontrakt jest<br />naprawdę łatwo, a ponieważ NFZ nie panuje nad całością, placówki pub-<br />liczne mogą swobodnie marnotrawić nasze, wspólne pieniądze i pomijać<br />dobro pacjenta, wykonując tylko te opłacalne dla placówki zabiegi.<br />Projekt RSOZ przewiduje, że gdy do gry wejdą prywatni ubezpieczyciele,<br />to służba zdrowia znajdzie się pod kontrolą inspektorów kontrolujących,<br />czy pieniądze klientów zostały prawidłowo spożytkowane.<br />Wprowadzenie RSOZ ma również zapewnić wzrost wynagrodzenia perso-<br />nelu medycznego, lepsze wyposażenie szpitali w sprzęt, remonty.<br /><br />W tym wszystkim jest jedno "ale" - nie uda się wprowadzenie reformy<br />służby zdrowia gdy my wszyscy nie przestawimy swego sposobu myślenia-<br />najwyższy czas uświadomić sobie, że nic nie ma za darmo, nawet zbawienia,<br />bo trzeba sobie na nie wpierw zasłużyć.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-7044297123262320742?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-21282509121562961982010-03-11T08:16:00.013+01:002010-03-11T10:26:53.342+01:00...nigdy nie podróżuje, zna tylko jedną jej stronę".<br />Słowa te napisał Augustinus Aurelius , żyjący w latach 354 - 430 p.n.e.<br /><br />Od wieków ludzie podróżują w przeróżnych celach. Jednym z nich było i<br />jest pielgrzymowanie do miejsc świętych. Tradycja ta jest wspólna wszyst-<br />kim wielkim religiom. Takim świętym miejsce dla muzułmanów jest Mekka,<br />miejsce narodzin Proroka, dla Hindusów Benares nad Gangesem, zwane<br />Miastem Wieczności, dla Żydów Ściana Płaczu w Jerozolimie, dla chrześcijan<br />miejsca związane z narodzinami i śmiercią Jezusa Chrystusa, Matki Boskiej,<br />apostołów i świętych.<br /><br />Prawdziwy ruch pielgrzymkowy w Europie był już w średniowieczu.<br />Najczęściej można było spotkać pielgrzymów w drodze do świętych miejsc-<br />Rzymu i Jerozolimy , gdzie odwiedzali stacje Męki Pańskiej. Od IX wieku<br />zaczęto wędrować również Szlakiem Jakubowym do grobu św. Jakuba<br />w hiszpańskim Santiago de Compostela. Z czasem doszły do tego miejsca<br />kultu Matki Boskiej: Jasna Góra, Lourdes i Fatima.<br /><br />Motywy pielgrzymek, tych przed wiekami, jak i tych współczesnych zawsze<br />były różne. Dla niektórych motywem jest zbawienie po śmierci, inni liczą,<br />że na końcu długiej wędrówki dostąpią łaski i zdarzy się cud, czasem jest to<br />pragnienie odkupienia swych win. Wędrują też ci, którzy chcą w ten sposób<br />podziękować za doznaną łaskę lub wypełnić złożone ślubowanie. Nie brakuje<br />również zupełnie świeckich motywów - chęć wyrwania się z monotonni<br />powszedniego dnia, poznania świata, nowych ludzi, innych kultur. Często<br />jest to też pragnienie zwolnienia tempa życia, wyluzowania, prowadzenia,<br />choćby krótko, prostego życia w bliskim kontakcie z przyrodą. Czasem jest<br />to chęć zamknięcia jakiegoś rozdziału swego życia - ostatecznego pożegnania<br />się ze zmarłą osobą lub z dotychczasowym trybem życia.<br /><br />Najczęściej pielgrzymka ma dość nieprzewidywalny przebieg i tym samym<br />pozwala zaspokoić głód przygody, poznanie smaku ryzyka. To sprawia, że<br />dziś zaczyna się nieco zacierać granica pomiędzy pielgrzymowaniem a<br />turystyką. Wierzący i ateiści, zwolennicy geomancji i różnych teorii ezote-<br />rycznych spotykają się na tych samych szlakach, odwiedzają te same<br />miejsca kultu.<br /><br />Drogą Św. Jakuba przewędrowało w 2007 roku 114 tysięcy pielgrzymów.<br />By uniknąć upału i tłumów, najlepiej wybrać się poza sezonem. I koniecznie<br />należy się zaopatrzyć w "paszport pielgrzyma", który zaświadcza, że jego<br />właściciel jest upoważniony do korzystania ze specjalnych miejsc noclegowych.<br />Tylko 20 - 30 % ludzi na tym szlaku to praktykujący chrześcijanie. Idą do<br />Santiago, gdzie wierzący i niewierzący obejmą ramionami figurę świętego.<br /><br />Lourdes, małe miasteczko u stóp Pirenejów, co roku gości 6 milionów piel-<br />grzymów i jest jednym z najsilniejszych ośrodków religijnych świata. Lourdes<br />słynie z cudownych uzdrowień - uznanych jest 66, z czego 55 przypadków<br />to uzdrowienia Francuzów, a łaska ta 54 razy częściej spotyka kobiety niż<br />mężczyzn. Jak na 8,4 mln chorych, szukających w Lourdes uzdrowienia , nie<br />jest to oszałamiająca ilość uzdrowień.<br /><br />Hadżdż , czyli pielgrzymka do Mekki to obowiązek każdego muzułmanina,<br />który należy wypełnić chociaż raz w życiu. Kaabę - wysoką na 15 metrów<br />świątynię w kształcie sześcianu, zbudowaną z szarego kamienia, należy<br />okrążyć siedem razy. Co roku robi to trzy miliony wiernych.Ale siedmio-<br />krotne okrążenie Kaaby to nie wszystko -różnorodne rytuały trwają aż<br />10 dni, odbywaja się w wielu miejscach.<br />Rytuały hadżdżu wywodzą się z czasów przedislamskich, gdy Kaaba była<br />sanktuarium politeistycznej religii staroarabskiej.<br />Do świątyni Kaaba w Mekce mogą wejść tylko muzułmanie.<br /><br />A jeśli jesteście wyznawcami buddyzmu, hinduizmu i religii bon, a chcecie<br />osiągnąć nirwanę, powinniście okrążyć świętą górę Kailash w Tybecie.<br />Trasa to 52 km na wysokości 5700 metrów. Podobno nirwanę osiąga się<br /> po 108 okrążeniu.Najlepiej rzucać się co chwila na ziemię, odmierzając całą<br />trasę własnym ciałem.<br />Pomyślcie tylko- rocznie pokonuje tę trasę do 200 tysięcy pielgrzymów.<br />Jeżeli ktoś chętny to podpowiadam: najlepszy czas na tę podróż jest od<br />maja do sierpnia.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-2128250912156296198?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-31770759430582469892010-03-08T14:47:00.009+01:002010-03-08T16:59:30.202+01:00Miałam nic nie pisać o Dniu Kobiet, ale zostałam dziś zaskoczona iw pewien<br />sposób "wmotana" w to święto. A było to tak: wyszłam ze szpitala (bo ślubny<br />nadal okupuje szpitalne łóżko) i poszłam zapłacić za parking, a pan parkingo-<br />wy wydając mi stosowną sumę reszty wręczył mi również prześlicznego,<br />żółtego tulipana i dodał: bo dziś pani święto. Musiałam mieć bardzo głupią<br />minę, bo pan dodał, że przecież dziś Dzień Kobiet. A on lubi i szanuje kobiety,<br />a kobieta jak kamień szlachetny musi mieć odpowiednią oprawę.<br /><br />Gdy już wyjeżdżałam z parkingu widziałam, że następna kobieta też dostała<br />takiego pięknego, wiosennego tulipana. Jadąc do domu myślałam o tym<br />przyrównaniu kobiety do kamienia i przypomniało mi się malarstwo Alfonsa<br />Muchy.<br />I zaraz po powrocie do domu "rzuciłam się" do oglądania albumu z jego pra-<br />cami. Mucha przepięknie malował kobiety, a do tego miał prześliczne dziew-<br />czyny jako modelki. Zachowały się zdjęcia tych modelek, fotografowanych<br />przez samego artystę.<br /><br />W latach 1896 - 1900 Mucha namalował kilka cykli, w których motywem<br />przewodnim była kobieta : "Cztery pory roku", "Kwiaty", "Pory dnia",<br />"Sztuki piękne", "Kamienie szlachetne".<br /><br />W cyklu "Kamienie szlachetne" personifikujące je kobiety patrzą widzowi<br />prosto w oczy, górna część każdego obrazu jest zdominowana przez postać<br />kobiety, u dołu obrazu znajduje się portret kwiatu, którego kolor<br />przypomina barwę danego kamienia szlachetnego. Paleta barw każdego z<br />obrazów jest całkowicie zdeterminowana barwą danego kamienia, włącznie<br />z udrapowanymi szatami i mozaikowymi aureolami nad głową.<br /><br />Nie jestem w stanie przekazać Wam urody tych obrazów, ale ja patrząc na<br />nie czuję podziw artysty dla kobiecej urody i wdzięku.<br /><br />Kobieta odegrała w życiu Alfonsa Muchy wielką rolę -była to Sara Bernhardt.<br />4 stycznia 1895 r miało się odbyć wznowienie sztuki Sardou "Gismonda"z Sarą<br />Bernhardt w roli głównej. Nie było plakatu a wszyscy graficy zrobili sobie<br />przedłużone święta, więc poproszono Muchę o wykonanie plakatu. I powstał<br />rewolucyjny plakat, coś zupełnie nowego. Naturalnej wielkości postać Sary<br />Bernhardt pojawiła się na plakacie niczym wyidealizowana Madonna, piękne<br />młode rysy przedstawione zostały jako tragiczna maska. W tym czasie Sara<br />miała już ponad pięćdziesiąt lat, lecz z plakatu spoglądała na widzów piękna,<br />młoda, eteryczna kobieta. Gwiazda natychmiast podpisała z Muchą umowę.<br />Plakaty zrobiły niebywała furorę, były rozkradane ze słupów ogłoszeniowych<br />zanim wysechł klej. Z dnia na dzień Mucha stał się sławny.<br /><br />Latem 2007 roku wystawa prac Alfonsa Muchy gościła w Muzeum Narodo-<br />wym w Warszawie i byłam na niej dwa razy. Zachwycałam się nie tylko pla-<br />katami, rysunkami i pastelami. Zachwycałam się również biżuterią przez<br />Muchę zaprojektowaną i jego projektami dla Bell Epoque.<br /><br />Jeżeli zdarzy się Wam pobyt w Pradze, koniecznie zajrzyjcie w dwa miejsca-<br />do Muzeum Alfonsa Muchy i Katedry św.Wita. W katedrze jest przepiękny<br />witraż, który powstał w 1931 roku, wg projektu artysty.<br /><br />Musze się chyba zastanowić nad odpowiednią oprawą dla siebie, no bo<br />skoro jestem kobietą........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-3177075943058246989?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-63631500330137378582010-03-07T17:02:00.008+01:002010-03-07T18:43:53.579+01:00Z pewnością wszyscy znacie powiedzenie "Człowiek to brzmi dumnie", a ja<br />myślę,że człowiek to wielce zadziwiające stworzenie, które potrafi znieść<br />przeróżne ekstremalne warunki. Pozbierałam różne wycinki prasowe i mam<br />nadzieję, że też się trochę zdziwicie.<br /><br />Okazuje się, że b. często dzieci wychodzą bez szwanku z wypadków, które<br />pozbawiają życia dorosłych. W 2000 roku 4- miesięczny Jasper przeżył upa-<br />dek samochodu do 100-metrowego wąwozu, a wydarzyło się to we Francji.<br />W USA 15 miesięczny Kevin Molina, wypadł z okna trzeciego piętra nie<br />odnosząc żadnej szkody. Rekordzistą jest trzyletni Mohammed al-Fateh,<br />który jako jedyny przeżył wypadek sudańskiego samolotu w 2003 roku.<br />Dziecko zaplątane w gałęzie drzewa znalazł jakiś koczownik. Pediatrzy<br />tłumaczą to zjawisko specyficzną budową ciała dziecka. Zawiera ono propor-<br />cjonalnie więcej wody niż ciało dorosłego i jest bardziej sprężyste , dzięki<br />czemu lepiej chroni organy wewnętrzne dziecka.<br /><br />Wszyscy wiemy,że aby żyć, trzeba pić, a ciało człowieka składa się w 60%<br />z wody. Odwodnienie organizmu powyżej 10% kończy się trwałym uszkodze-<br />niem organów wewnętrznych, a utrata powyżej 15 % z reguły kończy się<br />śmiercią. A ponieważ "człowiek" brzmi czasem durnie a nie dumnie, zaczęto<br />ustanawiać rekordy przeżycia bez wody. W 1906 roku pewien meksykański<br />pasterz pokonał pustynię Arizona w 8 dni, jadąc konno 60 km i idąc pieszo<br />160 km w temperaturze 35 stopni C.W tym czasie wypił jedynie 8 l wody.<br />Pomimo utraty 25% masy ciała, przeżył. Podobny dystans (240 km) przebył<br />amerykański pilot wojskowy, który po awarii samolotu szedł 8 dni bez<br />kropli wody.<br /><br />Jak wiadomo nie tylko wodę człowiek pije, czasami pije również alkohol.<br />A niektórzy piją całkiem sporo. Za dawkę śmiertelną uważa się 0,4 litra<br />czystego alkoholu spożytego w ciągu godziny, co odpowiada 2,4 grama<br />alkoholu na litr krwi. Ale niektórzy sa niebywale odporni - 39-letni<br />mieszkaniec Jekaterynburga przeżył, chociaż miał 4 gramy alkoholu w każ-<br />dym litrze krwi. Wynika z tego, że musiał wypić co najmniej osiem półlitro-<br />wych butelek wódki, a w wydychanym powietrzu miał 18 promili alkoholu.<br />Polski rekord w tej dziedzinie padł w 1995 roku i wyniósł 14,8 promila dla<br />mężczyzny oraz 8,2 promila dla kobiety.<br /><br />Jak się okazuje możemy również przeżyć uderzenie pioruna. Prąd stały jest<br />niebezpieczny dla życia przy natężeniu 5 miliamperów. U porażonego zmienia<br />się wówczas stężenie jonów w komórkach mięśniowych i nerwowych, co może<br />doprowadzić do ich śmierci. Prąd zmienny jest grozny już przy natężeniu 1,1<br />miliampera.Dochodzi wówczas do migotania komór serca, co może spowodo-<br />wać zatrzymanie się krążenia krwi.<br />Teoretycznie zdrowy człowiek, mający sucha skórę jest w stanie przeżyć<br />porażenie prądem o napięciu 27 tysięcy wolt. A w praktyce 9 na 10 osób<br />wychodzi cało z uderzenia pioruna, gdy napięcie sięga 50 milionów wolt, a na-<br />tężenie 30 tysięcy amperów.Jest to możliwe dlatego,ze wyładowanie burzowe<br />trwa zaledwie 100 mikrosekund. Roy Sullivan, strażnik parku narodowego w<br />USA, między rokiem 1942 a 1977 przeżył 7 razy porażenie przez pioruny.<br />Osoby po porażeniu piorunem cierpią przez całe życie na zaburzenia neuro-<br />logiczne i emocjonalne, ponieważ działanie prądu elektrycznego na wegeta-<br />tywny układ nerwowy jest bardzo niekorzystne.<br /><br />No i powiedzcie sami, czy człowiek to nie jest bardzo dziwne stworzenie?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-6363150033013737858?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-86060644264029798532010-03-03T22:35:00.008+01:002010-03-04T23:52:44.207+01:00Czy Juliusz Verne był polskim Izraelitą urodzonym w Płocku? Takie pytanie<br />padło w warszawskim tygodniku "Kłosy" w roku 1876, a było ono reakcją na<br />wiadomość podaną w niemieckich gazetach.<br /><br />Istniejące dokumenty zaprzeczają jednak takiej wiadomości - wszystkie dane<br />genealogiczne pisarza dowodzą, że był Francuzem.<br />Plotki, że Juliusz Verne jest polskiego pochodzenia miały swe zródło z powodu<br />pewnego emigranta z Polski, Juliena de Verne, który jednak nie parał się<br />piórem.<br /><br />Sam Verne rozniecał plotki na swój temat. Dziennikarzowi, który był zacieka-<br />wiony sprawą, opowiedział zmyśloną historię, że kiedyś był zakochany w pew-<br />nej pannie z Krakowa, a gdy się z sobą pokłócili, zrozpaczona panna rzuciła się<br />w wody Jeziora Genewskiego.<br /><br />W książkach Verne'a, a napisał ponad 60 powieści, przewijają się ludzie różnych<br />narodowości: Francuzi,Anglicy, Węgrzy , Rosjanie, ale nigdzie nie są wymienieni<br />Polacy.<br />W swych opisach postaci pisarz bardzo często posługiwał się kursującymi<br />wówczas narodowymi stereotypami- i tak u Verne'a Niemiec zawsze chciał<br />zawładnąć światem, Francuz błyszczał dowcipem, był szarmancki i wybornie<br />znał się na kulinariach, Rosjanin kochał cara bardziej niż własnego ojca i walczył<br />z niedzwiedziami, Chińczyk był nieprzenikniony, a wszyscy przedstawiciele<br />ludów pierwotnych nałogowo pałaszowali ludzkie mięso.<br /><br />Ale Verne coś wiedział o Polsce. W 1848roku, gdy jeszcze studiował, napisał<br />rozprawkę na temat "Czy Francja ma moralny obowiązek interweniować<br />w sprawach Polski". Padło w tej rozprawce nieco miłych słów pod adresem<br />Polaków a zwłaszcza Tadeusza Kościuszki, ale wiele faktów historycznych<br />poplątał. Odpowiedzi na postawione w tytule pytanie pytanie jednak nie udzielił.<br /><br />Tworząc postać kapitana Nemo, Verne napisał do swego wydawcy,P.J.Hetzela,<br />że bohaterem jego najnowszej powieści będzie: " Polski arystokrata, którego<br />córki zostały zgwałcone, żona zabita uderzeniem siekiery, ojciec zmarł pod<br />knutem, Polak, którego wszyscy przyjaciele zginęli na Syberii i którego naro-<br />dowość znika z Europy pod rosyjską tyranią".<br />Panowie wymienili ze sobą aż 4 listy na ten temat, bo zdaniem wydawcy<br />taki bohater spowodowałby, że książki zle sprzedawałyby się w Rosji, mało<br />tego, mogłaby przyczynić się do konfliktu dyplomatycznego pomiędzy<br />Rosja a Francją.<br />Ostatecznie Verne odstąpił od tej postaci, czyniąc z kapitana Nemo bezpań-<br />stwowca, a jedynym śladem polskiego wątku był portret Kościuszki wśród<br />portretów innych bojowników o wolność, wiszący w kajucie kapitana.<br /><br />Dziennikarz, Adam Węgłowski, pokusił się o sprawdzenie, który z Polaków<br />mógł być dla Verne'a pierwowzorem kapitana Nemo. Jego wybór padł na<br />Adama Piotra Mierosławskiego (1815-1851), młodszego brata znanego<br />w całej Europie powstańca i rewolucjonisty - Ludwika. Główną wskazówką<br />jest fakt, że to właśnie Adam był właścicielem wyspy Amsterdam, która<br />pojawia się w "Dzieciach kapitana Granta", tworzącą wraz z "20 000 mil<br />podmorskiej żeglugi" i "Tajemniczą wyspą" luzną trylogię. Adam Miero-<br />sławski znany był w Nantes, rodzinnym mieście pisarza. Był niezwykle<br />barwna postacią. Już jako piętnastolatek walczył w powstaniu listopado-<br />wym, był artylerzystą, bił się pod wodzą gen. Sowińskiego. Po klęsce<br />powstania uciekł z niewoli i z dala od rodziny tułał się po Europie. W 1832 r<br />udało mu się zamustrować na statek w Nantes. Szybko awansował, pły-<br />wał do Indii, zdobył patent kapitana żeglugi wielkiej, zdobył bogactwo<br />dzięki perłom, odkrył na nowo zapomniana wyspę Amsterdam i<br />Święty Paweł. Na wieść o Wiośnie Ludów sprzedał swą wyspę Amsterdam,<br />wrócił do Europy i stanął u boku walczącego brata.<br />Tworzył flotę republikańskiej Sycylii, walczył w Niemczech, podejmował w<br />Nantes próby zorganizowania pomocy powstańcom węgierskim. Mniej<br />więcej w tym samym czasie młody Verne pisał swą rozprawkę o Polsce.<br />Po Wiośnie Ludów Mierosławski powrócił na morze i zginął w tajemniczych<br />okolicznościach w 1851 roku.<br /><br />Trudno dziś powiedzieć, czy to właśnie Adam Mierosławski był wzorem<br />kapitana Nemo. A może był to zlepek różnych postaci?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-8606064426402979853?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-48416927038493530232010-03-01T07:59:00.008+01:002010-03-01T21:22:12.400+01:00Od trzech miesięcy mam stanowczo zbyt bliskie kontakty z rodzimą służbą<br />zdrowia. A wszystko za sprawą choroby mego męża, ale nie to jest tematem<br />głównym tej notki.<br /><br />Od trzech miesięcy jestem codziennym gościem w szpitalu, wpierw w szpi-<br />talu kardiochirurgicznym, teraz w szpitalu klinicznym.<br />Obserwując "życie codzienne" w polskim szpitalu doszłam do smętnego<br />wniosku, że pani minister zdrowia ma rację - nie ma potrzeby dorzucania<br />pieniędzy do dziurawego worka, dopóki nie zaszyje się istniejącej dziury.<br />A owa dziura to : stosunek ludzi do wykonywanych obowiązków, notoryczny<br />brak nadzoru, totalny brak organizacji pracy.<br />Szpital, w którym ostatnio bywam codziennie, był przed wielu laty jednym<br />z lepszych szpitali. Sama spędziłam tu lata temu 3 tygodnie. Było czysto,<br />pacjenci czuli się bezpiecznie, pielęgniarki i salowe były "w zasięgu ręki".<br />Jedynym wówczas ( dla mnie) mankamentem był dość niemiły zwyczaj<br />budzenia pacjentów już o 5,30 rano, by zmierzyć im temperaturę.<br /><br />Dziś mankamentów jest znacznie więcej. Nikt mnie nie przekona, że aby<br />utrzymać czystość w szpitalu należy zwiększyć na ten cel nakłady. Panie,<br />które tu sprzątają raczej nie mają bladego nawet pojęcia jak należy tę<br />nieskomplikowaną wszak czynność wykonywać. Sprzątnięcie sali i łazienki<br />zajmuje im góra 10 minut. A sala jest spora, jest tu również umywalka a<br />w łazience umywalka, brodzik i sedes. Ściany sali są wyposażone w listwy<br />zabezpieczające przed uszkodzeniem- listwy są dość grube, a na nich leży<br />całkiem gruba warstwa kurzu. W każdej sali jest również odbiornik tele-<br />wizyjny - też oblepiony kurzem. Wiem, czepiam się, kurz to zdrowie.<br />Wydaje mi się jednak, że nikt nie nadzoruje i nie sprawdza ich pracy, więc<br />robią tak, by się nie zmęczyć.<br /><br />Panie pielęgniarki - no cóż, po wyczynach niektórych z nich, zapropono-<br />wałam lekarzowi opiekującemu się moim mężem, że może lepiej sama będę<br />robiła mu zastrzyki, bo skoro panie nie orientują się, w które miejsce należy<br />je robić, ja chętnie je wyręczę, bo po moich wyczynach pielęgniarskich nie miał<br />gigantycznych i bolesnych krwiaków. To są zastrzyki podskórne i nie wolno<br />ich wkłuwać w mięśnie.<br />W tzw. "gabinecie zabiegowym" brak plastra oraz nożyczek- plastra bo się<br />"nie doniósł", nożyczek - bo się gdzieś zapodziały.<br />I jeszcze coś- dla mnie to kuriozum: jeden z pacjentów ma ropną przetokę<br />w pachwinie (czeka na operację tej przetoki) i...zgadnijcie kto mu robi 2 razy<br />dziennie opatrunki? Żona, która siedzi od rana do wieczora. To jest pacjent<br />po amputacji kończyny i jest na wózku a sala nie jest przystosowana do po-<br />ruszania się po niej na wózku. To starsi ludzie, oboje po siedemdziesiątce.<br /><br />Na oddziale jest cała zgraja lekarzy i to bardzo młodych. Śmigają po od-<br />dziale niczym Justyna Kowalczyk po trasie biegowej. Ciągle nie mogę odkryć<br />jak to się dzieje, że na jednej sali (sale są przeważnie 3 lub 4 osobowe) każdy<br />z pacjentów jest pod opieką innego lekarza. I od razu jasne, dlaczego tak wszy-<br />scy biegają- sal jest ze dwanaście. W moim odczuciu jest to marnowanie czasu<br />i energii na bieganie pomiędzy salami.<br />I wiecie, nic tu nie jest proste - pacjenci szpitalni nie mają pierwszeństwa<br />w badaniach. Czekają na CT, echo serca, założenie Holtera, USG. RTG -<br />czekają po kilka dni.<br /><br />Mój mąż leży w sali z monitoringiem. Uśmieliśmy się dzisiaj, bo spojrzałam<br />na ekran monitora i z radością stwierdziłam, że wreszcie unormowało mu się<br />tętno. Dyżurna pielęgniarka zdmuchnęła moją radość niczym świeczkę -<br />widoczne na ekranie tętno nie było rzeczywistym tętnem mego męża, a tzw.<br />tętnem statystycznym - zapodziała się gdzieś głowica do mierzenia tętna,<br />monitor pokazuje tylko ciśnienie i tętno, które powinno być przy takim<br />ciśnieniu. Ręce opadają.<br /><br />Marzę o chwili, gdy szpitale zostaną sprywatyzowane. Właściciel szpitala<br />z całą pewnością nie dopuści by coś w szpitalu zle działało, będzie nim po<br />prostu zarządzał tak, aby nie było strat materialnych, a pacjenci czuli się<br />bezpiecznie i byli zadowoleni. <br /><br />Od kilku lat jestem pacjentem przychodni sprywatyzowanej i wierzcie mi-<br />nie wyczekuję godzinami w kolejce, recepty mogę załatwić przez telefon,<br />panie w recepcji są miłe i kompetentne. I nie muszę się wdzięczyć, by<br />zapisać się na wizytę lekarską , nawet w sezonie grypowym.<br /><br />P.S.<br />Na diagnozę i dalsze leczenie męża czekamy już 3 tygodnie. A każdy dzień<br />zwłoki pozbawia go sił i pogłębia dolegliwości.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-4841692703849353023?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com47tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-18641121664881682142010-02-22T13:24:00.004+01:002010-02-22T13:54:28.409+01:00Chcę Wam ogromnie podziękować za wsparcie i wyrozumiałość. Trwam<br />w przedziwnym zawieszeniu,targana na przemian zwątpieniem i nadzieją.<br />A wszystko kręci się wokół stanu zdrowia mojego męża, który lekarze<br />określają jako stabilny, ale zagrażający życiu.<br />Wprawdzie operacja wszczepienia zastawki i bypassa powiodła się, ale<br />nastąpiły komplikacje w postaci niewydolności prawokomorowej serca.<br />Teraz oczekujemy na decyzję, co dalej. Niestety medycyna zachowawcza<br />już wyczerpała dostępne środki.Być może potrzebna będzie jeszcze jedna<br />operacja, w ciągu najbliższych dni zapadnie decyzja w tej sprawie.<br />Zaglądam na Wasze blogi, czasem coś komentuję, ale sama jakoś nie<br />mogę się zmobilizować, by napisać coś sensownego.I dlatego jeszcze raz<br />proszę o cierpliwość.<br />Wrócę tu, tylko muszę się pozbierać.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-1864112166488168214?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-36247972750016366282010-02-11T07:39:00.003+01:002010-02-11T07:42:02.876+01:00Nie będzie mnie tutaj znowu, nie wiem jak długo. Podobno nadzieja<br />umiera ostatnia, więc dlaczego u mnie jest inaczej?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-3624797275001636628?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-28996195010629824602010-02-08T10:30:00.009+01:002010-02-08T17:48:39.626+01:00Co krok natykam się na reklamę: "zmierz swój poziom IQ". Bardzo mnie to<br />śmieszy, bo znam osoby, które mają poziom IQ = 168 i..... nic z tego nie wy-<br />nika, w żaden sposób nie przekłada się to na ich osiągnięcia - studiów nie<br />ukończyli, pracy nie mają, pasożytują na własnych rodzicach, choć już nie-<br />długo będą obchodzić drugą osiemnastkę.<br /><br />Pierwsze badania nad inteligencją rozpoczął angielski naukowiec Francis Gal-<br />ton, tworząc podstawy nauki zwanej eugeniką. W 1865 roku opublikował<br />artykuł pt. "Dziedziczny talent i charakter", w którym dowodził, że człowiek<br />dziedziczy talent i inne właściwości psychiczne, podobnie jak cechy fizyczne.<br />Galton bardzo poważnie traktował swą pracę naukową i założył w Londynie<br />pierwsze laboratorium antropometryczne. Badał w nim odczucia ludzkie oraz<br />mierzył różne części ciała. Zakładał, że ludzie obdarzeni wysoką inteligencją<br />powinni odznaczać się również wyższą wrażliwością.<br />Współpracownik Galtona, amerykański psycholog James McKeen Cattel,<br />w 1890 roku stworzył pierwsze testy oceniające inteligencję studentów.<br />Badano w nich takie parametry jak: siła mięśni, szybkość ruchów, wrażliwość<br />na ból, ostrośc widzenia i słuchu, czas reakcji, zdolność zapamiętywania oraz<br /> pojemność płuc. Trudno mi pojąć co wspólnego miała inteligencja z siłą mięś-<br />ni lub pojemnością płuc. W każdym razie pod wpływem pracy Cattela, w całej<br />Europie zaczęły powstawać laboratoria testujące inteligencję.<br />Cattel, po powrocie do USA został pierwszym w tym kraju profesorem psy-<br />chologii oraz przewodniczącym Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicz-<br />nego.<br />Galto i Cattel zgodnie uważali, że inteligencja jest cechą wrodzoną a wpływ<br />środowiska na jej poziom jest niewielki, dlatego też należy wspierać małżeń-<br />stwa zdrowych i sprawnych intelektuialnie ludzi, zaś "niedorozwiniętych"<br />sterylizować.<br /><br />Teoria obu panów została wkrótce dość ostro skrytykowana przez francus-<br />kiego psychologa, Alfreda Bineta. Ponadto twierdził, że chcąc ocenić inteli-<br />gencję, należy przede wszystkim testować pamięć, wyobraznię, uwagę,<br />bystrość, podatność na sugestię oraz poczucie estetyki.<br />Gdy we Francji wprowadzono powszechny obowiązek szkolny, ministerstwo<br />oświaty zwróciło się do Bineta z prośbą o opracowanie metody testowania<br />dzieci, by ustalić, czy są one gotowe do rozpoczęcia nauki.<br />W 1905 roku Binet wraz z Theodorem Simonem stworzyli serię testów<br />oceniających inteligencję dzieci. I wtedy w teście Bineta-Simona po raz<br />pierwszy pojawiło się pojęcie ilorazu inteligencji (IQ), który pozwolił znacz-<br />nie dokładniej niż dotychczas klasyfikować dzieci według poziomu rozwoju<br />umysłowego. Na podstawie tego testu profesor Uniwersytetu Stanforda,<br />Lewis Terman, stworzył nowy test na inteligencję, znany jako test Stanfor-<br />da-Bineta, który stosowany jest do dzisiaj.<br /><br />Dziś , na podstawie wieloletnich badań wiadomo, że na poziom inteligencji<br />wpływają nie tylko geny ale i środowisko, a iloraz inteligencji jest bezpo-<br />średnio związany z poziomem wykształcenia rodziców oraz społeczno-ekono-<br />micznym statusem rodziny. Dzieci niewykształconych i biednych rodziców<br />mają przeważnie niższy iloraz inteligencji. Poziom inteligencji jest również<br />powiązany z liczbą dzieci w rodzinie oraz kolejnością, w jakiej przyszły na<br />świat. Im mniej dzieci w danej rodzinie, tym wyższy jest ich poziom inte-<br />ligencji, starsze rodzeństwo ma średnio wyższy iloraz niż młodsze.<br />Mieszkańcy dużych miast mają wyższe IQ niż ludzie żyjący na wsi.<br />Obecnie przyjmuje się, że wpływ czynników dziedzicznych na iloraz inteli-<br />gencji stanowi 40 - 50 procent, co oznacza, że w 50 - 60 procentach jest<br />ona kształtowana przez środowisko.<br /><br />Ale nim będziemy się zachwycać wysokim poziomem IQ, pamiętajmy, że<br />aby osiągnąć prawdziwy sukces ważne są także inne cechy osobowości :<br />wytrwałość i wysoka motywacja.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-2899619501062982460?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-23255068205794452192010-02-06T09:10:00.006+01:002010-02-06T14:34:22.793+01:00Pomyślałam, że z okazji weekendu należy się moim miłym czytaczom<br />odrobina rozrywki.<br /><br />Pewien Włoch, Giovanni Maria Farina, właściciel perfumerii na Julichplatz<br />w Kolonii, bardzo tęsknił do swojej niedawno opuszczonej ojczyzny. Jak<br />wiecie z tęsknoty to jedni piszą wiersze, inni pamiętniki, a Giovanni<br />postanowił odtworzyć i utrwalić zapach włoskiego wiosennego poranka.<br />Połączył olejki limonki, cytryny, pomarańczy, bergamotki, grejpfruta,<br />mandarynki i cedru, oraz dodał do tego ziół, a wszystko to wymieszał ze<br />spirytusem. Wydarzenie to miało miejsce w 1709 roku, a Giovanni ten<br />pachnący płyn nazwał wodą kolońską.<br /><br />Niektórzy twierdzą, że autorem receptury był wuj Giovanniego, Giano<br />Paolo Feminisa, który przekazał siostrzeńcowi przywiezioną z Włoch<br />recepturę wody, której podstawę zapachową tworzyły: lawenda, berga-<br />motka, rozmaryn oraz spirytus winogronowy.<br />Ale to właśnie Giovanni Farina, w 1709 roku rozpoczął produkcję tej<br />wody na skalę przemysłową. Eau de Cologne zaczęła robić karierę.<br /><br />Najbardziej rozpowszechnieniu się wody kolońskiej przysłużyła się...<br />wojna siedmioletnia (1756 -1763). Był to największy konflikt zbrojny<br />nowych czasów, a udział w nim brały nie tylko państwa europejskie, ale<br />również Ameryka Północna,Indie, Filipiny. Przy tej okazji nastąpiła<br />globalana wymiana wartości kulturowych, również i nowinek w świecie<br />mody. Jak mówiono: wojna wojną, a herbata musi być o piątej.<br /><br />Gdy w 1756 roku wkroczyły do Kolonii wojska francuskie, nie przema-<br />szerowały obojętnie obok perfumerii Fariny. Tym sposobem woda<br />kolońska trafiła do Paryża, gdzie natychmiast zrobiła furorę.<br />Francuscy arystokraci, których obyczaje higieniczne nie były najwyż-<br />szych lotów, oblewali się tą pachnącą woda od głów do stóp, by zabić woń<br />niemytego ciała.<br />Woda była droga i tym samym służyła tylko najbogatszym. Jej wielbicielką<br />była była metresa Ludwika XV, pani du Barry, Wolter natomiast uważał,<br />że w znaczny sposób służy ona natchnieniu.<br /><br />Caryca Katarzyna II dostała wodę kolońska w prezencie od pruskiego króla<br />Fryderyka II i wielce polubiła jej aromat.<br />Wiele lat pózniej, radzieccy mężczyzni wymyślili koktajl o nazwie Aleksander<br />Trzeci. Do dwóch różnych wód kolońskich dodawali wodę sodową i sączyli go<br />przez kostkę cukru.<br /><br />Aromat wody kolońskiej bardzo przypadł również do gustu cesarzowi Napo-<br />leonowi. Był zdania, że usprawnia ona pracę mózgu. Używał jej nie tylko jako<br />pachnidła, ale dodawał kilka jej kropel do cukru, wkraplał do kapieli,<br />używał również do płukania gardła. Będąc na zesłaniu, na Wyspie Św. Heleny,<br />gdy zapas jego wody już się wyczerpał,wymyślił własną recepturę: do 90%<br />spirytusu dodawał olejek z bergamotki. Nazywał to wodą toaletową.<br /><br />W połowie XIX wieku wodę kolońską zaczęto dostarczać na dwór królowej<br />Anglii, Wiktorii, której też przypadła bardzo do gustu.<br />Wprawdzie w Anglii pojawiła się znacznie wcześniej, ale dyktator mody epoki<br />regencji, George Brummel, wyśmiewał się z tych, którzy "zagłuszali" odór nie-<br />mytego ciała wylewając na siebie całe flakony wody kolońskiej i w końcu nie<br />była tak popularna jak we Francji. Ale sam Brummel dodawał do kąpieli<br />wodę kolońską, trzy razy dziennie zmieniał koszule, a ich mankiety delikatnie<br />spryskiwał właśnie wodą kolońską.<br /><br />Dzięki perfumerii Fariny Kolonia stała się znanym na całym świecie ośrod-<br />kiem perfumiarstwa.<br />Klasyczna Eau de Cologne nadal jest wytwarzana w firmie prowadzonej przez<br />potomków Fariny i podobnie jak w dawnych czasach jest wizytówką zamożnej<br />i eleganckiej klienteli.<br />I wierzcie mi- żadna obecna woda jej nie dorównuje.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-2325506820579445219?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-55266346269721570592010-01-31T09:21:00.005+01:002010-01-31T11:29:16.036+01:00To, co opiszę, zdarzyło się i jeszcze trwa, naprawdę. Oczywiście bohaterowie<br />mają pozmieniane imiona. Do napisania tej notki zdopingował mnie fakt, że<br />kolejny raz dorośli ludzie zachowują się nieodpowiedzialnie, krzywdząc<br />własne dzieci.<br /><br />Gdy poznałam Olgę miała około 25 lat, była naturalną blondynką, niesamo-<br />wicie szczupłą, wręcz chudą. Cicha, uprzejma, delikatna, zdążyła już zaliczyć<br />nieudane małżeństwo, co skrzętnie ukrywała przed wszystkimi.<br />Mieszkała z matką, która też miała za sobą nieudany związek, nigdy nie<br />rozwiązany w sposób formalny. Po prostu pewnego dnia ojciec Olgi "wyszedł<br />z domu i nie wrócił", zostawiając żonę i maleńką córeczkę. Mama Olgi mu-<br />siała podjąć pracę, dzieckiem zajęła się Babcia.<br /><br />Olga miała ochotę wyjść za mąż, założyć rodzinę, koniecznie mieć dzieci i, co<br />było bardzo istotne- wyzwolić się od matki, która była w stanie każdego za-<br />głaskać na śmierć. To ostatnie pragnienie Olga skrywała głęboko, bo czuła<br />się głupio, że nie chce mieszkać dłużej z matką.<br /><br />Olga miała jakiś dziwny talent przyciągania do siebie facetów "pokrzywio-<br />nych" psychicznie, a w najlepszym razie zwyczajnych naciągaczy lub żona-<br />tych, którzy mieli się lada moment rozejść, ale jakoś się nie rozchodzili ze<br />swymi żonami i tkwili w rozkroku, jedną nogą przy Oldze, drugą w domu.<br />Lata mijały, Olga czuła upływ czasu, koleżanki wychodziły za mąż, rodziły<br />dzieci, a Olga wciąż była z jakimiś "nie takimi" facetami.<br /><br />Z Maćkiem poznali ją znajomi. Maciek dobiegał czterdziestki, był kawalerem,<br />kilka miesięcy wcześniej zerwał z pewną dziewczyna, bo ona nie podobała się<br />ani jego mamusi ani siostrze i bratu. Maciek przyzwyczajony był, że mama<br />w domu rządziła i najlepiej wiedziała co dla dorosłego synka jest najlepsze.<br />Podobnie kierowała życiem swego męża i młodszego syna, tylko córka nie<br />dała sobie robić wody z mózgu, mając zawsze własne zdanie.<br /><br />Po kilku miesiącach znajomości Olga i Maciek postanowili wziąć ślub. Olga,<br />jeszcze chudsza niż zawsze, wyglądała w ślubnej bieli "jak aniołek", tak<br />orzekły liczne przyjaciółki jej mamy.<br />Po ślubie Maciek ze zdumieniem stwierdził,że Olga nie potrafi nic w domu<br />zrobić, zagotowanie wody na herbatę było jedyną umiejętnością kulinarną<br />jaką wyniosła z domu. Oczywiście zaraz poinformował o tym swoją mamę,<br />która zaczęła innym okiem spoglądać na synową.<br />Tymczasem mama Olgi gotowała dla "młodych" obiady i przynosiła im do<br />domu. Robiła to w tym czasie, gdy oboje byli w pracy. Przy okazji sprząta-<br />ła, a Olga czuła coraz większe rozdrażnienie, bo nie po to wyszła za mąż by<br />dalej być pod czułym okiem matki. Drażniło ją, że Maciek codziennie tele-<br />fonuje do swojej matki i opowiada jej o tym, co w ich domu się dzieje, a<br />Maciek wściekał się, że matka Olgi gotuje im obiady. Do tego wszystkiego<br />Olga wciąż nie była w ciąży, a zegar biologiczny tykał i tykał.<br /><br />Wreszcie okazało się , że Olga jest w wymarzonej ciąży, nastąpiło w domu<br />"zawieszenie broni" aż do rozwiązania. Na świat przyszła córka, co było<br />dla obojga lekkim rozczarowaniem, chcieli bowiem chłopca. Gdy Olga<br />z małą wróciły do domu zaczął się przysłowiowy Meksyk. Olga nie ogar-<br />niała niczego, jej mama spędzała u nich cały dzień, opuszczała ich dom<br />około godziny 23. Obydwie nie pozwalały się Maćkowi dotykać do małej-<br />bo uszkodzi, bo zarazi, bo mała się jego boi. Mała spędzała całe noce na rę-<br />kach Olgi, wrzeszcząc, gdy tylko ją Olga odkładała do lóżeczka. Maciek był<br />zły, niewyspany i co kilka dni wynosił się z domu do swojej mamy, by się<br />wyspać. Wtedy do akcji wkraczała mama Olgi zajmując się i w nocy dziec-<br />kiem Po ustawowym urlopie macierzyńskim Olga wróciła do pracy, jej<br />mama zajęła się dzieckiem i prowadzeniem domu.<br />Maciek czuł się we własnym domu intruzem, coraz częściej się z Olgą<br />kłócili - ona mu zarzucała, że nic w domu nie robi, on jej to samo. Ich ma-<br />my też się ze sobą kłóciły, bo mama Maćka wciąż krytykowała metody<br />pielęgnacyjne matki Olgi - wg niej dziecko było przegrzane, zbyt mało<br />wychodziło na spacer, za dużo noszone na rękach. Byłam w tym czasie u<br />"młodych" z wizytą, by zobaczyć małą. Dziecko jak dziecko, wszystko na<br />miejscu, ale mieszkanie wyglądało jakby tajfun przez nie przeleciał, bo<br />tego dnia nie było tam "wszystkorobiącej" mamy Olgi.<br /><br />Okazało się, że Olga znów jest w ciąży. Bardzo nie chciała drugiego dziecka,<br />ale Maciek bardzo chciał, by było drugie dziecko. Olga zle znosiła tę ciążę,<br />ciągle była na zwolnieniu lekarskim. Tym razem urodził się chłopczyk,<br />ale Olga nadal nie była szczęśliwa.<br /><br />Pewnego pięknego dnia Olga spakowała wszystkie rzeczy swoje i dzieci,<br />wezwała taksówkę, która "uwiozła w siną dal" jej matkę z dziećmi. Ona,<br />w swój samochód zapakowała wszystkie rzeczy i gdy Maciek wrócił po<br />pracy do domu, wręczyła mu pozew rozwodowy, powiedziała ozięble,że<br />się wyprowadza i wyniosła się, trzaskając drzwiami.<br /><br />Maciek o mało co nie dostał zawału. Zupełnie nie miał pojęcia co Oldze<br />"odbiło". Szukał jej i dzieci w mieszkaniu jej matki, ale tam nikogo nie<br />było. Spotkali się na sali sądowej. Okazało się, że Olga ma kontrakt<br />zagraniczny, więc dzieci i matka przebywają razem z nią. Gdy wróciła za<br />6 miesięcy do Polski, nie pozwoliła Mackowi na widzenia dzieci, więc<br />wyegzekwował swe prawo sądownie. Ilekroć chce zobaczyć dzieci, musi<br />sprawę przeprowadzać sądownie i przychodzić z policjantem. Olga bardzo<br />usilnie pracuje nad dziećmi, by uważały, że tatuś jest "be" i nie dawały<br />się wziąć na ręce. Sprawa rozwodowa wciąż jest w toku, a Olga, która<br />zarabia 3 razy więcej niż Maciek, stale domaga się podwyższenia alimentów<br />na dzieci. Mała już chodzi do przedszkola, w którym opowiada, że jej "tatuś<br />jest okropny, zucił mame", a Olga się tylko śmieje, gdy przedszkolanka jej<br />o tym opowiada.<br /><br />Rozmawiałam z Olgą, bo żal mi dzieci, Olgi i Maćka. I wiecie co-ręce opadają.<br />Bo Olga ma żal do Maćka, że On nie potrafił spełnić jej marzeń, nigdy nie<br />wiedział co ona aktualnie pragnie, a przecież mówił , że ją kocha. No skoro<br />kochał, to powinien wiedzieć. Leciutko opadła mi szczęka, ale zapytałam:<br />"a czy choć raz mówiłaś mu co konkretnie chcesz, co lubisz, a czego nie, czego<br />po nim oczekujesz?". Olga popatrzyła na mnie jak na głupią -"mężczyzna,<br />który kocha sam to powinien wiedzieć".<br />No właśnie, jestem chyba głupia- ona nie powiedziała, a on nie spytał, a<br />dzieci..... a kogo one obchodzą!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-5526634626972157059?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com46tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-66968344369673624692010-01-28T16:58:00.003+01:002010-01-28T18:07:48.993+01:00Dziś do mnie dotarło, że dzień się nieco już wydłużył i że mimo przyprawia-<br />jącej mnie o depresję wszechobecnej bieli zapewne zawita do nas wiosna,<br />a potem może nawet i lato. I pozdejmujemy z siebie te wszystkie grube i<br /> ciepłe ciuchy, więc trzeba się na ten czas przygotować, by stanąwszy przed<br />lustrem nie zastanawiać się kim jest ta szara mysz spoglądająca na nas z na-<br />szego lustra.<br /><br />Nie sądzcie proszę, że to artykuł reklamowy, ja po prostu chcę napisać co<br />wyczytałam w ostatnim numerze miesięcznika "Focus".<br /><br />Do Warszawy przyjedzie w lutym Paul McKenna, brytyjski specjalista od<br />hipnozy i programowania neurolingwistycznego NLP. Poprowadzi- po raz<br />pierwszy w Polsce- seminarium dla 400 osób, które chcą skorzystać z jego<br />technik ułatwiających schudnięcie. Seminarium odbędzie się 20 lutego<br />w Warszawskim Hotel Hyatt Regency. W skrócie - metoda McKenny to<br />przeprogramowanie naszego mózgu tak, by wyćwiczyć sobie dobre nawyki<br />żywieniowe.Nie ma tak naprawdę diety, liczenia kalorii itp. Wolno jeść, kie-<br />dy tylko poczuje się głód, wolno jeśc to, co się lubi, ale (bo zawsze jest jakieś<br />" ale") należy jeść świadomie, delektując się każdym kęsem, przeżuwając go<br />minimum 20 razy. W czasie posiłku nie wolno się spieszyć, oglądać telewizji,<br />ani pić alkoholu. Wtedy nasz mózg otrzyma we właściwym momencie syg-<br />nał sytości i wtedy należy przestać jeść. Wydaje się to proste, muszę tylko<br />przestać jeść w biegu, przy oglądaniu TV lub czytaniu blogów lub w trakcie<br />szykowania posiłku dla męża i psa. Jest również do kupienia książka z płytą<br />CD, w cenie poniżej 30 zł, wystarczy wejść na www.sklep.kobieta.pl i zamówić<br />książkę Paula McKenny " Możesz schudnąć".<br />Na udział w seminarium nie będę Was namawiać, bo ta przyjemność kosz-<br />tuje 1500 lub 1800 złotych, w zależności od terminu wykupienia biletu.<br />Ja naprawdę się nie pomyliłam w ilości zer - ale gdy to wyczytałam, to ze<br />śmiechu z całą pewnością zgubiłam przynajmniej 1 kg.<br /><br />Kilka kg mniej to jednak za mało, by się poczuć atrakcyjną kobietą, tak<br />uważa 18% Polek. Bo ładny wygląd to nie tylko szczupła sylwetka, to rów-<br />nież napięta, gładka skóra bez zmarszczek. Tu przyjdzie nam z pomocą<br />dostępne w gabinetach kosmetycznych urządzenie Focus RF+. Działanie nie<br />wygląda skomplikowanie.Za pomocą fal radiowych podgrzewa ono i rozciąga<br />włókna kolagenowe, a następnie je schładza i skraca, co daje efekt liftingu:<br />podniesienia i zagęszczenia skóry. Z kolei podgrzewając komórki tłuszczowe<br />Focus doprowadza do rozkładu tłuszczu: po zabiegu obwód ciała jest mniejszy,<br />a cellulit mniej widoczny. Zabiegi są zupełnie bezbolesne, a efekt widoczny<br />natychmiast. Więcej wyczytacie na www.focusrf.com<br /><br />Na wiosnę warto też zadbać o wymordowane zimą włosy. Firma Inter Fra-<br />grances wyprodukowała serię szamponów i balsamów na bazie nafty - dla<br />jasnowłosych z azulenem, dla ciemnowłosych z chlorofilem. Więcej szcze-<br />gółów znajdziemy na www.i-f.com.pl<br /><br />A dla wszystkich pań z alergią, trądzikiem różowatym i atopowym zapa -<br />leniem skóry, Laboratoria Dermatologiczne Avene wyprodukowały kremy<br />zupełnie pozbawione konserwantów. Kremy są w cenie 60 - 69 zł, a więcej<br />na ten temat wyczytacie na www.avene.com.pl<br /><br />Ten post powstał dlatego, że ktoś napisał mi maila, że mam mało kobiece<br />zainteresowania i pewnie wcale nie jestem kobietą.<br />No cóż......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-6696834436967362469?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-53138184777906002432010-01-24T22:10:00.006+01:002010-01-25T20:17:05.117+01:00Spokojnie, bez paniki, to nie nowa epidemia ani żadna choroba. Zielona<br />gorączka od dwóch lat panuje w Kalifornii, a jest to prawdziwe szaleństwo,<br />które opanowało umysły kalifornijskich przedsiębiorców. Wszyscy poszu-<br />kują nowych technologii pozyskiwania energii ze zródeł odnawialnych.<br /><br />W grę wchodzą: zaawansowane biopaliwa, skomplikowane panele lub<br />elektrownie słoneczne, samochody nowej generacji z napędem elektrycz-<br />nym, ekologiczne materiały budowlane, wykorzystanie głębokich zródeł<br />geotermalnych, inteligentne sieci elektryczne.<br /><br />Kalifornia zawsze przodowała w dziedzinie regulacji środowiskowych.<br />Nim jeszcze zainicjowała rewolucję informatyczną wprowadziła wymóg<br />instalowania katalizatorów we wszystkich autach.Poza tym nie brak tu<br />słońca i wiatru , a nowa administracja prezydenta Obamy wyłożyła<br />blisko 150 miliardów dolarów na pomoc w tworzeniu zielonych miejsc<br />pracy.<br /><br />Wielu poważnych i znanych inwestorów dostrzega w tym największą eko-<br />nomiczną szansę XXI wieku, a wśród nich jest John Doerr, jeden z najsław-<br />niejszych inwestorów finansujących f-my internetowe, (Amazon i Google).<br />Podobnie myśli Steve Westly, który zainwestował 82 miliony w firmę Tesla<br />Motors. Ich ekologiczny samochód w wersji sportowej przyspiesza do 100<br />kilometrów w 3,7 sekundy, a jego akumulator ma zasięg 350 km. Cena -<br />"tylko" 150 tysięcy dolarów.<br /><br />Całą Krzemową Dolinę opanowała zielona gorączka- zielona jak dolar, zielona<br />jak ekologia.<br />Firma Solazyme opanowała produkcję paliwa do diesla otrzymywanego<br />z mikroalg. Swoim projektem zainteresowała amerykański Departament<br />Obrony, który podpisał z firmą umowę na dostawę 75 tysięcy litrów<br />"Soladiesela". Okazuje się, że olej z alg nadaje się nie tylko na paliwo do<br />silników samochodowych, ale może być też wykorzystany do produkcji <br />kremów kosmetycznych lub celów kulinarnych.<br /><br />Gubernator Arnold Schwarzeneger osobiście promuje plan wykorzystania<br />energii słonecznej, kosztujący 2 miliardy dolarów. Osoby poprawiające izo-<br />lację cieplną, instalujące ogniwa słoneczne lub nabywające samochody o<br />napędzie elektrycznym mają zapewnione ulgi podatkowe.<br /><br />Amerykańskie pustynie zaczynają się pokrywać zwierciadłami, które kon-<br />centrują promieniowanie słoneczne na wieżowych absorberach, gdzie woda<br />nagrzewa się i zmienia w parę, napędzającą wielką turbinę.<br /><br />Tak jak przed laty Krzemowa Dolina była miejscem narodzin informatyki,<br />tak teraz jest wielkim inkubatorem przedsiębiorczości i nowych pomysłów.<br />Nie wszystkim się uda, większość pewnie poniesie porażkę próbując "oczy-<br />ścić" branże: samochodową, energetyczną, materiałów budowlanych.<br />Ale wiele pomysłów i technologii się sprawdzi i przyciągną kapitał. I będzie<br />zielono - od dolarów.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-5313818477790600243?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-12883247468037272942010-01-21T22:00:00.006+01:002010-01-22T10:11:03.380+01:00Jeżeli myślicie, że kiedykolwiek jesteśmy sami chociażby na chwilę, to się<br />bardzo mylicie. Bez przerwy każdy z nas ma przy sobie 100 milionów bak-<br />terii, więc jak tu mówić o samotności? Nasi niewidoczni towarzysze są z na-<br />mi stale, bez względu na stan naszego zdrowia.<br /><br />Na każdym centymetrze kwadratowym naszej skóry zamieszkuje od kilku-<br />set po setki tysięcy bakterii, a ich ilość zależy w dużym stopniu od wilgot-<br />ności otoczenia.<br />Role bakterii są podzielone : jedne pomagają nam w trawieniu pożywienia,<br />inne wspierają nasz układ odpornościowy odpierając ataki bakterii chorobo-<br />twórczych.<br />Wiadomo, że pożyteczne bakterie są bliskimi krewniaczkami tych, które<br />są chorobotwórcze.<br /><br />Uczeni postanowili zbadać, które bakterie są stałymi rezydentami ludz-<br />kiego ciała i ustalić, gdzie poszczególne ich rodzaje "mieszkają".<br />Grupa badaczy z Uniwersytetu Kolorado, pod kierunkiem biochemika<br />Roba Knighta postanowiła stworzyć coś na kształt atlasu bakterii stale z<br />nami przebywających.<br />Pierwsze wyniki badań opublikowano już w czasopiśmie "Science". Po<br />przebadaniu 27 regionów ludzkiego ciała okazało się, że każdy z nich ma<br />typowe dla siebie bakterie. Na dodatek okazało się , że każdy człowiek<br />ma swoje własne, indywidualne zbiorowisko bakterii, odmienne niż inni<br />ludzie. Bo rodzaj bakterii zależy również od trybu życia człowieka i śro-<br />dowiska, w jakim on przebywa.<br /><br />Badania wykazały, że na dłoniach i rękach każdego człowieka koegzystuje<br />ze sobą b. wiele różnych bakterii.<br />Badaniem była objęta grupa ludzi całkowicie zdrowych. Przez trzy mie-<br />siące regularnie , tej samej grupie, pobierano próbki z tych samych<br />miejsc i okazało się, że mieszanka bakterii w organizmie danego człowieka<br />właściwie nie ulega zmianie. To prawie jak linie papilarne.<br /><br />Oczywiście do ukończenia całego atlasu bakterii jest jeszcze daleko. Teraz<br />uczeni będą badać bakterie i ich rozmieszczenie u ludzi chorych.<br />Już teraz wiadomo, że wiele bakterii zamieszkujących ciało człowieka, zu-<br />pełnie nieszkodliwych gdy jest on zdrowy, w chwili osłabienia organizmu<br />staje się śmiertelnie niebezpiecznymi.<br /><br />W trakcie badań okazało się również, że wiele z bakterii bytujących na<br />organizmie człowieka żyje na roślinach.<br />Wyobrazcie sobie, że na palcu wskazującym żyją cyjanobakterie, których<br />typowym miejscem bytowania są rośliny, a maczugowce , które u nas<br />zasiedlają skórę pach bytują na zgniłych fragmentach roślin.<br />Bakterie występujące w błonie śluzowej nosa u człowieka występują tylko<br />i wyłącznie w tym miejscu, ale niektóre ich rodzaje bytują też na ślimakach.<br />Bakterie żyjące w jamie ustnej nie powodują chorób u swego żywiciela, ale<br />gdy trafią w miejsce skaleczenia u innej osoby, mogą spowodować zakażenie.<br />Są też bakterie, bez których nie moglibyśmy trawić pożywienia - zamiesz-<br />kują one nasze jelita, to escherichia coli. Pożyteczne, gdy żyją w naszych<br />jelitach, grozne, gdy zostanie nimi skażona woda pitna.<br /><br />Jak widzicie trudno mówić o samotności gdy bez przerwy mamy tak<br />liczne, choć niewidoczne gołym okiem towarzystwo.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-1288324746803727294?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com36tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-42872928453501920142010-01-12T21:02:00.007+01:002010-01-17T20:18:55.408+01:00Daleko , daleko stąd , za siedmioma górami, za siedmioma lasami, we<br />wschodniej części Himalajów, znajduje się królestwo Bhutanu. Kraj jest<br />górzysty, ma około 670 tysięcy mieszkańców, zajmuje obszar 47 tysięcy<br />kilometrów kwadratowych.<br /><br />Dane ekonomiczne nikomu nie zaimponują, bo Bhutan należy do państw o<br />najniższym poziomie rozwoju społeczno-gospodarczego.<br />Niewolnictwo w Bhutanie zniesiono dopiero w 1956 roku.<br />Stolicą kraju jest Thimphu. Jest to jedyna stolica na świecie pozbawiona<br />sygnalizacji świetlnej, a międzynarodowe lotnisko ma tylko jeden pas star-<br />towy. Telewizja, wraz z internetem dotarła do Bhutanu w 1999 roku.<br /><br />Gospodarka tego malutkiego kraju, wciśniętego pomiędzy Indie a Chiny,<br />oparta jest na rolnictwie, sprzedaży Indiom energii z elektrowni wod-<br />nych i turystyce. Jest to kraj w dużym stopniu zależny od pomocy zew-<br />nętrznej. W 1949 roku Bhutan podpisał traktat z Indiami, na mocy któ-<br />rego Indie sprawują nad nim nadzór i są odpowiedzialne za jego obronę.<br />Produkt krajowy brutto wynosi zaledwie 5312 dolarów na mieszkańca i<br />daje to Bhutanowi miejsce w pierwszej dziesiątce krajów z bardzo niskim<br />PKB. Jednocześnie w 2007 roku Bhutan był drugą, najszybciej rozwija-<br />jącą się gospodarką świata. Bezpłatne szkolnictwo w języku angielskim,<br />dociera dziś do niemal wszystkich zakątków kraju. Jest to ważne, bo odse-<br />tek osób posiadających umiejętność czytania i pisania wynosi 59,5 %.<br /><br />Tym niezwykłym krajem zaczął rządzić 2 czerwca 1974 roku Jigme Singye<br />Wangchuck. Miał wówczas zaledwie 18 lat i po nagłej śmierci swego ojca<br />został najmłodszym monarchą świata. Podczas swej mowy koronacyjnej<br />młody król powiedział: "Szczęście narodowe brutto jest znacznie waż-<br />niejsze niż produkt krajowy brutto". Od tego dnia model rozwoju Bhu-<br />tanu oparty jest na filozofii szczęścia narodowego brutto, czyli założeniu,<br />że sposób mierzenia postępu nie może się opierać wyłącznie na przepły-<br />wie pieniędzy. Rozwój społeczeństwa tylko wtedy jest pełny gdy postęp<br />materialny i duchowy wzajemnie się uzupełniają i umacniają. Bo każdy<br />krok danego spoleczeństwa powinien być oceniany nie tylko w katego-<br />riach wyników gospodarczych ale również pod względem tego, czy pro-<br />wadzi do szczęścia. Jest to droga środka, zgodna z zasadami buddyzmu.<br /><br />Ale Jigme Singye Wangchuck nie tylko wymyslił dla Bhutanu tak<br />niezwykłą drogę rozwoju jak Szczęście Narodowe Brutto- dzięki jego<br />uporowi, a wbrew pierwotnym życzeniom swego narodu, Bhutan został<br />monarchią konstytucyjną.<br /><br />W grudniu 2005 roku król ogłosił, że abdykuje na rzecz swego pierwo-<br />rodnego syna i że odbędą się wybory. Proces demokratyzacji kraju prze-<br />biegał dość długo, a 18 lipca 2008 roku przyjęto w Bhutanie pierwszą<br />ustawę zasadniczą.<br />Jeden z jej artykułów głosi, że:" "Państwo stara się promować warunki,<br />które pozwolą na osiągnięcie szczęścia narodowego brutto".<br />24 marca 2008 roku odbyły się wybory parlamentarne, startowały dwie<br />partie, a wygrała Partia Pokoju i Dobrobytu.<br />W tym samym roku, w listopadzie, 28-letni Jigme Khesar Namgyel<br />Wangchuck, syn Jigme Sindye Wangchucka, został piątym królem<br />Bhutanu, pierwszym monarchą konstytucyjnym kraju.<br /><br />Wygłaszając swe credo w trakcie mowy koronacyjnej, młody król<br /> z cała pewnością nie podejrzewał nawet, że dziś, w dobie kryzysu, wielu<br />ekonomistów i filozofów zacznie się zastanawiać czy PKB jest naprawdę<br />dobrą miarą poziomu życia społeczeństw i rzeczywistą miarą dobrobytu.<br /><br />Jeżeli ktoś z Was chciałby poznać ten niezwykły kraj, to spieszę donieść,<br />że każdy turysta musi wnieść opłatę w wysokości 220 dolarów dziennie.<br />W zamian za to otrzyma nocleg, posiłki, bilety do muzeów, transport<br />wewnętrzny oraz przewodnika.<br />Bhutan dąży do utrzymania opłacalnej, aczkolwiek umiarkowanej liczby<br />turystów, gwarantującej uniknięcie katastrof ekologicznych jak te, które<br />wywołała masowa turystyka w sąsiadującym Nepalu.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-4287292845350192014?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com33tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-41729280251858217202010-01-08T21:47:00.010+01:002010-01-12T10:10:28.776+01:00<span style="font-family:verdana;"><span style="font-family:arial;">W ubiegłym roku w Chinach ukazała się dość osobliwa książka. Jej 270<br />tysięczny nakład rozszedł się w ciągu kilku tygodni, została również opubli-<br />kowana w internecie. Napisało ją aż 5 autorów: bloger Wang Xiaodong,<br />ekspert wojskowy i komentator telewizyjny Song Xiaojun, prezenter tele-<br />wizyjny Song Qiang, dziennikarz Lu Yang i dramaturg Huang Jisu.<br /><br />Autorzy są w zbliżonym wieku, dobiegają czterdziestki a są popularnymi wy-<br />razicielami chińskiego nacjonalizmu. Książka nosi tytuł "Nieszczęśliwe<br />Chiny".<br /><br />Wg autorów Chiny mają wiele powodów by czuć się nieszczęśliwymi - bo<br />ich zdaniem Chińczycy najlepiej ze wszystkich w świecie nadają się do roli<br />światowego lidera, a przeszkadzają im w tym knowania innych państw.<br /><br />Główną winę ponosi ich zdaniem Ameryka, ponieważ to amerykańskie me-<br />dia rozdmuchały sprawę dopuszczenia do sprzedaży skażonego melaniną<br />mleka oraz zabawek zawierających trujące chemikalia. Poza tym, zdaniem<br />autorów, wrogie jest nastawienie do Chin zachodnich organizacji obrony<br />praw człowieka, czego wyrazem były próby zatrzymania sztafety niosącej<br />ogień olimpijski. Dostało się też prezydentowi Francji, Sarkozy'emu, za<br />spotkanie z dalajlamą.<br /><br />Ale autorzy nie tylko obce mocarstwa obarczają winą za "nieszczęśliwość<br />Chin". Prezenter telewizyjny, Song Qiang wzywa władze chińskie do<br />obrony interesów narodowych, by nie ustepowały Zachodowi. Ekspert woj-<br />skowy namawia władze, by nie oszczędzać na modernizacji armii i by jak<br />najprędzej rozwiązać problem Tajwanu i tym samym uwolnić się od inge-<br />rencji Stanów Zjednoczonych.<br /><br />Bloger Wang Xiaodong apeluje do Chińczyków by poważnie potraktowali<br />termin przestrzeni życiowej , bo przeznaczeniem Chin jest bycie wielkim<br />krajem. Wg niego należy odrzucić wszelką poprawność polityczną zachod-<br />nich naukowców i zająć się poszukiwaniem Lebensraumu.<br />Nie wymienia wprawdzie gdzie należy skierować owe poszukiwania, ale inny<br />z autorów, Wang Xiaodong, opowiada o swej podróży na rosyjski Daleki<br />Wschód, a tekst kończy słowami: " Jakże oni marnują te ogromne bezludne<br />obszary, te bezkresne czarnoziemy.Jakie to niesprawiedliwe! A nam jest tak<br />ciasno".<br /><br />W świadomości wielu Chińczyków czarnoziemy pokrywają całą Rosję, poza<br />tymi terenami, na których rośnie cenny las lub znajdują się złoża ropy i gazu.<br /><br />Książka odniosła wielki sukces, a największą grupę czytelników stanowili<br />studenci i świeżo upieczeni absolwenci wyższych uczelni.<br />Odrodzenie się nacjonalizmu w Chinach zaczęło się w latach 90., a inicjato-<br />rem była Komunistyczna Partia Chin. W 1991 roku wprowadzono w szkołach i<br />na uczelniach program "wychowania patriotycznego". Opowiadano młodzieży<br />o wielkiej historii Chin, o krzywdach i poniżeniu jakich doznały Chiny od państw<br />zachodnich w XIX wieku, eksponując jednocześnie rolę partii w obronie<br />interesów narodu chińskiego.<br /><br />Ogromnie się cieszę, że nie jesteśmy bezpośrednimi sąsiadami Chin. Nie<br />wiem z czym kojarzy im się Polska, może ze swoistym Eldorado, gdzie<br />można zbyć każdy chłam, byleby miał niską cenę.<br />Ale bardzo mnie niepokoi fakt, że "Nieszczęśliwe Chiny" zostały tak entu-<br />zjastycznie przyjęte przez młodych ludzi. My wciąż pamiętamy jak to było,<br />gdy jeden z narodów europejskich poszukiwał nowej przestrzeni życiowej i<br />jak, w gruncie rzeczy, łatwo takie hasło trafiło do głów ludzkich i jakie były<br />tego konsekwencje. A Chińczyków jest znacznie więcej niż było nazistów,<br />są znacznie bardziej zdyscyplinowani, i wcale nie jestem pewna, czy rosyj-<br />ski Daleki Wschód całkowicie pokryje ich zapotrzebowanie na przestrzeń<br />życiową. Pominę już fakt, że nie sądzę, by Rosja oddała swe tereny dobro-<br />wolnie lub je sprzedała.<br />Wszak i oni pretendują do roli największego państwa.<br />Zapewne zaczyna się robić ciekawie, ale jak dla mnie - niezbyt bezpiecznie.<br /><br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-4172928025185821720?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-35327603658315944332010-01-05T15:03:00.011+01:002010-01-05T16:33:49.317+01:00W wielu laboratoriach na całym świecie naukowcy bez przerwy starają się<br />wymyślić nowe technologie. Niektóre prace są już bardzo zaawansowane,<br />a część budzi takie zainteresowanie wśród świata biznesu, rządów lub<br />uczelni, że badacze bez trudu znajdują sponsorów.<br /><br />Nie wiadomo czy naprawdę nowe wynalazki przyniosą zyski, ale kto nie<br />ryzykuje ten nie zyskuje. Wśród tych nowatorskich pomysłów można<br />znależć: bezprzewodową elektryczność, kosmiczną windę, chirurgiczne<br />miniroboty, trójwymiarową telewizję, system ostrzegawczy dla kie-<br />rowców, nowe paliwo dla samolotów.<br /><br />Dostarczanie energii elektrycznej metodą bezprzewodową ma szanse zaist-<br />nieć już 2011 roku. Amerykańska firma WiTricity opracowała system zasi-<br />lania bezprzewodowego oparty o.... transformatory, tak jak to ma miejsce<br />w ładowarce do komórki. W ładowarce trwa bezprzewodowe przekazywa-<br />nie energii na odległość 1 mm, ale naukowcom udało się zwiększyć tę odle-<br />głość do ponad 2 metrów.Dyrektor firmy zapewnia, że energia przekazy-<br />wana jest za pośrednictwem rezonansu pola oddziaływania magnetycz-<br />nego, nieszkodliwego dla żywych istot. Projekt został opracowany za drob-<br />na sumę 5 milionów dolarów.<br /><br />Brytyjska telewizja satelitarna SKy TV ogłosiła, że jeszcze w tym roku<br />uruchomi kanał 3D. Ale wcale nie jest pewne, czy widzowie będą chcieli<br />zakładać specjalne okulary, by oglądać program w 3 wymiarach.<br />W 2009 roku, na targach Consumer Electronics, firma Panasonic zapre-<br />zentowała swój nowy system 3D.<br />Niestety u części osób oglądających taką telewizję wystąpiły mdłości.<br />Przyczyn nie podano i nie wiadomo co widzom zaszkodziło - treść czy<br />trójwymiarowość obrazu.<br /><br />A Japończycy stworzyli projektor laserowy do wyświetlania obrazów trój-<br />wymiarowych w powietrzu. Jedyny obraz jaki udało im się wyświetlić to<br />były świecące punkty, z których udawało się ułożyć litery lub figury geo-<br />metryczne. Oczywiście niezbędne były odpowiednie okulary. Prace nad<br />stworzeniem prawdziwych obrazów trówymiarowych trwają.<br /><br />W Danii trwają prace nad tzw. "transportem dwufunkcyjnym", o nazwie<br />RUF. Byłby to pojazd prowadzony tak jak zwykły samochód a jednocześ-<br />nie mógłby być wagonikiem włączonym do systemu transportu publicz-<br />nego.<br /><br />A w San Francisco ruszy program pilotażowy dla kierowców, mający<br />usprawnić ruch samochodowy. Kierowcom biorącym udział w tym pro-<br />gramie będą wysyłane na ich telefony komórkowe informacje ostrzegające<br />o korkach na ulicach.<br /><br />Trwają badania nad nad udoskonalaniem konstrukcji samolotów, by były<br />one cichsze, zużywające mnie paliwa i mniej zanieczyszczające środo-<br />wisko. Wypróbowuje się jako paliwo gaz ziemny oraz biopaliwa.<br />Na początku ubiegłego roku linie Continental Airlines przeprowadziły<br />próbny lot, w którym samolot do paliwa lotniczego miał dodany wyciąg<br />z alg.<br /><br />Na Uniwersytecie Nebraska doktorzy : Dmitry Oleynikow i Shane<br />Farritor, opracowali instrumenty chirurgiczne tak małe, że bez trudu<br />można je wprowadzić do ciała pacjenta i zdalnie nimi kierować. Oświe-<br />tlenie pola operacyjnego zapewniałby drugi taki minirobot.<br />Do pełni szczęścia, czyli zbudowania jeszcze bardziej zminiaturyzowa-<br />nych narzędzi brakuje uczonym dziesięć milionów dolarów.Do tej pory<br />udało im się zgromadzić milion dolarów.<br />Innym pomysłem jest wykonywanie cięć chirurgicznych z taką precyzją,<br />by można operować pojedyncze komórki a nawet cząsteczki.<br />Wizjonerzy liczą na to, że taka technika operacyjna byłaby wielce pomocna<br />w walce z rakiem.<br /><br />Wiecie co, tak czytam o tych wszystkich badaniach i trochę mi smutno -<br />a gdzie w tym wszystkim nasi naukowcy? Czy w ogóle coś nowego opraco-<br />wują? Czy tylko biorą udział w cudzych pracach naukowych?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-3532760365831594433?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-35115214434555166722010-01-01T10:21:00.008+01:002010-01-01T12:52:09.191+01:00Udało się, mamy kolejny rok za sobą.<br />Tę sylwestrową noc spędziłam z psem na kolanach, ponieważ rodacy ćwiczyli<br /> do 2 w nocy odpalanie wszystkiego co wybucha. Chwilami zastanawiałam się,<br />czy aby nie zaczął się jakiś konflikt pomiędzy naszym i sąsiednim osiedlem, bo<br />wybuchy były dość potężne i szyby w oknach niepokojąco dzwięczały.<br />Pies był na tyle miły, że pozwolił mi przeglądać blogi i chwilami mogłam nawet<br />pisać, ale tylko jedną ręka i nie za wiele.<br />I wtedy naszły mnie.... wspomnienia i pomyślałam, że napiszę troszeczkę o<br />tamtych zamierzchłych już czasach.<br /><br />Do chwili oficjalnej pełnoletności wszystkie noce sylwestrowe spędzałam we<br />własnym domu, lub razem z rodziną u sąsiadów. Zawsze pilnowano, bym<br />trochę pospała, bo wieczór zaczynał się o 22-giej.<br />Była odświętna kolacja, a przed północą na stół "wjeżdżał" odświętny wypiek<br />w postaci mocno bakaliowego keksa, taca z bakaliami i cząstkami pomarań-<br />czy, paterka ciasteczek francuskich z grubym ,"kryształowym" cukrem i do-<br />mowe, musujące wino z owoców dzikiej róży. Z dzisiejszego punktu widzenia<br />to nie było nic nadzwyczajnego, ale to były czasy "głębokiego PRL", gdy zdo-<br />bycie rodzynek i cytrusów graniczyło z cudem. Nawet orzechy były niemal<br />rarytasem. I rzecz nie wynikała z braku pieniędzy a z braku towaru.<br />Każdy transport cytrusów był zapowiadany w oficjalnej prasie : już płynie sta-<br />tek z cytrusami, już dopłynął, cytrusy już w dojrzewalni, już za kilka dni trafią<br />do delikatesów. A potem to już pestka : trafić na dostawę i postać z godzinkę,<br />czasem dłużej, w kolejce.<br />Po północy towarzystwo zaczynało tańce, muzyka była z płyt, bo byliśmy<br />szczęśliwymi posiadaczami ustrojstwa zwanego adapter oraz niezłego zbioru<br />płyt. Sylwestrowy wieczór przeważnie kończył się około 2 w nocy.<br />Lubiłam te wieczory sylwestrowe, ale marzyłam o wieczorze sylwestrowym<br />spędzonym poza domem, najlepiej na balu w Operze. Zabawne, ale to marze-<br />nie nie spełniło się nigdy, po prostu z czasem samo wygasło.<br /><br />Mój pierwszy oficjalny bal sylwestrowy pamiętam do dziś. A zaczęło się niezle-<br />już na początku grudnia wiedziałam, dokąd pójdziemy. Musiałam zdecydować<br />w jakiej sukience - długiej czy krótkiej. Pragmatyzm zwyciężył, sukienka była<br />krótka, z jedwabiu ręcznie malowanego, wielce nobliwa pomimo cieniuteńkich<br />jak sznurek ramiączek. Do dziś pamiętam jej kolor- ciemno stalowy z błękit-<br />nym wzorem, rozświetlonym błękitnym brokatem. Szal z tego samego ma-<br />teriału uzupełniał całość. Prawie codziennie wyciągałam ją z szafy, by choć po-<br />oglądać.<br />I wtedy zaczęły się schody -zachorowałam tuż przed wigilią, a sprowadzony<br />lekarz zalecił postawienie baniek.Nawet protestować nie mogłam, bo straci-<br />łam całkiem głos. Przepłakałam kilka godzin, ale 30 grudnia lekarz pozwolił mi<br />iść na sylwestra. No ale ja miałam na plecach przepiękne, okrągłe, fioletowe<br />sińce.<br />Wierzcie mi, byłam załamana - przed sobą miałam pierwszy w życiu dorosły<br />bal, ponadto bal był w ówczesnej Radzie Ministrów. Całe popołudnie straciłam<br />na próbach zatuszowania tych sińców, ale nic nie było w stanie ich przysłonić.<br />Mama pomogła mi tak upiąć szal by zasłonił te wszystkie "upiększenia" a jed-<br />nocześnie nie krępował ruchów.<br />Bal był naprawdę udany, choć było mi w tym szalu niezbyt wygodnie i nieco za<br />ciepło.<br />Były 3 sale taneczne, w każdej grał inny zespół, parkiety były przestronne,<br />stoliki stały w oddzielnych salach, jedzenie było naprawdę dobre. Bawiłam się<br />świetnie do czwartej rano.<br /><br />W swej młodzieńczej naiwności myślałam, że każdy bal sylwestrowy spędzany<br />poza domem będzie równie udany. Życie dość szybko zweryfikowało moje po-<br />glądy w tej materii. Dość szybko przekonałam się, że większość organizatorów<br />jest nastawiona na maksymalny zysk przy minimalnym nakładzie kosztów.<br />Bardzo duże bale charakteryzowały się maksymalną ciasnotą na parkietach i<br />przy stolikach, wyjątkowo podłym menu, większość potraw pamiętała chyba<br />jeszcze zaduszki, przerwy pomiędzy tańcami były długie, a balowicze pili<br />po kątach własny alkohol i to w straszliwych ilościach. Po kilku takich "balach"<br />zrezygnowaliśmy z tych "przyjemności". Na krótko wróciliśmy do wieczorów<br />sylwestrowych w gronie przyjaciół, organizowanych co roku u kogoś innego.<br /><br />Od kilkunastu lat zostajemy w ten wieczór w domu, a odkąd jest z nami pies,<br />gdy tylko zaczyna się noworoczna kanonada, ja siedzę z psem w łazience i tam<br />wypijamy noworoczny toast. Mój psi staruszek już nieco przygłuchł, więc tym<br />razem był luksus - mogłam być w pokoju, zamiast jak co roku, w łazience.<br />Ciekawa jestem czy jeszcze pamiętacie swoje pierwsze bale sylwestrowe.<br />A może o tym napiszecie, lepsze to niż remanent ubiegłorocznych strat i<br />zysków.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-3511521443455516672?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com38tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-69533954502819081002009-12-31T11:30:00.003+01:002009-12-31T11:43:20.659+01:00Wiem, wiem, troszkę przesadzam bo ten Nowy Rok spadnie nam na kark<br />mniej-więcej za dwanaście i pół godziny.<br /><br />A ja wszystkim stałym i okazjonalnym moim gościom życzę by w Nowym<br />Roku uśmiech nie schodził z twarzy, by wszystkie projekty i podjęte<br />postanowienia doczekały się szczęśliwego zakończenia , zdrowie nie robiło<br />głupich psikusów, a bliscy - byli naprawdę bliskimi.<br /><br />Kochani, wszystkiego o czym marzycie -niech się spełni!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-6953395450281908100?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-67179085731562052432009-12-27T18:36:00.011+01:002009-12-29T11:42:02.612+01:00Mam nadzieję, że wszystkim święta minęły zgodnie z ich oczekiwaniami.<br />Jak zwykle w TV królowały przeróżne powtórki, więc trochę poogląda-<br />łam Discovery (obejrzałam budowę tego wspaniałego, nowego statku<br />wycieczkowego, o którym niedawno pisałam) oraz poodrabiałam zale-<br />głości w czytaniu.<br /><br />W 1953 roku, pisarz Ray Bradbury, specjalizujący się w science fiction<br />tak napisał o TV: " Telewizja to podstępna bestia, ta Meduza, która co<br />wieczór zmienia w kamień miliard ludzi patrzących nieruchomym wzro-<br />kiem, ta syrena, która przyzywała, śpiewała i obiecywała tak wiele, by na<br />końcu dać tak mało".<br /><br />Do dziś telewizja ma swych zwolenników i gorących przeciwników, którzy<br />ją obwiniają o upadek zdrowia publicznego i moralności oraz o szerzenie<br />ignorancji. W Indiach niedawno ogłoszono, że telewizora "prawie nie da<br />się używać bez grzechu", a w Arabii Saudyjskiej czołowy saudyjski du-<br />chowny ogłosił, że dopuszczalne jest zabójstwo członków kierownictwa<br />stacji telewizyjnych za podburzanie widzów i szerzenie niemoralności.<br /><br />Niewątpliwie telewizja jest siłą - w 2007 roku na czterech mieszkańców<br />naszego globu przypadał więcej niż jeden odbiornik telewizyjny, a do<br />2013 roku przed odbiornikami zasiądzie kolejnych 150 mln rodzin. Nie<br />da się ukryć, że jest i długo jeszcze będzie siłą zmieniającą świat tymi<br />wyśmiewanymi przez nas reality -show i mydlanymi operami. To brzmi<br />śmiesznie, ale właśnie te programy uczą wielu ludzi podstaw higieny i de-<br />mokracji, zachęcają dzieci do nauki, emancypują kobiety, propagują nowo-<br />czesny styl życia. To telewizja wprowadza ludzi w XXI wiek.<br /><br />Brazylijskie i hinduskie seriale pokazują nowoczesne i wyemancypowane<br />kobiety, zupełnie odmienne od tych, które to oglądają. Okazuje się, że<br />oglądanie tych seriali zaowocowało w obu tych krajach wyższym poziomem<br />zapisów dziewcząt do szkoły i zwiększoną niezależnością kobiet.<br /><br />W odległych meksykańskich wsiach, ponad 700 tysięcy uczniów szkoły<br />średniej ogląda transmitowane przez TV lekcje w ramach programu<br />Telescundaria. Początkowe testy językowe i z matematyki wypadają<br />poniżej przeciętnej, ale do czasu ukończenia szkoły uczniowie nadrabiają<br />zaległości matematyczne i językowe.<br /><br />Niewątpliwie telewizja robi ze świata globalną wioskę, skraca dystans<br />emocjonalny w obrębie jednego narodu i pomiędzy odległymi nawet kra-<br />jami.<br />Podobno finały piłkarskich mistrzostw świata w 2006 roku oglądało ok<br />715 mln ludzi.<br /><br />Największy sukces na świecie odniósł serial amerykański "Słoneczny<br />Patrol", który był nadawany w 142 krajach, a jego widownię szacowano<br />na miliard osób. Na drugie miejsce wychodzi serial medyczny "Dr House",<br />oglądany w 66 krajach. Swą 82 milionową widownią wyprzedził "CSI:<br />Kryminalne zagadki Las Vegas" oraz "Gotowe na wszystko".<br /><br />Oczywiście politycy na całym świecie starają się wpływać na decyzje swych<br />wyborców poprzez TV.<br />Co ciekawe, tam gdzie wybór kanałów jest bardzo bogaty (tak jak w USA),<br />nie ma prostego związku pomiędzy liczbą godzin spędzonych przed ekranem<br />a sympatiami politycznymi.<br /><br />Prawdopodobnie w niedalekiej przyszłości każdy mieszkaniec Ziemi spędzi<br />średnio cztery godziny dziennie przed telewizorem. I nim znowu opsioczymy<br />kolejną operę mydlaną, pomyślmy, że może ona mieć większy wpływ na<br />życie wielu ludzi niż najlepszy program edukacyjny, choć nas przyprawia<br />jedynie o ataki śmiechu.<br /><br />Dla wielu ludzi oglądanie telewizji to otwarcie ich na świeże pomysły i na<br />innych ludzi, nowe możliwości, lepsze rozumienie świata, dążenie do<br />równouprawnienia.<br /><br /><br />w oparciu o art.Charlesa Kenny'ego,Forum, XII.2009<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-6717908573156205243?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com33tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-46899828010814302832009-12-21T18:13:00.006+01:002009-12-21T18:47:21.967+01:00<span style="font-family:webdings;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-family:verdana;">Wszystkim odwiedzającym mnie gościom życzę<br /><br /><br />Wesołych Świąt<br /><br /><br />czyli miłego spędzenia czasu w gronie tych, których<br />kochacie,<br />upragnionych prezentów pod choinką,<br />odpoczynku od codzienności.<br /><br /><br /><br /><span style="font-style: italic;">P.S.<br />Wrócę przed Nowym Rokiem</span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span><span style="display: block;" id="formatbar_Buttons"><span class=" on down" style="display: block;" id="formatbar_Bold" title="Pogrubienie" onmouseover="ButtonHoverOn(this);" onmouseout="ButtonHoverOff(this);" onmouseup="" onmousedown="CheckFormatting(event);FormatbarButton('richeditorframe', this, 3);ButtonMouseDown(this);"><img src="http://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Pogrubienie" class="gl_bold" border="0" /></span></span><span style="font-family:webdings;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:verdana;"></span></span></span></span><span style="color: rgb(153, 51, 0);"><span style="font-size:180%;"><span style="font-size:130%;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"><br /></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-4689982801081430283?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-1345827367731241332009-12-16T20:12:00.008+01:002009-12-16T22:23:38.625+01:00Zapewne wszyscy słyszeliście o ograniczaniu przyrostu naturalnego<br />w Chinach.W dużych miastach wolno mieć jedno dziecko, na wsi dwoje,<br />o ile pierwsza urodziła się dziewczynka.<br /><br />W każdym mieście działa biuro planowania rodziny, którego pracownicy<br />są uprawnieni do wydawania skierowań na aborcję i sterylizację.<br />Osobom posiadającym więcej dzieci niż to wynika z zezwolenia, grozi <br />kara finansowa w wysokości ich sześciokrotnego rocznego dochodu.<br />Dotychczas w małych miasteczkach i na wsiach, gdy rodzice nie byli<br />w stanie uiścić kary za ponadnormatywne potomstwo, urzędnicy zabie-<br />rali im zwierzęta i część dobytku.<br /><br />Powszechnie uważa się,ze małe dzieci, a głównie dziewczynki są po-<br />rzucane przez rodziców, którzy nie są w stanie zapłacić kary. <br />Dzieci trafiają do sierocińców, a stamtąd do zagranicznych adopcji, <br />większość do Stanów Zjednoczonych. Rodzice adopcyjni płacą sierociń-<br />com po 3 tysiące dolarów za każde dziecko.Nic dziwnego,że tak docho-<br />dowy interes skusił wielu nieuczciwych urzędników biur do spraw <br />adopcji.<br /><br />Z wielu małych miejscowości napływają skargi rodziców, że są zmu-<br />szani do oddania dzieci do sierocińca lub dzieci te są im siłą za-<br />bierane przez urzędników do spraw adopcji. Kiedyś zabierali inwen-<br />tarz żywy lub martwy, teraz - dzieci.<br />W małych miasteczkach prawie każdy zna kogoś, komu odebrano dziecko.<br />Prawo wprawdzie nie upoważnia funkcjonariuszy do odbierania dzieci<br />rodzicom, ale okazuje się, że w praktyce pracownicy ośrodków plano-<br />wania rodziny to grupa silniejsza niż bezpieka.<br /><br />Międzynarodowe organizacje zajmujące się adopcją dzieci mają zastrze-<br />żenia co do sposobu , w jaki Chiny przekazują dzieci do adopcji, bo <br />zjawisko to przerodziło się w rynek sterowany podażą i popytem. Wg<br />ekspertów chiński system adopcyjny wymaga pilnych reform i dokładnej<br />kontroli przepływu pieniędzy płynących z adopcji.<br /><br />Wielu amerykańskich rodziców adopcyjnych ma teraz niemały problem <br />natury moralnej. Adoptowali chińskie dzieci, bo mówiono im, że to <br />dzieci porzucone, które zginą na ulicy, jeśli nie udzieli im się<br />pomocy. Teraz mają podejrzenie,że to nie były dzieci porzucone<br />przez rodziców, ale dzieci zabrane rodzicom wbrew ich woli. Oni te<br />dzieci kochają, chcą by miały kontakt z chińską kulturą (wiele<br />dzieci chodzi na lekcje kultury chińskiej), ale nie wyobrażają sobie<br />by nagle kilkuletnie dziecko odesłać do Chin. Są zdecydowani powie-<br />dzieć dzieciom skąd się wzięły w ich domu, niektórzy podejmują<br />próby odnalezienia rodziców biologicznych swego adoptowanego dziecka,<br />by mogło ono w przyszłości utrzymywać z nimi kontakt.<br /><br />A biologiczni chińscy rodzice twierdzą,że teraz , po upływie kilku <br />lat chcieliby wiedzieć,gdzie jest ich dziecko, zobaczyć jego zdjęcie<br />i przekazać dziecku,że tęsknią za nim i nigdy go nie porzucili.<br /><br />Osobiście nie wierzę w możliwość szczęśliwego rozwiązania tych spraw.<br />Władze chińskie wprawdzie zapewniają,że winni porwań zostali ukarani, <br />ale kara to było wpisanie nagany do akt kilku urzędników, a proceder <br />był prowadzony w wielu miejscach, przez wielu ludzi.<br /><br />Od początku lat 90. ponad 80 tysięcy chińskich dzieci trafiło do<br />adopcji zagranicznej.<br />Mam nadzieję,że wszystkie trafiły do odpowiedzialnych i kochających je<br />ludzi. Z pewnością mają lepsze warunki niż miałyby w swych ojczystych<br />stronach. Ale moim zdaniem wyrządzono im i ich rodzicom wielką, nie<br />do naprawienia krzywdę.<br /><br />(na podst.art.B.Demick, Los Angeles Times)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-134582736773124133?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-85032576550825020402009-12-14T18:10:00.012+01:002009-12-14T20:50:08.927+01:00Większość ludzi zapytana o Vincenta van Gogh'a wyklepuje formułkę:<br />"malarz holenderski, postimpresjonista, genialny, szalony, niedo-<br />ceniony za życia, obciął sobie ucho, żył w biedzie, zmarł w nędzy".<br />Nie jest to do końca prawdziwy obraz tego wielkiego i bardzo praco-<br />witego malarza.<br /><br />Vincent van Gogh był synem pastora i początkowo chciał iść w ślady <br />ojca, podjął nawet studia teologiczne. Przez krótki czas był kazno-<br />dzieją w belgijskim zagłębiu węglowym. Był tak przejęty swą <br />misją i losem górników, że przełożeni odwołali go ze stanowiska.<br /><br />W 1880 roku poświęcił się całkowicie karierze artystycznej- wpierw<br />w Belgii, potem w Holandii, a w 1886 roku przeniósł się do Paryża.<br />Dwa lata pózniej osiadł w Prowansji.<br /><br />Van Gogh nie tylko cudownie malował, świetnie władał też piórem.<br />Amsterdamskie Muzeum van Gogha oraz haski Instytut Huygensa-KNAW, <br />przez 15 lat badały korespondencję malarza obejmującą 819 listów<br />napisanych przez niego i 83 listy, adresowane do niego. Badania te <br />zaowocowały powstaniem 6 tomowego dzieła liczącego ponad 2 tysiące<br />stron, które ukazuje się jednocześnie w 3 językach: po niderlandzku,<br />francusku i angielsku. Jest to książka pt. "Vincent van Gogh.Listy-<br />ilustrowane, pełne wydanie krytyczne". Stworzono również międzynaro-<br />dową stronę internetową www.vangoghletters.org./vg/, dostepną w ję-<br />zyku angielskim i niderlandzkim.<br /><br />Nic dziwnego,że badania listów zajęły aż 15 lat - były niezwykle<br />dokładne, analizie było poddawane każde słowo malarza, usiłowano<br />ustalić w jakich okolicznościach zostało ono napisane.Gdy w liście<br />artysta pisał ,że spadł śnieg lub wiał silny wiatr, to kontaktowano <br />się z odpowiednim instytutem metereologii, by mieć pewność,że tak <br />właśnie było.<br /><br />Jeden z głównych redaktorów tego wydania listów artysty, naukowiec<br />z Muzeum van Gogha, Hans Luijten, powiedział, że dzięki tym bada-<br />niom obecnie wizerunek malarza jest pełniejszy i znacznie odbiega<br />od stereotypowego, dotychczasowego wizerunku.<br /><br />Okazało się,ze van Gogh był bardzo oczytanym człowiekiem, czytał <br />książki w kilku językach- po niderlandzku, angielsku, francusku i<br />niemiecku. Wiele jego listów zawiera odniesienia biblijne, bo jako<br />syn pastora i student teologii był przesiąknięty słowem biblijnym.<br /><br />Zdaniem Luijtena artysta wcale nie był dotknięty psychozą maniakalno-<br />depresyjną. Poza tym okazuje się,ze van Gogh wcale nie żył w nędzy, <br />bo jego brat, Theo przekazywał mu wystarczająco dużo pieniędzy.<br />Nieprawdą też jest,że van Gogh był niezrozumianym malarzem. W kręgu<br />znawców sztuki był ceniony, choć rynek jeszcze nie był gotowy na<br />przyjęcie jego malarstwa.<br /><br />Malarz zmarł w wieku 37 lat, ale żył tak intensywnie,że niejednemu<br />jego przeżycia i działanie starczyłyby na dwa razy dłuższe życie.<br />Za wszelką cenę starał się ukazać piękno natury. W jednym ze swych<br />listów napisał: "nie widzę dla siebie innej drogi, jak tylko walczyć<br />z naturą, póki nie wyjawi mi swego sekretu".<br />Przyznacie chyba, że z tej walki van Gogh wyszedł zwycięsko, a jego <br />obrazy są ponadczasowe.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-8503257655082502040?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com38tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-92058416822719340932009-12-10T11:36:00.010+01:002009-12-10T16:55:37.699+01:00Codziennie buszujemy w sieci i chyba wielu z nas nie wyobraża<br />sobie życia bez internetu. Podejrzewam,że niewielu z nas wie<br />o początkach internetu -o pierwszym e-mailu, wirusie kompute-<br />rowym, pierwszej społeczności online, emotikonie, pierwszej<br />wieloosobowej grze, pierwszej wyszukiwarce, przeglądarce, kame-<br />rze internetowej, o pierwszym blogu, transakcji na eBayu, wpisie<br />w Wikipedii, pierwszym filmie na YouTube. O tych "pierwszych<br />razach" wyczytałam w 47 nr FORUM(przedruk z The Guardian).<br /><br />E-MAIL -pierwszy taki list został przesłany pod koniec 1971 roku<br />pomiędzy dwoma urządzeniami stojącymi obok siebie.Inżynier Ray<br />Tomlinson, który pracował nad systemem dzielenia zasobów kompu-<br />tera pomiędzy wielu użytkowników(system Tenex), połączył dwa<br />programy: Cpynet i SNDMSG, co umożliwiło wysłanie pierwszego<br />e-maila. Wykorzystał do tego prymitywną sieć Arpanet. Obmyślił<br />również format współczesnych adresów e-mailowych z symbolem @<br />oddzielającym nazwę użytkownika od nazwy jego komputera.<br /><br />BLOG - niemal stuprocentowym kandydatem na pierwszego bloggera<br />jest amerykański dziennikarz, Justin Hall, który w 1994 roku,<br />na swojej stronie Justin's Links From The Underground prowadził <br />coś w rodzaju przewodnika po internecie.W niedługim czasie domi-<br />nującym tematem stało się życie osobiste Halla i jego różne<br />przygody i przemyślenia. Pojęcie "weblog" stworzył w grudniu<br />1997 roku Jorn Barger, a pózniej inny Amerykanin ,Peter Merholz<br />słowo to skrócił do "blog".<br /><br />EMOTIKON - po raz pierwszy zaproponował używanie znaku ":-)" <br />Scott E.Fahlman na początku lat 80. Miał on oznaczać,że danej<br />wiadomości w sieci nie należy traktować zbyt poważnie.<br /><br />WIRUS - pierwszy wirus o nazwie Creeper zainfekował sieć Arpanet<br />w 1971 roku. Stworzył go inżynier Bob Thomas.Zaatakowane maszyny<br />wyświetlały napis: "Jestem Creeper(pnącze):złap mnie,jeśli <br />potrafisz", ale nie uszkadzał żadnych danych.<br /><br />ANTYWIRUS- pierwszy program antywirusowy został napisany jako <br />bezpośrednia odpowiedz na Creepera. Nazywał się Reaper (kosiarz)<br />i tak jak Creeper sam się powielał szerząc się w identyczny sposób <br />co wirus, a jednocześnie usuwał go z zainfekowanych maszyn.<br /><br />GRA WIELOOSOBOWA- pierwsza wieloosobowa gra Multi-User Dungeon,<br />czyli Lochy dla Wielu Użytkowników była pierwszą tekstową grą<br />fantasy, wymyśloną przez dwóch programistów z Uniwersytetu Essex<br />już w 1978 roku. Umożliwiała interakcję graczom z całego świata.<br />Jej twórcy nie wiedzieli, że byli pierwsi, sądzili,że takich gier <br />są setki.<br /><br />KAMERA INTERNETOWA -zaczęła działać w 1991 roku. Dwie grupy ba-<br />dawcze,zajmujące dwa odległe od siebie miejsca dzieliły jeden<br />express do kawy.Chcąc uniknąć bezowocnych wypraw po kawę zainsta-<br />lowali starą kamerę wycelowaną obiektywem w express i podłączyli <br />ją do wolnego komputera, a następnie napisali program, który <br />umożliwiał każdemu zainteresowanemu wyświetlenie na żywo obrazu <br />dzbanka.<br />Kawowa kamera działała aż do 2001 r,gdy wydział informatyki prze-<br />niósł się do nowego budynku.<br /><br />YOUTUBE -to jeszcze dziecko, ma zaledwie 4 lata.W 2005 roku Chad <br />Hurley i Jawed Karim,byli pracownicy serwisu Pay Pal Steve Chen <br />umożliwili wszystkim dzielenie się krótkimi nagraniami video z in-<br />nymi użytkownikami. <br />Pierwszy film opublikowany na tej stronie w dniu 23 kwietnia 2005r<br />nakręcony przez Karima, został obejrzany już ponad 1,2 mln razy,<br />chyba tylko z powodu jego historycznego znaczenia.<br />To 18 sekundowa relacja pt."Me at the zoo" z wybiegu dla słoni<br />w ogrodzie zoologicznym w San Diego.<br /><br />Jakie będą dalsze losy internetu - czas pokaże. Świat wchodzi w <br />kolejną fazę upowszechniania się szybkich sieci i dostępu szeroko-<br />pasmowego oraz nowych urządzeń.<br />Twórca systemu dostępu do informacji "www"(world wide web),Tim<br />Berners-Lee, pracuje teraz nad "siecią semantyczną", która ułatwi<br />odnajdywanie i łączenie wszystkiego, co ma postać cyfrową.<br />Czy wtedy każdy z nas stanie się częścią sieci a nie tylko jej<br />odbiorcą? Dla mnie to trochę przerażająca wizja. A może to piękna<br />perspektywa, kto wie?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-9205841682271934093?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com40tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-21607517962677747152009-12-06T20:01:00.009+01:002009-12-07T17:17:20.359+01:00Czy pamiętacie jeszcze Bajkonur? Ten pierwszy i największy na<br />świecie kosmodrom powstał w 1955 roku w Kazachstanie. Był jednym <br />z trzech kosmodromów na świecie przeznaczonych do wystrzeliwania<br />załogowych statków kosmicznych. Oprócz Bajkonuru podobne warunki<br />spełniały kosmodromy Cap Canaveral na Florydzie i Jiuquan w<br />Chinach.<br /><br />Budowa pierwszego na świecie kosmodromu zaczęła się w styczniu 1955<br />roku a już w półtora roku pózniej nastapiły próby z rakietą nośną<br />R-7.Dopiero czwarta próba w sierpniu 1957 była pomyślna.<br />4 pazdziernika 1957 roku, zmodyfikowana rakieta R-7 wyniosła na <br />okołoziemską orbitę pierwszego na świecie sputnika. Zrobienie peł-<br />nego okrążenia Ziemi zajmowało mu 96 minut.Zanim spłonął w atmo-<br />sferze wykonał takich okrążeń 1,4 tysięcy. Cały świat śledził lot<br />sputnika, którego sygnały odbierali wszyscy radioamatorzy w dowol-<br />nym punkcie naszego globu.<br />Amerykanom udało się wystrzelić swego pierwszego satelitę dopiero<br />1 lutego 1958 r- był to Explorer 1.<br /><br />Nim doszło do pierwszego lotu załogowego wizytę w kosmosie składa-<br />ły zwierzęta i....manekin. Manekin miał nawet imię i nazwisko-<br />Iwan Iwanowicz. To próby z jego udziałem udowodniły możliwość bez-<br />piecznego lądowania na powierzchni gruntu.<br />Sądzę,że niewielu z Was pamięta dzień 12 kwietnia 1961 roku - ja<br />pamiętam. Tego dnia poleciał w kosmos pierwszy człowiek, Jurij<br />Gagarin. Oczywiście wiadomość o tym podano już po fakcie. A w<br />Polsce natychmiast powstało mnóstwo,czasem niewybrednych, dowcipów.<br />W tym samym roku w sierpniu, statek Wostok 2 wyniósł na orbitę<br />kolejnego kosmonautę- Hermana Titowa. Titow spędził na orbicie aż<br />25 godzin i 11 minut, zjadł dwa posiłki i nawet odbył dość długą <br />drzemkę, przegapiając tym samym czas łączności z Ziemią. <br />W centrum lotów kosmicznych byli pewni,że statek zaginął w Kosmosie.<br />Ostatnim sporym sukcesem kosmonautyki był próbny lot bezzałogowy<br />wahadłowca Buran w 1988 roku.Buran wykonał 2 okrążenia wokół Ziemi <br />i bezawaryjnie wylądował na kosmodromie Bajkonur, na lotnisku<br />Jubilejnyj. W 2 lata pózniej program Buran-Energia został zawie-<br />szony , a z chwilą rozpadu ZSRR ostatecznie zamknięty.<br /><br />Bajkonur był niemym świadkiem nie tylko pomyślnych dni astronau-<br />tyki radzieckiej. 24 pazdziernika 1960 r.podczas prób z rakietą<br />R-16 nastąpił wybuch, zapaliło się ponad 200 ton paliwa.Zginęło<br />ponad 120 osób. Dokładnie w 3 trzy lata pózniej, też 24 pazdzier-<br />nika wybuchł pożar w silosie nr 70, w którym przeprowadzano<br />próby z nowym paliwem.Tym razem śmierć poniosło 7 osób.<br /><br />Po rozpadzie Związku Radzieckiego Bajkonur stał się własnością<br />Kazachstanu i w 1994 roku Rosja i Kazachstan podpisały umowę,<br />w ramach której Rosja dzierżawi kosmodrom płacąc za niego 115 mln<br />dolarów rocznie. Stąd wystrzeliwuje statki załogowe oraz transpor-<br />towe statki kosmiczne zaopatrujące Międzynarodową Stację Kosmiczną. <br />Od 1 stycznia b.r. kosmodrom przestał być obiektem wojskowym i jest<br />pod nadzorem rosyjskiej agencji kosmicznej Roskosmos.Można go nawet<br />zwiedzać, ale trzeba mieć specjalną przepustkę. <br />Od tego czasu Bajkonur opuściło około 2 tysięcy rosyjskich specja-<br />listów, a Rosja planuje przeniesienie lotów transportowych i zało-<br />gowych na nowy kosmodrom w obwodzie amurskim. <br />Kosmodrom Wostocznyj ma być uruchomiony w 2015 roku.<br /><br />Kazachscy pracownicy Bajkonuru już dziś z niepokojem patrzą w<br />przyszłość, gdy Rosja całkiem opuści ich kosmodrom.<br /><br />na podst."Wokrug Swieta"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-2160751796267774715?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-25055813279452180372009-11-28T10:07:00.010+01:002009-11-28T10:32:42.831+01:00Moi kochani goście - nie będzie mnie tu trochę, dziś nie wiem<br />jak długo, może tydzień, może 2 tygodnie.<br /><br />Nie wyjeżdżam , ale mam pewne zawirowania rodzinne i zaczyna mi<br />brakować czasu, ochoty i sił.<br /><br />Mam prośbę do wszystkich tych, którzy palą - przestańcie, dopóki<br />Wasz organizm jeszcze nie uległ niewidocznej dla Was degradacji.<br />We wtorek mój mąż przeszedł poważną operację serca - operacja<br /> się udała, ale teraz cały wysiłek kardiochirurgów może zostać<br />zniweczony przez Jego wieloletni nałóg - papierosy. Niestety<br />układ oddechowy odmawia współpracy - to efekt zniszczenia oskrzeli <br />przez wieloletnie palenie - są czynne w zaledwie 30%.<br /><br />Pomyślcie o tym, sięgając po następnego papierosa.<br />I nie mówcie: "na coś trzeba umrzeć".<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-2505581327945218037?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-47614655209146553312009-11-25T21:07:00.015+01:002009-11-26T14:32:20.198+01:00Istnieje powszechne mniemanie,że im więcej kalorii spożywamy tym<br />bardziej może nam tu i ówdzie tłuszczyk przyrosnąć.<br /><br />Że nie jest to końca prawdą mogą się przekonać osoby , które co<br />jakiś czas z pełnym poświęceniem studiują tabele kaloryczności<br />pokarmów i zaczynają wybierać tylko potrawy nisko kaloryczne oraz<br />starają się tak ułożyć jadłospis, by np. nie przekroczyć spożycia<br />1200 kalorii dziennie.<br /><br />Po raz pierwszy kaloryczność produktów pokarmowych zmierzył pod<br />koniec XIX wieku profesor chemii w Wesleyan College,Wilbur Olin <br />Atwater. <br />Wykorzystując urządzenie zwane bombą kalorymetryczną mierzył, ile <br />ciepła uwalnia się przy spalaniu określonej ilości trzech podsta-<br />wowych składników pokarmu - białek, tłuszczów i węglowodanów.<br />Ponadto określił, oczywiście w drodze żmudnych badań i doświadczeń,<br />że wartość kaloryczna białek i węglowodanów to średnio 4 kcal/g,<br />a lipidów - 9 kcal/gram.<br /><br />I byłoby wszystko proste i jasne, gdybyśmy byli taką zwykłą spalarką<br />ale my nie spalamy pokarmu, my go trawimy. A każdy z produktów jest<br />trawiony inaczej, w zależności od tego, w jakim stopniu jest prze-<br />tworzony. <br />Po wielu latach obserwacji specjaliści od dietetyki doszli do nastę-<br />pujących wniosków:<br />1.trawienie jest kosztownym procesem energetycznym, w trakcie którego <br />nasz metabolizm wzrasta aż o 25% w stosunku do wartości spoczynkowej.<br />Nie jest to jakaś wstrząsająca wielkość, bo np. u ryb wynosi 136%, a<br />u węży aż 687%.<br />2.koszt trawienia białek jest wyższy niż węglowodanów<br />3.osoby szczupłe wydatkują na trawienie więcej energii niż osoby otyłe. <br />Okazało się, że 2 osoby, będące na tej samej diecie osiągną różną wagę - <br />osoba szczupła przybędzie na wadze mniej niż otyła.<br /><br />Jest jeszcze jeden nierozwiązany problem- wiemy ile kalorii ma dany<br />produkt, ale nie jesteśmy w stanie zbadać, w jakim stopniu jest on<br />przyswajany przez nasz organizm. W drodze badań ustalono,że pieczywo<br />z mąki bardzo drobnoziarnistej jest przyswajane przez nas niemal w 100%,<br />a z mąki gruboziarnistej aż 30% może pozostać nie przyswojone i wydalone<br />z organizmu, bez żadnego dla niego pożytku.<br />Co do reszty produktów powinniśmy opierać się na wynikach badań prze-<br />prowadzonych na zwierzątkach laboratoryjnych - szczury szybciej i więcej <br />tyły jedząc pokarm miększy i bardziej rozdrobniony, a węże znacznie <br />więcej kalorii pobierały z usmażonego kawałka mięsa niż z identycznego <br />kawałka surowego mięsa.<br />Jest również jedno badanie dotyczące wpływu konsystencji pokarmu na <br />zdrowie. Zostało przeprowadzone w Japonii i wykazało,że Japonki spoży-<br />wające miększe pokarmy mają większy obwód w talii. Stąd wniosek- jeśli<br />jemy produkty łatwo ulegające strawieniu - tyjemy.<br /><br />Wg znanego autora popularnych książek z zakresu dietetyki, Michaela <br />Pollana,powinniśmy wybierać "prawdziwe jedzenie" a więc takie w postaci <br />naturalnej, lub jak najmniej przetworzonej.<br />A więc już wiem co dziś będzie u mnie na obiad: befsztyk tatarski, z<br />żółtkiem, cebulką, kwaszonym ogórkiem, odrobiną oleju rzepakowego i <br />surowymi pieczarkami. Życzcie mi smacznego.<br /><br />A wszystkich ciekawych wpływu sposobu odżywiania na nasz organizm od-<br />syłam do książki "Walka o ogień, czyli jak gotowanie uczyniło z nas <br />ludzi".<br />Książka ukaże się nakładem wyd.CiS, a napisał ją Richard Wrangham.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-4761465520914655331?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-2163808493731426072009-11-21T13:23:00.006+01:002009-11-21T15:09:13.243+01:00Mam kilka zabytkowych egzemmplarzy czasopisma Marie Cler z lat<br />dwudziestych i trzydziestych dwudziestego wieku. Wczoraj się z <br />nimi żegnałam, ponieważ będą prezentem dla pewnej młodziutkiej<br />osoby, która bardzo interesuje się historią mody. Z rozrzewnie-<br />niem patrzyłam na szkice najmodniejszych wówczas sukien, bluzek, <br />spódnic i spodni.<br /><br />I przyszło mi na myśl,że gdyby nie wybuch I wojny światowej kobie-<br />ty nadal głównie zajmowałyby się prowadzeniem domu, a te, które <br />musiały pracować, pracowałyby nadal na podrzędnych stanowiskach w <br />przemyśle włókienniczym lub świadczyłyby usługi jako niańki, poko-<br />jówki, kucharki, praczki, krawcowe, szwaczki lub gosposie.<br /><br />Gdy wojna wygnała mężczyzn na front,miejsca zajmowane dotąd przez <br />nich zaczęły zajmować kobiety, a były to stanowiska dotąd niedo-<br />stępne dla kobiet. <br />Kobiety rozpoczęły prace urzędniczek bankowych, zawiadowców stacji <br />kolejowych, konduktorów, kierowców, maszynistek. Wiele zostało<br />zatrudnionych w przemyśle zbrojeniowym, nawet przy konstrukcji <br />samolotów.<br />Bardzo wiele z nich zostało pielęgniarkami i członkiniami Czerwo-<br />nego Krzyża, związały się również z organizacją Liga Obrony Kobiet.<br />Gdy zakończyła się I wojna światowa kobiety nie powróciły potulnie<br />w domowe pielesze. Chciały się rozwijać, wzrosły ich ambicje zawo-<br />dowe, chciały być niezależne, zarabiać pieniądze. <br /><br />Pamiętacie sufrażystki? To one swoimi wystąpieniami i walką prowa-<br />dzoną od 60 lat, doprowadziły do tego,że około 1918 roku wiele <br />państw przyznało prawa wyborcze kobietom.<br />W 1917 roku prawa wyborcze otrzymały Holenderki,Kanadyjki i Rosjanki.<br />My otrzymałyśmy je 1918 r a pani Irena Kosmowska została wicemini-<br />strem opieki społecznej w Tymczasowym Rządzie Ludowym Republiki Pol-<br />skiej.<br />Rok 1919 przyniósł prawa wyborcze Węgierkom, Szwedkom i Austriaczkom, <br />rok pózniej otrzymały je również kobiety w USA.<br /><br />Na swoje prawa wyborcze Brytyjki czekały aż do 1929 roku, Włoszki i<br />Słowenki do1945r.,Szwajcarki do 1971r., Portugalki do 1976r.,panie<br />z Lichtensteinu do 1984r., a kobiety w Kuwejcie aż do 2005 roku.<br /><br />Po raz pierwszy nagroda Pulitzera została przyznana kobiecie w 1921<br />roku. Otrzymała ją Edith Wharton za powieść "Wiek niewinności".<br />Kobiety zaczęły również uprawiać sporty zarezerwowane dotąd dla <br />mężczyzn. Phoebe Faigrave jako pierwsza kobieta wykonała skok na<br />spadochronie, a potem została doradca technicznym w Narodowym Dorad-<br />czym Komitecie ds.Aeronautyki w rządzie Roosevelta. <br />Kobiety dość zdecydowanym krokiem wkroczyły do lotnictwa. W 1932 roku<br />Amelia Earhart samotnie przeleciała Atlantyk, 3 lata pózniej jako<br />pierwsza przeleciała nad Pacyfikiem lecąc z Honolulu do Oakland.<br />Niestety jej próba samotnego okrążenia świata lotem wzdłuż równika,<br />podjęta w 1937 roku, zakończyła się śmiertelnym wypadkiem.<br /><br />Kobiety zaczęły również walczyć w tym okresie o prawo do kontrolo-<br />wania liczby posiadanych dzieci. Pionierką w tej dziedzinie była<br />Amerykanka Margaret Sanger, która w 1921 roku założyła Ligę Kontro-<br />li Urodzen, które potem została przekształcona w Amerykańską Fede-<br />rację Planowego Rodzicielstwa.<br />A Brytyjki, w 1921 roku założyły klinikę antykoncepcji. W dwa lata<br />pózniej wywalczyły prawo do rozwodu z winy niewiernego męża.<br /><br />Wyjście kobiet z domowych pieleszy zaowocowało również rewolucją<br />w kobiecej modzie. W szybkim tempie odeszły gorsety, stosy halek,<br />poduszki formujące krągłośći, olbrzymie kapelusze.<br />Stroje zyskały wygodę, stały się praktyczne, pomijające swym kro-<br />jem atrybuty kobiecości, włosy stały się krótkie, kapelusze sym-<br />boliczne.<br />To w tym okresie Coco Chanel wylansowała swoją, do dziś tak lu-<br />bianą sukienkę "mała czarna" i swój kostium.<br />To w tamtych latach czarnoskóra piosenkarka Bessie Smith nagrywała<br />utwory jazzowe z Louisem Armstrongiem, Bennym Goodmannem i Cole-<br />manem Hawkinsem.<br />To lata dwudzieste i trzydzieste dały nam Marlenę Dietrich i Gretę<br />Garbo, Wirginię Woolf, Radclyffe Hall.<br />Kobiety zaczęły śmiało pisać o swoich odczuciach, pragnieniach,<br />dążeniach i warunkach, jakie chcą mieć.<br /><br />Ten intensywny rozwój został brutalnie przerwany przez wybuch II<br />wojny światowej. Marzenia i dążenia zostały odłożone "na półkę",<br />a kobiety poza pracą zawodową i troską o dom, musiały zaangażować<br />się w walkę z wrogiem.<br />Następne wydarzenia światowe przyćmiły czar beztroskich lat dwu-<br />dziestych i trzydziestych, odsuwając je w mrok zapomnienia.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-216380849373142607?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com47tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-59826981488328930432009-11-16T20:48:00.005+01:002009-11-16T22:43:06.267+01:00...końca świata nie będzie. Zmartwiło mnie to, bo liczyłam na<br />liczne atrakcje związane z nadchodzącym końcem świata. <br />Już widziałam w wyobrazni te ogłoszenia mamiące naiwnych możli-<br />wością wyjścia cało z tej gigantycznej katastrofy. <br /><br />Sonntangs Zeitung przeprowadził w tym miesiącu wywiad z czołowym<br />niemieckim badaczem kultury i pisma Majów. Nicolai Grube jest <br />dyrektorem Instytutu Amerykanistyki Prekolumbijskiej i Etnologii<br />na uniwersytecie w Bonn.<br /><br />Okazuje się, że przepowiednia o końcu świata , który ma nastąpić<br />w grudniu 2012 roku wcale nie istnieje. Nie ma jej ani w kalenda-<br />rzu Majów, ani w żadnym ze znalezionych i odczytanych piktogramów.<br />Zachowały się tysiące tekstów związanych z kalendarzem Majów i<br />wszystkie one zostały już odczytane.<br /><br />Kalendarz Majów składa się z wielu, powtarzających się cykli.<br />W roku 2012 kończy się trzynasty z czterystuletnich cykli, liczo-<br />nych od dnia,który Majowie uznali za początek obecnego wszechświa-<br />ta.<br />Majowie, oprócz roku słonecznego mieli jeszcze kalendarz rytualny<br />liczący 260 dni, a czas mierzyli w cyklach 20-letnich.Poza tym<br />każdy dzień odliczali od początku świata, który według ich wierzeń<br />miał miejsce w 3114 roku przed naszą erą. Pomimo pozornego skompli-<br />kowania jest to kalendarz równie dobry jak nasz.<br /><br />Pozostaje pytanie,skąd pomysł,że w 2012 roku nastąpi koniec świata.<br />Winę za to ponoszą niektórzy badacze i ezoterycy. Badacze zwrócili <br />uwagę na fakt,że w roku 2012 kończy się trzynasty z czterystuletnich<br />cykli, a trzynastka u Majów odgrywała wielką rolę. Temat podchwycili <br />ezoterycy i wyciągnęli wniosek, że w tym roku cała cywilizacja uleg-<br />nie zagładzie. Ezoterycy wiążą z rokiem 2012 nadzieje na zbawienie,<br />oczekują początku nowej ery - ery światła, drgań lub kryształów. Wg<br />niektórych ezoteryków uda nam się przejść w wyższy stan świadomości-<br />bardziej intuicyjny, mistyczny i szamański. Ale nawet ezoterycy nie<br />przewidują końca świata, raczej zmianę cywilizacji. Szkoda,że nikt <br />nie jest w stanie wyjaśnić sposobu, w jaki to nastąpi.<br /><br />Chybionych przepowiedni dotyczących "końca świata" było już sporo.<br />W samym XX wieku było aż 5 takich przepowiedni.<br /><br />1910 rok - obawiano się nadciągającej komety Halleya, ponieważ Ziemia<br />musiała swym torem przeciąć jej ogon, o którym wiadomo,że zawiera <br />trujący gaz, cyjanogen.Obawiano się,że zginie życie na Ziemi.<br /><br />1982 rok - znany amerykański kaznodzieja telewizyjny ogłosił ten rok<br />końcem świata.<br /><br />1997 rok - Pojawiła się kometa Hale'a-Boppa a wraz z nią plotka,że w <br />jej ogonie ukrywa się statek pozaziemski. 39 członków sekty Wrota <br />Niebios popełniło samobójstwo, by w ten sposób dostać się na ów rzeko-<br />my statek kosmiczny i uciec przed końcem świata.<br /><br />1999 rok - w swych zagadkowych czterowierszach Nostradamus przepo-<br />wiadał, że "w roku 1999 i siedmiu miesiącach z nieba zstąpi wielki i<br />straszliwy król", co interpretowano jako zapowiedż sądu ostatecznego.<br /><br />1.01.2000- koniec XX wieku przyniósł obawę przed katastrofalnym <br />chaosem,który miał być spowodowany niewydolnością komputerów i ich <br />brakiem zdolności rozróżnienia daty 1900 a 2000.<br />W USA skoczyła wówczas sprzedaż broni, a co ostrożniejsi spędzili<br />początek roku w przydomowych bunkrach.<br /><br />Zastanawiam się, dlaczego ludzie tak bardzo chcą poznać datę końca<br />świata.Skoro wiadomo,że ma nastąpić koniec całego świata, to chyba<br />jasne jest dla każdego,że przed taką gigantyczną katastrofą nie bę-<br />dzie ucieczki.<br />A jeżeli ktoś boi się Sądu Ostatecznego, to niech zacznie tak żyć <br />jakby każdy dzień życia miał być tym ostatnim.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-5982698148832893043?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com42tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-62666263497655775542009-11-14T22:55:00.003+01:002009-11-14T23:11:29.582+01:00Dokładnie rok temu założyłam ten blog. Z duszą na ramieniu opublikowałam<br />jeden ze swych nielicznych wierszyków, a następnego dnia wyjaśniłam dość<br />mętnie, dlaczego założyłam blog.<br />Przyjęliście mnie do grona blogujacych z pełną wyrozumiałością, za co Wam <br />dziś dziękuję.<br />Znalazłam tą drogą "bratnie dusze" i mnóstwo przemiłych i ciekawych osób.<br />Odwiedzanie Waszych blogów jest dla mnie wielką przyjemnością i przyznam<br />się, stało się to moim nałogiem. Poranna kawa i czytanie blogów stało się<br />codziennym rytuałem.<br />Dziękuję za to,że ciągle jeszcze ze mną wytrzymujecie i mnie czytacie.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-6266626349765577554?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com38tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-2150255437810933012009-11-12T09:49:00.010+01:002009-11-12T11:27:27.171+01:00Czy zastanawiacie się czasem jak będzie wyglądał nasz świat za <br />50 lub 70 lat? Dla mnie są to rozważania czysto teoretyczne, bo<br />ja tego już nie sprawdzę, ale jak będzie wyglądał świat mego<br />wnuczka? Czy będą to ludzie tak zróżnicowani pod względem wyglądu, <br />stanu zdrowia i wieku jak to jest dziś? A może wszyscy będą do<br />siebie niezmiernie podobni, w dość młodym wieku, zdrowi, bez<br />żadnych wad wrodzonych i wcale się nie będą starzeć? Wszyscy będą<br />piękni, młodzi, sprawni i szczęśliwi? No nie wiem.<br /><br />W ostatnich latach wiele placówek naukowych na świecie stara się<br />zrealizować koncepcje literatury science fiction dotyczące prze-<br />dłużenia w znaczący sposób długości ludzkiego życia. Niektórzy <br />naukowcy są zdania, że starzenie się organizmu jest procesem cho-<br />robowym, w związku z czym można go leczyć. Optymiści uważają,że<br />już nasze dzieci mają szanse żyć 120 lat i to zachowując cały<br />czas dobry stan umysłowy.<br /><br />W zaciszu laboratoriów badawczych "rozpracowano" proces starzenia <br />się organizmu ludzkiego. Ustalono, że wynika on ze zużycia się<br />naszych komórek, które wprawdzie mają zdolność do samonaprawy, <br />ale zmniejsza się ona z upływem lat. Z czasem niepełnowartościowe <br />komórki zatracą zdolność nie tylko samonaprawy ale i zdolność <br />samozniszczenia i zaczną się namnażać, powodując np. nowotwory zło-<br />śliwe, choroby zwyrodnieniowe narządów ruchu lub chorobę Alzheimera. <br />Jeżeli mamy więcej szczęścia umieramy po prostu ze starości, biolo-<br />gicznej kapitulacji całego organizmu.<br /><br />Do walki ze starzeniem się zaprzęnięto genetykę, biologię, medycynę,<br />przemysł kosmetyczny.<br />Ale walka o długowieczność musi nastąpić już w chwili narodzin, co<br />nas eliminuje z udziału w tym wyścigu (jakoś mnie to nie zmartwiło).<br /><br />W chwili narodzin dziecka jego genom zostanie zsekwencjonowany, <br />czyli rozłożony na oddzielne geny, by sprawdzić prawdopodobieństwo <br />wystąpienia określonych chorób. W razie zagrożeń można podjąć <br />profilaktykę już w bardzo wczesnym okresie życia. Wszelkie choroby<br />uwarunkowane genetycznie będą usuwane przy pomocy terapii genowej,<br />metodą wprowadzenia do organizmu wirusa wyposażonego w nowe geny.<br />Genom dziecka zostanie również udoskonalony poprzez zestaw genów<br />mających kodować długowieczność.<br /><br />Ten nowy model człowieka będzie musiał odżywiać się nieco inaczej niż <br />my, jego dieta musi zawierać o jedną trzecią mniej kalorii niż nasza.<br />Oczywiście nikt dziś nie wie, jaką cenę za długowieczność przyjdzie<br />człowiekowi zapłacić. Mogą wszak wystapić różne zaburzenia w działa-<br />niu mózgu i różnych narządów wewnętrznych oraz zaburzenia psychiczne.<br /><br />Doszłam do wniosku,że chyba jestem malkontentką, bo czytając o tak<br />wspaniałych możliwościach, oczyma wyobrazni zobaczyłam ulice naszych<br />miast zaludnione przez tłumy ożywionych lalek Barbie ze swymi Kenami.<br />Wszystkie kobiety o nienagannej sylwetce, strzelistym biuście, talii<br />osy, imponujących włosach, zgrabnych małych noskach,bielutkich, rów-<br />nych zębach i mężczyzni- wysocy, szczupli, o wysportowanej sylwetce, <br />ładnych, gęstych włosach i białych zębach. Tylko czemu oni wszyscy<br />tacy jacyś dziwni?<br /><br />A do napisania tej notki zdopingował mnie.....prawie pusty słoiczek<br />kremu "przeciw starzeniu się skóry". No cóż, krem jak krem, miły<br />zapach, dobrze się wchłaniał, a kurze łapki jak były tak i są. Dobrze,<br />że nie należał do tych najdroższych to i rozczarowanie mniejsze.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-215025543781093301?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-76315778389871047082009-11-10T10:11:00.003+01:002009-11-10T11:43:47.525+01:00Lata szybko płyną i już obchodziliśmy dwudziestą rocznicę<br />obalenia muru dzielącego Niemcy po II wojnie światowej.<br />Pamiętam reportaże z tamtego okresu, radość i łzy. <br />Niestety euforia tamtych dni bardzo szybko gdzieś się ulot-<br />niła. Nastąpiło gorzkie rozczarowanie i to wśród całego spo-<br />łeczeństwa niemieckiego. Okazuje się,że zjednoczenie Niemiec<br />zaledwie 39 procent Niemców z byłego NRD ocenia jako poprawę<br />swego życia.<br /><br />W dwadzieścia lat po zjednoczeniu kraju, we Wschodnich Niem-<br />czech wzrasta odsetek osób czujących się obywatelami drugiej <br />kategorii. Przyczyn takiego stanu rzeczy jest kilka. Chyba<br />najistotniejszą jest to, że przez 40 lat Wschodnie Niemcy<br />żyły w systemie socjalistycznym. Nie dawał on wprawdzie wol-<br />ności demokratycznych, ale gwarantował bezpieczeństwo soc-<br />jalne. 81% obywateli byłego NRD oczekuje,że państwo zapewni<br />im takie bezpieczeństwo, bo jest to obowiązkiem władz.<br />Zachodni Niemcy od 18 lat "pompują" duże pieniądze w wyrów-<br />nanie poziomu życia.Teraz, gdy kryzys wszystkim zajrzał w <br />oczy coraz głośniej Zachodni Niemcy wyrażają swą dezaprobatę<br />dla takiej sytuacji. Transfery z Zachodu wyniosły przez 20<br />lat około 1,5 biliona euro, ale wcale te sumy nie dzwignęły<br />Wschodnich Niemiec gospodarczo i społecznie. <br /><br />Ale nie można sytuacji na terenach byłej NRD malować jedynie <br />w czarnych barwach. Każdy z pięciu nowopowstałych landów ma <br />osiągnięcia w przemyśle, eksportują swe wyroby. <br />Saksonia błyszczy swą mikroelektroniką,Turyngia w dalszym ciągu <br />szczyci się znanymi w świecie zakładami optycznymi w Jenie i <br />przemysłem motoryzcyjnym, a Brandenburgia rozwinęła przemysł <br />lotniczy i kosmiczny.<br /><br />Wschodnie Niemcy są miejscem występowania kontrastów. <br />Prawie 1/5 wszystkich mieszkań stoi pusta.Od chwili upadku <br />muru berlińskiego Wschodnie Niemcy utraciły ponad 2 miliony <br />swej ludności. W poszukiwaniu pracy młodzi ludzie powyjeżdżali <br />do Zachodnich Niemiec, lub w ogóle poza granicę Niemiec. Ci, <br />którzy pozostali, zarabiają około 1/3 mniej niż ich rodacy na <br />zachodzie kraju, i produkują o 1/5 mniej.Wprawdzie to i tak są <br />lepsze zarobki niż w czasach NRD, ale zdrowie, kultura i wyk-<br />ształcenie stały się dla tej części Niemiec bardzo drogie.<br /><br />Pomału politycy niemieccy zaczynają sobie zdawać sprawę,że<br />pomimo subwencji gospodarka wschodnio-niemiecka nie stanie się<br />miniaturą Niemiec Zachodnich. Na wschodnio-niemieckim rynku<br />pracy brakuje dobrze wykształconych ludzi, co rzutuje na efek-<br />tywność i tym samym wyniki gospodarcze. Należy teraz zacząć<br />inwestować w naukę zamiast w "betony". Odpowiednie wykształ-<br />cenie zapewni młodym na Wschodzie odpowiednią przyszłość,<br />nauczy samodzielnego myślenia.<br /><br />Dwa lata temu niemiecka prasa opublikowała wyniki sondażu(wg <br />ankiety instytutu FORSA, na zlecenie tygodnika Stern)i były <br />one zaskakujące: co piąty Niemiec zarówno na wschodzie jak i<br />na zachodzie kraju- życzyłby sobie powrotu muru i granicy<br />państwowej między zachodem a wschodem Niemiec.<br /><br /><br />w oparciu o artykuły Die Welt i Suddeutsche Zeitung<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-7631577838987104708?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-57770162968873779492009-11-08T18:38:00.006+01:002009-11-08T19:42:14.557+01:00Kochani, utonęłam. Prace porządkowe po pobycie gości leżą odłogiem,<br />do nikogo nie dzwonię, jedynie chwilami na blogi moich przemiłych czy-<br />taczy zaglądam.<br /><br />Czytam książkę napisaną przez Billa Brysona, od tytułu której zapożyczy-<br />łam tytuł tej notki.<br />Jest to książka popularno- naukowa o odkrywaniu historii naszej Ziemi,<br />o rozwoju geologii, fizyki, chemii, astronomii i wpływie rozwoju tych nauk<br />na poziom naszej wiedzy o Ziemi i Wszechświecie.<br /><br />Nie zrażajcie się treścią tego, co napisałam powyżej - autor napisał swą<br />książkę dla prawdziwych laików, którzy na co dzień nie interesują się ani<br />fizyką, ani chemią, ani astronomią ani naszą Ziemią i Kosmosem.<br />Czyta się tę książke jak powieść, bo to nie tylko historia naszej Ziemi, ale<br />również ludzi, którzy wnieśli swój wkład naukowy w jej poznanie.<br />Nie znajdziemy tu obszernych biografii wybitnych naukowców, najczęściej<br />zaledwie kilka zdań, ale napisanych z wielką sympatią i humorem.<br />Znajdziemy tu wiele nazwisk kojarzących się nam jeszcze ze szkołą, ale<br />w szkole nikt nam nie powiedział, w jaki sposób rozwój chemii lub fizyki<br />umożliwił poznanie i zrozumienie tego, co wydarzyło się od wielkiego wybu-<br />chu aż do czasów cywilizacji.<br /><br />Przyznam się , że największy problem miałam z budową atomów, ich wiel-<br />kością, właściwościami, teorią kwantową, ale pocieszyłam się, że ci co nad<br />tym pracowali, też wszystkiego do końca nie byli i nie są pewni.<br /><br />Czy przyszło Wam kiedyś na myśl, że wszyscy jesteśmy reinkarnacjami,<br />chociaż krótkotrwałymi? Jesteśmy przecież zbudowani z olbrzymiej liczby<br />atomów. Gdy umieramy nasze atomy rozdzielają się, znajdując dla siebie<br />inne miejsca. Niektóre trafią do innych ludzi, inne do wody, roślin, zwierząt,<br />bo nasze atomy są praktycznie niezniszczalne. Wprawdzie nikt jeszcze nie<br />wie, jak długo żyje atom, ale zdaniem Martina Reesa- co najmniej 10 do<br />35 potęgi lat. To chyba wystarczająco długo.<br /><br />Czy to , co właśnie napisałam, nie kojarzy się Wam z wierzeniami w reinkar-<br />nację? A może starożytni wiedzieli coś, co my dopiero odkrywamy, a oni<br />najzwyczajniej w świecie wiedzieli, że składamy się z atomów ?<br /><br />Przeczytajcie tę książkę, naprawdę warto! Na Zachodzie ukazała się już w<br />2003 roku. U nas w 2006 i 2009, nakładem Wydawnictwa Zysk i S-ka.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-5777016296887377949?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-49409190750446705252009-11-03T19:11:00.009+01:002009-11-03T22:33:55.987+01:00Azja Środkowa, to rozległy teren pustyń, łańcuchów górskich, oraz stepów<br />pomiędzy Chinami, Pakistanem, Iranem, Rosją i Morzem Kaspijskim.<br /><br />Zrujnowany do cna Afganistan, będący terytorium wojny między Ameryką<br />a talibami, uważany był kiedyś za serce Azji Środkowej. Dziś w tej części<br />Azji Pentagon szuka nowych baz wojskowych, Chiny spoglądają na ten<br />teren poprzez perspektywę możliwości wydobycia ropy naftowej, gazu<br />ziemnego, aluminium, miedzi i uranu, a Rosja prowadzi geopolityczną rywa-<br />lizację z Zachodem i Chinami.<br /><br />W 1991 roku, po upadku Związku Radzieckiego powstało pięć nowych, nie-<br />podległych państw. Nieomal wszystkim ten region kojarzy się z niebezpie-<br />czeństwem, zacofaniem, korupcją, terroryzmem i narkotykami.<br /><br />A przecież tysiąc lat wcześniej Azja Środkowa była ojczyzną najsławniejszych<br />uczonych, filozofów i poetów. To właśnie tu, po raz pierwszy zastosowano<br />liczby niewymierne, wynaleziono trygonometrię, określono różne postacie<br />równań trzeciego stopnia, przyjęto i spopularyzowano system dziesiętny<br />oraz cyfry indyjskie, zwane na zachodzie "arabskimi".<br />Tu obliczono średnicę Ziemi z bardzo dużą dokładnością, zbudowano najwięk-<br />sze z ówczesnych na świecie obserwatorium astronomiczne i opracowano<br />bardzo dokładne tablice astronomiczne.<br />Żyjącym tu wówczas uczonym chemia też nie była obcą dziedziną- tu po raz<br />pierwszy dokonano reakcji odwracalnych, wykorzystano krystalizację jako<br />metodę oczyszczania, mierzono ciężar właściwy i wykorzystując te pomiary<br />grupowano pierwiastki w sposób, przypominający układ okresowy pierwiast-<br />ków, opracowany przez Mendelejewa w 1871 roku.<br />Wynaleziono młyn wiatrakowy i urządzenia hydrauliczne przesyłające wodę,<br />a wszystkie te osiągnięcia trafiły w pózniejzym czasie na Bliski Wschód , do<br />Europy i do Chin.<br /><br />Tysiąc lat temu istniała swoboda przemieszczania się uczonych tego regionu<br />do bogatego kalifatu bagdadzkiego i z czasem byli oni uznawani za uczonych<br />pochodzenia arabskiego, choć de facto pochodzili z rejonu dzisiejszej Turk-<br />menii, Uzbekistanu , Kazachstanu.<br />Jednocześnie region Azji Środkowej przyciągał wielu arabskich uczonych.<br />Przyciągały ich wspaniałe miasta jak Stary Urgencz ( na terenie dzisiejszego<br />Turkmenistanu) ,jak i zamożny dwór w Ghazni w Afganistanie, jak i również<br />inne afgańskie miasta: Herat i Balch, większy od ówczesnego Paryża czy<br />Rzymu. Balch miało bieżącą wodę, łaznie i okazałe pałace. Było miastem boga-<br />tym dzięki kontynentalnemu handlowi.<br />Żyjący tu kupcy docierali na Bliski Wschód, do Europy, Chin i w głąb Indii.<br />Przez te regiony wiódł słynny Jedwabny Szlak, którym w najlepszych jego<br />latach przewożono ogromną ilość różnorodnych towarów.<br />Oprócz towarów wędrowały tędy różne religie. Początkowo greccy osadnicy<br />upowszechnili kult Ateny, następnie przywędrował buddyzm, w tym samym<br />czasie rozwijały się wspólnoty żydowskie, powstawały biskupstwa chrześcijan<br />syryjskich, mnożyły się społeczności manechijskie, utrzymywała się rdzenna<br />religia tego regionu-zaratustrianizm, przywędrował również islam.<br />Mieszkańcy Azji Środkowej żyli w świecie wielu kultur , języków i alfabetów,<br />z których wspólnie i wymiennie korzystali.<br /><br />Niestety nic nie trwa wiecznie. Szlaki komunikacyjne opustoszały, wysokie<br />podatki zdławiły handel, a ortodoksja religijna islamu spętała umysły nawet<br />najbardziej twórczych intelektualistów.<br /><br />Niektórzy współcześni dziennikarze, po 11 września 2001 roku, przedstawiają<br />ten region jako miejsce, z którego płyną same zagrożenia, a zadaniem USA i<br />reszty świata jest zniszczyć wszystko co zagraża i...uciec.<br /><br />Rozpad ZSRR spowodował otwarcie się tego regionu na świat. Rządy Kazach-<br />stanu i Uzbekistanu sfinansowały młodzieży koszty edukacji na zagranicz-<br />nych uniwersytetach. Część z nich już zakończyła edukację i powracają do<br />ojczyzny, z silnym postanowieniem odrodzenia potęgi intelektualnej tego<br />regionu.<br />Ale by te ambitne plany młodych z regionu Azji Środkowej mogły się zreali-<br />zować otaczające państwa muszą zmienić sposób patrzenia na ten "kawałek<br />świata".<br /><br />Przyznam się Wam, że dotychczas nie wiedziałam wiele o tamtym regionie-<br />wprawdzie nawet czytałam książkę o Jedwabnym Szlaku, ale jakoś jej autor<br />nie wspominał nic a nic o dziedzictwie kulturowym Azji Środkowej.<br /><br />Dobrze się stało, że mogłam przeczytać artykuł S.Fredericka Starra, opubli-<br />kowany w The Wilson Quartely.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-4940919075044670525?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-42019136014607531552009-10-30T21:44:00.009+01:002009-10-31T14:15:20.885+01:00Dziś nie będzie o mikrobach, chorobach i szczepieniach.<br /><br />Dziś wyruszamy w rejs na pokładzie statku pięciokrotnie większego od<br />Titanica i o ponad połowę szerszego od gigantycznej Queen Mary 2.<br />Od 2006 roku budowany w fińskim porcie Turku wyruszy w grudniu<br />w swój pierwszy dziewiczy rejs. Budowa kosztowała 1,4 miliarda dolarów,<br />a dyrektor firmy Royal Caribbean jest pewien, że Oasis bez trudu oprze<br />się recesji.<br />Na jego 18 pokładach załoga licząca 2162 osoby, będzie się opiekować<br />6296 pasażerami.<br /><br />Z zewnątrz statek nie wygląda jakoś porywająco - ot duży pływający<br />hotel, niczym kolejny Crystal City Hilton.<br />Nowym rozwiązaniem jest umieszczenie kabin pasażerskich nie jak do-<br />tychczas pośrodku statku, ale po obu jego burtach. W ten sposób powstała<br />wolna przestrzeń, dająca projektantom wiele możliwości.<br />I projektanci "zaszaleli" na całego. Cały statek podzielony jest na siedem<br />"dzielnic", a w każdej z nich znajdziemy masę atrakcji.<br /><br />W Dzielnicy Sportowej jest dziewięciodołkowe pole golfowe, boiska do ko-<br />szykówki, dwa baseny ze sztucznymi falami, gdzie goście mogą się uczyć sur-<br />fingu.<br />Dzielnica Młodych ma dyskotekę dla nastolatków, młodzieżowy salon zdrowia,<br />salę zajęć plastycznych, Laboratorium"Przygoda na oceanie" dla dzieci od 3<br />do 11 lat. Jest tu podział na podróżników, odkrywców i płetwonurków.<br />Z całą pewnością nikt nie będzie się nudził w Dzielnicy Rozrywki-są tu kasyna,<br />kabarety, salony jazzu i bluesa, teatr, sala koncertowa a niewątpliwym hitem<br />będzie wystawiany na Brodwayu musical "Lakier do włosów. Statki linii<br />Royal Caribbean otrzymały bowiem wyłączność na pokazywanie tego spekta-<br />klu.<br />Zmęczeni nadmiarem rozrywki będziemy mogli się zrelaksować w gabinetach<br />odnowy biologicznej i SPA, poćwiczyć na przyrządach do ćwiczeń kardio lub<br />pobiegać na najdłuższej na morzu ścieżce do joggingu, która ma 692 metry.<br />Oasis ma również własny Central Park, większy niż boisko do piłki nożnej.<br />Ogrodnicy-amatorzy będą mogli zasięgać porad ogrodnika , odnośnie hodowli<br />roślin.<br />Sądzę, że wielu gości przyciągnie Aleja Boardwalk. Znajdą na niej ręcznie rzez-<br />bioną karuzelę, amfiteatr i park wodny, w którym odbywać się będą nocne<br />pokazy, a w dzień będzie można tam pływać w słodkiej wodzie. Niewątpliwą<br />atrakcją będzie zjazd na 25 metrowej linie , rozwieszonej na wysokości 9<br />pokładów nad Aleją. Pomyślałam w tej chwili, że to coś dla Czarnego Ptaka-<br />przypływ adrenaliny zapewniony.<br />Wszyscy goście będą wchodzić na statek przez Promenadę Królewską, a nie<br />tradycyjnie od strony niskich pokładów. Ta dzielnica jest miejskim centrum<br />statku, z mnóstwem sklepów, restauracji, barów i pierwszym morskim<br />sklepem ze słodyczami. Zapewne największą atrakcją będzie Bar Wznosząca<br />Fala, który jest pierwszym ruchomym barem na morzu, który opuszcza się<br />z wysokości trzeciego pokładu na poziom pierwszego.<br /><br />A teraz proza życia. Stawki zaczynają się od 729 dolarów od osoby w kabinie<br />dwuosobowej, za tygodniowy rejs. Ceny podobnych rejsów na innych stat-<br />kach wycieczkowych linii Royal Caribbean zaczynają się od 524 dol. od osoby.<br />Wprawdzie jest to statek wycieczkowy i jako taki przybija do różnych wysp,<br />nie mniej organizatorzy mają nadzieję, że pasażerowie będą tak zachwyceni<br />atrakcjami, że wcale nie będą chcieli wychodzić na ląd. Po co pasażer ma wy-<br />chodzić na ląd i tam zostawiać pieniądze? Niech całą sumę przeznaczoną<br />na wakacje wyda na Oasis, który wszak sam w sobie jest prawdziwym<br />cudem techniki.<br /><br />Nie wiem, czy popłynęłabym takim statkiem wycieczkowym, mając świado-<br />mość, że razem ze mną, na tej zamkniętej wszak przestrzeni, jest również<br />6295 osób. Przecież to masa ludzi wypoczywających jednocześnie, a do tego<br />załoga - 2162 osoby.<br /><br />Pewien znajomy, z którym rozmawiałam o takim rejsie, powiedział : a czy<br />wyobrażasz sobie jak będzie fajnie, gdy taki kolos zatonie? Ale będzie news!<br /><br />I tym optymistycznym wielce zdaniem mego znajomego, zachęcam Was do<br />zamknięcia oczu i wyobrażenia sobie tego wszystkiego, o czym napisałam.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-4201913601460753155?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com35tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-73934971773087536532009-10-27T22:07:00.006+01:002009-10-27T23:20:34.990+01:00Pomyślicie,że mam zwyczajnie obsesję jakąś lub niedobór wśród szarych<br />komórek.<br /><br />Wpadł mi w ręce artykuł drukowany w Der Spiegel, dotyczący szczepień<br />przeciw "świńskiej grypie". Wynika z niego, że może nie tyle owa grypa<br />jest świńska, lecz fakt, że chcą nam zaserwować szczepionkę nie do końca<br />sprawdzoną i mogącą przynieść więcej szkody niż pożytku.<br /><br />Niemieccy pediatrzy i ginekolodzy sprzeciwiają się podawaniu tej szcze-<br />pionki dzieciom i kobietom ciężarnym, a cała kampania szczepień znalazła<br />się w sferze podejrzeń.<br />Zaniepokojenie wzbudził fakt, że komisja do spraw szczepień zaleciła inną<br />szczepionkę dla kobiet w ciąży - taką, która nie zawierałaby adiuwantów,<br />czyli substancji wzmacniających działanie leku. Domieszka adiuwantów<br />bardzo pobudza układ odpornościowy. Dzięki tym domieszkom ilość szcze-<br />pionki przewidzianą dla 1 osoby można bez trudu podzielić nawet na<br />cztery dawki.<br /><br />Lekarze obawiają się szkodliwego działania adiuwantów, bo tak naprawdę<br />nie wiadomo, jaki może być ich skutek dla organizmu człowieka. Poza tym<br />wirus świńskiej grypy nie okazał się wcale zabójcą na wielką skalę jak to<br />głoszono jeszcze wiosną tego roku w czasie epidemii w Meksyku.<br />Poza adiuwantami szczepionka zawiera związek rtęci jako substancję kon-<br />serwującą.<br />Pediatrzy niemieccy uważają,że grupa dzieci od 0 do 3 lat, która powinna<br />być chroniona przed grypą, nie powinna otrzymać szczepionki z adiuwan-<br />tem, ponieważ system immunologiczny małych dzieci jest skłonny do<br />nadmiernych reakcji i adiuwant może wywołać niekorzystne dla zdrowia<br />dzieci nadreakcje.<br />Obecność rtęciowego konserwantu też jest niewskazana i dotychczasowe<br />szczepionki dla dzieci nie zawierały takiego składnika.<br /><br />W ostatnich dniach społeczeństwo niemieckie zostało zaskoczone niemiłą<br />wiadomością, że członkowie rządu federalnego otrzymają bezpieczną szcze-<br />pionkę, niezawierającą adiuwantów.<br />Pod wpływem tych wszystkich wiadomości, "szarzy obywatele" wcale nie<br />kwapią się do szczepień, bo nie mają zamiaru zostać królikami doświad-<br />czalnymi dla koncernów farmaceutycznych.<br /><br />Amerykańska agencja rządowa FDA, w której gestii leży dopuszczanie<br />leków do użytku, nie dopuściła na swój rynek żadnej szczepionki zawiera-<br />jącej adiuwanty.<br />Dotychczasowe testy wykazały,że w przypadku stosowania szczepionek z<br />domieszką adiuwantów, częściej występowały skutki uboczne, niż przy<br />stosowaniu szczepionek bez tych dodatków. Występowały obrzęki i zaczer-<br />wienienia w miejscu nakłucia, silne bóle mięśni, stawów i głowy.<br />U zwierząt doświadczalnych stwierdzano bolesne zapalenia stawów.<br /><br />Producenci szczepionek chcą, kosztem pacjentów, zgromadzić doświadcze-<br />nia do opracowywania nowych szczepionek z dodatkiem adiuwantów.<br />No cóż - na mnie niech nie liczą, jeśli wogóle się zaszczepię to tylko prze-<br />ciwko "normalnej" grypie. Jak na razie usiłuję wygrzebać się z przezię-<br />bienia.<br /><br />Do napisania Wam o tej całej szczepionkowej sprawie zdopingowały mnie<br />dwa zdania: akcja szczepień w Niemczech ponosi fiasko, zostanie bardzo<br />dużo szczepionek, które muszą być wykorzystane w tym sezonie. Zabez-<br />pieczono się na wypadek, gdyby zostały one niewykorzystane- będą prze-<br />kazane krajom UE, które nie miały możliwości zgromadzenia odpowiedniej<br />ilości szczepionek dla swoich obywateli, lub krajom rozwijającym się.<br /><br />I to mnie martwi - skoro bez mrugnięcia okiem kupujemy amerykański<br />złom to może i te szczepionki z adiuwantami kupimy? Wprawdzie nie od<br />Ameryki ale od UE? Co za różnica, znów wyjdziemy na tym jak Zabłocki<br />na mydle.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-7393497177308753653?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com46tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-19913840224608735582009-10-23T21:15:00.017+02:002009-10-23T22:51:32.962+02:00Przez wiele lat cieszyliśmy się, że dzięki antybiotykom wygrywamy walkę<br />z różnymi groznymi chorobami.<br /><br />Jak zauważyliście napisałam powyższe zdanie w czasie przeszłym i to<br />nie jest wcale pomyłka. Niestety bakterie uodporniły się na działanie an-<br />tybiotyków, co przyczynia się do dłuższych i dużo droższych pobytów w<br />szpitalu i, co gorsze, zwiększa ryzyko zgonu pacjentów aż o 30%.<br /><br />Najgrozniejszymi dla nas są:<br />gronkowiec złocisty, enterococcus faecium, klebsiella pneumoniae,<br />pałeczki acinetobacter, pałeczka ropy błękitnej.<br /><br />Badania naukowców z Harwardu dowiodły ( zostały opublikowane w ty-<br />godniku 'Science"), że żyjące w naszych jelitach nieszkodliwe mikroby<br />mogą uodpornić się na antybiotyki a potem przekazać tę cechę odmianom<br />chorobotwórczym.<br /><br />Bakterie oporne na antybiotyki atakują na całej linii w szpitalach, gdzie co<br />dziesiąty pacjent pada ofiarą infekcji. Zakażenia wewnątrzszpitalne zabijają<br />co roku 30 tysięcy pacjentów w Polsce.<br /><br />18 listopada jest Europejski Dzień Wiedzy o Antybiotykach.<br />W sytuacji, gdy tylko w 55% przypadków lekarze wiedzą jaki szczep bak-<br />terii jest przyczyną zapalenia opon mózgowych, a gdy mają do czynienia<br /> z sepsą lub zapaleniem płuc ten procent drastycznie spada, dobrze, że<br />zaczyna się podnoszenie wiedzy w tym zakresie.<br /><br />Wynalezienie nowych, skuteczniejszych leków, działających wybiórczo<br />jest procesem trudnym. Często okazuje się, że bardzo skuteczny lek, z<br />powodu działań ubocznych nie nadaje się do masowego stosowania.<br />Naukowcy zaczęli więc analizować genomy bakterii, majstrują w ich bio-<br />chemii ale pozytywnych efektów nadal nie widać.<br /><br />W latach 20. XX wieku, przed wynalezieniem antybiotyków, do walki<br />z bakteriami stosowano bakteriofagi, czyli pasożytujące na nich wirusy.<br />Każda bakteria ma "swoje" bakteriofagi, które potrafią przełamać jej<br />obronę, namnożyć się w niej, a potem ją opuścić, szukając kolejnych celów.<br />Gdy zaatakowana wirusem bakteria zacznie szukać sposobów na pow-<br />strzymanie wirusa, on zrewanżuje się jej tym samym.<br /><br />Instytut Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN we Wrocławiu od<br />dziesięcioleci prowadzi prace nad bakteriofagami. Dzięki pracy tych<br />naukowców istnieje jedyne w Unii Europejskiej centrum medyczne<br />stosujące terapię fagową. Dysponuje ono ponad 300 gatunkami bak-<br />teriofagów, a skuteczność tej formy leczenia (nadal eksperymentalnej)<br /> sięga 87 %.<br />Jednocześnie wrocławscy naukowcy prowadzą badania nad poszczegól-<br />nymi białkami tych wirusów. Jeżeli odkryją, które z nich są toksyczne<br />dla bakterii, możliwe będzie wyprodukowanie na ich bazie zupełnie<br />nowych antybiotyków.<br /><br />Zespół z Harvard University sięgnął w swych poszukiwaniach do terapii<br />fotodynamicznej *, stosowanej przez onkologów do niszczenia tkanki no-<br />wotworowej.<br />Okazało się, że w ten sposób można zwalczać gronkowce w zainfekowa-<br />nych ranach. Terapia fotodynamiczna może być z powodzeniem stoso-<br />wana wszędzie tam, gdzie w miarę łatwo można dotrzeć z leczniczą wiązką<br />światła.<br />Naprawdę nie wiadomo, czy kiedykolwiek uda się ludzkości całkowite<br />pokonanie bakterii chorobotwórczych. Bakterie mnożą się 180 tysięcy<br />razy szybciej niż Homo Sapiens.<br />Nas jest blisko 7 miliardów, ich- około pięć kwintylionów.<br /><br />Póki co, myjmy ręce dokładnie ręce (ok. 5 minut) po każdym powrocie do<br />domu, wyjściu z toalety, przed przyrządzaniem posiłków.<br /><br />*Terapia fotodynamiczna polega na niszczeniu światłem komórek nowo-<br />tworowych, które wcześniej "nasączono" specjalnymi barwnikami, zwięk-<br />szającymi wrażliwość na światło.W wyniku naświetlenia powstaja wolne<br />rodniki, czyli bardzo reaktywne związki chemiczne, uszkadzające białka<br />i DNA chorych tkanek.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-1991384022460873558?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com42tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-78293672331317904082009-10-16T21:10:00.010+02:002009-10-16T22:26:44.166+02:00Niezbyt dawno pisałam, że żabom na całym świecie grozi wyginięcie- część<br />z nich skończy swój żywot wskutek wysychania zbiorników wodnych, cho-<br />rób spowodowanych pestycydami, a inne wylądują na talerzach, podane<br />w wymyślnych sosach, opatrzone intrygującymi nazwami, np. "Udka Nim-<br />fy o Świcie".<br /><br />Z zachowanych starych dokumentów wynika, że żabie mięso było pospoli-<br />tym składnikiem pożywienia w Chinach już w I wieku nowej ery.<br />Aztekowie również byli znani z zamiłowania do żab.<br /><br />W Europie pierwsze wzmianki o spożywaniu mięsa żab pochodzą z fran-<br />cuskich kronik kościelnych z XII wieku.<br />Władze kościelne we Francji, tępiąc obżarstwo mnichów, zakazały im je-<br />dzenia mięsa w określone dni. Ale mnisi zakwalifikowali żaby do ryb (też<br />pływały w wodzie), dzięki czemu nie liczyły się jako mięso. Pobożni fran-<br />cuscy wieśniacy poszli za ich przykładem i tym sposobem narodził się na-<br />rodowy, francuski przysmak.<br /><br />Na przełomie XIX i XX wieku żabie udka stały się przejściowo frykasem<br />również w Wielkiej Brytanii. To właśnie tam, w londyńskim Savoyu, w<br />1908 roku, na cześć księcia Walii podano "Udka Nimfy o Świcie", czyli<br />udka żab gotowane w gęstym bulionie z ziołami, wystudzone, podane w<br />zimnym sosie z papryką i polane galaretką z kury.<br /><br />Populacja żab w Europie w widoczny sposób zmalała i od 1976 roku<br />we Francji zabroniono komercyjnego ich odłowu. Obecnie kraje, w których<br />tak wysoko cenione są przysmaki serwowane z żab, importują niemal<br />całość mięsa z Indonezji.<br /><br />Naukowcy na całym świecie są poważnie zaniepokojeni, że ludzie zjedzą<br />całą światową populację żab. A te, ktorych nie zjedzą (bo nie wszystkie są<br />jadalne) wyniszczą choroby. W obu Amerykach i Australii żaby zostały<br />zaatakowane przez śmiertelną chorobę grzybiczą, która spowodowała<br />olbrzymie spadki populacji tych płazów.<br /><br />Francuzi importują cztery tysiące ton udek rocznie oraz zjadają 70 ton<br />udek żab złapanych we własnym kraju. Drugim co do wielkości importe-<br />rem żabich udek są Stany Zjednoczone.Największym eksporterem żab<br />jest dziś Indonezja. Wszystkie lądujące na talerzach żaby są odławiane<br />w stanie dzikim, nie są do tego celu hodowane.<br /><br />Te małe skrawki mięsa swój smak zawdzięczają dodatkom, którymi są<br />doprawiane. Są podawane z czosnkiem i pietruszką i wtedy są udkami po<br />prowansalsku, mogą być również podane z jajkami i śmietaną, mogą wy-<br />lądować w pizzy, lub w słonej tarcie, a nawet w omlecie z ziołami prowan-<br />salskimi, lub suflecie czy też zapiekance.<br /><br />Wyobrażacie sobie takie menu: słona tarta żabimi udkami , żabie udka<br />w śmietanie, żabie udka duszone z jabłkami, żabie udka smażone na<br />maśle.<br /><br />No cóż, o gustach się nie dyskutuje, ale nie mogę się oprzec wrażeniu, że<br />człowiek nie świnia, zje wszystko.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-7829367233131790408?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com52tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-21267712983585988932009-10-11T20:23:00.017+02:002009-10-11T21:58:45.953+02:00Czy wiecie, że najwięcej samolotów na świecie ma firma kurierska<br />FedEx? Jej własnością jest ok. 360 samolotów. Nawet największa z linii<br />amerykańskich nie posiada tylu.<br /><br />Paczki wysyłane pocztą lotniczą wędrują do miejsca swego przeznaczenia<br />w sposób dla nas niewidoczny. W chwili gdy nadamy przesyłkę tracimy<br />ją z oczu.<br /><br />Paczki zbierane są przeważnie do godz.18-tej. Następnie trafiają do lokal-<br />nych centrów sortowania, gdzie przechodzą wstępną selekcję.<br />Paczki, które mają do przebycia bardzo długą trasę trafiają stamtąd do<br />wielkich sortowni.<br /><br />W Polsce, podobnie jak w całej Europie króluje na rynku kurierskim ame-<br />rykańska f-ma UPS, która rocznie przesyła cztery miliardy paczek, jest<br />dziewiątą na świecie linią lotniczą pod względem liczby własnych samo-<br />lotów (ok. 270) i zatrudnia nawet własnych meteorologów.<br /><br />W Europie jedną z największych sortowni jest olbrzymi (7,5 ha) obiekt,<br />mieszczący się przy lotnisku między Kolonią a Bonn.<br />Sortownia ma dość nietypowe godziny pracy - największy ruch panuje tu<br />w środku nocy.Najwięcej samolotów z paczkami zaczyna nadlatywać około<br />godz.23,00, co 2 minuty pojawia się nowy samolot ( a jest ich 38).<br />Od tej chwili przez 4 godziny we wszystkich częściach sortowni 2000 lu-<br />dzi zaczyna ciężką, fizyczną pracę.<br /><br />Po rozładowaniu paczek z samolotów, są one dzielone na 3 rodzaje: małe,<br />duże i nietypowe . Nietypowe mają wagę powyżej 45 kg lub są nietypowe<br />pod względem kształtu. Każdy rodzaj paczek ma odrębny taśmociag.<br />Każda paczka ma własny kod paskowy, informujący o dokładnym miejscu<br />przeznaczenia paczki.<br /><br />Kolońska sortownia ma 30 kilometrów taśmociągów.<br />Paczki układane są na taśmociągach kodem ku górze, bowiem wszystkie<br />trafiają pod wielki czytnik kodów kreskowych, dzięki czemu komputer sor-<br />towni wie, gdzie się która paczka znajduje.<br /><br />W godzinach szczytu sortownia obsługuje 110 tysięcy paczek na godzinę,<br />czyli 40 pudeł na sekundę. Jest to ogromna ilość , a ruchem paczek steruje<br />komputer. Cały czas pomiędzy pakami spacerują celnicy z psami obwąchu-<br />jącymi paczki.<br /><br />Małe paczki z taśmociągów są kierowane na ciągi przechyłowych tac. Dzięki<br />kodom kreskowym komputer wie, która paczka leży na której tacy i gdy<br />dana taca znajdzie się nad specjalnym "lejkiem", gdzie powinny trafić<br />paczki z konkretnym kodem pocztowym, taca przechyla się i paczka trafia<br />do plastikowego worka.<br /><br />Posortowane paczki trafiają na parterze na stanowiska ładowania konte-<br />nerów lotniczych. Kontenery są dopasowane kształtem i wielkością do<br />kadłuba samolotu. Zapełnianie ich paczkami przypomina grę tetris- żad-<br />nych pustych przestrzeni między paczkami.<br />Kontenery ważą z reguły ponad tonę, ale dzięki specjalnej podłodze jeden<br />człowiek może bez trudu przesunąć ten ciężar.<br /><br />Praca w sortowni kończy się o trzeciej nad ranem, o tej też porze odlatują<br />ostatnie samoloty.<br />Sortownia pustoszeje, ludzie rozchodzą się do domów, pozostają jedynie<br />strażnicy.<br />Cały teren sortowni jest bardzo pilnie strzeżony.<br /><br />Tę sortownię udało się zwiedzić Maxowi Suskiemu, który opisał swą wy-<br />cieczkę we wrześniowym numerze miesięcznika Focus.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-2126771298358598893?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-53924759075655201362009-10-07T20:13:00.006+02:002009-10-07T21:41:35.881+02:00Możecie się ze mnie pośmiać, ale ja lubię samochody, lubię jezdzić i wcale<br />mi nie przeszkadzają dalekie trasy. Nie mam jakiegoś "upatrzonego" mo-<br />delu, dla mnie ważne żeby mi się samochód nie psuł w drodze i miał regu-<br />lowaną wysokość kierownicy i mocowania pasów.<br /><br />Pomiędzy 17 a 27 września na tegorocznym salonie samochodowym we<br />Frankfurcie nad Menem publiczność została "zasypana" samochodami na<br />prąd.<br />Zaprezentowano elektrycznego smarta, elektrycznego mini coopera,<br />elektryczne renault megane a nawet elektryczne wcielenie trabanta.<br />Wg prognoz (chyba bardzo optymistycznych) w 2020 roku auta z napę-<br />dem elektrycznym będą stanowić 10% światowego rynku.<br /><br />Dwanaście lat temu koncern Toyoty, chcąc przezwyciężyć słabość samo-<br />chodów elektrycznych zaczął produkować samochód o napędzie hybry-<br />dowym. A słabości samochód elektryczny ma kilka: ograniczony za-<br />sięg na akumulatorze, zbyt długi czas ładowania, wysoka cena zakupu,<br />brak wiarygodnej infrastruktury.<br /><br />Samochód hybrydowy ma pod maską kunsztowne połączenie silnika<br />spalinowego, elektrycznego, generatora i wydajnych baterii a całość<br />ma za zadanie nie wypuszczanie trujących spalin oraz CO2 podczas<br />parkowania i stania w korku.Poza tym bije rekordy niskiego zużycia pa-<br />liwa. Obecnie w Japonii jezdzi już trzecia generacja samochodów hybry-<br />dowych. Do tej pory łącznie sprzedano 1,8 mln pojazdów z napędem hy-<br />brydowym, marek Toyota i Lexus.<br /><br />Gdy 12 lat temu pojawił się na rynku pierwszy hybrydowy samochód,<br />konkurenci Toyoty zacierali ręce - samochód był brzydki, drogi, ciężki<br />i ogromnie skomplikowany i wcale nie był wozem oszczędnym.<br />Druga jego generacja z 2003 roku, o bardzo poprawionej obłej sylwetce<br />i bardzo poprawionych osiągach nadal nie budziła entuzjazmu.<br />Ale odkąd ograniczenie emisji CO2 stało się prawdziwą światową obsesją,<br />prius zaczął być oznaką ekologicznej cnoty. Na dostawę tego auta czeka<br />się od ośmiu do dziewięciu miesięcy. Japoński producent już teraz zapo-<br />wiada mniejszy model Auris także o napędzie hybrydowym.<br />Koszty opracowania i produkcji priusa były naprawdę wysokie, auto za-<br />częło na siebie zarabiać dopiero po 8 latach.<br /><br />Wprawdzie koncern Toyoty odczuwa boleśnie skutki światowego kryzysu,<br />ale jednocześnie jest w korzystniejszej sytuacji niż inni producenci. Bo jak<br />dotąd to jest tylko prius ... a potem długo, długo nic.<br />A wiadomo, że zasoby ropy w pewnej chwili zaczną się zmniejszać i trzeba<br />będzie znalezć inne rozwiązanie napędu samochodów.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-5392475907565520136?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-75420387133383856792009-09-29T19:51:00.009+02:002009-09-29T21:34:14.020+02:00Gdy byłam dzieckiem królowało powiedzenie "Sport to zdrowie, ruch to<br />życie". W ramach tego zdrowia udało mi się namówić rodzinę bym mogła<br />pójść do szkoły baletowej. W półtora roku pózniej odniosłam kontuzję,<br />której skutki odczuwam do dziś. Marzenia prysły, a ja powróciłam do<br />zwykłej szkoły.<br />Od tamtego czasu wiele się zmieniło, dziś nie przyjmą do szkoły baletowej<br />dziecka bez opinii lekarza ortopedy.<br /><br />Czasy tak bardzo się zmieniły, że wyczynowy sport amatorski już nie<br />istnieje. Nie da się połączyć pracy zawodowej ze sportem, jeżeli chce się<br />zdobywać medale.<br />Podczas ostatnich Igrzysk Olimpijskich w Pekinie urazu doznał co dziesią-<br />ty sportowiec- łącznie 1055 osób. Najwięcej urazów doznali bokserzy-<br />no cóż, najczęściej pękają łuki brwiowe i każde mocne uderzenie może spo-<br />wodować uraz skóry.<br />Zaniepokojenie budzi coraz większa i częstsza ilość kontuzji podczas zawo-<br />dów najwyższej rangi.Przyczyn jest kilka - popularne sporty drużynowe,<br />takie jak piłka nożna, hokej czy też koszykówka, wymagają od zawodnika<br />coraz większej szybkości i jednocześnie stają się bardziej siłowe.<br />Kolejną przyczyną jest fakt, że często zawodnicy są przeciążeni treningami,<br />a przetrenowanie prowadzi do większej podatności na urazy i kontuzje.<br />Oprócz tego sportowcy stosują niedozwolone środki dopingujące, które<br />zakłócają naturalną równowagę organizmu tym samym narażając zawod-<br />nika na kontuzje.<br /><br />Pierwsze miejsce wśród kontuzjogennych sportów zajmuje wielbiona<br />przez miliony kibiców piłka nożna. Angielscy specjaliści obliczyli, że 63,3<br />procent piłkarzy w Wielkiej Brytanii odniosło kontuzje w trakcie swej<br />kariery. Aż 75% wszystkich urazów dotyczy kończyn dolnych, z czego<br />55% przypada na golenie. Po meczu nogi piłkarzy nie wyglądają zachęca-<br />jąco - całe w siniakach, zadrapaniach, krwiakach a stopy prezentują się<br />równie marnie - zerwane paznokcie, wybroczyny, odciski.<br /><br />Koszykówka - to jedna z najpopularniejszych dyscyplin w USA, jest też<br />uważana za bardzo niebezpieczny sport. Nawet osoby, które nie upra -<br />wiają koszykówki wyczynowo odnoszą poważne kontuzje.W ub. roku do<br />lekarzy zgłosiło się ponad pół miliona Amerykanów. Najczęściej zdarza-<br />ją się naciągnięcia i zerwania ścięgien (1/3 wszystkich urazów), uszko-<br />dzenia mięśni, zwichnięcia stawów oraz złamania rąk i nóg (20%). Jest<br />to sport kontaktowy, a zderzenia zawodników nastepują przy dużej<br />szybkości. Wielu koszykarzy do póznej starości odczuwa doznane kon-<br />tuzje. Słynny Michael Jordan zmuszony był przerwać swą karierę z<br />powodu kontuzji kolana i mimo kilku operacji już nie odzyskał pełnej<br />sprawności.<br /><br />W hokeju - jak twierdzą zawodnicy- ani jeden mecz nie może się obejść<br />bez złamań, stłuczeń i zerwania mięśni. Głównym czynnikiem jest<br />prędkość, z jaką zawodnicy poruszają się po lodowisku, a najczęściej<br />jest to 50 km/godz. Z tą prędkością wpadają na bandy, bramki i<br />innych zawodników. Zdarzają się wówczas wstrząśnienia mózgu, uszko-<br />dzenia kręgów szyjnych, złamania i pęknięcia kości. Krążek hokejowy<br />tez może narobić niezłego zamieszania, zwłaszcza gdy dobry zawodnik<br />nada mu prędkość 200 km/godzinę. Najczęściej urazy w hokeju powsta-<br />ją wskutek kontaktu z kijem hokejowym, a w drugiej kolejności -<br />z ostrzami łyżew.<br /><br />Narciarstwo ma wiele odmian- ale w rankingu najniebezpieczniejszych<br />konkurencji prym wiodą zjazd i slalom, za nimi plasują się skoki.<br />Narciarz zjeżdża po stoku z prędkością 140 km/godz, wszelkie nierów-<br />ności terenu amortyzując własnymi stawami i mięśniami, musi płynnie<br />pokonywać zakręty i omijać bramki z odpowiedniej strony. Najmniejszy<br />błąd może spowodować tragiczne skutki. Niestety było już kilka śmier-<br />telnych wypadków i wiele bardzo poważnych kontuzji.<br /><br />Saneczkarstwo - kojarzy się nam z dzieciństwem i zjeżdżaniem z górki.<br />Niestety, nie ma to nic wspólnego z naszymi wspomnieniami. Tor sanecz-<br />kowy to lodowa rynna, saneczki mają ostre jak brzytwa płozy, a pręd-<br />kość dochodzi do 150 km/godz. Możliwości poważnych kontuzji jest wiele;<br />można wylecieć z trasy, znależć się pod saneczkami a zderzenie z taflą lodu<br />grozi poważnym urazem.<br /><br />Skończył się kilka dni temu ostatni z wielkich wyścigów kolarskich.<br />Dzisiejsze rowery mogą rozwijać prędkość do 100 km/godzinę. W jadącym<br />szybko i dość ciasno peletonie często dochodzi do kraks, które kończą się<br />poważnymi kontuzjami. Według statystyk jedna piąta wszystkich ciężkich<br />urazów wśród sportowców, przypada właśnie na kolarstwo.<br /><br />Oczywiście w każdej dyscyplinie uprawianej wyczynowo można nabawić<br />się kontuzji. Nawet na treningu grożą sportowcom kontuzje i często cały<br />sezon przygotowań do jakiegoś ważnego występu "diabli biorą" i zamiast<br />udziału w zawodach jest wielomiesięczne leczenie kontuzji.<br /><br />Nie wykluczam, że jestem nieco infantylna, ale ilekroć widzę zawodnika<br />doznającego kontuzji, sama mam łzy w oczach - doskonale rozumiem jego<br />ból i wielkie rozczarowanie.<br />Żałuję również, że w pogoni za rekordami sport przestał być zdrowiem.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-7542038713338385679?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-3224212776517328662009-09-26T21:53:00.028+02:002009-09-26T23:22:04.605+02:00Pisałam jakiś czas temu o mrówkach-jakie mądre, dziwne i właściwie<br />nadzwyczajne.<br />A teraz wyczytałam, że spotykają je również rzeczy straszne. Nic do<br />śmiechu- prawie horror.<br /><br />Biolodzy opisali w maju, że mrówki ogniste są niszczone przez pasożyt-<br />nicze muchy, których larwy zjadają mrówcze mózgi, zamieniając swe<br />żywicielki w błąkające się na oślep owadzie zombi.<br />W kilka tygodni pózniej biolodzy podali następną, równie przerażającą<br />mrówczą tragedię. Tym razem sprawcą mrówczego nieszczęścia jest<br />pasożytniczy grzyb Ophiocordyceps unilateralis. Zarażone nim mrówki<br />opuszczają swoje miejsce zamieszkania i po pewnym czasie dokonują ży-<br />wota wgryzione żuwaczkami w liść. Naukowcy zauważyli, że nie jest to<br />pierwszy lepszy liść- mrówka bowiem umiera tam, gdzie chce tego ów<br />grzyb. Nie wiadomo w jaki sposób grzyb przejmuje kontrolę nad owa-<br />dem. Zauważono, że wszystkie zainfekowane grzybem mrówki tuż<br />przed śmiercią wgryzły się w dolną część liścia, 98% z nich trafiło<br />w żyłę, liść znajdował się od strony północnej, ok. 25 cm nad ziemią,<br />temperatura w pobliżu wynosiła między 20 a 30 stopni C, wilgotność<br />94 - 95%. Wynika z tego, że grzyb tak manipulował zainfekowanym<br />owadem, by ten zaniósł go w miejsce, gdzie panują optymalne warunki<br />do rozmażania się tego grzyba.<br />Podobno przyroda zna wiele przypadków tak okrutnego pasożytnictwa.<br /><br />Oczywiście biolodzy obserwują nie tylko mrówki. Od 20 lat grupa biolo-<br />gów obserwuje owce na szkockiej wyspie Hirta. Zauważyli, że z roku na<br />rok średnia wielkość owcy się zmniejsza. Długo zastanawiali się nad<br />przyczyną tego zjawiska i doszli do wniosku, że dzieje się tak bo są coraz<br />cieplejsze zimy , ktore pozwalają przeżyć i tym słabszym owcom.<br />Niegdyś, gdy były ostre zimy, wiosny doczekiwały tylko dorodne owce i<br />one przekazwały swe geny następnemu pokoleniu. Poza tym coraz mniej<br />owiec ma teraz ciemne futro, które było tak cenne w czasie ostrej zimy-<br />słońce nagrzewało je znacznie mocniej. Teraz znacznie więcej owiec ma<br />jasne futro. <br />Jak tak dalej pójdzie czarna owca będzie unikatem.<br /><br />A poza tym wysychają i giną żaby w rejonach tropikalnych. Winę ponosi<br />i człowiek i ocieplenie klimatu. Człowiek pozbawia je naturalnych siedlisk<br />wycinając lasy i osuszając podmokłe tereny i dodatkowo trując je środ-<br />kami ochrony roślin.<br />Dodatkowo do znikania jadalnych gatunków żab przyczyniają się amato-<br />rzy żabich udek. Jadalne żaby zaczęły znikać z ekosystemów Europy,<br />Ameryki Północnej, Indii, Bangladeszu. To samo zaczyna się w Indonezji,<br />która jest czołowym eksporterem żabiego mięsa.<br />To co uniknęło wysuszenia, otrucia lub zjedzenia jest atakowane przez<br />chorobotwórczy grzyb, który doprowadził do wymarcia ponad 200<br />gatunków żab.<br />Ostatnią deską ratunku mogą być bakterie wytwarzające naturalny<br />antybiotyk przeciwgrzybiczy o nazwie violaceina.<br />Możliwe, że te bakterie będą dodawane do gleby i wód ekosystemów,<br />w których żyją płazy.<br />Ale wycinania lasów i osuszania gruntów bakterie nie powstrzymają.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-322421277651732866?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-42972092606734225062009-09-20T09:37:00.033+02:002009-09-21T19:57:46.003+02:00Topią się lodowce. Grenlandzki lodowiec Jakobshavn coraz szybciej płynie.<br />Swą prędkość poruszania się zwiększył w ciągu 15 lat prawie dwukrotnie<br />i coraz więcej lodu zostawia w oceanie. Oceanografowie dziwią się dlaczego<br />tak szybko następują zmiany na lodowych krańcach naszej planety.<br /><br />Międzynarodowy Zespół ds. Zmian Klimatycznych w 2007 roku ogłosił<br />raport, z którego wyniką, że do 2100 roku poziom oceanów podniesie się<br />o 19 - 59 cm, przyjmując powolne ich topnienie. Prognoza ta nie uwzględ-<br />nia "przyszłych gwałtownych zmian strumieni lodowych".<br />Podobno raport ten był już nieaktualny w chwili publikacji, a jego szacunki<br />zbyt optymistyczne.<br /><br />W ciągu XX wieku poziom oceanów podniósł się średnio o 17 cm i proces<br />ten trwa nadal i postępuje coraz szybciej.<br />Grenlandia i Antarktyda magazynują tyle wody, że po jej uwolnieniu oce-<br />any podniosłyby się o około 70 metrów.<br /><br />Grenlandia kurczy się dziś o 300 gigaton rocznie, a to wystarczy by, do-<br />prowadzić do podniesienia poziomu mórz o 0,83 mm.<br />Drugi biegun traci w ciągu roku ok. 200 gigaton lodu wskutek czego mo-<br />rza podnoszą się o 0,55mm. Ale tu lodowce topią się nie powierzchniowo,<br />lecz od spodu.<br /><br />Klimatolodzy i oceanografowie wciąż poszukują metod przewidywania<br />zmian poziomu mórz.<br /><br />Wydawaje się nam, że podniesienie się poziomu morza o jeden metr to<br />niewiele. Ale - ok.60 mln ludzi mieszka dziś na wysokości do 1 metra<br />nad poziomem morza, a ich liczba, do 2100 roku, wzrośnie do 130 mln.<br />Większość z nich zamieszkuje w deltach wielkich rzek na południu i na<br />i południowym wschodzie Azji.<br /><br />Niektóre kraje znajdą się przynajmniej częściowo pod wodą,np. Bangla-<br />desz i archipelag Malediwów. Już dziś Malediwy są systematycznie<br />zalewane przez morze. Po wielkim tsunami w 2004 roku mieszkańcy<br />opuścili 20 wysp, a do 2030 roku archipelag może się całkowicie wylud-<br />nić.<br /><br />Jedna trzecia obywateli Unii Europejskiej żyje w odległości nie większej<br />niż 50 km od brzegów morskich. Podniesienie się poziomu mórz o 1 m<br />dotknie bezpośrednio 13 mln Europejczyków z pięciu krajów.<br /><br />W najgorszej sytuacji będą Holandia i Belgia- aż 85% ich strefy brzego-<br />wej znajduje się poniżej 5 metrów n.p.m, a to oznacza zagrożenie powo-<br />dziami sztormowymi. Podobne zjawiska zagrażają połowie wybrzeży<br />Niemiec i Rumunii. We Włoszech najbardziej zagrożona jest Wenecja,<br />którą mają chronić specjalne ruchome zapory.<br /><br />W Wielkiej Brytanii istniejące zabezpieczenia nie ochronią części<br />wschodniego i południowego wybrzeża, w tym miast Hull i Portsmouth.<br /><br />Całe atlantyckie wybrzeże Ameryki Płn., łącznie z Nowym Jorkiem,<br />Bostonem, Waszyngtonem i Zatoką Meksykańską, stanie się bardziej<br />narażone na huragany. To co dziś nazywamy powodziami stulecia<br />może zdarzać się co cztery lata.<br /><br />Czas napisać prognozę dla Polski. Jeżeli Bałtykowi przybędzie tylko<br />jeden metr, woda wedrze się na 150- 200 metrów w głąb lądu.<br />Zostanie zalanych 880 hektarów powierzchni samego Gdańska, w tym<br />Stare Miasto, a fala sztormowa sięgnęłaby znacznie dalej. Zagrożone<br />są również: Sopot, Łeba, Mielno, Świnoujście, Szczecin oraz Żuławy<br />Wiślane. Możemy utracić 1700 km kwadratowych ziemi, a powodzie<br />mogą nas kosztować 22 mld dolarów.<br /><br />Naukowcy przestrzegają, że powinniśmy się wszyscy zacząć przygoto-<br />wywać. Wprawdzie Ziemia przetrwała już poważniejsze zmiany w swej<br />przeszłości, ale wtedy nie było jeszcze na niej ludzi.<br /><br /><br />wg. New Scientist, 2008 r, Anil Ananthaswamy<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-4297209260673422506?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com48tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-4488544860373818842009-09-19T22:25:00.026+02:002009-09-20T00:24:33.637+02:00W kanadyjskiej prowincji Alberta jest kopalnia Muskeg River.<br />Kilkadziesiąt lat temu mieszkali tu Indianie; polowali na lisy,<br />kojoty i bizony, handlowali futrami , a dziwnym, lepkim pias-<br />kiem uszczelniali swe łodzie.<br /><br />Okazało się, że ten dziwny, lepki piasek to jedno z najwięk-<br />szych na świecie złóż ropy naftowej.<br />Zdaniem goelogów, w trakcie powstawania Gór Skalistych<br />ogromne ilości ropy zostały odepchnięte na bok i tym spo-<br />sobem znalazły się w piaskach pod Albertą.<br />Lekkie cząsteczki ropy zostały rozłożone przez bakterie na<br />dwutlenek węgla i wodę, a pozostały bituminy, które są<br />cieżkimi frakcjami ropy.<br /><br />Ten drogocenny brudny, lepki piach pokrywa warstwa ziemi<br />porośnięta lasem. Chcąc dotrzeć do warstwy roponośnego<br />piasku należy wpierw wykarczować stary, olbrzymi las,<br />następnie zdjąć warstwę ziemi o grubości 5- 15 metrów. Pod<br /> nią znajduje się warstwa piasku roponosnego, o grubości<br />35 do 50 metrów, a zawartość bituminów w nim waha się<br />pomiędzy 7 a 15%. Z 400 ton tego dziwnego piachu można<br />otrzymać około 200 baryłek ropy.<br /><br />Oczywiście wydobycie i przeróbka bituminów jest kosztow-<br />nym procesem. Koszt produkcji jednej baryłki ropy z piasków<br />roponośnych jest rzędu 30 - 35 $, co w porównaniu do kosz-<br />tów jednej baryłki ropy arabskiej 5 -10$ jest sumą wysoką.<br />Ale w sytuacji , gdy ceny ropy na rynkach światowych wciąż <br />idą w górę, to nawet ta "droga ropa" zaczyna się opłacać.<br /><br />Dziś z kanadyjskich piasków uzyskuje się dziennie około mi-<br />liona baryłek, a do roku 2015 liczba ta ma się potroić.<br />Na niegościnne ziemie kanadyjskiej północy od kilku lat przy-<br />bywają do pracy dziesiątki tysięcy robotników z całej Kanady.<br />Zanim zasiądą w kabinie olbrzymiego Caterpillara muszą się<br />szkolić osiem miesięcy. Ale potem bez trudu można zarobić<br />około 65 tysięcy euro rocznie (100 tys.$ kanadyjskich).<br /><br />Najbliżej roponośnych piasków jest małe miasto Fort Mc Mur-<br />ray, w którym w ciagu ostatnich 5 lat przybyło 20 tysięcy<br />mieszkańców. Miasto "pęka w szwach", ale ludzi jest wciąż za<br />mało.<br />Są to okolice prawie nie zaludnione, a najbliższe duże miasto,<br />Edmonton, znajduje się 4oo km od terenów roponośnych.<br /><br />Prezes Shell Canada Limited zapowiada, że w niedługim cza-<br />sie będzie potrzeba tysięcy robotników i nie wyklucza możli-<br />wości sprowadzania ich z zagranicy.<br />Pracy jest dużo, bo cały proces otrzymywania ropy odbywa<br />się na miejscu.<br /><br />Według szacunków z 2004 roku, przy globalnym zapotrzebo-<br />waniu na ropę w granicach 80 mln baryłek dziennie, same<br />piaski roponośne mogą zaopatrywać świat przez 6 lat. Tylko<br />Arabia Saudyjska dysponuje większymi zasobami, które<br />opłaca się wydobyć.<br />Kanada jest dziś jednym z największych graczy na rynku naf-<br />towym.<br /><br />Nie trudno sobie wyobrazić co się stało z krajobrazem.<br />Mimo starań przedsiębiorstw naftowych to wciąż żałosny<br />widok.<br />Możemy śmiało wyrzucić z pamięci prastary las, przemykają-<br />ce się karibu, stada wilków polujących na płową zwierzynę,<br />Indian płynących rzeką Athabasca. To już nie wróci.<br />I nie ma też zapachu żywicy - króluje zapach benzyny.<br /><br />Wiecej można się dowiedzieć na:<br /><a href="http://www.shell.ca/oilsands">www.shell.ca/oilsands</a><br /><a href="http://www.oilsandsdiscovery.com/">www.oilsandsdiscovery.com</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-448854486037381884?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-12543927275678110922009-09-14T17:20:00.034+02:002009-09-15T10:26:03.052+02:00Co zrobić, gdy masz multum piachu i ropę naftową a brak ci terenów<br />rolniczych, ceny żywności szybują w górę a ty masz do wykarmienia<br />dziesiątki tysięcy ludzi, którzy są zatrudnieni przy wydobyciu ropy?<br />Można dotować żywność, ale nawet tak zamożny kraj jak Arabia Sau-<br />dyjska zaczyna mieć problemy finansowe.<br /><br />Potrzeba matką wynalazku, więc znaleziono inne, znacznie tańsze roz-<br />wiązanie: zakupiono tereny rolnicze od innych państw za naprawdę<br />niewielkie pieniądze.<br /><br />Sprzedaż ziemi cudzoziemcom to drażliwy proceder i rządy państw,<br />które go uprawiają, starają się utrzymać transakcje w tajemnicy.<br />Proceder międzynarodowego handlu ziemią nie jest nowy, ale nigdy<br />nie odbywał się na taką skalę, bo w grę wchodzą miliony hektarów.<br /><br />Rekordzistą w latach 2007-2009 zostały Chiny, zakupując 2,8 mln<br />hektarów gruntów, w następujących krajach: Kuba, Kamerun, Kongo,<br />Zambia, Laos, Filipiny, Mozambik , Zimbabwe.<br />Drugie miejsce zajmuje Korea Południowa z zakupem 2,1 mln ha,<br />w Rosji, Sudanie i na Madagaskarze.<br />Zjednoczone Emiraty Arabskie zakupiły dla swych potrzeb 750 tys.<br />hektarów ziemi w Egipcie, Etiopii, Pakistanie, i Sudanie.<br />Arabia Saudyjska zakupiła 550 tys. ha w Etiopii, Egipcie, Sudanie,<br />Tanzanii, Indonezji.<br />Katar zakupił 500 tys. ha na Filipinach, Kambodży i w Kenii.<br /><br />Ale to nie wszystkie państwa, które wykupiły tereny rolnicze poza<br />granicami swego terytorium. Na takie zakupy zdecydowały się :<br />Japonia, Indie, Niemcy, Wlk.Brytania, Libia, RPA, Dżibuti, Szwecja,<br />Egipt, Bahrajn, USA, Dania, Wietnam, Kuwejt, Jordania.<br /><br />Politycy, którzy godzą się na te wyprzedaże, zapewniają, że ich kraje<br />są ogromne a handel odbywa się bez uszczerbku dla rodzimego<br />rolnictwa I pewnie byłoby tak, gdyby większość obszaru tych państw<br />nie zajmowały pustynie, góry lub bagna. W Sudanie pozbyto się w ten<br />sposób 1/5 użytków rolnych, a drobni rolnicy zostaną pradopodobnie<br />wyparci ze swych ziem.<br /><br />Niedawne zamieszki w Peru, na Madagaskarze i Zambii pokazały,że<br />nikt nie troszczy się o to,co się z drobnymi rolnikami stanie.<br />Rolnictwo przemysłowe w Europie i Ameryce drastycznie zredukowało<br />liczbę rolników, więc w Afryce może być podobnie.<br />Jeśli nawet owi afrykańscy rolnicy pozostaną w branży, to będą tylko<br />tanią siłą roboczą.<br /><br />Rzecznik prezydenta Kenii jasno sprecyzował sytuację państw wyprze-<br />dających ziemię- nie mamy surowców, a chcemy by obcy kapitał u nas<br />inwestował, więc sprzedajemy ziemię.<br /><br />Gdy w Pakistanie pojawiła się szansa na miliardowy kontrakt z Arabią<br />Saudyjską, "oczyszczono" teren wysiedlając 25 tyięcy wieśniaków.<br />W zamian zaproponowano im pracę na plantacjach, a Saudyjczyków<br />zapewniono, że do żadnych protestów nie dojdzie, bo do ochrony pól<br />zostanie skierowanych 10 tysięcy strażników.<br /><br />Zmiana gospodarstw prowadzących dotychczas naturalne metody upra-<br />wiania ziemi i zastapienie ich wielkimi monokulturowymi plantacjami<br />może wywołać ekologiczną katastrofę, bo wyginie wiele gatunków flory<br />i fauny.<br /><br />Ekolodzy niby dostrzegają te niebezpieczeństwa, ale nabrali wody w<br />usta, bo to oni przez całe lata tak intensywnie lansowali biopaliwa, że<br />w końcu przekonali do nich światowe koncerny. I dziś ci potentaci wy-<br />kupują setki tysięcy hektarów ziemi , by uprawiać na nich palmy ole-<br />jowe, krzewy jatrofy, lub rzepak. Powstają gigantyczne plantacje<br />roslin oleistych, dotąd nigdzie i nigdy nie spotykane. Jeden hektar<br />roslin przeznaczonych na biopaliwa przynosi 15-krotnie wiekszy zysk<br />niż uzyskane z tej samej powierzchni drewno , więc pod wycinkę idą<br />tereny zalesione.<br /><br />Instytut Badań nad Międzynarodową Polityką Żywnościową(IFPRI),<br />monituruje światowy obrót gruntami i postuluje, by zagraniczni in-<br />westorzy podpisali kodeks etyczny, który określi zasady kupowania<br />ziemi i prowadzenia biznesu w taki sposób, by uwzględniał lokalne<br />warunki, prawa miejscowej ludności, jej tradycje i obyczaje.<br /><br />Brzmi to pięknie, ale jak na razie nie ma z kim o tym rozmawiać.<br />Np. w Sudanie trwa wojna domowa, głoduje ponad 6 milionów ludzi,<br />prezydent jest oskarżony o zbrodnie przeciwko ludzkości, a przed<br />jego gabinetem wciąż ustawiają się kolejki chętnych do podpisywania<br />następnych umów o zakup ziemi.<br /><br />Skoro na inwestycjach w kupowaną za bezcen ziemię można w ciągu<br />kilkudziesięciu lat osiągnąć nawet 400 % zysku, to czy jest z kim<br />rozmawiać o etyce, gdy myśl o zysku mąci umysł?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-1254392727567811092?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-34612816437969522112009-09-12T21:18:00.030+02:002009-09-12T22:49:54.316+02:00Ostatnio pisałam same miłe rzeczy - o śmiechu i szczęściu, ale jak mówi<br />pewne porzekadło - życie nie jest romansem, dziś ponura rzeczywistość.<br /><br />Czy wiecie, że nasze ciało po śmierci może służyć jako specyficzny maga-<br />zyn części zamiennych? Praktycznie można wykorzystać wszystkie orga-<br />ny wewnętrzne , a więc płuca, zastawki serca, żyły i tęnice, dłoń i przed-<br />ramię, ścięgna, komórki szpiku kostnego,skórę,tkankę kostną, jelita,<br />trzustkę, wątrobę, nerki, serce, oponę mózgową, kostki słuchowe,<br />rogówkę.<br /><br />Pomimo tego, że we wszystkich demokratycznych krajach zachodnich<br />(oprócz Izraela) handel narządami jest zabroniony- kwitnie przestępczy<br />proceder i przynosi ogromne zyski.<br /><br />Transplantologia robi coraz większe postępy i wciąż wzrasta zapotrze-<br />bowanie na przeszczepy , co sprawiło, że w ostatnich latach rozwinął się<br />na wielką skalę handel narządami ludzkimi. Biorcami są bogaci chorzy<br />z krajów wysokorozwiniętych, a dawcami ludzie skrajnie ubodzy i zdes-<br />perowani, najczęściej z krajów Trzeciego Świata.<br />Handlem tym trudnią się międzynarodowe gangi, a przebicie jest równie<br />wysokie jak w handlu narkotykami.<br /><br />W lipcu FBI przeprowadziło masowe aresztowania w stanie New Jersey.<br />W sumie aresztowano 44 osoby, w tym 5 burmistrzów miasteczek,<br />wielu urzędników miejskich i radnych oraz 5 rabinów. Postawiono im<br />zarzuty: pranie pieniędzy oraz handel narządami. Główną rolę grał<br />były rabin z Brooklynu, Levy-Izhak Rosenbaum, który kojarzył<br />dawcę z biorcą. Mając niewątpliwie poczucie humoru i zero skrupułów<br />sam siebie nazywał "swatem". Był nie tylko "swatem", był i pośredni-<br />kiem. Za nerkę płacił dawcy 10 tysięcy $, a sprzedawał ją za 160<br />tysięcy $. Wysoka cenę tłumaczył udziałem wielu urzędników w USA<br />i w innych krajach. Swój proceder uprawiał kilka lat, nim wreszcie<br />FBI udało się zgromadzić dostateczne dowody obciążajace "swata".<br /><br />Indie, pomimo istniejącego tam zakazu, są jednym z ośrodków niele-<br />galnego handlu. W 2008 roku policja współdziałając z Interpolem oto-<br />czyła posesję w zamożnej dzielnicy New Delhi, gdzie mieściła się nie-<br />legalna klinika. Naganiacze zwerbowali tam kilkuset nędzarzy, goto-<br />wych sprzedać za bezcen swoje nerki. Klientami kliniki byli bogaci<br />Hindusi, a także cudzoziemcy.<br /><br />W Chinach milion ludzi rocznie wymaga przeszczepu, a otrzymuje go<br />zaledwie 10 tysięcy chorych. Chińczycy niechętnie zgadzają się na<br />ofiarowanie swych narządów po śmierci. Dwie trzecie przeszczepia-<br />nych narządów pochodzi od skazańców. Chiny są krajem, w którym<br />najczęściej wykonuje się wyroki śmierci. Tak ogromne zaotrzebowa-<br />nie na "części zamienne" sprawiło,że powstał ogromny czarny rynek<br />transplantacyjny. Pośrednicy spokojnie ogłaszają się w internecie<br />a chirurdzy biorący udział w tym procederze zbijają majątki.<br /><br />W sierpniu b.r. tygodnik "Der Spiegel"ujawnił, że bawarska firma farma-<br />ceutyczna Tutogen prowadzi interesy na Ukrainie. Firma sprowadza<br />stamtąd ludzkie "części zamienne" ze zwłok- często bez wiedzy rodzin<br />osób zmarłych. Tygodnik wszedł nawet w posiadanie odpowiedniego<br />cennika - kośc ramieniowa i udowa po 42,90 €. Osierdzie było tańsze-<br />w zależności od wagi , jego cena wynosiła 13,30 do 16,40 euro.<br />Uzyskane części są wykorzystywane w przeszczepach, zwłaszcza w USA.<br />W ostatnich latach handel ludzkimi częściami to już wielki, miedzynaro-<br />dowy rynek o obrotach idących w miliardy.<br /><br />Wyobrazcie sobie- gdyby rozłożyć całego człowieka na części, za ich<br />detaliczną sprzedaż możnaby uzyskać 250 tysięcy dolarów.<br />Tyle tylko, że dopiero po śmierci.......<br /><br />na podst. "Der Spiegel"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-3461281643796952211?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-15878537464207245252009-09-10T09:06:00.049+02:002009-09-10T20:08:46.590+02:00W poprzedniej notce napisałam: "szczęście jest umiejętnością". Uważam<br />to stwierdzenie za słuszne. Odczuwania szczęścia trzeba się po prostu<br />nauczyć, podobnie jak jazdy rowerem czy też samochodem.<br /><br />Szczęście jest wielce subiektywnym odczuciem. Mam koleżankę, która<br />zawsze mówi : ..."my z mężem to nie mamy szczęścia", a ja, patrząc z<br />boku jakoś nie umiem dostrzec tego braku szczęścia. Mają ładne miesz-<br />kanie w ładnym, zadbanym osiedlu, są zabezpieczeni finansowe, ponadto<br />oboje mają dobre (jak na polskie warunki) emerytury. Mają córkę,<br />która wyszła za mąż z miłości i której małżeństwo jest udane, mają<br />wnuczkę, która się świetnie rozwija i nie ma z nią kłopotów w szkole.<br />Kłopoty zdrowotne obojga też mają szczęśliwe finały, choć były chwile<br />napawające nas obawą, czy jeszcze do nas powrócą. Przyznacie, że nie<br />wygląda to na splot nieszczęść - lecz ona wciaż jest przekonana o braku<br />szczęścia. Ale w ich małżeństwie tylko ona ma takie odczucia - jej mąż<br />uważa, że całkiem niezle im się życie ułożyło, po prostu bywały chwile<br />gorsze i lepsze, ale całości nie można oceniać negatywnie.<br /><br />Wiele razy zastanawiałam się dlaczego tak często czujemy się niezbyt<br />szczęśliwi, lub wręcz nieszczęśliwi, podczas gdy nasi bliscy przyjaciele<br />odmiennie postrzegają naszą sytuację.<br />I chyba wiem, skąd to się bierze - są to skutki braku akceptacji siebie.<br />Dlatego też znacznie więcej kobiet niż mężczyzn czuje się nieszczęśli-<br />wymi. Wiele z nas ma ogromne kompleksy na punkcie swego wyglądu.<br /><br />Oglądamy kolorowe czasopisma, a tam same piękne dziewczyny-<br />wszystkie o idealnych proporcjach, zgrabnych nosach, dużych oczach,<br />bujnych włosach, strzelistych piersiach, talii osy i dłuuugich nogach,<br />"zakończonych" szpilkami na 12 cm obcasie. I oglądając te zdjęcia pod-<br />świadomie zaczynamy sie z nimi porównywać, zapominając że:<br />wszystkie te zdjęcia podlegają obróbce komputerowej, dzięki której<br />jest możliwość "podrasowania" urody. Nie zdajemy sobie sprawy jak<br />bardzo można poprawić wygląd odpowiednim makijażem oraz fry-<br />zurą. Nie kojarzymy, że nim owa piękność została sfotografowana, cała<br />ekipa stylistów zajmowała się jej ubraniem, uczesaniem, makijażem.<br /><br />A ten biust strzelisty to być może jest dziełem zdolnego chirurga<br />plastycznego, podobnie jak nos, nieco wydatniejsze kości policzkowe,<br />a wąska talia to efekt liposukcji i usunięcia ostatnich żeber.<br /><br />My oglądamy te zdjęcia i jedyne co widzimy to fakt,że nasz wygląd<br />zdecydowanie odbiega od wyglądu modelki czy też aktorki.<br /><br />Widziałam wynik ciekawej sesji zdjęciowej- na jednym zdjęciu była<br />aktorka w pełni urody- na zdjęciu obok ta sama, ale bez makijażu,<br />bez wspaniałej fryzury, w T-shircie, byle jakiej spódnicy, klapkach<br />bez obcasa. I wierzcie mi- gdyby nie zdjęcie "odpicowanej" aktorki,<br />nigdy nie wiedziałabym kto jest na zdjęciu zrobionym au naturel.<br /><br />Ale my, oglądając te zdjęcia nie zastanawiamy się, co się za nimi kryje<br />i zaczynamy się czuć bardzo nieszczęśliwe, zapominając o jednym-<br />nie jesteśmy aktorkami i modelkami, które z racji swego zawodu są<br />zmuszane do przesadnej dbałości o swą zewnętrzność, pomijając<br />dbałość o swe wnętrze.<br /><br />A w życiu jest tak , że inni naprawdę mniej oceniają naszą urodę,<br />a bardziej to, co sobą reprezentujemy- nasz umysł, naszą wrażliwość,<br />umiejętność współżycia z innymi ludzmi.<br /><br />Nie zdajemy sobie sprawy z tego, że gdy same siebie nie akceptujemy<br />inni też nas nie bardzo akceptują, bo w jakiś niezbadany sposób prze-<br />kazujemy innym sygnał - jestem kiepska, nie lubię siebie , nie warto<br />się mną interesować.<br /><br />Znam b. wiele kobiet mocno odbiegających od wymarzonego przez<br />wiele pań rozmiaru 36. Większość z nich uważa, że są szczęśliwe.<br />Są to osoby , które akceptują siebie i mankamenty swej urody. Nie<br />oznacza to, że o siebie nie dbają. Dbają o to, by ich strój tuszował<br />wady sylwetki, noszą dobrze dopasowaną bieliznę, mają fryzurę dobra-<br />ną do typu urody, dobrany przez wizażystkę makijaż.<br /><br />I mają jeszcze jedną cechę - uśmiechają się często, nawet do obcych,<br />a przebywanie w ich towarzystwie to prawdziwa przyjemność.<br /><br />Nadchodzi kalendarzowa jesień, krótszy dzień, mniej światła, mniej<br />słońca, czas sprzyjający depresjom. A ja proponuję: nie dajmy się<br />jesieni, poświęćmy ten czas na pokochanie swych mankamentów,<br />dostrzeżmy wreszcie, jakie są z nas wspaniałe dziewczyny, zapiszmy<br />się na ćwiczenia stosowne do naszej kondycji, nauczmy się strojem<br />tuszować wady sylwetki - tej jesieni pokochajmy siebie i wtedy będzie<br />nam łatwiej dostrzec szczęście.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-1587853746420724525?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com53tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-68191281333304132532009-09-08T19:56:00.030+02:002009-09-08T21:14:29.785+02:00To nie jest nowe odkrycie. Śmiech obniża poziom hormonów stresu,<br />pobudza wydzielanie hormonów szczęścia, czyli endorfin, a także<br />wytwarzanie przeciwciał.<br /><br />Jest jeszcze jedna korzyść- godzina śmiechu pozwala nam spalić aż<br />500 kilokalorii. A najzabawniejsze jest to,że nasze ciało nie widzi<br />wcale różnicy między śmiechem szczerym a wymuszonym.<br /><br />Jeżeli chcemy mieć poczucie szczęścia, to każdy nasz wdech, każda<br />komórka naszego ciała powinna napełnić się wewnętrznym uśmiechem.<br /><br />Są też inne drogi do szczęścia.<br /><br />Jedzmy sól. Gdy mamy jej niedobory mamy wyraznie obniżony nastrój.<br />Stąd namiętność do chipsów i zachcianki na słone potrawy.<br /><br />Tańczmy, koniecznie przytuleni, policzek przy policzku. Muzyka, ruch<br />i bliski kontakt fizyczny-to wszystko wyzwala w nas pozytywne emocje.<br />Ruch fizyczny ma znaczenie terapeutyczne, pomaga nawet w depresji.<br /><br />Zainteresujmy się filozofią zen i zgodnie z nią zacznijmy akceptować to,<br />co się dzieje tu i teraz. Efektem takiej postawy będzie stan błogiego<br />zadowolenia. Bo szczęście jest umiejętnością.<br /><br />Jedzmy psychoaktywne produkty żywnościowe. Czekolada, ser,<br />banany i jajka zawierają tryptofan, który jest aminokwasem niezbęd-<br />nym do produkcji serotoniny. I pamiętajmy- panie noszące rozmiar<br />42 są znacznie szczęśliwsze niż panie noszące rozmiar 36.<br /><br />Zajmijmy się wolontariatem. Zapewni to kontakt z ludzmi i świado-<br />mość ,że jesteśmy komuś potrzebni.<br />A większość z nas takiej właśnie świadomości potrzebuje.<br /><br />I pamiętajmy, że życie trzeba przyjmować ze śmiechem, traktować je<br />jako kosmiczny żart.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-6819128133330413253?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-88639015985750196252009-09-06T15:21:00.049+02:002009-09-06T20:18:59.935+02:00Wpadł mi w ręce wrześniowy numer "Wiedzy i Życia" i przyprawił mnie<br />o lekki rumieniec wstydu.<br /><br />Żyję sporo lat i wydawało mi się, że okres międzywojnia w Polsce jest mi<br />dobrze znany. Od strony literatury raczej tak, ale okazuje sie, że jestem<br />nieomal zielona, gdy rzecz dotyczy polskiej myśli technicznej.<br /><br />Wiedziałam coś o tym, że produkowaliśmy bardzo dobre parowozy, które<br />były eksportowane, a z czasem lokomotywy spalinowe i elektryczne.<br />Nazwa Łoś kojarzyła mi się nie tylko z przemiłym rogaczem ale i z dobrze<br />ocenianym bombowcem, skonstruowanym przez Jerzego Dąbrowskiego.<br />Wiedziałam też o złamaniu kodu niemieckiej maszyny cyfrującej a doko-<br />nał tego trzyosobowy zespół matematyków-kryptologów.Pracami kiero-<br />wał Marian Rejewski, współpracowali: Jerzy Różycki i Henryk Zygalski.<br /><br />Właściwie mam żal do kolejnych ekip rzadzących w Polsce,że tak mało<br />uwagi poświęcono rozwojowi gospodarczemu II Rzeczypospolitej. A był<br />to rozwój godny uwagi , bo z chwilą uzyskania niepodległości ówczesne<br />władze miały naprawdę niełatwe zadanie zniwelowania różnic występują-<br />cych na terenach 3 zaborów oraz dokonania skoku, by dorównać choć<br />Czechosłowacji.<br /><br />Nasze obecne ugrupowania prawicowe zachłystywały się w zachwytach<br />nad polityką Piłsudskiego, a tak naprawdę godna zachwytu była polityka<br />gospodarcza II Rzeczypospolitej.<br />Do momentu wybuchu II wojny światowej powstało ponad 100 nowo-<br />czesnych wytwórni.<br />To wtedy powstały zakłady opon i polskiego sztucznego kauczuku KER<br />w Dębicy,w Mielcu produkowano samoloty, w Rzeszowie silniki lotnicze,<br />w Sanoku karabiny maszynowe, w Niedomicach koło Tarnowa -celulozę,<br />w Lublinie montowano samochody ciężarowe, w Poniatowie sprzęt dla<br />łączności, w Tarnowie była rafineria miedzi. W trakcie budowy była ele-<br />ktrownia wodna w Myczkowicach na Sanie oraz rurociąg naftowy z Zagłę-<br />bia Borysławsko-Drohobyckiego. Choć ilościowo polski przemysł był<br />skromny, to jakościowo rywalizował z najlepszymi. W planach było jesz-<br />cze dalszych 300 zakładów.<br /><br />Czy ktoś z Was słyszał o majorze Rudolfie Gundlachu i jego wynalazku?<br />Stawiam na atahualpę, miał coś wspólnego z wojskiem, więc pewnie<br />wie, że major Gundlach wynalazł czołgowy peryskop odwracalny,<br />pierwszy który zapewniał pełne pole widzenia, całe 360 stopni. Umożli-<br />wiały to lusterka pryzmatowe umieszczone w ruchomej nakładce.<br />Brytyjscy i amerykańscy producenci czołgów stosowali ten wynalazek<br />w produkowanych przez siebie czołgach, które w ramach programu<br />lend-leade trafiły do ZSRR. Tam został bezpardonowo skopiowany i<br />zainstalowany w czołgach T-34 i IS-1. Powrócił do Polski ze wschodu<br />i wszedł do wyposażenia LWP jako Peryskop Obserwacyjny MK-4.<br /><br />O Józefie Kosackim, konstruktorze skutecznego wykrywacza min (Mine<br />Detector Polish Mark 1) też mało kto wie, a znalazł się on w wyposażeniu<br />brytyjskich sił zbrojnych.<br /><br />W listopadzie 1940r w Londynie powstał Wojskowy Instytut Techniczny,<br />w którym wznowiono produkcję polskiego działa przeciwlotniczego kalibru<br />40mm, produkowanego przez Z-dy Cegielskiego w Poznaniu. Ponadto<br />polscy konstruktorzy stworzyli kilka rodzajów broni: Jerzy Podsędkowski<br />działko kalibru 20 mm, Kazimierz Januszewski połautomatyczny karabin<br />EM2, poza tym Januszewski i Aleksander Czekalski przyczynili się do<br />skonstruowania wraz z brytyjczykami działa bezodrzutowego, zastosowa-<br />nego w kampanii w Afryce Północnej.<br /><br />W dziedzinie lotnictwa, w II wojnie światowej wykorzystano również kil-<br />ka polskich wynalazków.<br />Zbigniew Oleński udoskonalił Spitfira powiekszając pole widzenia pilota<br />i ułatwiając mu opuszczenie maszyny w przypadku konieczności ratowa-<br />nia się na spadochronie.<br />Tadeusz Czaykowski wyeliminował niebezpieczne drgania w pościgow-<br />cach Tempest, używanych m.in. do zwalczania pocisków<br />rakietowych V-1.<br />Wacław Czerwiński swym wynalazkiem przestrzennego kształtowania<br />sklejki drzewnej na gorąco umożliwił zastąpienie niektórych aluminio-<br />wych elementów konstrukcyjnych elementami produkowanymi ze sklejki.<br />W bombowcach brytyjskich zainstalowano opracowane przez Władysława<br />Świąteckiego specjalne wyrzutniki wykorzystujące zasadę dzwigni<br />wielokrotnej. Jerzy Rudlicki rozwinął tę koncepcję i opracował wyrzutnik<br />do bombardowań powierzchniowych z dużej wysokości, który został<br />zastosowany w amerykańskich bombowcach B-17 Flying Fortress.<br /><br />Mieliśmy również swój udział w bitwie o Atlantyk.To Wacław Struszyński<br />skonstruował antenę namiarową umożliwiającą wykrywanie i lokalizację<br />niemieckich okrętów podwodnych, gdy korzystały one z łączności radio-<br />wej na wielkich częstotliwościach. Anteny te montowano na okrętach es-<br />kortujących konwoje morskie.<br />Juliusz Hupert wynalazł stabilizator częstotliwości nadajników okrętowych.<br /><br />Inżynier Heftman kierował wytwarzaniem zminiaturyzowanych radiostacji<br />własnego pomysłu, dla ruchu oporu w krajach okupowanych.<br />Henryk Magnuski, pracujący od 1940 roku w amerykańskiej f-mie Moto-<br />rola opracował pierwszą, opartą na modulacji częstotliwości, radiową stację<br />wojskową dla najniższych szczebli dowodzenia SCR-300, lekką i o stosu-<br />kowo dużym zasięgu. A Zygmunt Jelonek stworzył radiostację WS Nr 10,<br />pionierską w skali światowej linię radiową o ośmiu kanałach komunika-<br />cyjnych, która umożliwiła łączność dowództwa z oddziałami walczącymi<br />na plażach Normandii podczas inwazji na początku czerwca 1944r.<br /><br />Wszyscy wyżej wymienieni naukowcy i wynalazcy nigdy nie powrócili<br />do Polski, a Polska jakby o nich zapomniała.<br />Jestem w stanie zrozumieć ekipy rządowe z okresu PRL, ale jakoś nie<br />mogę zrozumieć milczenia na ten temat ekip firmowanych przez<br />polską prawicę.<br /><br />Oczywiście nie wymieniłam tu wszystkich polskich wynalazców i<br />naukowców z okresu II Rzeczypospolitej.<br />Więcej na ten temat można znalezć we wrześniowym numerze mie-<br />sięcznika "Wiedza i życie", art. Bolesława Orłowskiego "Zapomniani<br />Zwycięzcy".<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-8863901598575019625?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-31970941023942531402009-09-04T17:30:00.017+02:002009-09-04T19:21:49.203+02:00Dziś robię ukłon w stronę męskiej części czytających moją pisaninę, bo<br />podobno samochodziki to ulubione zabawki chłopców, niezależnie od<br />ich wieku. Uprzedzam - to są diablo drogie zabawki.<br /><br />Pagani Zonda Cinque. Nadwozie tego samochodu jest wykonane tylko<br />z tytanu i włókna węglowego, i waży zaledwie 1200 kg. Pod maską<br />drzemie 678 koni mechanicznych, które zapewnia 12-to cylindrowy<br />widlasty silnik Mercedes-Benz AMG. Autko jest dwuosobowe i bez<br />trudu olśnicie swą pasażerkę osiągając prędkość 100 km/godz w 3,4<br />sekundy.Auto bez trudu wytrzymuje boczne przeciążenia rzędu 1,45 G.<br />W układzie przeniesienia napędu zastosowano zmecahnizowaną,<br />6-stopniową skrzynię biegów , wydech jest tytanowy, a tarcze hamul-<br />cowe ze spieków ceramicznych. Jak dotąd zbudowano 5 takich aut.<br />Cena bez podatków - 1,3 miliona euro.<br /><br />Zastanawiacie się pewnie kto kupuje takie drogie samochody. Otóż<br />mają one wzięcie wśród rosyjskich miliarderów i arabskich szeików,<br />potentatów naftowych. Najczęściej wcale nie służą do jazdy, lecz<br />do ozdoby klimatyzowanych garaży.<br /><br />Kolekcje takie posiadają : sułtan Brunei i Mohammed Bin Sulajem,<br />książę Dubaju, który jest znanym kierowcą rajdowym. Obydwaj<br />chlubią się Mercedesami CLK GTR- książę ma tylko jedną sztukę,<br />a sułtan aż pięć. Z założenia samochód miał być autem wyścigowym,<br />więc jest niski, szeroki, ma futurystyczną sylwetkę, ryczący, dwuna-<br />stocylindrowy silnik o pojemności nawet 7,3 litra i o mocy od 612 do<br />664 koni mechanicznych. Wyprodukowano ich aż 26 sztuk.<br />I pomimo ogromnej ceny i tych wszystkich osiągnięć nie jest to<br />samochód komfortowy. I jak dla mnie -całkiem brzydki.<br /><br />W garażu sułtana Brunei znajduje się również dziewięć sztuk aut<br />McLarena F1 z homologacją do jazdy po normalnej drodze. W sumie<br />wyprodukowano tych aut aż 106 sztuk, a dotychczas sprzedano 65.<br />Kto więc dysponuje kwotą od 2 do 4 mln dolarów, może bez trudu<br />nabyć to auto. Starszy, trzyosobowy model jezdził z szybkością<br />388 km/godzinę.<br /><br />Jeżeli ktoś chce nieco zaoszczędzić, można kupić model bardziej<br />popularny i poddać go wyszukanemu tuningowi. Zajmuje się tym<br />studio Gemballa z niemieckiej miejscowości Leonberg.<br />Za drobne 300 tysięcy euro Niemcy zamienią Porsche Carrera GT<br />w jedyny swego rodzaju ekstrawagancki samochód o nazwie<br />Gemballa Mirage GT Carbon Edition.<br />Przeróbce ulegną między innymi : zawieszenie, hamulce oraz elementy<br />odpowiedzialne za opływ strugi powietrza.<br />I tym sposobem, samochód napędzany 10-cylindrowym silnikiem o<br />mocy 670 koni mechanicznych - pędzi z szybkością 335 km/godz.<br />Firma z Leonberga zapewnia, że takich samochodów wyjedzie z ich<br />warsztatu zaledwie kilka.<br /><br />Ciekawe co wyszłoby im z Citroena C3. <br /><strong></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-3197094102394253140?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-82059576545310411622009-09-02T12:02:00.030+02:002009-09-02T12:59:11.608+02:00Dwudziesty pierwszy wiek kroczy przez świat, a wraz z nim stare prze-<br />sądy: odpukujemy w niemalowane drewno, przybijamy nad drzwiami<br />podkowę na szczęście , z jakiegoś dziwnego powodu ustawiamy pannę<br />młodą po lewej stronie pana młodego, a rozsypanie soli uważamy za<br />zwiastuna złych wieści. Ale skąd to się wzięło?<br /><br />Odpukiwano w drewno, by odpędzić złe moce, bo drewno kojarzyło się<br />z krzyżem, na którym został ukrzyżowany Jezus. W wielu kościołach<br />znajdowały się fragmenty owego krzyża, uważane za relikwię, zapew-<br />niające zdrowie i pomyślność, gdy się jej dotknie lub ucałuje.<br />W końcu każde drewno zaczęto uważać za symbol krzyża i stąd owo<br />odpukiwanie.<br /><br />W czasach pogańskich ludzie oddawali drzewom cześć boską, a naj-<br />bardziej tym, w które uderzył piorun, bo wtedy stawały się one<br />siedzibą gromowładnego bóstwa i dotknięcie jego pnia zapewniało<br />powodzenie.<br /><br />Sól od zarania cywilizacji towarzyszyła ludziom i była obecna w obrzę-<br />dach, składano ją bogom w ofierze. Jedzenie bez soli uważane było za<br />obrazę bogów.<br />A w starożytnym Rzymie żołd wypłacano żolnierzom właśnie solą.<br />Sól oczyszcza i dlatego stała się symbolem czystych transakcji i<br />nieprzekupności, a z powodu swych własności konserwujących-<br />symbolem długotrwałej przyjazni i nieśmiertelności.<br />Arabowie stawiają przed gościem sól, aby zapewnić go, że mają wobec<br />niego czyste zamiary.<br />W Szkocji piwowarzy i winiarze wrzucaja garść soli do moszczu, by<br />odpędzić.... wiedzmy.<br />Wszędzie, od najdawniejszych czasów aż do dziś, rozsypanie soli<br />jest uważane za zwiastun nieszczęścia.<br /><br />Przybijanie podkowy nad drzwiami- wg jednej wersji miało odpędzić<br />od domu czarownice. Bo podobno czarownice ogromnie bały się<br />koni i dlatego latały na miotłach. I stąd prosty wniosek- podkowa nad<br />drzwiami kojarzyła się czarownicy z koniem, więc ten dom omijała.<br /><br />Wg drugiej wersji do pewnego kowala imieniem Dunstan przybył<br />diabeł w przebraniu i prosił, by go podkuć. Kowal natychmiast poznał<br />kto jest jego klientem i tak boleśnie go podkuwał, że diabeł marzył<br />o ucieczce. Ale kowal wypuścił go dopiero wtedy, gdy diabeł przysiągł,<br />ze nigdy nie przestąpi progu domu, na którego drzwiach będzie wisiała<br />podkowa.<br /><br />A panna młoda dlatego stoi po lewej stronie pana młodego by mógł on<br />trzymać w prawej ręce miecz i w razie potrzeby odeprzeć atak zaz-<br />drosnego rywala lub rozgniewanego rodzica, który nie wyrazil zgody<br />na ślub.<br />I to bardzo praktyczne rozwiązanie, zwłaszcza w dzisiejszych czasach.<br /><br />A wiecie, dlaczego wymieniamy uścisk prawymi dłońmi? Też proste-<br />w ten sposób uniemozliwiamy sobie wzajemnie schwycenie za miecz.<br /><br />No cóz - jakoś dzis nikt z mieczem nie chodzi, ale jak widać niezwykle<br />silne są ludzkie przyzwyczajenia.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-8205957654531041162?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com39tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-6514377798642623422009-09-01T09:57:00.035+02:002009-09-01T14:00:42.083+02:00Nie śmiejcie się ze mnie, ale odkąd przestałam chodzić do szkoły , to<br />bardzo polubiłam wrzesień.<br /><br />Słońce już nie przypieka nieprzyzwoicie, dużo zielonych liści na drzewach,<br />chociaż złocistość zaczyna też dochodzić do głosu , a niebo ma teraz<br />specyficzny kolor - taką jaśniutką niebieskość. Gdy nie wieje wiatr czuję<br />w powietrzu spokój, ciszę spełnienia.<br /><br />Gdy w ten piękny dzisiejszy poranek spacerowałam z psem, dotarło do<br />mnie, że to właśnie w taki piękny wrześniowy poranek, 70 lat temu,<br />poranną ciszę zakłóciły wystrzały, ryk silników i huk bomb.<br /><br />Najprawdopodobniej pierwsze bomby padły na Ostrów Wielkopolski i<br />Poznań (godz. 4,30),następnym bomardowanym obiektem był Wieluń,<br />zbombardowany 10 minut pozniej. Tyle można znalezć przeglądając bar-<br />dzo dokladnie polskie archiwalia. I tak naprawdę wcale nie jest pewne,<br />czy to na Westerplatte padły pierwsze strzały we wrześniu 1939r.<br />Zresztą tak naprawdę nie ma to wielkiego znaczenia. Dla mnie osobiście<br />głupotą jest urządzanie z tej okazji uroczystości.<br /><br />Według Rosjan II wojna światowa to ich wielka wojna ojczyzniana i<br />dla nich, jej początek to upalny dzień 22 czerwca 1941 roku. Termin<br />wielka wojna ojczyzniana został po raz pierwszy użyty przez Stalina<br />w dniu 3 lipca 1941 roku, w trakcie przemówienia radiowego do naro-<br />dów ZSRR.<br /><br />A dla Amerykanów datą rozpoczęcia II wojny światowej jest dzień<br />7 grudnia 1941 roku, czyli dzień napaści Japończyków na Pearl<br />Harbor, oraz wypowiedzenie 11 grudnia 1941 r. wojny USA przez III<br />Rzeszę.<br />Nie wiem, czy wielu Polaków wie, że w 2005 roku w Waszyngtonie,<br />przed 65 rocznicą <strong>zakończenia</strong> <strong>wojny , </strong>otwarto wspaniałą budowlę,<br />upamiętniająca II wojnę światową. Jest to owalny plac, zdobiony fontan-<br />nami i i szeregami wspaniałych kwiatów i drzew. Prowadzą do niego dwie<br />okazałe bramy-jedna z napisem PACYFIK, druga z napisem ATLANTYK.<br />A główny napis głosi: "DRUGA WOJNA ŚWIATOWA: 1941 - 1945 "<br />W USA panuje niemal powszechna ignorancja wcześniejszych wydarzeń<br />w Europie i na Dalekim Wschodzie.<br /><br />A dla Chin II wojna światowa zaczęła się 7 lipca 1937 roku japońską<br />inwazja na Chiny, choć tak naprawdę wkroczenie wojsk japońskich do<br />Mandżurii nastapiło 13 września 1931 roku.<br />W chińskich podręcznikach do historii podaje się jednak tę datę z 1937<br />roku, ponieważ w dniu tym Japończycy podczas napadu na Nankin<br />zabili ponad 200 tysięcy osób.<br /><br />O ile rosyjscy uczniowe czytając swe podręczniki do historii nie dowiedzą<br />się z nich nic na temat udziału aliantów w II wojnie światowej, o tyle<br />chińczycy wiedzą o udziale aliantów, ponadto uważają, że "chińska wojna<br />przeciw Japonii wiązała przytłaczającą wiekszość wojsk lądowych oraz<br />część wojsk lotniczych i marynarki wojennej Japonii, co stanowiło pomoc<br />dla europejskiego pola bitwy".<br /><br />70 lat w historii narodów to mała chwila, ot tyle co mrugnięcie powieką.<br />W dalszym ciągu II wojna światowa ciągle jest dla nas pełna tajemnic.<br />Nadal zamknięte są przed opinią publiczną liczne materiały tajnych<br />służb Wielkiej Brytanii i Związku Radzieckiego.<br /><br />Nie ma zgody co do daty rozpoczęcia wojny, ale i data jej zakończenia też<br />jest niejasna: 8 maja według Zachodu, 9 maja wg Rosji, a może jednak to<br />dzień 2 września 1945 r, gdy poddała się Japonia?<br /><br />Niezależnie od tego jaką datę przyjmiemy za początek II wojny świato-<br />wej i jej zakończenia, wszystkie narody powinny mieć świadomość, że<br />przyniosła ona śmierć milionom ludzi i ogrom nieszczęść nie tylko<br />napadniętym narodom, napastnikom też.<br /><br />Pamiętajmy o tym, ale zaprzestańmy czcić początek wojny, czcijmy<br />radośnie i uroczyście jej zakończenie , jak robią to inne narody.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-651437779864262342?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-66863316336168102812009-08-29T21:30:00.054+02:002009-08-30T00:41:37.734+02:00Nie wiem dlaczego, ale jakoś umknęło mi, że ten rok jest Rokiem<br />Słowackiego.<br />Zawsze wydawało mi się, że jego życiorys jest jakiś niejasny, niedopo-<br />wiedziany.<br />Niewątpliwie nie miał dobrych kontaktów z ludzmi. Niektórzy byli<br />przekonani ,że jest zazdrosny o Mickiewicza, inni uważali go za nie<br />całkiem normalnego.<br /><br />Po roku 1842 twórczość Słowackiego i całe jego życie uległy zasadni-<br />czej zmianie. Słowacki bowiem , jak wielu innych Polaków na emigracji<br />we Francji, spotkał Andrzeja Towiańskiego.<br /><br />Towiański był postrzegany dwojako- w oczach jednych był mistykiem,<br />prorokiem i geniuszem, inni widzieli w nim hochsztaplera i Rasputina<br />polskiej emigracji.<br /><br />W katedrze Notre Dame Towiański wygłosił przemówienie do Polaków.<br />Dla wielu był to wstrząs, bowiem historię opisywał jako pochód<br />duchów idących ku Bogu. Duchów, które za popełnione grzechy zosta-<br />ją uwięzione w ludzkich ciałach.<br />Polakom wyznaczył Towiański uprzywilejowaną rolę tych, którzy<br />wkraczając na drogę pokuty, mają otworzyć nową erę w dziejach ludz-<br />kości i poprowadzić wszystkich do nieba.<br />W tym celu założył Koło Sprawy Bożej, do którego przyłączyło się<br />wielu emigrantów polskich, oraz Słowacki i Mickiewicz.<br /><br />Polscy emigranci byli słabo zintegrowani ze społeczeństwem Francji,<br />mieli poczucie obcości, a silne uczucia patriotyczne nie pozwalały im na<br />spokojne zapuszczenia korzeni, na to nakladały się też kłopoty językowe.<br />Nie powinno nas dziwić, że Towiański zawładnął tak silnie psychiką<br />swych zwolenników , że zaczęli się uważać za wybrańców. Psychiatria<br />zna takie przypadki- jest to "indukowane zaburzenie urojeniowe".<br />Induktorem był Towiański.<br /><br />Wydawać by się mogło, że gdy osoba zaindukowana wyjdzie spod wpły-<br />wu jednostki indukującej, jej urojenia ustąpią. Słowacki wprawdzie w<br />1843 roku zerwał stosunki z Kołem Sprawy Bożej, ale tylko dlatego,<br />że był przekonany o tym, że on również został w jakiś sposób przez<br />Boga namaszczony.<br /><br />Słowacki zaczął uważać się za ducha wiodącego i zaczął tworzyć własny<br />system mistyczny.Twierdził, że latem 1844 roku w Pornic nad Atlan-<br />tykiem doznał na skałach objawienia, podczas którego przeżył zjedno-<br />czenie z Synem Bożym, Bogiem i całością stworzenia.<br />W "Genezis z Ducha" pisał: "Jam się nagle uczuł w przeszłości Nieśmier-<br />telnym, Synem Bożym, Stwórcą widzialności". Uznał, że poznał już<br />cała Prawdę. Zaczął w swoim poczuciu rozumieć wszystko, nie było już<br />przed nim żadnych tajemnic, znał zarówno przeszłość jak i przyszłość.<br />W terminach psychaiatrycznych taki stan umysłu nazywany jest<br />iluminacją urojeniową.<br /><br />Od momentu owego olśnienia Słowacki zaczął twierdzić, że stał się<br />szczególnym medium pomiędzy ludzmi a Bogiem.<br />Był pewien, że głosił słowo usankcjonowane przez Stwórcę.<br />Psychiatria określa takie przypadki jako urojenie wielkościowe.<br />Jednocześnie owe prawdy głoszone przez poetę, choć osadzone w tra-<br />dycji Pisma Świętego, stały w sprzeczności z oficjalną doktryną<br />głoszoną przez Kościół.<br /><br />Słowacki uważał, że ma misję związaną z przekazaniem ludziom swojego<br />systemu mistycznego- idei genezyjskiej. Wielokrotnie podkreślał, że to<br />Duch dyktuje mu treść jego zapisów. A jeśli nie była to tylko przenośnia,<br />jeśli słyszał przemawiający głos, doświadczał halucunacji głosowych?<br />A może były to objawy schizofrenii paranoidalnej? <br /><br />Pod koniec życia Słowacki bardzo się zaniedbał. Z wymuskanego dandysa<br />stał się ascetą. Ograniczył krąg znajomych do osób wyznających te same<br />prawdy co on. Z osoby zainteresowanej światem, sprawami emigracji,<br />zmienil się w samotnika, którego nie obchodziła codzienność i realia.<br />Zerwał również wieloletnią przyjazń z Krasińskim.<br /><br />Analizując życiorys Słowackiego po spotkaniu z Towiańskim, nie możemy<br />jednoznacznie stwierdzić, że cierpiał na jakąś chorobę psychiczną. Być<br />może przeżywał jakieś załamanie psychiczne.<br /><br />A nawet gdyby był chory psychicznie, to fakt ten w żaden sposób nie<br />podważa wartości literackiej jego dzieł z okresu mistycznego.<br />Kto wie - może bez tego "dodatku szaleństwa" wcale by nie powstały?<br /><br />Fryderyk Nietzsche, Wacław Niżyński, Vincent van Gogh, Filip Dick-<br />wszyscy oni chorowali psychicznie, co nie zmienia faktu, że ich<br />twórczość do dziś uznawana jest za wielką.<br /><br />Do końca roku 2009 jeszcze trochę czasu zostało, to nie będzie jedyny<br />post o Słowackim.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-6686331633616810281?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-37902949052554647322009-08-28T21:34:00.035+02:002009-08-28T23:27:18.892+02:00Nie miałam nawet bladego pojęcia, że istnieje coś takiego jak<br /><br />DZIEŃ BLOGA.<br /><br />Więcej Wam powiem - na początku ubiegłego roku po raz pierwszy w<br />życiu "weszłam na blog". To był czysty przypadek, szukałam wiado-<br />mości nt. decoupage'u, który właśnie stał się mym nowym hobby.<br />Potem poskakałam po różnych linkach, a w pewnym momencie ośmieli-<br />łam się skomentować jakiś post. Potem komentowałam coraz częściej i<br />doszłam do wniosku, że to nie fair komentować samemu nie prowadząc<br />bloga, trzeba dać innym szansę na komentarze. To był jeden z powodów<br />założenia własnego bloga. Powód drugi: lubię pisać, nie sprawia mi to<br />trudności, zawsze coś pisałam - notki z podróży, listy do przyjaciół,<br />czasem coś do szuflady. Powód trzeci: lubię wymieniać się poglądami a<br />jednocześnie zrobilam się mało towarzyską osobą.<br /><br />I to są powody, dla których zaczęłam blogować.<br /><br />Co mi daje blog? Wiele, naprawdę. Piszę o tym co mnie interesuje, co<br />jest skrajnym egoizmem i za co przepraszam. Blogowanie pozwala mi<br />pokonywać coś z czym walczy mój organizm, jest swego rodzaju lekiem.<br /><br />Może wyda Wam się to dziwne, ale czytanie cudzych blogów uświadomiło<br />mi, że nie jestem takim okropnym dziwolągiem, że są osoby mające<br />takie same jak ja problemy i takie same poglądy na rzeczywistość.<br /><br />Dołączenie do blogowej braci sprawiło, że poznałam wiele ciekawych<br />osób, a nawet znalazłam przyjaciół. Spotykamy się nie tylko na blogu,<br />prowadzimy korespondencję.<br /><br />A teraz najmilsza dla mnie część tego "łańcuszka' do którego wplótł<br />mnie Mironq - chcę zarekomendować 5 blogów, które naprawdę<br />warto poznać:<br /><br />Nitager: <a href="http://nitager.blog.onet.pl/">http://nitager.blog.onet.pl/</a><br /><br />To talent pisarski. Ciągle czekam co nowego napisze i bardzo chciała-<br />bym przeczytać jego opowiadania zebrane drukiem, wydane przez<br />jakąś oficynę wydawniczą.Pisze świetnie i....zazdroszczę mu tego.<br /><br />JKK : <a href="http://gazeta-domowa.blog.onet.pl/">http://gazeta-domowa.blog.onet.pl/</a><br /><br />Komentarze Jerzego są zawsze eleganckie w formie, wyważone,trafne<br />a jednocześnie dowcipne. Nie ociekają zółcią ani jadem co niestety<br />na blogach komentujących nasza rzeczywistość częstym nie jest.<br /><br />Margo4: <a href="http://mmsadek.blog.onet.pl/">http://mmsadek.blog.onet.pl/</a><br /><br />To blog zza Oceanu. Margo dpopiero zaczyna bywać w blogowym<br />świecie, ale bardzo ciekawie pisze o tym co za Wielką Wodą się<br />dzieje i trafnie komentuje co u nas się zdarza.<br /><br />Atahualpa: <a href="http://zapiski-ponuraka.blog.onet.pl/">http://zapiski-ponuraka.blog.onet.pl</a> <br /><br />Podziwiam jego blog, bo Atahualpa niezwykle rzetelnie przybliża nam<br />wiele zagadnień z historii współczesnej i ma poczucie humoru,<br />chociaż rekomenduje się jako ponurak.<br /><br />Effcia: <a href="http://zapiski-niesforne.blog.onet.pl/">http://zapiski-niesforne.blog.onet.pl</a><br /><br />Warto poznać blog Effci. To nauczycielka z powołania, pozornie krucha,<br />bardzo wrażliwa, ale ma w sobie siłę.<br />Ona naprawdę rozumie i kocha te dzieciaki, ja Ją podziwiam, bo dawno<br />bym to patałajstwo udusiła.<br /><br />Kochani, tak naprawdę to najchętniej wymieniłabym wszystkich, do<br />których zaglądam i mam ich wymienionych w moich linkach. Bo każdy<br />wnosi wiele do mego życia i wszystkich cenię i lubię.<br /><br />A teraz zasady zabawy:<br />1.Napisz na swoim blogu specjalną notkę, w której opiszesz dlaczego<br />zostałaś/eś blogerem.Czy blogi zmieniły coś w Twoim życiu. Co Ci<br />daje blog.Czy dzięki blogom przeżyłeś coś ciekawego? Czy dzięki<br />blogowaniu poznałeś ciekawych ludzi?<br />2.Opisz 5 blogów. ktore uważasz za warte poznania przez innych.<br />Oppublikuj linki do nich na swoim blogu i w ten sposób wytypuj ich<br />autorów do naszej zabawy.<br />3.Umieść w tej notce naszą grafikę.<br />4.Pod notką umieść zasady zabawy.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-3790294905255464732?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-3339499748024485342009-08-24T09:19:00.051+02:002009-08-24T16:01:42.956+02:00Kościół Mądrości Bożej, mylnie nazywany Kościołem Św. Zofii, jest<br />pięcionawową bazyliką i został ufundowany przez cesarza Konstantyna<br />Wielkiego. Wiele razy był niszczony, czasem w wyniku działań wojen-<br />nych, czasem w wyniku trzęsień ziemi i za każdym razem odbudowy -<br />wany. Przez ponad 1000 lat pełnił funkcję kościoła, a przez ponad 500<br />lat funkcję meczetu.<br />Architektami Aya Sofyi byli: Antemiusz z Tralles oraz Izydor z Miletu.<br /><br />W 1935 roku Ataturk uczynił z niego muzeum. Było to genialne posunię-<br />cie, zwłaszcza, że zarówno muzułmanie jak i chrześcijanie chcieliby<br />Aya Sofyie uczynić miejscem kultu swych religii.<br /><br />Prawidłowe zwiedzanie Aya Sofyi to prawdziwe misterium, ale tylko<br />ten sposób zwiedzania pozwoli docenić niezwykłość i piękno tego<br />miejsca. Oczywiście zaczynamy od opłacenia wstępu- poezja życia:)<br /><br />Zwiedzanie zaczynamy od tarasu przed głównym wejściem.<br />Stąd widzimy ruiny teodozjańskiego kościoła i stare, zachowane do dziś<br />schody. Teraz zaczynamy pomaleńku,stopień , po stopniu wchodzić<br />do kościoła. Na początku otacza nas ciemność rozświetlana kolorowym<br />światłem sączącym się przez witraże. Gdy wzrok przywyknie do tego<br />półmroku, widzimy dwoje masywnych drzwi, a za nimi, w dali,<br />w mglistym świetle widzimy półkopułę migoczącą złociście- to mozaika<br />z wizerunkiem Madonny z Dzieciątkiem.<br />Pomału przechodzimy kilka kroków dalej i zatrzymujemy się dokładnie<br />pośrodku pierwszego przejścia- teraz oddalona mozaika jest widoczna<br />wyraznie, a absyda poniżej tworzy z nią harmonijną całość.<br />Teraz spoglądamy w górę, a ponad trzecimi, największymi drzwiami<br />ukazuje się nam wspaniała mozaika, przedstawiająca Chrystusa Panto-<br />kratora (Wszechwładcę). Sylwetka Chrystusa jest widoczna cała,<br />twarz jest zasłonięta. Przesuwamy się kilka kroków do przodu i już<br />widzimy twarz Pantokratora. Teraz spoglądamy w głąb kościoła i<br />widzimy, że półkopułę z Madonną i Dzieciątkiem wieńczy jeszcze jedna<br />półkopuła, a w górze, ponad nimi znajduje się słynna, główna kopuła<br />kościoła. Teraz sylwetka Chrystusa jest widoczna w całej swej<br />okazałości.<br />Przechodzimy przez drugie drzwi, w stronę ogromnych Wrót Królew-<br />skich i wtedy okazuje się, że ogromna kopuła główna jest tylko<br />półkopułą; w połowie drogi do Wrót Królewskich widać rząd okien.<br />Gdy zbliżymy się do przejścia dopiero wtedy widzimy prawdziwą,<br />główną kopułę -wygląda jakby była zawieszona w przestrzeni.<br />Wrażenie jest niesamowite.<br /><br />A gdy uświadomimy sobie,że wtedy nie było maszyn budowlanych,<br />i wszystko wnoszono na własnych plecach a i materiały budowlane<br />nie były niczym wzmacniane- tym większy podziw nas ogarnia.<br />Okazuje się, że kopuła skonstruowana była z cegieł-pustaków,<br />wykonanych na wyspie Rhodos ze specjalnej, lekkiej glinki.<br />Niestety konstrukcja pierwotna przetrwała jedynie 11 lat, nim<br />runęła na skutek trzęsienia ziemi.<br />Przez całe wieki, następujący po sobie cesarze bizantyjscy jak i os-<br />mańscy sułtani, wielokrotnie odbudowywali kopułę, dobudowywali<br />przypory,wzmacniali fundamenty. Kopułe podpierają masywne fila-<br />ry,wbudowane w wewnętrzne mury.<br />Oświetlenie stanowią osmańskie żyrandole, które zwisają nisko nad<br />podłogą, dawały one światło współgrające ze światłem jakie dawa-<br />ły rzędy lampek oliwnych, umieszczonych u podstawy kopuły i na<br />balustradach galerii.<br /><br />Oczywiście są tu również "pamiątki" po osmańskich władcach -<br />chór pochodzi z czasów osmańskich, tak samo jak nisza modlitewna,<br />wskazująca wiernym kierunek , gdzie jest Mekka. Sułtan Murad<br />kazał tu ustawić olbrzymie alabastrowe urny na wodę, by wierni<br />przed modlitwą mogli dokonywać rytualnych ablucji przed modłami.<br />Są tu również medaliony z wyrytymi pozłacanymi arabskimi literami,<br />dodane tu w połowie XIX wieku. Litery arabskie same w sobie są oz-<br />dobne, a te napisy zostały wykonane przez mistrza kaligrafii.<br /><br />Gdy Turcy opanowali Konstantynopol mozaiki musiały zniknąć.<br />Na szczęscie nie usunieto ich, a tylko zatynkowano. Prace renowacyjne<br />wciąż trwają, a najpiękniejsze mozaiki są w galeriach, które w czasach<br />Bizancjum, były zarezerwowane dla kobiet.<br />Uwierzyłam na słowo, nie oglądałam, bo wymagało do wdrapania się<br />na galerię, a ja już zwyczajnie nie miałam sił.<br /><br />Przed wyjściem z Aya Sofyi przeszliśmy jeszcze przez przedsionek i<br />weszliśmy w drzwi, ktore były na jego końcu. Kazano nam się odwró-<br />cić- ponad drzwiami była jedna z najpiękniejszych - mozaika z X wieku.<br />Jest na niej Madonna z Dzieciątkiem, po lewej stronie Konstantyn<br />Wielki oddający pod jej pieczę Konstantynopol, po prawej- Justynian<br />powierzający świątynię Aya Sofyia.<br /><br />Pomyślcie, jedno miejsce jednoczy dwa odrębne kulty religijne. Z takim<br />samym zachwytem oglądają to miejsce muzułmanie jak i chrześcijanie.<br />A za ten stan rzeczy dziekujmy rozumowi Ataturka.<br /><br />Nie będę ukrywała,że bylismy po tym zwiedzaniu zupełnie "padnięci".<br />Jeżeli mój opis zachęci kogokolwiek do zwiedzenia Stambułu to pamię-<br />tajcie - Stambuł ma cała masę zabytków naprawdę wartych obejrzenia.<br />I nie zróbcie takiego głupstwa jak my - minimalny czas na zwiedzanie to<br />jednak 10 dni. Stambuł ma wspaniałe muzea i jest ich naprawdę dużo.<br />Jest również muzeum Tkanin, w którym są eksponowane dywany i<br />kilimy, Muzeum Mozaik, Muzeum Sztuki Tureckiej i Islamskiej.<br />Wszędzie eksponaty są opatrzone tabliczkami w języku angielskim. Jest<br />wiele meczetów, pięknych parków i możliwość popływania stateczkiem<br />wycieczkowym po Bosforze.<br /><br />Przy okazji wyjaśniam- wcale nie mam tak dobrej pamięci- mam swoje<br />notatki robione wtedy "na gorąco". Robiłam je zawsze, gdy zwiedzałam<br />moim zdaniem ciekawe miejsca.<br /><br />Drogę powrotną do Burgas przespałam, przynajmniej nie widziałam<br />tych zabójczych zakrętów i przepaści.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-333949974802448534?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-9469368518326575432009-08-23T19:19:00.043+02:002009-08-23T22:29:06.106+02:00Po całodziennym dreptaniu noc była stanowczo za krótka na wypoczy-<br />nek. Zza okna znów dochodziła ta dziwna, monotonna muzyka, słychać<br />było smiechy i klaksony aut. Zazdrościłam koleżance jej pokoju, którego<br />okno wychodziło na jakiś wewnętrzny mur odległy o pół metra.<br />Pobudka była o 6,30, szybkie śniadanie (byliśmy na śniadaniu pierwsi),<br />taxi i w drogę.<br /><br />Pałac Topkapi przez blisko 3 wieki był rezydencją sułtanów. Zaraz po<br />zdobyciu miasta, na Trzecim Wzgórzu, w miejscu dawnego Forum<br />Teodozjusza, zaczęto wznosić pałac dla Mehmeda. Budowano go 4 lata,<br />ale nie przypadł do gustu sułtanowi, więc na Pierwszym Wzgórzu,<br />w pobliżu kościoła Hagii Sophii , zbudowano Nowy Pałac.<br /><br />Za czasów republiki Topkapi stał się najpiękniejszym muzeum Turcji.<br />Znajomi sprawili nam niespodziankę, załatwiając prywatnego przewod-<br />nika.Wyobrazcie sobie, że co roku, we wnętrzach pałacowych, w końcu<br />czerwca lub na początku lipca, odgrywana jest opera Mozarta "Uprowa-<br />dzenie z Seraju".<br /><br />Topkapi nie został wybudowany na planie pałacu europejskiego-jeden<br />duży budynek otoczony ogrodami. Jest to raczej cały ciąg pawilonów,<br />kuchni, koszar, sal recepcyjnych, altan, komnat mieszkalnych, zbudowa-<br />nych wokól centralnej, zamkniętej przestrzeni , a całość przypomina<br />ufortyfikowany obóz. Takie 2 w 1- pałac i warownia.<br />Pomimo wywieszonego planu łatwo się tu pogubić. Topkapi ma układ<br />czterodziedzińcowy.<br /><br />Pierwszy jest Dziedziniec Janczarów. Jest tu Kościół Bożego Pokoju,<br />liczący ok.1500 lat. Od chwili, gdy znalazł się w obrębie budowanego<br />przez sułtana Mehmeda pałacu, przestał pełnić funkcje religijne.<br />Przez wiele wieków pełnil funkcje arsenału, potem muzeum artylerii,<br />a dziś pełni funkcje sali koncertowej, ponadto miało tu być muzeum<br />Ataturka. I pewnie już jest.<br /><br />Po wykupieniu kolejnych biletów (umieją wyciągać pieniądze, przypo-<br />mina to płatną autostradę) przez Bramę Pozdrowień przeszliśmy<br />na drugi dziedziniec.Po drodze mineliśmy fontannę, w której sułtań-<br />ski kat mył swe narzędzia pracy po ścięciu delikwenta. Głowę pechow-<br />ca zawieszano na haku ponad bramą.<br />Na drugim dziedzińcu są ogromne pałacowe kuchnie.Jest tu wspaniała<br />kolekcja porcelany chińskiej, zbiory osmańskiego i europejskiego szkła<br />i porcelany. Na końcu znajduje się chałwiarnia, w której robiono<br />wszystkie potrzebne mieszkańcom pałacu słodycze. Nie trudno sobie<br />wyobrazić, co się działo w tych wszystkich pomieszczeniach, gdy przy-<br />gotowywano w nich posiłki dla 5000 osób.<br />Po przeciwnej stronie dziedzińca jest wielce zdobiony budynek Pod<br />Kopułą, w którym wielki wezyr spotykał się z najwyższą radą państwo-<br />wą.Sułtan nie brał w tym udziału, choć czasem z ukrycia podsłuchiwał.<br />Budynek ma charakterystyczną, kwadratową wieżę.Za tym budynkiem<br />jest zbrojownia , a w niej zbiór broni osmańskiej i chrześcijańskiej.<br /><br />I znów kolejne bilety, tym razem do haremu.<br />To naprawdę dużo pomieszczeń, na zasadzie małego, odrębnego miasta,<br />w którym żyło i mieszkało od 400 - 500 osób.Wchodziliśmy wejściem<br />niegdyś przeznaczonym dla kupców i rzemieślników, od których<br />czarni eunuchowie-strażnicy odbierali towary. Jest tu komnata wyło-<br />żona zółtymi i zielonymi fajansowymi kafelkami z Izniku. Strażników<br />haremu było 200, poza strzeżeniem drzwi, usługiwali kobietom.<br />Oprócz pokoi i łazienek dla 4 najważniejszych żon sułtana, pokoi<br />kobiet odpowiedzialnych za dyscyplinę w haremie, są tu również pry-<br />watne komnaty sułtana. W pokoju z XVII wieku stoi prześliczny<br /> zdobiony kominek, a w sąsiedniej sali przyjęć coś wielce praktycznego-<br />fontanna. Szmer wody skutecznie zagłuszał rozmowy i podsłuchiwanie<br />było niemożliwe. Wszystkie pomieszczenia były piękne, ale nie sądzę,<br />by mogło to umilić pobyt kobietom w haremie.<br /><br />Z haremu przeszliśmy przez Bramę Szczęśliwości na trzeci dziedziniec.<br />Tu znajdowały się prywatne pomieszczenia sułtana. Pomieszczeń tych<br />strzegli biali eunuchowie.<br />W dawnych pomieszczeniach łazni przeznaczonych niegdyś dla służby<br />z trzeciego dziedzińca umieszczono obecnie kolekcję szat-mundurów i<br />kaftanów - są to prawdziwe dzieła sztuki kunsztownie ozdobione wzo-<br />rami , haftowane srebrnymi i złotymi nićmi. Niektóre szaty są nawet<br />z tych nici utkane.<br /><br />Obok łazni są komnaty skarbca sułtańskiego. Gabloty pełne są drogo-<br />cennych kamieni szlachetnych - są tu rubiny,szmaragdy, jadeity, perły,<br />ogromne ilości diamentów. Nieomal trudno uwierzyć , że można w jed-<br />nym miejscu zgromadzić taką ilość kamieni szlachetnych.<br />Największym kamieniem w skarbcu jest nieszlifowany szafir, który<br />waży 3,26 kg, największym diamentem jest 86 karatowy olbrzym,<br />otoczony kilkoma tuzinami mniejszych diamentów. A mnie zachwyciła<br />maleńka figurka sułtana siedzącego pod baldachimem, wyrzezbiona z<br />jednej, olbrzymiej perły. Po prostu niesamowite, nigdy przedtem, ani<br />potem nie widziałam tak pięknych zbiorów biżuterii i kamieni.<br /><br />By nieco ochłonąć poszliśmy postać chwilę na Balkonie Życia, z którego<br />jest piękny widok na Bosfor i morze Marmara.<br /><br />Na trzecim dziedzińcu są Sale Błogosławionego Płaszcza, w których<br />przechowywany jest płaszcz Proroka, jego sztandar wojenny, dwa jego<br />miecze, włos z jego brody, ząb, odcisk jego stopy oraz własnoręcznie<br />przez niego napisany list.<br />Niestety nie dostąpilismy zaszczytu zwiedzenia owych sal, tego dnia<br />ekspozycja była nieczynna.<br /><br />Czwarty dziedziniec to cztery sułtańskie przybytki przyjemności, sta-<br />nowiące zespół pawilonów.Pawilon Bagdad powstał w 1638 r.,pawilon<br />Erewański w 1635 r, pawilon Medyczny w już w XIX wieku oraz<br />Pawilon Mustafy Paszy.<br /><br />Nie zwiedziliśmy Królewskich stajni, bo chcieliśmy jeszcze zdążyć<br />do Aya Sofyi, zachowując w swych mózgach jeszcze choć trochę miejsca<br />na podziwianie tego zabytku.<br />c.d.n.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-946936851832657543?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-40260613429594091622009-08-21T21:12:00.090+02:002009-08-23T10:26:43.228+02:00Pewnego lata postanowiliśmy, że pojedziemy do Bułgarii "na dziko":<br />wpierw odwiedzimy przyjaciół w Sofii, potem pojedziemy pociagiem<br />przez kawał Bułgarii nad morze, najlepiej do Ahtopola, bo stamtąd<br />wybierzemy się autokarem do Stambułu. Plan był świetny, ale nie do<br />końca.<br /><br />Autokary do Stambułu jezdziły z Burgas, o czym nas nikt nie poinfor-<br />mował w bułgarskim ośrodku kultury i informacji, a my z Ahtopola do<br />Burgas mieliśmy 96 km. i odległość tę należało wpierw pokonać buł-<br />garskim odpowiednikiem naszego PKSu.<br /><br />Po wielu mękach udało się nam wepchnąć do autobusu i w dwie godziny<br />dotrzeć do Burgas.<br /><br />Tu przesiedliśmy się w turecki autobus dalekobieżny i zaczęła się nieco<br />obłędna podróż.<br />Autobus przypominał cygański wóz. Wokół przedniej szyby były<br />pozawieszane wszelakie ozdóbki: proporczyki, kolorowe włóczkowe<br />pomponiki, jakieś małe obrazki, na desce rozdzielczej porozkładane<br />były włóczkowe, kolorowe serwetki, fotel kierowcy też świecił kolora-<br />mi tęczy.<br /><br />Kierowca wyraznie miał ułańską fantazję, grzał co sił i jakoś wcale nie<br />robiły na nim wrażenia ostre zakręty i strome zbocza. Na nas robiły.<br />Wieczorem dojechaliśmy do granicy bułgarsko-tureckiej. Kierowca<br />zebrał paszporty i poszedł z nimi do pograniczników. Po 2 godzinach<br />oddano nam paszporty i ruszyliśmy w drogę.<br /><br />Do Stambułu dotarliśmy około 2 w nocy. Przy placu autobusowym<br />stał sprzedawca arbuzów i przy świetle świeczki sprzedawał owoce.<br />Na szczęście znalazła się taksówka i po krótkich targach pojechaliś-<br />my do hotelu. Szczęście nas nie opuszczało- były wolne pokoje.<br />Zasypialismy przy wtórze monotonnej wschodniej muzyki, dochodzą-<br />cej gdzieś z ulicy. Rano w dalszym ciągu było ją słychać.<br /><br />Nieprzytomni ze zmęczenia i niewyspania zjedliśmy śniadanie i ru-<br />szyliśmy "w miasto". W swej naiwności przeznaczyliśmy na Stambuł<br />zaledwie trzy dni.<br /><br />W pierwszej kolejności musieliśmy odnalezć znajomych Jugosłowian,<br />którzy mieli swój sklep w zewnętrznej części Krytego Bazaru.<br />Jedyny pewny sposób trafienia pod właściwy adres to wzięcie znowu<br />taksówki i pokazanie wizytówki osoby, do której się jedzie.<br /><br />Jazda po zatłoczonych uliczkach przyprawiała o zawrót głowy, ten<br />kierowca czuł się chyba rajdowcem, bo miotało nami we wszystkich<br />możliwych kierunkach i miałam wrażenie, że bez przerwy używał<br />klaksonu. I nie tylko on-wszyscy trąbili, migali światłami, wyma-<br />chiwali rękami.<br /><br />Znajomi bardzo się z nas śmieli, że mamy raptem 3 dni na zwiedzanie<br />Stambułu ale obiecali nam w tym pomóc.<br /><br />Skoro już byliśmy koło Krytego Bazaru, punktem pierwszym był<br />szybki marsz po nim.<br />Właściwie jest to miasto w mieście.To 4 000 sklepów i kilka km uliczek,<br />meczety, banki, posterunki policyjne, restauracje i warsztaty.<br />Jest czynny codziennie od 8,30 do 18,30, za wyjątkiem niedziel.<br /><br />Oczy nam z lekka wypadały z orbit na widok sklepów z biżuterią-<br />nigdy przedtem nie widziałam sklepu, w którym 3 ściany regałów<br />były tak zapełnione biżuterią i to tak różnorodną.<br />Miałyśmy ochotę zaglądać do każdego sklepu, ale nasz przewodnik<br />poganiał nas, obiecując, że na zakupy to on nas zawiezie na Bazar<br />Egipski. A biżuterię to i tak mielismy kupić u nich.<br /><br />Drepcząc posłusznie za naszym przewodnikiem o imieniu Rza,<br />pomału dostawałyśmy oczopląsu.W pewnym momencie opuści-<br />liśmy Kryty Bazar i wędrując jakimis schodkami ,wzdłuż zacienio-<br />nego dziedzińca , doszliśmy na Bazar Starych Książek, który pamię-<br />tał jeszcze czasy Cesarstwa Bizantyjskiego. Sprzedają tu nie tylko<br />stare książki, nowe też, a ciekawostką jest, że wielu handlarzy<br />jest członkami bractwa derwiszów zwanego Halveti.<br /><br />Rza zaprowadził nas plac Wolności, gdzie mieści się Uniwersytet<br />Stambulski. Pierwotnie budynek był siedzibą Osmańskiego<br />Ministerstwa Wojny. Budynek jest potężny , surowy z wyglądu.<br />Potem, obchodząc budynki uczelniane doszliśmy do największego<br />meczetu w Stambule, czyli meczetu Sułtana Sulejmana Wspania-<br />łego. Jest on na wzgórzu, a powstał w latach 1550 1557.<br />Jest wielki, ale wewnątrz króluje prostota i tym bardziej można po-<br />dziwiać prześliczne witraże i piękne kafelki oraz olbrzymie kolumny.<br />Jedna z nich pochodzi z Aleksandrii, druga z Baalbek a dwie z pała-<br />ców w Stambule.<br /><br />Byłyśmy zmęczone, bo wprawdzie nie było słońca, ale temperatura<br />była trochę ponad 30 stopni, a my dreptałyśmy już kilka godzin.<br />Z zadrością myślałam o moim ślubnym, ktory złożony niemocą po-<br />został w hotelu.<br />Marzyłyśmy o zimnym prysznicu, wodzie mineralnej z lodem , zdjęciu<br />sandałów i ......wyciągnięciu się na łożku.<br />Ale Rza nie znał litości. Jeszcze trochę i was odwiozę - słyszałyśmy to<br />po każdym naszym jęku. I tym sposobem trafiliśmy na Bazar Korzenny.<br />Rza opowiadal, że jeszcze w XIX wieku bazar był znacznie ciekawszym<br />miejscem, bo sprzedawano tu wszystkie produkty potrzebne do wytwa-<br />rzania leków medycyny ludowej, a wśród nich ośle mleko i proch<br />strzelniczy, uważany za bardzo skuteczny lek, m.innymi na....hemoroidy.<br />Obecnie już nikt nie handluje prochem- został wycofany ze sprzedaży,<br />ponieważ sklepiki, w których był sprzedawany, zby często wylatywały<br />w powietrze. Mnóstwo tu sklepów z pamiątkami, są też sklepiki z<br />przyprawami, suszonymi owocami i słodyczami. Zresztą pełno tu prze-<br />różnych sklepików i odniosłam wrażenie, że można tu kupić wszystko.<br />Widoki, zapachy i dzwięki czynią z tej plataniny uliczek niezapomniane<br />miejsce i naprawdę robią wrażenie.<br /><br />Byłyśmy potwornie zmęczone i głodne i naszą uwagę przyciągnęła<br />mini restauracyjka, zaledwie 3 czyściutko nakryte stoliki , regał pełen<br />dużych słoi z różnymi warzywami i płyta stalowa, na której właściciel<br />piekł płaty mięsa, paprykę, bakłażany, cebulę i malutkie placuszki.<br />Z reguły unikam takich "punktów gastronomicznych", ale gdy zobaczy-<br />łam, że właściciel wyjmuje mięso z lodówki i sprawnie operuje szczyp-<br />cami, nie dotykając rękami jedzenia- zostałyśmy. Potem okazało się,<br />że to też Jugosłowianin i zna "naszego" Rzę. Jedzenie było pyszne a<br />my zachwycone właścicielem, który okazał się bardzo miłym człowie-<br />kiem.<br /><br />Następnego dnia miałyśmy wstać wcześniutko, by na 9 rano być przed<br />pałacem Topkapi i tam spotkać się z Rzą. Uprzedził nas, że to będzie<br />męczący dzień.<br /><br />Do hotelu wróciłyśmy taksówką, dzieląc się po drodze wrażeniami.<br /><br />c.d.n.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-4026061342959409162?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-47725500164902737432009-08-21T09:21:00.024+02:002009-08-21T10:54:54.179+02:00Przyznam się bez bicia - do pisania o Turcji natchnęła mnie wizyta na<br />blogu Caffe.<br /><br />W Turcji byłam zaledwie dwa razy i to w odstępie kilkunastu lat. Każdy<br />z tych pobytów był inny - w czasie pierwszego pobytu zwiedzałam<br />Stambuł, drugim razem byłam nad morzem, w Alanyi.<br /><br />Turcję odbieram jako bardzo przyjazny kraj. To kraj ludzi gościnnych,<br />łatwo i chętnie nawiązujacych znajomości. Ich gościnność jest dla nas<br />wręcz zaskakująca- czy ktoś z nas zaprasza osobę zupełnie nieznaną<br />do własnego domu i traktuje ją jak członka rodziny? W naszym pojęciu<br />są chwilami wścibscy -dopytują się o liczbę dzieci, wykonywany zawód,<br />wiek, zarobki. Gdy już zostanie się ich gościem w domu to nie można<br />liczyć ani na chwilę samotności. Towarzyszą ci od rana do wieczora,<br />podsuwają co chwilę coś do jedzenia, oprowadzają po wszystkich miej-<br />scach, które ich zdaniem powinieneś zobaczyć. I jeszcze wciskają Ci<br />prezenty, więc dobrze jest mieć ze sobą jakiś upominek, charakte-<br />rystyczny dla kraju swego pochodzenia. Trzeba też sobie zdawać<br />sprawę, że potem należy utrzymywać ze swymi gospodarzami kon-<br />takt listowny - nie muszą to być długie listy, wystarczą widokówki z<br />pozdrowieniami.<br /><br />Życie w Stambule lub Ankarze bardzo różni się od tego na prowincji.<br />Na prowincji króluje tradycja. A prowincja turecka w wielu rejonach<br />kraju jest dla nas nieco przerażająca. Wioski, w których zatrzymał się<br />czas nie są wcale rzadkością. Całkowity brak kanalizacji, woda ze<br />studni, jeden telefon ( u sołtysa), przejazd rano i wieczorem mikrobu-<br />sem to jedyne połączenie z miastem, lekarzem i szkołami średnimi.<br /><br />Rytm życia wyznacza wiara i tradycja.<br />W stosunkach pomiędzy obiema płciami nadal rozstrzygajacą rolę<br />odgrywaja nakazy islamskie. Tabu stanowi wszystko, co zmniejsza<br />dystans pomiędzy kobietą a mężczyzną.<br />Mężczyzna ma obowiązek wypełniać zasady społeczeństw patriarchal-<br />nych.<br /><br />Oczywiście tego wszystkiego nie zobaczymy w Stambule ani w nadmor-<br />skich kurortach.<br />Ale te wszystkie zasady są mocno zakorzenione w świadomości Turków-<br />wiedzą doskonale, skąd płyną do nich pieniądze, więc wybaczają obcokra-<br />jowcom najczęściej niecelowe, wynikłe z ich niewiedzy, naruszanie tabu.<br /><br />O pobycie nad morzem nie będę pisać - słońce, plaża, basen hotelowy<br />otoczony drzewami, które dawały cień, - wszystko to sprawiało radość,<br />a właściciel pensjonatu dbał, aby było nam przyjemnie.<br />Przychodził co wieczór i z nami rozmawiał, interesując się jak nam jest.<br />W następnym poście napiszę o tym, co warto zobaczyć w Stambule.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-4772550016490273743?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-78618101821007070062009-08-20T11:23:00.018+02:002009-08-20T12:24:52.837+02:00Ponieważ to jest 150 mój post, pozwolę sobie w nim na ploty.<br /><br />W sierpniu w europejskich metropoliach z lekka zamiera życie.<br />Autochtoni opuszczają gorące mury i przenosza się w plener.<br />W miejscowościach turystycznych wraz ze wzrostem temperatury<br />rosną gwałtownie ceny usług i towarów.<br />Wielcy tego świata też ulegają ogólnemu trendowi i usiłują choć kilka<br />dni spędzić z dala od obowiązków, w miarę mozliwości na łonie przyro-<br />dy i w otoczeniu rodziny.<br /><br />Niektórym uda się wygospodarować nieco więcej wolnego czasu, ale<br />premier Szwecji, Fredrik Reinfeldt, ma w tym sezonie "przechlapane".<br />Szwecja przejęła aktualnie rotacyjną prezydencję Unii Europejskiej,<br />więc nie jest to czas na urlop.<br /><br />Barack Obama wygospodaruje na urlop zaledwie tydzień, który spędzi<br />wraz z rodziną i przyjaciółmi na wyspie Martha's Vineyard u wschod-<br />nich wybrzeży Ameryki.<br /><br />Angela Merkel wybrała wakacje niejako " przy okazji"- w końcu lipca<br />otwierała festiwal w Bayreith. Pochodziła po górach południowego<br />Tyrolu - to miejsce we Włoszech, gdzie króluje język niemiecki. Teraz<br />pani Merkel ma mnóstwo spraw na głowie i wielce pracowicie spędza<br />czas w Berlinie, szykując się do ogolnokrajowych wyborów, w których<br />ubiega się o II kadencję.<br /><br />Prezydent Dmitrij Miedwiediew i premier Władimir Putin planują<br />spędzenie urlopu w oficjalnych rezydencjach rządowych.<br />Sierpień bywał w Rosji niespokojny ( w zeszłym roku Rosja ruszyła do<br />wojny z Gruzją), a obecnie pesymistyczne nastroje związane z gospo-<br />darką skłaniają do spędzania urlopu blisko domu.<br /><br />Nicolas Sarkozy, po niedawnym zasłabnięciu podczas joggingu, dostał<br />polecenie od lekarzy, by na trzy tygodnie zwolnić tempo życia i czas<br />ten spędza w rezydencji swej teściowej.<br /><br />Silvio Berlusconi ma co najmniej 18 osobistych nieruchomości, w któ-<br />rych mógłby spędzać urlop. Dla podreperowania swego nadwyrężo-<br />nego wizerunku moralnego wybrał posiadłość w Abruzji, spustoszonej<br />kwietniowym trzęsieniem ziemi.<br /><br />Jose Manuel Barroso, szef Komisji Europejskiej, nie będzie miał spokoj-<br />nego lata, które planował spędzić w swym domu w Lizbonie.<br />W końcu sierpnia musi wrócić do Brukseli i już teraz poświęca czas na<br />pisanie wielkiego przemówienia.<br /><br />Minister zdrowia Niemiec, Ulla Schmidt, spędzając urlop na Costa<br />Blanca, zażyczyła sobie, by służbowy, opancerzony mercedes klasy S,<br />wraz z szoferem, przyjechał po nią z Berlina (2,4 tys.km), by zabrać<br />ją do domu. Mercedes został niestety skradziony w Hiszpanii.<br />Pomysł pani minister nie tylko jej "odbił się czkawką" ale również<br />pokrzyżował plany rozpoczęcia kampanii Frankowi-Walterowi<br />Steinmeierowi, liderowi socjaldemokratów, który ma być konkuren-<br />tem Angeli Merkel we wrześniowych wyborach.<br /><br />Zauważyliście chyba, że nie napisałam nic o naszych politykach - to<br />chyba jasne, nie zaliczają się po prostu do wielkich tego świata.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-7861810182100707006?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-62665784355979472842009-08-18T21:11:00.056+02:002009-08-18T23:57:41.435+02:00Obiecałam, słowa dotrzymuję, temat Ufo i okolice odkładam ad acta.<br /><br />Dotarło jakoś do mojej nadwątlonej świadomości, że jeszcze są wakacje.<br />Koniec sierpnia i nadchodzący wrzesień to jeszcze całkiem dobry czas<br />na wędrowanie. A ja chcę dzis zaprosić na wędrówkę śladami człowieka,<br />który wędrował po drogach i bezdrożach La Manchy.<br /><br />Gdy przed kilku laty stu współczesnych pisarzy sporządziło listę powieści<br />wszechczasów, zdecydowanie wygrała powieść Miguela de Cervantesa.<br /><br />W 2005 roku, w czterechsetną rocznicę pierwszego wydania powieści,<br />wyznaczono La Ruta de don Quijote - Drogę Don Kichota.<br />Nie jest okupowana przez turystów, a świat powieści Cervantesa nadal<br />wygląda tak jak przed setkami lat : małe senne miasteczka , prawdziwe<br />dziury zabite dechami a w nich kolorowe tłumy wieśniaków La Manchy.<br /><br />La Mancha jest częścią Kastylii a jej początkiem jest wioska Esquivias.<br />To tu osiadł Miguel Cervantes z Madrytu, który poślubił Catalinę<br />de Palacios, pochodzacą właśnie z tej wioski.<br /><br />Nazwa La Mancha wywodzi się z arabskiego "al-mansa" i oznacza kraj<br />bez wody. Hiszpanie jednak mówili "la -mancha", co po hiszpańsku<br />oznacza plamę.<br /><br />W wiosce Esquivias, w domu, w którym mieszkał Cervantes, jest teraz<br />jego muzeum. Przywrócono domowi wystrój sprzed stuleci.<br />Gabinet Cervantesa udekorowano częściami starych zbroi, portretem<br />don Alonsa, (który był pierwowzorem Don Kichota), słynną misą<br />do golenia, czyli hełmem Mambrina.<br /><br />Dziś stolicą La Manchy jest Toledo, które w czasach Cervantesa było<br />stolicą całego królestwa Kastylii.<br />Toledo liczy 82 tysiące mieszkańców, zaledwie 20 tysięcy wiecej niż<br />w czasach Cervantesa.<br /><br />W okolicy Toledo odnajdziemy "bohaterów" najsłynniejszego epizodu<br />powieści- wiatraki. W oddalonej o 12 km od Toledo, wiosce Consuegra<br />stoi 12 wiatraków, a dwa z nich są uruchamiane z okazji fiesty.<br />Najstarszy z nich zbudowano w XVIII wieku.<br /><br />W XVI wieku w Kastylii wiatraki były zupełną nowością,świeżo spro-<br />wadzoną z holenderskich prowincji, więc nic dziwnego, że Don<br />Kichot się przeraził i rzucił na owe potwory z mieczem.<br /><br />Na południe od rzeki Tag, unijne autostrady się kończą, zaczyna się<br />Kastylia małych miasteczek, gdzie w dalszym ciągu działają małe,<br />prywatne gospodarstwa.<br /><br />Zapewne wszyscy pamiętają, że każdy błedny rycerz wędrujący<br />tylko po to, by wszędzie czynić dobro, musiał posiadać "licencję<br />na czyny bohaterskie". Wg literaturoznawców Don Kichot otrzy-<br />mał swą licencję w zajezdzie w Puerto Lapice.<br />Wieś posiada jedną ulicę, która jest fragmentem jedynego w czasach<br />Cervantesa traktu z Walencji do Toledo i Madrytu. Wzdłuż ulicy stoją<br />piętrowe domki, ukryte za ogrodzeniem i furtą. Wieś liczy równo 1000<br />mieszkańców i ma trzy zajazdy ( w czasach Don Kichota były cztery).<br />Niemal wszystkie domki wyglądaja tak jak w czasach Cervantesa.<br /><br />Kolejny punkt na drodze Don Kichota i to duża i bogata osada Alcazar<br />de San Juan, oddalona 20 km od Puerto Lapice. Przez długie lata<br />uchodziła za miejsce urodzenia Cervantesa.<br />Jednak w polowie XX wieku badacze odkryli, że miejscem urodzenia<br />pisarza było miasteczko Alcala de Henares w poblizu Madrytu.<br /><br />Don Kichot ze swym wiernym Sancho , dotarli aż do Toboso, gdzie<br />błędny rycerz miał nadzieję dostapić zaszczytu ujrzenia damy swego<br />serca, Dulcynei.<br />Przed kościołem św. Antoniego stoi pomnik przedstawiający Don<br />Kichota klęczącego przed Dulcyneą.<br />Prototypem postaci Dulcynei była podobno Ana Martinez Zarco de<br />Morales, siostra niezbyt bogatego szlachcica z Toboso.<br />W listach Cervantesa można znalezć aluzje do romansu pisarza z ową<br />damą.<br />W Toboso rokrocznie w sierpniu odbywają się wybory królowej<br />Dulcynei. Wymagania nie są wygórowane- należy być pełnoletnią<br />dziewczyną z Toboso, na konkursie zaśpiewać piosenkę ludową,<br />zatańczyć jeden z tradycyjnych tańców w tradycyjnym stroju oraz<br />oczarować sobą członków jury.<br /><br />Z Toboso szlak zawiedzie nas do miasteczka Argamasilla. Wg niektó-<br />rych badaczy właśnie to miasteczko, a nie Esquivias było miejscem<br />sportretowanym przez Cervantesa w powieści jako typowa wioska<br />La Manchy.<br />Stąd szlak zawiedzie nas na południe, by odwiedzić te miejsca, które<br />Don Kichot przemierzał jeszcze samotnie. To laguny Ruidery.<br />Płynie tu "zródełko miłości", odwiedzane przez kobiety, które jego<br />wodą omywaja twarze.<br />Tutaj, w lagunach Ruidery bohater Cervantesa wstąpił do świata<br />szlachetnych widm. W jaskini Montesinosa, w misterium z duchami,<br />dotarł do istoty swego obłedu, ukazał fundamentalne pojęcia ludz-<br />kiego ego : dobro i zło, miłość, sprawiedliwość.<br /><br />Na starość Cervantes osiadł w Madrycie. Kościoła, w którym<br />pochowano pisarza już nie ma i nie wiadomo gdzie podziały się szczątki .<br />Na ścianie stojącej tu dziś światyni znajduje się tylko skromna tablica<br />informująca, że pochowani tu są Miguel Cervantes z żoną Cataliną<br />oraz mniszka Marcela de San Feliz, córka Lopego de Vegi.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-6266578435597947284?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com41tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-70410620736629383632009-08-15T19:58:00.059+02:002009-08-15T23:08:22.069+02:00Zniecierpliwionych moim pisaniem o rzeczach dziwnych i nie do końca<br />udokumentowanych, pragnę pocieszyć, że to na razie jest ostatni post<br />z tej serii.<br /><br />W 1908 roku, nad tajgą syberyjską eksplodował statek kosmiczny.<br />Nie żaden meteoryt, ale właśnie statek kosmiczny. Gdyby katastrofa<br />nastąpiła nad Europą, pochłonęłaby miliony ofiar a kraj wielkości Belgii<br />zniknąłby z powierzchni Ziemi.<br />W ułamku sekundy miliony drzew zamieniły się w popiół, zginęło tysiące<br />zwierząt i z pewnością pewna ilość koczowników, chłopów, pasterzy.<br />Naoczni świadkowie twierdzili, że obiekt miał kształt cylindryczny i był<br />jaśniejszy od świecącego wtedy słońca.<br />Badania przerowadzone przez naukowców udowodniły, że była to eks-<br />plozja statku kosmicznego o napędzie atomowym. Ośrodki meteo na<br />całym świecie odnotowały wstrząsy sejsmiczne, fala uderzeniowa<br />okrążyła Ziemię, stacja pomiarowa w Irkucku odnotowała zakłócenie<br />pola magnetycznego Ziemi, a w Moskwie i Londynie można było w<br />środku nocy robić zdjęcia lub czytać gazetę na ulicy.<br />Są również relacje świadków, którzy widzieli z dużej odległości chmurę<br />w kształcie grzyba, z której promieniował żar.<br />Zdjęcia z miejsca katastrofy tunguskiej do złudzenia przypominają foto-<br />grafie Hiroszimy i Nagasaki po zrzuceniu na nie bomb atomowych.<br /><br />W 1967 roku uczeni z Instytutu Jądrowego w Dubnej potwierdzili tezę,<br />że katastrofa tunguska spowodowana została awarią statku kosmicz-<br />nego, ktorego materiałem napędowym mogła być antymateria.<br /><br />W 1974 roku astronauta Edgar D.Mitchell, który był szóstym człowie-<br />kiem na Księżycu, powiedział w czasie konferencji prasowej: "Wszyscy<br />wiemy, że UFO naprawdę istnieje. Pytanie tylko, skąd przybywa".<br /><br />Nadal nie wiemy skąd i po co przybywa UFO na naszą planetę. Między<br />listopadem 1976 a wiosną 1977 roku mieszkańcy Sterling i jego okolic,<br />(stan Colorado) tak często widywali UFO, że dla wielu z nich przestało<br />być interesujące.<br />Na niebie ciągle pojawiał się obiekt wielkości boiska piłkarskiego. Wylaty-<br />wała z niego niezliczona ilość mniejszych jednostek, które zbliżały się do<br />Ziemi i ponownie wracały do macierzystego statku. Świadkami tego<br />były tysiące ludzi oraz wskazania radaru.<br />Ale dla okolicznych farmerów zaczęła się prawdziwa gehenna. W ciągu<br />kilku tygodni znaleziono 72 sztuki zmasakrowanego bydła. Prawie<br />wszystkie ciała były pozbawione krwi i organów wewnętrznych i wid-<br />niały na nich okropne, zadane z chirurgiczną precyzją rany, ale nigdy<br />nie znaleziono śladów krwi. Nacięcia były cienkie i proste i wykonane<br />w wysokiej temperaturze, być może przekraczającej 1200 stopni.<br />Podobne okaleczenia zwierząt miały miejsca w 1989 roku w stanie<br />Idaho wokolicach Nouman, w Maple Valley w stanie Waszyngton,<br />w Red Cloud w stanie Nebraska.<br />W pazdzierniku 1992 roku plaga zabitych w dziwny i okrutny sposób<br />zwierząt nawiedziła stan Alabama. Wszędzie zwierzęta były w straszny<br />sposób okaleczane ( nie tylko bydło, konie i drobne zwierzęta również).<br />Podobne przypadki mnożyły się również w następnych latach.<br />Weterynarze stawiali jasne diagnozy - nie były to ślady po drapieżni-<br />kach, to były ślady po przeprowadzonych celowo operacjach.<br />Czy inne zwierzę, lub człowiek potrafiłoby usunąć krowie serce nie<br />uszkadzając przy tym osierdzia? I dlaczego wszystkie zwierzęta były<br />całkowicie pozbawione krwi?<br />We wszystkich tych miejscach, gdzie znajdowano okaleczone zwierzęta,<br />pozbawione różnych organów wewnętrznych widywano UFO, a nie-<br />kiedy i ich pasażerów. Byli niewysokiego wzrostu, z nieproporcjonalnie<br />dużymi głowami, skośnoocy, o bardzo czarnych oczach.<br /><br />Doktor Henry Moneith, fizyk, po przejściu na emeryturę poświęcił się<br />badaniom zjawiska okaleczania zwierząt. Jezdził po stanach, gdzie<br />odnotowano te wydarzenia,, tropiąc ślady niesamowitych oprawców.<br />Rozmawiał i z Indianami.<br />Indianie Czirokezi znają owych przybyszów już od setek lat i nazy-<br />wają ich "gwiezdnymi ludzmi". Wg nich gwiezdni ludzie pracują nad<br />realizacją długotrwałego, naukowego projektu. Starannie wybierają<br />określone zwierzęta. Nie zabijają ich na chybił trafił. Przeznaczone do<br />doświadczeń egzemplarze są oznaczane i długo obserwowane.<br />Na koniec rozmowy z Moneithem Indianie apelowali, by "mieć zaufanie<br />do gwiezdnych ludzi".<br /><br />Jeden z pracowników naukowych zadał sobie trud sprawdzenia, czy<br />okaleczne zwierzęta były oznaczone. Owszem były, ale znaki były<br />widoczne dopiero w świetle ultrafioletowym. Użyta do znakowania<br />substancja stała się zagadka dla naukowców- była mieszanką substancji<br />metalicznych i organicznych, która po około miesiącu traciła zdolność<br />świecenia.<br /><br />Niestety nie tylko zwierzęta były obiektem badań obcych przybyszów.<br />Środkowoeuropejska sekcja Mutual UFO-Network, skupia naukowców<br />wielu dziedzin, którzy postanowili podejść do zjawiska UFO z należytą<br />powagą.<br />Uprowadzeni najczęściej potem tylko pamiętają, że widzieli dziwne<br />światło , a potem okazuje się, że w niewyjaśniony sposób stra-<br />cili, "zgubili" czas. Często towarzyszy temu uczucie braku orientacji<br />i zamęt w głowie. Na skórze są czasem widoczne czerwone ślady ,cienkie<br />cięcia, ukłucia igłą. Uprowadzeni miewają pózniej koszmarne sny o<br />świetlnych zjawiskach, latających obiektach, dziwnych istotach.<br />Ale dopiero w stanach hipnozy mogą zrekonstruować wydarzenia,<br />opisać wygląd swych prześladowców (niewysokie 1-1,5 m stworzenia,<br />o szarej skórze, czarnych oczach i czteropalczastych dłoniach) oraz<br />opowiedzieć jakim zabiegom byli poddawani.<br />Najczęściej mężczyznom pobierano nasienie, kobietom przeprowa-<br />dzano badania ginekologiczne i robiono punkcje jajników, wielu oso-<br />bom pobierano próbki tkanek mięśniowych z różnych części ciała.<br /><br />Nie wiadomo czy wszyscy porwani wracali potem do domów- może<br />byli traktowani tak, jak owe zwierzęta.<br />Niektórzy byli uprowadzani kilkakrotnie w ciągu swego życia.<br /><br />Nasuwa się pytanie - po co istoty pozaziemskie gromadzą nasz i zwie-<br />rzęcy materiał genetyczny?<br />Czy chcą tworzyć nasze klony czy też może hybrydy, krzyżówki<br />ludzkiego i pozaziemskiego życia?<br /><br />Jest to dla nas wizja z pewnością szokująca i przerażająca, ale zgodna<br />z tym, co głoszą święte księgi, dziedzictwo wielu ziemskich kultur,<br />zgodnie twierdzących, że człowiek jest sztucznym produktem<br />pozaziemskich eksperymentatorów.<br /><br />Bogowie-astronauci powrócili i zupełnie nie wiadomo czy to dla<br />nas, mieszkańców Ziemi, jest powód do radości.<br /><br /><em>Zainteresowanym tematem polecam książkę</em><br /><em>Waltera-Jorga Langbeina: "SYNDROM SFINKSA"</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-7041062073662938363?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com61tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-76796814734972327032009-08-14T11:26:00.022+02:002009-08-14T13:06:08.089+02:00Ciągle jest jeszcze sierpień, miesiąc spadających gwiazd, więc jeszcze<br />trochę pociągnę "gwiezdny temat".<br /><br />W zachodniej Afryce, w Mali, w pobliżu góry Hombori mieszkają<br />Dogonowie. Oni, oraz sąsiadujące z nimi plemiona stały się obiektem<br />badań francuskiego antropologa, doktora Marcela Griaule. Przybył do<br />nich po raz pierwszy w 1931 r, następnie 1 946, wraz ze swoja asys-<br />tentką, a w 1951 r. opublikowali wyniki swych badań w pracy nauko-<br />wej pt:"Sudański układ Syriusza". Opisali w niej pradawne wierzenia<br />Dogonów, plemion Bambara, Bozo i Minianka.<br /><br />Badacze stwierdzili, że wszystkie te ludy obchodzą uroczyście święta ku<br />czci Syriusza i jego niewidocznego towarzysza. A Dogonowie wyjaśniali:<br />nie czcimy jasnej, widocznej gwiazdy.Czcimy jej niewidocznego przyja-<br />ciela, którego nazywamy Digitaria a jego święto jest co 5o lat.<br />Wyjaśnili ponadto, że Digitaria wykonuje jedno okrążenie w trakcie<br />ok. 50 lat. Ich zdaniem jest to bardzo mała gwiazda, ale niebywale<br />ciężka i to ona kieruje i wpływa na Syriusza, jest podstawą systemu.<br />Dogonowie narysowali nawet układ Syriusza.<br />Zapytani o to, skąd o tym wszystkim wiedzą bez wahania odpowie-<br />dzieli:"wiemy od blizniąt Nommo, ziemnowodnych istot, mających rybie<br />ciała, przybyłych z otchłani Kosmosu. W czasie ich lądowania był duży<br />hałas i ogień, który zgasł, gdy latająca łódz bogów Nommo dotknęła<br />ziemi".<br />Oni byli nauczycielami ludzi i jako tacy trafili do religii oraz mitów<br />Dogonów oraz innych plemion. Ich wizerunki bardzo przypominają<br />postaci astronautów.<br /><br />A jak się to ma do tego, co mówi nauka: ten "niewidoczny przyjaciel",<br /> Syriusz B, został zauważony przez astronomów dopiero w 1862 roku.<br />Czas obiegu Syriusza B wynosi dokładnie 50,04 lat i jest to biały<br />karzeł, a jego średnica wynosi tylko 41 000 km , ma masę równą<br />masie Słońca i przez to wywiera wpływ na Syriusza A.<br /><br />Bliznięta Nommo mieli ponoć rybie ciała- egipska Bogini Izyda była<br />często przedstawiana jako istota z rybim ogonem. Więc nie jest wy-<br />kluczone, że ta zaskakująca wiedza Dogonów jest spuścizną staro-<br />żytnej nauki egipskiej . Gdy naukowcy dokładnie prześledzili <br />wiedzę malijskiego ludu aż do zródeł, okazało się, że jej początki<br />giną w pomroce dziejów kraju nad Nilem. <br /><br />Pomimo bardzo wielu badań i poszukiwań, nie udało się znależć<br />rozsądnego wytłumaczenia, dlaczego to, co od tysiącleci stanowi<br />element świętych przekazów , odpowiada dokładnie współczesnemu<br />stanowi nauki.<br /><br />Od niepamiętnych czasów naucza się w Mali , że Syriusz B nie jest<br />jedynym towarzyszem jasno świecącego Syriusza A. Istnieje również<br />czterokrotnie lżejsza Emme Ye, dorównująca wielkością Digitarii.<br />Czas jej obiegu wynosi także 5o lat, chociaż Emme Ye ma większą<br />orbitę. W kosmogonii Dogonów podkreśla się, że Emme Ye porusza się<br />w tym samym kierunku co Syriusz B. Wokół niej krąży jej towarzysz,<br />Gwiazda Kobiet. Trzecim towarzyszem Syriusza A jest Szewc, który<br />krąży po dalszej orbicie i porusza się przeciwnie do orbity Emme Ye.<br /><br />I jeszcze jedno - sprawdziłam w encyklopedii-Syriusz jest 8,6 lat<br />świetlnych od Ziemi.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-7679681473497232703?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-45975794849592285252009-08-11T19:28:00.022+02:002009-08-11T21:35:54.627+02:00Dawno, dawno temu, na dnie jednego z mórz planety Ziemia, grupa<br />astronautów z innej planety zbudowała olbrzymią kopułę.<br /><br />Mówi o tym I Księga Mojżeszowa, oraz pozabiblijne, pradawne<br />zapiski, które uznawane były przez dawnych izraelitów za święte.<br /><br />Sklepienie owej kopuły było przezroczyste, grube jedynie na 3 palce,<br />bo było wykonane z wyjątkowo twardego i mocnego materiału,<br />hartowanego "siłą ognia".<br />Kolejnym krokiem było wypompowanie wody z kopuły by ukazał się<br />suchy ląd.<br />Następnie zajęto się uprawą osuszonego kawałka dna morza. A na skle-<br />pieniu kopuły zainstalowano system lamp.<br /><br />Tak powstało laboratorium doświadczalne, miniatura świata, który<br />nietrudno było objąć wzrokiem i mieć pod stałą kontrolą.<br /><br />I właśnie w tym laboratorium powstał pierwszy człowiek, nie w drodze<br />powolnej ewolucji , ale w wyniku działań genetycznych.<br />Astronauci- naukowcy manipulując genami istot człekokształtnych i<br />swoimi genami, stworzyli w końcu rozumną istotę, do nich podobną.<br /><br />Na tym zakończył się czas działania podwodnego laboratorium. Nie<br />wszystkie powstałe w laboratorium istoty spełniały założone przez<br />astronautów kryteria. Postanowiono zatopić laboratorium wraz z<br />jego licznymi, nieudanymi zupełnie mieszkańcami, a jednocześnie<br />zachować przy życiu gatunek Homo Sapiens i część zwierząt.<br /><br />Pouczono najstarszego z rodu jak zbudować bezpieczny, niezatapialny<br />statek, będący właściwie łodzią podwodną. Gdy ci, co mieli być ocaleni<br />znalezli się w tym statku, laboratorium na dnie morza zostało zalane.<br /><br />Ludzie wyprodukowani w laboratorium zostali w ten sposób wypu-<br />szczeni na wolność, mogli rozpocząć zasiedlanie lądów, co było począt-<br />kiem drugiego etapu planu astronautów- Stwórców.<br /><br />Nasi Stwórcy-astronauci stale ingerowali w życie ludzi. Wybierali<br />niewielkie, reprezentatywne grupy i izolowali je od reszty świata.<br /><br />Kochani, to nie jest nowa Biblia, ale jej tłumaczenie z materiałów<br />żródłowych, dokonane przez niemieckiego teologa Waltera-Jorga<br />Langbeina. Od kilkunastu lat Langbein pracuje naukowo i przemierza<br />świat szukając potwierdzenia swej teorii, że istoty, uznane kiedyś<br />za Bogów, Stwórców ludzi, były przybyszami z Kosmosu.<br /><br />Do mnie ta teoria przemawia. Rozumiem teorię ewolucji, ale zawsze<br />zastanawiał mnie fakt, że "obok siebie" żyją małpy człekokształtne,<br />które jakoś nie mogą już wznieść się na kolejny etap rozwoju , oraz<br />my, Homo Sapiens.<br />Dlaczego w tym przypadku zatrzymał się rozwój małp?<br />A my - skąd mamy te 2% genów, którymi różnimy się od małp?<br /><br />Nie wiadomo skąd pochodzili nasi Stwórcy - może z Syriusza?<br />Dogonowie i inne plemiona zamieszkujące góry Hombori w Mali, są<br />przekonani, że przed tysiącami lat przybyły na Ziemię istoty<br />z Syriusza. A wiedza Dogonów o tej planecie jest zadziwiająca. Ale<br />to już temat na odrębny post.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-4597579484959228525?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-36112969932895563402009-08-08T08:57:00.048+02:002009-08-10T22:06:29.208+02:00Lubię spoglądać nocą na niebo, zwłaszcza w sierpniu. To miesiąc "spada-<br />jących gwiazd". Oczywiście to nie spadają gwiazdy, ale meteoryty.<br /><br />Czasami widać przemieszczającego się satelitę i światła bardzo wysoko<br />lecącego samolotu. A czasami można zobaczyć coś bardziej zadziwiającego.<br /><br />Pewnego wieczoru, gdy spacerowałam z psem i oglądałam przy okazji<br />nocne niebo, zobaczyłam coś, co zwróciło moją uwagę - obiekt znacznie<br />jaśniejszy i większy od świecących gwiazd przesuwał się dość szybko-<br />szybciej od widzianego kilka dni wcześniej satelity. Pomyślałam, że to<br />może jednak samolot, tylko lecący nieco niżej i stąd mam wrażenie,<br />że porusza się szybciej i świeci jaśniej. I gdy się tak zastanawiałam,<br />ów obiekt w mgnieniu oka zmienił kurs , ostro poszybował w dół .....<br />i zniknął.To nie był samolot, bo nie miał świateł pozycyjnych, a więc<br />co? Gdyby to był satelita, który doznał awarii to widziałabym<br />jego lot aż po linię horyzontu. A on zniknął w połowie wysokości między<br />niebem a ziemią.<br /><br />Rozmawiałam o tym z wieloma osobami i nikt nie potrafił mi podpowie-<br />dzieć co to było.<br />Ale nie tylko ja nie wiedziałam co było przedmiotem mojej obserwacji.<br /><br />15 września 1991 roku wahadłowiec Discovery okrążał Ziemię z pręd-<br />kością 28 tys. km/godz. Około 20,30 czasu wschodniego, za Ziemią<br />pojawiło się lśniące "coś", wyraznie widoczne na horyzoncie. Raptownie<br />zmieniło kurs i odleciało z powrotem w przestrzeń kosmiczną. Tę trans-<br />misję oglądały setki tysięcy amerykańskich telewidzów, ale całe zja-<br />wisko trwało zaledwie kilka sekund, więc zauważyli je tylko bardzo<br />spostrzegawczy telewidzowie. Jeden z czołowych badaczy UFO zareje-<br />strował na wideo cały przekaz z Discovery i zauważył ów dziwny obiekt.<br />Nagranie przekazał do dokładnej analizy prof. fizyki i profesorowi,<br />który jest analitykiem obrazów komputerowych.<br />Wg ich opinii UFO pojawiło się w odległości 29 tys. km od promu kosmicz-<br />nego, poruszało się z prędkością ok.92 000 km/godz a potem oddaliło się<br />w przestrzeń kosmiczną z szybkością 300 000 km/godz.<br />NASA pominęła to wszystko milczeniem, a potem złożyła oświadczenie,<br />że to nie było żadne UFO, lecz lód na osłonie wahadłowca.<br /><br />Radary wojskowe zarówno w Ameryce jak i w Rosji niejednokrotnie<br />wykrywały UFO. Astronauci i piloci myśliwców widywali UFO podczas<br />wykonywania swych misji.<br /><br />Lord Peter John Hill-Newton, brytyjski zwierzchnik sił zbrojnych w la-<br />tach 1971-1973 tak się wyraził: "Stany Zjednoczone, NATO oraz<br />Rosja przez lata śledzili obcych w ramach operacji pod kryptonimem<br />Mondust. W kręgach dowództwa wojskowego wiedziano o obserwa-<br />cjach, a nawet lądowaniach UFO, ale trzymano to w tajemnicy! Mam<br />na ten temat konkretne informacje!"<br /><br />Zastanawia mnie dlaczego i kto odwiedza naszą planetę?<br />Czyżby odpowiedz była w starohinduskiej księdze "Subhanparwan"?<br />..."w dawnych czasach bogowie mieli zwyczaj przybywać na Ziemię.<br />Przyjmowali ludzką postać, badali ludzi..."<br /><br />Nie przyszło Wam do głowy, że może oni są wśród nas od dawna, a<br />my nie jesteśmy w stanie ich rozpoznać? Są może wszechobecni i<br />bacznie się nam przyglądają. Czy ocenią nas pozytywnie, czy może<br />dojdą do wniosku, że nie zasługujemy na opinię rozumnego gatunku.<br /><br />Głupota lub mądrość człowieka zależy wszak od tego, jak traktuje<br />naszą wspólną ojczyznę - Błekitną Planetę. Mamy do wyboru dwie<br />opcje: "uczyń Ziemię sobie poddaną" lub filozofię Indian, dla których<br />świat jest kompleksowym, delikatnym tworem, który został dany do<br />dyspozycji ludzi jedynie na pewien ograniczony czas.<br /><br />Niewykluczone, że od tego jak zostaniemy sklasyfikowani, może zale-<br />żeć nasza przyszłość. Czy potraktują nas jak poważne, rozumne istoty,<br />czy jak materiał badawczy, obiekty do eksperymentów, z którymi<br />nie można nawiązać kontaktu?<br /><br />A może Erich von Daniken ma rację? Może jesteśmy wytworem nauko-<br />wych eksperymentów, przeprowadzanych przez pozaziemskich<br />przybyszów w zamierzchłej przeszłości?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-3611296993289556340?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-90750389799022889882009-08-07T08:57:00.031+02:002009-08-07T10:34:59.896+02:00.....tyle jest rzeczy dziwnych na świecie- powiedziała mama Muminka.<br />I miała rację. Bo czy nie dziwną rzeczą jest hermafrodytyzm?<br /><br />Osobniki wielu gatunków ryb są hermafrodytami, co oznacza, że każdy<br />z nich jest zdolny do odgrywania w rozmnażaniu płciowym zarówno<br />roli samca, jak i samicy, przy czym do reprodukcji nie zawsze jest mu<br />potrzebny przedstawiciel tego samego gatunku.<br /><br />Dokładnie przebadano rodzinę ryb strzępielowatych i prażmowatych.<br />Okazuje się, że posiadają one jeden dwuczęściowy narząd płciowy:<br />jedna jego część produkuje jaja, druga plemniki. Części te mogą dojrzewać<br />w różnym czasie, ale gdy obie osiągają pełną dojrzałość, to każda z nich<br />jest całkowicie sprawna i gotowa do funkcjonowania.<br /><br />Mały strzępiel żyjący w rafach wybrzeży Florydy, uprawia zapłodnienie<br />krzyżowe. W okresie tarła jeden osobnik przejmuje na siebie rolę samca,<br />zapładniając jaja innego osobnika, który tymczasowo jest samicą.<br />Następnie obie ryby zamieniają się rolami.<br /><br />Inny gatunek strzępiela, granik, przechodzi w swym cyklu życiowym<br />dwie zmiany płci. Dojrzewa płciowo jako samiec, następnie wchodzi w<br />okres, w którym jest jednocześnie samcem i samicą, a resztę swego<br />życia spędza jako funkcjonalna samica.<br />Odwrotny proces ma miejsce u wielu wargaczowatych, u których<br />dorosłe samice stają się z upływem czasu samcami.<br /><br />Istnieje również gatunek ryb zupełnie samowystarczalnych. Występują<br />one w płytkich wodach Florydy i Karaibów. Zazwyczaj rozmnażają się<br />składając jaja i polewając je własną spermą, ale niektóre osobniki<br />zdolne są zapładniać własne jaja wewnątrz swojego ciała.<br /><br />Ryby obupłciowe czerpią także jedną wielką korzyść natury ewolu-<br />cyjnej. Kiedy spotkają się dwa osobniki tego samego gatunku, oba<br />mogą zostać zapłodnione.<br />A osobniki, ktore w młodym wieku są samicami, a potem, gdy urosną<br />stają się samcami, mają maksymalnie wiele okazji do rozmnożenia się<br />i przekazania swojej wyjątkowej cechy fizjologicznej następnym<br />pokoleniom.<br /><br />Do napisania tego posta skłoniła mnie lektura pewnego artykułu ,<br />w którym donoszono o wynalezieniu syntetycznej ludzkiej spermy.<br />Na szczęście autor tego artykułu nie omdlewał z zachwytu nad owym<br />wynalazkiem i podszedł do tej sprawy rzetelnie. Tu muszę pocieszyć<br />zaniepokojonych tym wynalazkiem panów - jeszcze długo nie, a potem<br />pewnie wcale. <br /><br />Swoja drogą , to trochę się rozmarzyłam czytając o zmianie płci u ryb.<br />Wyobrazcie sobie miłe panie - mężczyzna zmienia się po pewnym<br />czasie w kobietę. I wraz z tą zmianą musi doświadczyć wszystkich<br />"radości" fizjologicznych i socjologicznych bycia kobietą. <br />Ale by się działo!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-9075038979902288988?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-81298880059514067702009-08-03T14:21:00.037+02:002009-08-03T15:49:19.165+02:00Sezon ogórkowy w pełni, na blogach lekki zastój, więc postanowiłam<br />napisać coś o...... grypie A (H1N1).<br />A dlaczego to jest prawie o seksie? No coż, podobnie jak seks, wiedzie<br />delikwentów do łóżka.<br /><br />Co kilka dni media informują nas o nowych przypadkach zachorowań<br />w Polsce .Epidemiolodzy Światowej Organizacji Zdrowia straszą, że<br />apokalipsa nastąpi jesienią, gdy nastąpi trzecia fala grypy A(H1N1).<br /><br />Nie wiem czy ktoś jeszcze pamięta, jak wiosną 1976 roku padła nazwa<br />"świńska grypa". Donosiły o niej amerykńskie gazety. Nowa grypa<br />szerzyła się wśród żołnierzy wojennej bazy Fort Dix w New Jersey,<br />a trzech z nich zmarło.<br />Szef Centrum Zwalczania i Zapobiegania Chorób (CDC) oznajmił wtedy,<br />że nad krajem zawisło śmiertelne niebezpieczeństwo. Panikę podchwy-<br />ciły media i po kilku dniach podjęto decyzję o powszechnych szczepie-<br />niach nową szczepionką, zawierającą szczep H1N1.<br /><br />Gdy wyprodukowano 50 milionów szczepionek, światło dzienne ujrzały<br />dwa fakty. Primo - całe zagrożenie nową chorobą było propagandowym<br />trikiem CDC. Secundo : nowa szczepionka miała szkodliwe skutki<br />uboczne, w wyniku których zmarło 30 osób a kilka tysięcy Amerykanów<br />stało się inwalidami - po szczepieniu wystapiły u nich silne neurozy<br />i paraliż.<br /><br />Państwo wypłaciło 100 mln dolarów odszkodowań, ale CDC zachowało<br />olimpijski spokój - dochody firm farmaceutycznych znacznie przewyż-<br />szyły sumę wszystkich odszkodowań.<br /><br />Największe zyski odnotowuje szwajcarska firma Roche Holding AG,<br />która wyprodukowała lek o nazwie TAMIFLU, blokujący namnażanie<br />się wirusa grypy. Koncern przekazuje kapsułki TAMIFLU do WHO.<br />Gdy w maju tego roku napłynęły pierwsze meldunki o zachorowaniach<br />w Meksyku, koncern przekazał WHO 5 milionów opakowań bezpłatnie.<br />Ale nie zachwycajcie się bezinteresownością f-my Roche - dzięki reko-<br />mendacji WHO, firma otrzymała zamówienia na lek od rządów różnych<br />krajów na 35 milionów opakowań, a poza tym 85 krajów świata ma<br />stworzyć strategiczne rezerwy TAMIFLU, aby zapewnić dostęp do<br />preparatu 25 -50% ludności Ziemi. Koncern gotów jest zapewnić<br />preparat krajom rozwijającym się za niską cenę lub na kilkuletni kredyt.<br /><br />Rola WHO jest niestety w tym wszystkim dwuznaczna. Daje firmom<br />farmaceutycznym najefektywniejszą reklamę ale i pomaga tuszować<br />niedoróby tych firm w przypadkach gdy ich wyroby powodują złe<br />skutki uboczne. W Japonii 54 nastolatków po stosowaniu TAMIFLU<br />popełniło samobóstwo. Śledztwo prowadzone pod kuratelą WHO<br />wyciszyło skandal.<br /><br />Wokół leków i szczepionek przeciwko świńskiej grypie powstaje cała<br />masa teorii spiskowych.<br />Pracowniczka CDC opublikowała pracę, w której twierdzi, że kombina-<br />cji ósmego segmentu genomu wirusa H1G1 nigdy nie stwierdzono ani<br />wśród świńskich ani wśród ludzkich wirusów, co świadczy o jego labora-<br />toryjnym pochodzeniu.<br /><br />Do szczepionkowego wyścigu stanęło kilka dużych firm - w Kanadzie,<br />Szwajcarii, Francji, Japonii.<br /><br />A tymczasem posłuchajmy rad epidemiologów:<br />1). Gdy kichasz lub kaszlesz nie dziel się z innymi swoimi płynami ustro-<br />jowymi, zakrywaj nos i usta chusteczką jednorazową.<br />2). Pozbywaj się zużytych chusteczek szybko i w sposób bezpieczny dla<br />innych.<br />3). Często myj ręce ciepłą wodą z mydłem, zwłaszcza po powrocie do<br />domu.<br />4). Często czyść klamki, przy użyciu zwykłych środków czystości.<br />5). Dopilnuj, aby twoje dzieci stosowały te same zasady higieny.<br />6). Jeżeli masz wysoką gorączkę i objawy grypy takie, jakie miałeś<br />dotychczas, nie lekceważ, idz do lekarza, to może być grypa A(H1N1).<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4939626662038652953-8129888005951406770?l=procontra-anabell.blogspot.com' alt='' /></div>anabellhttp://www.blogger.com/profile/04432866567332809112noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-4939626662038652953.post-60512238340366122462009-07-31T08:59:00.020+02:002009-07-31T11:03:50.623+02:00Jutro 1 sierpnia, kolejna bolesna rocznica dla wielu warszawiaków.<br />Bo jest to święto wielkiej klęski, chociaż niektórzy usiłują nam po<br />latach wmówić, że owa klęska była zwycięstwem.<br /><br />Urodziłam się, wychowałam i mieszkam w Warszawie. Moi bliscy<br />mieszkali tu przed wojną, a wypędzeni, powrócili do swojego <br />zrujnowanego Miasta.<br /><br />Od najmłodszych lat słyszałam, że decyzja o wybuchu Powstania<br />była zbrodnią, popełnioną przez naczelne dowództwo AK.<br />Nie słyszałam tego w szkole, ale właśnie w domu.<br />Wszyscy wiedzieli, że AK nie posiadała dla swych żołnierzy wystar-<br />czającej ilości broni, że było to porywanie się z motyką na Słońce.<br />AK liczyło 250 tysięcy żołnierzy, a uzbrojenie posiadało zaledwie<br />32 tysiące ludzi.<br /><br />Prawdopodobnie olbrzymia większość powstańców nie zdawała<br />sobie sprawy z faktu, że wybuch powstania nie był wogóle uzgod-<br />niony ani z sojusznikami na Zachodzie ani na Wschodzie, że de facto<br />byliśmy zdani sami na siebie. Nasz rząd w Londynie, nie wiadomo<br />dlaczego, zupełnie nie zdawał sobie sprawy, że Stany Zjednoczone i<br />Wielka Brytania kierowały się naczelną zasadą - do chwili zakoń-<br />czenia wojny z Niemcami i Japonią należy unikać zatargów ze<br />Związkiem Radzieckim. I nic dziwnego, że kierując się takimi<br />względami oddali Polskę Stalinowi.<br /><br />Tu muszę napisać jeszcze coś niemiłego - na jakiej zasadzie ktoś<br />sobie wyobrażał, że kraj, którego rząd w chwili obcej agresji porzuca<br />naród, przez który został wybrany, będzie z estymą traktowany<br />przez inne narody?<br />Mam wrażenie, że owa ucieczka rządu do dziś rzutuje na opinię<br />o nas.<br /><br />Według założeń generała Bora-Komorowskiego powstanie miało być<br />militarnie skierowane przeciw Niemcom, ale politycznie przeciw<br />Sowietom. Jednocześnie cały czas liczył, że Rosjanie wkroczą do<br />Warszawy, ale nie będą się mogli tu czuć jako godpodarze, bo będą<br />już w niej polskie władze.<br />Jak wiemy, było to typowe dzielenie skóry na niedzwiedziu.<br /><br />Ani Amerykanie, ani też Anglicy nie popierali naszego powstania.<br />W czasie sierpniowego powstania prezydent USA zapewniał Stalina,<br />że Armia Czerwona posuwająca się na Berlin przez Polskę, będzie<br />miała zapewnione bezieczeństwo na tyłach. Roosevelt zapewniał<br />przy tym, że "żaden rząd tymczasowy, który by przysparzał sojusz-<br />niczym siłom zbrojnym jakichkolwiek kłopotów na tyłach, nie może<br />być przez was i nie powinien być przez nas tolerowany. Chciałbym,<br />żeby Pan wiedział, że o tym dobrze pamiętam" .<br />Była to zgoda na aresztowania i wywózki żołnierzy podziemia na<br />Sybir.<br /><br />Moi bliscy mieszkali w budynku, w którym mieścił się niemiecki sztab<br />wojskowy.<br />Widzieli, jak niemieccy żołnierze chodzili sąsiednimi ulicami z miota-<br />czami ognia i systematycznie palili wnętrza budynków, jeden po<br />drugim.<br />Nasz dom nie został wypalony, bo gdy już wysiedlono lokatorów, sztab<br />tam pozostał.<br /><br />Jutro oddamy hołd pamięci wszystkim Polakom, którzy